Ongeduldig

Mevrouw Williams loopt over van de ideeen voor hun nieuwe huis en in gedachten heeft zij al 10 keer het huis ingericht en weer opnieuw ingericht. Ze wil de veranda dicht en dan een loungeset erin, nee toch niet dicht , half open en dan een grote tafel erin. Meneer Williams moet iedere keer komen kijken als Mevrouw Williams weer rondsurft op het net en de leukste ideeen opdoet, de a’s en de o’s zijn niet van de lucht en ondertussen heeft Mevrouw Williams haar eerste Tilda engel gemaakt en die zit in de kast die aangeschaft is op marktplaats die nu helemaal roomwit wordt geschilderd.

Het oude kastje van opa moet er aan geloven, ook deze wordt wit met leuke decoraties. Mevrouw Williams kan niet wachten totdat de notaris belt om te zeggen dat de overdracht is.
Meneer Williams wordt een beetje kriegel van Mevrouw Williams en maant haar dozen in te pakken, ook erg zinvol volgens hem. Uiteraard heel zinvol maar lang niet zo leuk als rondsurfen en nieuwe ideeen op doen.
Morgenmiddag moet Mevrouw Williams eerst naar het ziekenhuis voor een echo van haar schildklier en daar ziet ze erg tegen op. Het doet geen pijn maar er zit iets in Mevrouw Williams schildklier en het is goedaardig maar toch elke keer als er naar gekeken wordt twijfelt de internist altijd weer.
Als beloning gaat Mevrouw Williams morgenmiddag langs haar nieuwe huis rijden, gewoon om weer ff te genieten van hun nieuwe stekje:-)

Advertenties

scooter

Mevrouw Williams heeft niets met gemotoriseerd vervoer, alleen dat het erg handig is van a naar b te komen. Gisteravond liep Mevrouw Williams een rondje met Meneer Williams en kwamen zij een scooter tegen. Mevrouw Williams merkte op dat deze scooter er leuk uitzag, een ouderwetse scooter in een modern jasje om maar zo te zeggen.
Meneer Willams keek verrukt naar Mevrouw Williams en zei erg enthousiast dat hij scooters ook zo leuk vond en dat het hem zo leuk leek als zij beide een scooter hadden. Hij vervolgde zijn verhaal dat de Williamsen dat heerlijk tochtjes konden maken allebei op een scooter. Hij beschreef routes en Mevrouw Williams was alleen maar aan het bedenken hoe zij vriendelijk toch zeer direct kon zeggen dat zij dit helemaal niet zag zitten!

Meneer Williams merkte de stilte op bij Mevrouw Williams en zei heel teleurgesteld : je vindt het niets? Nee Mevrouw Williams vind het niets. Ooit toen Mevrouw Williams klein was ging zij mee op de scooter van haar moeder. Haar moeder ging over een hobbel en Mevrouw Williams zat met haar stoeltje en al op de weg.  Mevrouw Williams weet nog precies waar het was, heel toevallig werkt MevrouwWilliams nu aan deze straat en ziet zij zichzelf nog regelmatig op straat zitten met het stoeltje en de oranje helm op. De moeder van Mevrouw Williams werd door iemand anders staande gehouden en keerde geschrokken om.

Mevrouw Williams nam zich voor nooit op een scooter te rijden of weer achterop te gaan!

