Zomerstop

889b0-img_1654

Eigenlijk had ik m al genomen , de zomerstop, maar nog niet netjes,u een fijne zomer gewenst met heel veel plezier en leuke dagen, eindeloze vakanties en nog veel meer van dat leuks.

Hier gaan we de zomer in met een puber die naar de derde over is, en dat is ook zijn examenjaar. Het wordt volgend jaar echt enorm spannend voor hem en hij is al druk aan het nadenken welke mbo opleiding hij gaat kiezen. Hij wil nog steeds naar de veva en het leger in maar eerst wil hij toch dit traject afmaken. Wij zijn heel blij want we hebben hem liever wat ouder het leger in dan al zo jong.

Ook is hij intern verhuisd naar de zolder. Die hebben we helemaal opnieuw geschilderd en ingericht en hij is er superblij mee. De middelste woont al geruime tijd in haar appartement achter wat ontzettend goed bevalt van beide kanten.

We hebben het mediation gesprek gehad, ooit zal ik daar eens over bloggen maar laten we hopen dat de buurman zich aan de gemaakte afspraken houdt (hij heeft 1 klusavond gekregen ;-).

Meneer Williams is helemaal maar dan ook helemaal gestopt met roken. Hij was al jaren geleden gestopt met gewoon roken en rookte nog steeds elektrisch maar ook daar is hij helemaal vanaf! De vlag gaat uit, hij heeft wel heel erge afkickverschijnselen gehad maar is nu helemaal clean ;-).

Min 36 kilo staat er nu op de teller, ik kan het soms niet geloven, ik draag maat 44 en sommige dingen zijn al weer te groot. Ik moet echt gaan kijken bij maat 42. Soms loop ik in de winkel en kijk dan bij de kleinere maten en denk dan wat zullen de verkoopsters wel niet denken, zo”n dikke vrouw die bij maat 42/44 kijkt. Om dan langs een spiegel te lopen en daar in mezelf te zien 😉 Heel bizar is dit toch.

Wens ik u een hele fijne zomer, met al het goeds en leuks wat ik u kan wensen in een zomer. Niet te veel bbqen en geniet van uw geliefden.

Omgaan met vreemde mensen

Afgelopen week volgde ik een groepssessie in het kader van mijn afvaltraject. Het onderwerp vond ik heel boeiend want het ging over omgaan met spanningen. Voor de operatie at ik , als ik onrustig was of ik verveelde mij of ik was heel moe.  En dan niet een gezonde hap, nee het liefst chocolade , lekker een dikke reep met noten. Mocht het dan nog niet over zijn dan lustte ik vast nog wel iets anders. Ik heb het afgelopen half jaar veel geleerd over mezelf en dat dit dus niet meer werkt. Maar ik dacht wel, hoe ga ik hier mee om voor in de toekomst.

De psychologen waren hele leuke jonge dames die het heel leuk deden en ik moet zeggen ik heb er heel veel van opgestoken. Maar wanneer stoppen die vervelende mensen nu eens met deelnemen aan sessies waar ze eigenlijk helemaal niet voor open staan. Er is niemand die je dwingt om er aan mee te doen.

Deze keer zat er een man bij die nooit last had van stress. Ook niet in positieve zin, nee echt nooit. Ik mag het niet zeggen maar doe het toch..liegbeest! Iedereen heeft last of merkt stress. In positieve of negatieve zin. Stress maakt je alert, zorgt ervoor dat je scherp bent in belangrijke situaties. Zijn buurvrouw (ook een bijzonder type) ging helemaal in de verdediging tegen hem. “Ben je zelfs niet gestressed als er bijvoorbeeld een kind voor je auto schiet? De man gaf aan altijd stapvoets te rijden op een woonerf en altijd rekening te houden met bijzondere situaties.

Van dat soort mensen word ik heel moe. Mensen die nooit iets fout doen, die nooit ergens last van hebben en die altijd het gewenste antwoord geven. De psychologe vroeg ook heel terecht wat hij dan bij de sessie deed. Hij zat liever hier dan op zijn werk…

De volgende keer ga ik de sessie volgen omgaan met bijzondere mensen want ik begrijp dit soort mensen gewoon niet. Die zo overtuigd zijn van hun goeddoen, die geen compassie lijken te voelen met andere mensen, die je het gevoel geven dat je maar een overgevoelige haas bent. En ik vraag mij dan ook af..gaan dit soort types naar deze bijeenkomsten om dan thuis te komen en te denken..zo, daar heb ik mijzelf weer eens goed laten zien?

Of is dit een pose? Ik merkte al snel dat de rest van de groep de man min of meer links lieten liggen wat ik ook heel goed begreep. Aan het eind vertelde hij nog wel dat hij hoogtevrees had, maar dat had niets met stress te maken…daarvoor ging hij in therapie. En dan zou ik wel het lef willen hebben om te zeggen..hoogtevrees wat een onzin , dat is gewoon doen hoor en verder niets..maar ja. Dat mag ik niet zeggen van mijn eigen ik;-)

 

Gehackt

Afgelopen week kwam ik mijn instagram account niet in, ik ontving een mailtje dat iemand had geprobeerd in te loggen op mijn instagram account. Vervolgens probeerde ik het zelf een aantal keren, veranderde mijn wachtwoord en ik was er weer in. In eerste instantie dacht ik, dat komt omdat ik mijn wachtwoord niet goed heb ingevuld. De volgende dag gebeurde het weer, maar ineens kreeg ik geen mailtjes meer om mijn wachtwoord opnieuw in te stellen en bleek mijn instagram account gehackt.

Ik was stomverbaasd..mijn account is gehackt door iemand met een Russisch e-mailadres, ook mijn gebruikersnaam is veranderd en het bijbehorende e-mailadres is ook verwijderd. Uiteraard kwam ik hier niet zomaar achter, Meneer Williams dook na mijn gemopper over dit gebeuren eens dieper in hele gebeuren en achterhaalde dit.

Ik was toch wel helemaal verbijsterd..want wat moet iemand in vredesnaam met een instagram account van een 50 jarige mevrouw uut Twente die alleen maar foto”s van haar kinderen, dieren en handwerken erop zet? Lijkt mij weinig spannends aan om te hacken. Bij hacken denk ik gelijk aan grote banken, geheime diensten en dat soort instanties.

Meneer Williams kwam een artikel tegen dat de laatste tijd veel instagram accounts werden gehackt en doorverkocht aan datingsites. Dan voel ik mij wel enorm naïef want wat moet iemand met mijn account op datingsites? Ik bedoel maar..ik zit er toch niet achter. Gaat dan Pjotr uit Verweggistan zich voordoen als Mevrouw Williams om mensen te belazeren? Uiteraard weet ik wel dat dit gebeurd ,zo naïef ben ik nu ook weer niet.

Dat geeft een heel naar gevoel. Ten eerste zijn het mijn foto”s , mijn leven en zit ik niet te wachten dat dat gebruikt wordt door iemand anders om wat voor redenen dan ook en ten tweede, ik had best een leuk netwerkje opgebouwd op dat account. Mensen die ik zo heb leren kennen, mensen waar ik eens mee kletste, noem maar op. Het voelt heel naar aan.

Uiteraard heb ik een hele uitgebreide melding gedaan, op allerlei manieren maar instagram zwijgt in allerlei talen.  Andere mensen hebben mijn account als gehackt gemeld , maar het is helaas pindakaas als ik het zo moet inschatten. Het account ben ik kwijt en dat vind ik heel vervelend.

Ik hoop dat het nog goed komt maar ik ben bang dat het kwaad al geschied is. Inmiddels heb ik mijn nieuwe account dubbel beveiligd. Gaat mij (hopelijk) niet meer gebeuren!