consultatiebureau-arts

Vanwege haar werk heeft Mevrouw Williams vaak te maken met de consultatiebureau-arts, de cba. Mevrouw Williams heeft het niet op deze vrouw. Ze kent deze vrouw ook uit een ver verleden toen de eerste Williams naar de cba moest.  De cba heeft medicijnen gestudeerd maar Mevrouw Williams twijfelt hier toch bijna altijd aan.  De eerste Williams had in een bezoek aan de cba verteld dat als ze migraine had dat ze een paracetemol kreeg. De cba belde Mevrouw Williams, hoe kon Mevrouw Williams nu een kind van 9 een paracetemol geven als ze migraine had. Mevrouw Williams wist toch wel dat bij hoofdpijn de ramen open moesten, veel frisse wind door de kamer en een lekkere wandeling deed ook altijd goed maar geen paracetemol!
Mevrouw Williams staat niet gauw met haar mond vol tanden maar nu vroeg ze zich toch af of ze de dokter aan de telefoon had. Heeft u zelf wel eens hoofdpijn of bent u bekend met migraine vroeg Mevrouw Williams. Gelukkig niet zei de cba. Mevrouw Williams die sinds haar vroege jeugd aan vreselijke migraine lijdt begreep gelijk dat de cba er geen verstand van had. Ze gaf aan dat de jonge Williams gewoon een paracetemol kreeg als ze migraine had en dat de cba maar eens in de boeken moest duiken, want een migraine patient wil graag rust, stilte en donker om zich heen tijdens een aanval.

Zo kabbelde de jaren verder met af en toe een verplicht bezoekje aan de cba want uiteraard altijd weer tot de verbazing bleef spreken. Nu heeft de jongste Williams niet de beste fijne motoriek en de juffrouw gaf aan dat hij ondanks alle enthousiasme in groep 3 erg veel moeilijkheden had met schrijven. De cba had dit ook een tijdje terug opgemerkt en de jonge Williams opgeroepen, alleen op een heel ongelukkig tijdstip voor de Williamsen. Mevrouw Williams wilde deze afspraak verzetten en weer sloeg de verbazing toe.

Goedenmiddag jeuggezondheidsdienst afdeling planning, Goedenmiddag ik heb voor volgende week dinsdag een afspraak maar we kunnen niet op dit tijdstip. Momentje ik kijk in de agenda, ach wat zie ik nu , de cba kan alleen maar op dinsdag, en er is ook geen andere dag voor gepland (???). Kunt u echt niet, nee helaas we kunnen niet. Weet u er mag ook iemand anders meekomen hoor, bijvoorbeeld de buurvrouw……..eh de buurvrouw? Ik zou er toch graag zelf bij zijn of mijn man. Diepe zucht aan de planningkant, dan moet ik het helaas afzeggen, ik kan ook geen nieuwe afspraak met u maken. Mag ik u telefoonnummer dan kan er gebeld worden mocht dit nodig zijn…..

Mevrouw Williams legde de telefoon neer en bedacht zich dat de cba haar na al die jaren nog steeds bleef verbazen!.

Blauw water

Als Lisa in haar achtertuin de was ophangt staat er opeens een ontsnapte tbs ‘er voor haar neus. Vluchten is geen optie omdat ze het leven van haar zesjarige dochter Anouk niet in gevaar wil brengen. Er volgt een angstaanjagende en zenuwslopende week waarin moeder en dochter gegijzeld worden in hun eigen huis. Lisa zint op een ontsnappingspoging maar heeft weinig bewegingvrijheid. Het enige waar ze op kan rekenen is haar inlevingsvermogen, fantasie en mensenkennis maar is dat genoeg om het er levend van af te brengen?

Senta is een journaliste en met haar auto verdwaald in de mist. Ze besluit om aan te bellen bij het dijkhuisje maar er wordt niet opengedaan. Ze loopt om het huis heen en ziet tot haar schrik dat er een vrouw bedreigd wordt met een mes. Ze vlucht, maar terwijl ze op zoek gaat naar hulp overkomt haar iets vreselijks.

Gisteravond was Mevrouw Williams erg moe, veel omhanden met haar werk en thuis. Ze nam een wijs besluit en kroop op tijd in bed met Blauw water. Wat een spannend boek wat Mevrouw Williams in ruk uitlas. Ze ging weer net iets later slapen dan de bedoeling maar wel heerlijk relaxt.