 

Half jaar

Aankomende dinsdag is het precies een half jaar geleden dat ik onder het mes ging.  Op een hele mistige decembermorgen, precies een week na mijn 50e verjaardag. Zo hier en daar vertel ik er eens wat over , daarom dacht ik, ik geef een grote update na aanleiding van vele vragen die overal aan mij worden gesteld.

Hoe voel je je?

Deze vraag word mij iedere keer gesteld. Mensen kijken dan ook vaak heel gespannen naar mijn gezicht alsof ze verwachten dat ik of heel erg blij ben of heel erg klaag. Maar ik voel mij heel goed. Ik heb weinig te klagen , ik ben zeer blij.

Hoeveel ben je nu kwijt?

Ik ben nu 32 kilo kwijt. Sinds december ben ik 4 kledingmaten geslonken en eigenlijk hang ik al bijna tegen nog een kleinere maat aan.

Houd je je aan een streng dieet?

Bij dieet denk ik gelijk aan allerlei leefregels waar ik mij de afgelopen 35 jaar het leven enorm zuur mee heb gemaakt dus nee dat doe ik niet. Eet ik gezond , ja, eet ik gevarieerd, ook ja. Let ik op wat ik eet, ja en nee. De eerst keuze maak ik op basis van of het goed valt of niet, daarna kijk naar de eiwitten in het product, en uiteraard waarom ik op dat moment eet. De gewone eetmomenten denk ik daar niet over na. Ontbijt is ontbijt, maar wat ik ontbijt is wel belangrijk. Ik zou kunnen starten met crackers met jam maar dat is voor mij te zoet, en er zit generlei voedingswaarde in.

Eten gaat sowieso naar hoe de maag zich voelt, de ene keer eet ik met gemak mijn bakje havermout leeg, de andere dag denk ik bij een half bakje..nou dit is meer dan genoeg.

Eet je veel vaker?

Eerlijk..het zou moeten maar ik vergeet het regelmatig. Dat komt omdat de hongerrecptoren zijn weggenomen uit mijn maag dus mijn maag geeft geen signaal meer af naar mijn hersenen. Regelmatig denk ik , volgens mij moet ik zo wat eten maar als er dan een vogel voor bij vliegt ben ik het al weer vergeten. Val je dan sneller af? Nee, juist niet ,want net als bij een crashdieet gaat je lijf dan in de spaarstand en dan wil je je juist niet hebben. Dus wekker zetten, en echt dan gaan eten ook al denk ik soms wel eens , ik heb net gegeten..wat dan al weer drie uur geleden blijkt te zijn.

Heb je meer energie?

Ja en nee. Ik heb niet meer die zware lichamelijke vermoeidheid die echt komt omdat ik 32 kilo extra meesleepte maar ik ben niet genezen. Dat had ik uiteraard wel gehoopt dat het mij zou genezen maar diep in mijn hart wist ik wel dat dat een illusie was. Ik ben niet enorm teleurgesteld daarover want me/cvs komt bij dikke mensen en bij hele dunne mensen voor, dus gewicht was geen factor waardoor ik ineens genezen zou zijn.

Valt alles goed?

Nee zeer zeker niet. Heel raar maar kip valt heel slecht, ik heb dit een half jaar geprobeerd maar ik word heel naar van kip. Mijn maag voelt dan aan alsof die net is geopereerd en ik word echt heel beroerd erop. Rundvlees waar heel veel mensen moeite mee hebben,eet ik zo, in allerlei soorten en maten. Snoepen doe ik niet meer, daar word ik heel beroerd op. Mis het ook niet. En ik was echt een chocolade verslaafde hoor! Af en toe een handje chips gaat prima, brood valt mij veel te zwaar. Te vet eten…beroerd..te zoet..beroerd. Maar voor de rest kan ik alles eten.

Is het ongezellig om met je te eten?

Ik vind van niet en de mensen die met mij gaan eten vinden het ook niet. Ik ben zeer zeker sneller vol dan mijn tafelgenoten. Ik mag het eten nog wel eens verdelen, paar hapjes en dan tijdje wachten en dan weer wat eten. Verder geniet ik enorm van het eten, meer als voorheen omdat ik hele duidelijke keuzes moet maken. Bewuster kies, echt eet waar ik heel veel van geniet, en lekker vind.

Spijt dat je het niet eerder hebt gedaan?

Nee, dit was mijn tijdstip om het te doen.

Kan je een ding noemen wat je wel jammer vindt maar voor lief neemt?

Het avondeten valt altijd zwaar, waar dat precies aan ligt weet ik niet maar het avondeten valt mij zwaar. Dit hoor ik van heel veel mensen dus wat het precies is..geen idee. Maar het weegt niet op tegen alle voordelen 😉

Laatste vraag, hoeveel wil je nog kwijt?

Volgens mijn tabel nog zo”n 18 kilo maar ik moet zeggen, ik zie het wel. Ik had deze 32 nooit verwacht en ben erg benieuwd naar het vervolg.

Update ik u over een half jaar weer 😉

Zomerdepressie

Schermafbeelding-2015-09-05-om-16.28.19-e1441692381823

Zoals sommige mensen helemaal down kunnen worden van de vallende blaadjes van de bomen kan ik helemaal in paniek schieten van continu hoge temperaturen, dagen lang licht en heel veel activiteiten. Ik heb hier al eens eerder over geblogd en het is niet elke zomer raak maar dit jaar is het er wel heftig ingeschoten.

Ik denk dat er een aantal factoren meespelen, door het snelle afvallen staat mijn hormoonstelsel een beetje op zijn kop. Uiteraard is de situatie met de buurman geen feest en er speelt qua gezondheid van Meneer Williams ook het een en ander.

In eerste instantie dacht ik er niet eens aan, maar toen ik mij bedacht dat vanaf 21 juni de dagen alweer korter werden en dat ik ging uittellen hoe veel dagen het nog tot 21 juni was , ging er toch wel een belletje rinkelen. Ineens herkende ik allerlei symptomen, zoals panisch naar het weerbericht kijken en al kunnen huilen als het boven de 20 graden ging komen. Ik raakte ook heel snel in paniek van de warmte en er bekruipen mij gedachten , zoals , deze ellende gaat nooit over of het blijft altijd zomer.

Na de lunch wil ik het liefst alle rolluiken dicht en met een serie op de bank, het liefst onder een dekentje. Waar het dan veel te warm voor is en ik weer vreselijk moet huilen omdat ik mij realiseer dat het nog niet eens zomer is, dus het ergste moet nog komen. Ik mopper ook veel, men kan weinig goed doen in mijn ogen.

Erkenning is altijd de eerste stap, dus hierbij maar de erkenning. Nu nog een oplossing ;-). Een aantal dingen helpen heel goed mee, de valdispert overgang is een life safer, daar haal ik de scherpe kantjes mee weg. Veel series kijken die zich in het noorden afspelen, prima helpt ook! Het liefst met sneeuw en kou. Ontspannen is ook goed, en lekker lezen helpt ook.

En begrip..want dooddoeners zoals, hoe kan dat nu, iedereen houdt toch van de zomer, of ik snap het niet want ik heb nergens last van..daar kan ik niets mee. Veel dagen als vandaag helpen ook mee, heerlijk die harde wind en de regen. Ik geniet er al de hele dag enorm van.Ga ik nu weer snel voor het raam zitten kijken naar de regen en genieten van het feit dat ik een heerlijk dik vest aan kan vandaag 😉

Oplossing?

Na ruime tijd van overlast zaten wij gisteravond in de tuin, en was de buurman samen met vriendjes op straat aan het gillen en krijsen over een oude auto die pal voor onze tuin aan het stationair draaien was. Het was kwart voor 10, het was een enorm herrie en er leek gewoon iets te knappen bij ons.