Terug van weggeweest

Gisteravond kwam de jongedame Williams naar huis vanaf het aupair adres. Ze streek neer in onze tuin en ging vertellen. Van de kinderen die haar uitscholden voor varken, van kinderen die in de supermarkt enorme scènes schopten zoals wij wel eens zagen bij het programma van de nanny. Dat ze de hele middag zaten te huilen om hun moeder en dat hun moeder alleen maar druk was. Dat ze met ijs gingen gooien als ze hun zin niet kregen van de jongedame. Ze communiceerden rond de jongedame heen en ze maakten een tekening van het gezin. Het huis met hun zessen en boven op zolder achter de tralies werd de jongedame uitgebeeld.

Meneer Williams rookte verbeten de ene sigaret naar de ander en gaf Mevrouw Williams gelijk dit kon niet meer. Meneer Williams gaat de jongedame dinsdag halen en haar spullen. Hij wil ook een gesprek met deze mensen.

De vorige aupair ging elke week huilend naar huis en kwam huilend weer terug. Haar ouders stuurden haar terug. Doorzetten vind Mevrouw Williams een groot goed maar dit is geen doorzetten, dit is overleven.

De jongedame Williams heeft aangegeven te stoppen, en ze zag er gelijk een stuk beter uit. Vrolijk wit en geel. Ze heeft vandaag schoolspullen gekocht en ze weet ineens wat ze wil studeren. Mevrouw Williams bedacht zich dat deze keuze niet de goede was voor de jongedame maar dat ze hier heel veel van geleerd heeft. Een verkeerde keuze bestaat niet, elke keuze die je maakt geeft weer andere keuzes en zo leer je in het leven.

Mevrouw Williams neuriet eigenlijk de hele dag, ze vindt het erg leuk dat de jongedame weer thuis komt.

Koude Lente

Mevrouw Williams had Koude Lente van Lieneke Dijkzeul gelezen. Weer een thriller van een nederlandse schrijfster en Mevrouw Williams vond het een goed boek, zeer intrigerend alleen Mevrouw Williams had al snel door wie het gedaan had.
In het stadspark word een lijk gevonden van een gewurgd zesjarig meisje. Een tweede verhaallijn word gevormd door een kansloze 15 jarige jongen die zich aansluit bij een bende. Een buurman van het meisje wordt mishandeld door de bende. Inspecteur Paul Vegter onderzoekt beide zaken.
Mevrouw Williams vond het een intrigerend boek wat goed bleef hangen want deze week ging Mevrouw Williams weer aan het werk. Iedere keer als zij een kleuter zag spelen vertelde zij aan een collega dat zij zo’n goed boek had gelezen. De collega’s vonden het een aparte sprong die Mevrouw Williams maakte van de vrolijk springende kleuters naar het boek. Mevrouw zelf zag de connectie wel.

Dr Who en Torchwood

Mevrouw Williams durft het bijna niet toe te geven maar ze is verslaafd 🙂 Ze is verslaafd aan het kijken naar series. Gelukkig deelt Meneer Williams deze verslaving en kunnen zij elkaar aankijken en dan is een blik op de mediaplayer genoeg.
Zo hebben zij de serie Torchwood helemaal bekeken.
Torchwood is een spinoff van de populaire serie Dr Who. Deze serie volgt Jack Harkness (erg smakelijk om naar te kijken), een voormalig Time agent uit de 51e eeuw. Hij reist naar het Cardiff van de 21e eeuw en wordt lid van het Torchwood Institute. Een groep opgericht door Queen Victoria die vecht tegen bovenaardse dreigingen en buitenaardse wezens.
Meneer en Mevrouw Williams houden van science fiction dus dit past helemaal in hun straatje. Hun enige kanttekening erbij is dat het wel regelmatig gay-erotic is, niet dat Mevrouw en Meneer hier wat op tegen hebben maar ze verwachten het niet in een sf-serie en het is vaak erg hilarisch.
Doordat ze Torchwood zo geweldig vonden kijken ze nu naar Dr Who. Dat is een van de langstlopende series ooit ,maar de Williams kijken vanaf 2005. Ook hier weer veel sf en sinds de aflevering van gisteravond is Jack Harkness opgedoken, uiteraard brengt hij weer de gay erotic sfeer mee wat de Willamsen gisteren weer deed schudden van het lachen.
Mevrouw Williams vindt het heerlijk deze series te kijken en tijdens het googlen kwam zij zelfs een site tegen die seriejunkies heette 🙂 De site voor de Williamsen!!