We liepen er naar toe en spraken de buurman er op aan. Nee, niet vriendelijk, ik denk dat ik meer op een geïrriteerde kat leek met al mijn haren overeind. Het werd een gesprek van enorme omvang met een zwaar boze meneer Williams, een vreemde meneer die mij iedere keer onderuit wilde halen. En niet om te pochen ..want ik haat conflicten, ik ben dan wel heel alert en strak. Dus er werden dingen gezegd die niet gezegd hadden moeten worden.

De buurman vond dat ik overdreef en dat ik eerder had moeten komen. Eerder komen..wanneer kom je dan? Als je 1 geluid hoort of na 10 geluiden of na..zegt u het mij maar. Met zware hoofdpijn verliet ik het strijdgewoel en het was ineens compleet stil. De hanige vreemde meneer vertrok in zijn auto en er was een stilte die er nog niet was geweest.

Na een slechte nacht en berekeningen om het huis te verkopen en iets anders terug te kopen en plannen voor de toekomst vielen wij in slaap. En probeerden wij vanmorgen de dag op te pakken. Maar om 10 uur stond de meneer van de gemeente op de stoep, hij wilde graag een gesprek want hij was bij de buurman geweest en de buurman was in tranen en voelde zich enorm verdrietig dat ik zo boos was geweest.

Weet u, ik heb zo”n schurft hekel aan dat soort mensen, mensen die ellende veroorzaken maar dan gewoon zeggen..zij deed naar en nu ben ik verdrietig. Dan ben je voor mij totaal geen gesprekswaardige partner meer, dan ben je minder dan een mug. Uiteraard deed ik keurig en netjes naar de meneer van gemeente maar mijn bloed kookte. De meneer van gemeente stelde een mediation gesprek voor zodat de zaak weer kon normaliseren. En er konden dan ook afspraken gemaakt worden.

Ik vind het te zot voor woorden dat ik afspraken met iemand moet gaan maken die totaal schijt heeft aan de hele wereld. Die gewoon zijn ding wil doen en ons als irritante vervelende gasten ziet. Wij staan namelijk zijn hobby in de weg, dat was zijn argument. En als je naast elkaar woonde dan hoorde je namelijk dingen van elkaar vond de buurman. Waarop Meneer Williams hem gisteravond had gevraagd wat hij dan van ons hoorde en beste mensen..het was gewoonweg schokkend wat hij van ons hoorde! Ik durf het bijna niet op te schrijven hoor..hij hoorde namelijk ..(u kunt nu nog wegklikken he..)….gesprekken!

Als het niet om ons zelf ging had ik er vreselijk om kunnen lachen. Maar helaas het betreft mijn eigen situatie dus zoveel valt er niet te lachen. Ik heb toegestemd in het gesprek. De meneer van gemeente vindt het allemaal heel naar en wil graag het goed doen. Het gesprek mocht niet in de verwijtende sfeer..ik denk dat ik eerst maar eens goed voor de spiegel ga oefenen want ik weet niet of mij dat gaat lukken.

Mijn hemel ..ik heb soms het idee in een soap te zijn beland, helaas heb ik een hoofdrol gekregen waar ik totaal niet op zat te wachten. Ik hoop maar dat mijn hoofdpijn wat weg trekt dit weekend want ik heb er meer dan genoeg van. Wens ik u een fijn en vooral rustig weekend!

 

Daar is ie weer!

Al die positieve berichten, u dacht wat een geweldig rustig leven hebben die Williamsen toch ineens. Maar er zijn ook vervelende dingen..zoals de buurman met de auto”s. Wie hier al langer leest kan zich vast nog wel de ellendige strijd met de buurman herinneren met zijn oude auto”s.  Voor wie het niet weet, wij hebben een buurman die noemt zich restaurateur van oldtimers. Oftewel hij knutselt aan oude auto”s terwijl zijn ouders de hypotheek betalen van het grote huis waarin hij woont. Dat knutselen kan op elk willekeurig moment van de dag plaats vinden maar gaat gepaard met veel mensen die ook heel veel herrie maken. Het continu stationair draaien van auto”s , het spuiten van onderdelen in de tuin met een zeer stinkende verf, het voortdurend aan komen rijden, tig keer met de autodeur slaan en dan weer weg rijden en dit liefst tig keer op een dag.

In 2014 behaalden wij na een strijd van drie jaar, een succes. Hij mocht het niet meer uitvoeren aan huis en kreeg van de gemeente een pand aangeboden in de haven. De haven is hier amper 2 straten verderop dus de meneer tufte elke ochtend in zijn koffiemolen (want zo klinken zijn auto”s) naar de haven en tufte dan s avonds weer terug. Helemaal goed, we hebben drie jaar van een normale rust kunnen genieten.

Maar sinds het begin van dit jaar zagen wij de activiteiten weer toenemen. En wanneer trek je dan aan bel bij de gemeente? Want je mag namelijk wel knutselen aan je auto als hobby, maar binnen redelijke grenzen. Maar wie bepaalt die grenzen? Mag je 8 uur per dag met je “hobby”bezig zijn en dan is het goed of zijn daar andere richtlijnen voor. En daarbij als het een hobby is..wie bepaalt voor jou hoe lang je daar mee bezig mag zijn? Er is ook niemand die tegen mij zegt, mevrouw Williams uw hobby is haken daar mag u tig uur per dag mee bezig zijn. Aan de andere kant..ik heb een geruisloze haaknaald en niemand heeft last van mijn hobby.

Als wij langs zijn huis liepen en zijn garage stond open trok hij deze angstvallig dicht en wij zagen ook steeds meer mensen in en uit gaan. Als hij een dealer zou zijn had hij een goedlopende klantenkring zeiden wij al tegen elkaar. En als dat nu het geval was, dat hij bijvoorbeeld auto-onderdelen vanuit huis verkocht, geen probleem. Maar het lijkt of elk auto-onderdeel moet worden uitgeprobeerd.

Een tijdje geleden heb ik een mail gestuurd aan mijn contactpersoon bij de gemeente en met hem gesproken. De situatie uitgelegd, dat het lang niet zo erg was in als in 2014 maar dat wij wel toename van activiteiten zagen en dat ons woongenot daardoor wel minder werd. De meneer ging voor ons een aantal dingen uitzoeken en kwam er achter dat het pand in de haven niet meer in gebruik was. Dat vond de meneer ook een zorgelijke ontwikkeling en nu gaat de meneer weer een bezoek brengen aan de buurman. Juridische is er weinig mogelijk, hij mag geen bedrijf aan huis hebben in de hoedanigheid van een garage maar hij mag wel hobby matig knutselen. Hij mag ook auto’s vanuit huis verkopen.

Al met al is het gewoon een hele vervelende situatie, ik vind dat je elke hobby mag hebben die je leuk vindt mits een ander daar geen hinder van ondervindt. Maar in het verleden hebben wij ook afspraken geprobeerd te maken met de buurman maar daar had hij helemaal geen zin in. Kijk met zo”n houding jaag je je een ander natuurlijk gelijk op de kast. En wat ik het vervelendste vind is dat ik allerlei acties moet ondernemen terwijl een ander steeds overlast veroorzaakt.

Vanmiddag gaat de meneer op bezoek bij de buurman en ik heb er al 2 dagen hoofdpijn van want ik houd helemaal niet van dit soort situaties. Ik snap niet waarom de buurman niet inziet dat zijn “hobby”zoveel overlast geeft. Ook niet nadat wij dit al jaren aan geven. Misschien stoort mij dat wel het meeste, het asociale gedrag, de wereld is van mij en de rest bekijkt het maar- houding.

Ik hoop maar dat meneer van de gemeente iets kan betekenen voor ons want wij zijn de strijd aardig zat. Gisteren vond ik mezelf terug op Funda, kijkend naar een leuk huisje ergens anders terwijl ik stapelgek ben op mijn huis. We willen helemaal niet verhuizen , we willen eigenlijk hier heel oud worden en genieten van ons huis. Fingers crossed en hopen dat er juridische toch iets mogelijk is want op gezond verstand van de buurman reken ik niet meer.