Mixed feelings

Mevrouw Williams heeft drie kleine Willamsen, twee jongedames en een jongeheer. De dames zijn inmiddels in de puberteit belandt en zorgen zoals alle pubers voor nachten van onrust, niet omdat zij zelf op pad zijn maar de dingen die zij meemaken waardoor Mevrouw Williams wakker ligt.

Mevrouw Williams had vanmorgen haar moeder maar geraadpleegd die haar geruststelde dat kinderen dit deden en pubers zeer zeker. Ze herinnerde Mevrouw Williams aan haar eigen puberteit en Mevrouw Williams begreep het wel.

De oudste jongedame Williams had zich in een avontuur gestort, ze was au pair geworden. Gelukkig in Nederland maar toch de afstand bleek ineens onoverkomelijke voor de jongedame. Ze huilde elke avond aan de telefoon bij Mevrouw Williams die eigenlijk niet goed wist wat ze hier mee aan moest. Ze wilde haar jongedame niet laten vallen maar aan de andere kant vond ze wel dat de jongedame door moest zetten. Toen de jongedame de moeder van het gezin meedeelde dat het haar allemaal zo zwaar viel en dat ze het zo moeilijk had, zei de moeder dat dat meer voorkwam en de kinderen haar alleen maar pesten in het begin. De haren van Mevrouw Williams gingen recht overeind staan en ze vroeg zich af of de moeder wel het gesprek met haar eigen kinderen was aangegaan. De kinderen gaven ook iedere keer aan dat de jongedame Williams absoluut niet gewenst was in hun huis en drukten haar op het hart toch maar iedere keer weg te blijven. De jongedame Williams zag er uit als een geslagen hond en kleedde zich ondanks de hoge temperaturen in zwart en slonzige kleding.

Mevrouw Williams zag dit en voelde de pijn in haar hart. Ze ging een openhartig gesprek aan met de jongedame die haar hart uitstortte en bijna smeekte om weer thuis te mogen komen wonen en weer naar school te mogen. Gisteravond hebben Mevrouw Williams en de jongedame besloten dat dit de beste oplossing is.

Vandaag belde Mevrouw Williams met de school van de jongedame die haar met open armen verwelkomen. De jongedame moet wat inhalen maar zal gewoon weer naar school gaan en thuis wonen.

Het is alleen jammer dat in deze kwestie Meneer en Mevrouw tegenover elkaar staan. Dat doet Mevrouw Williams erg veel verdriet. Ze begrijpt wel dat Meneer veel praktischer is als Mevrouw maar Meneer heeft niet de wijsheid in pacht en dat is in deze kwestie erg jammer.

Het laatste offer

Mevrouw Williams leest erg graag. Toen vandaag de tropische temperaturen het land binnenstroomden had Mevrouw Williams zich verschanst met boek en koele drankjes op de bank.

Ze las het “Het laatste offer”van Simone van der Vlugt.
In het laatste offer zullen een vermiste archeoloog en een belangrijke archeologische ontdekking in Egypte Birgits ooit zo beschermde leventje totaal op zijn kop zetten. Ze beleeft met jef, die ze nog maar net heeft ontmoet , twee heftige nachten, waarna hij spoorloos verdwijnt.
Op haar zoektocht naar Jef belandt Birgit in een reeks verwikkelingen waarin ze beiden hun leven niet meer zeker zijn . de zoektocht leidt onder andere naar de Ark des Verbonds, die al eeuwenlang net zo tot de verbeelding spreekt als de Heilige Graal. Wat is die Ark precies? Wat was zijn functie? Waar is hij gebleven?
Mevrouw Williams heeft in ruk dit boek uitgelezen, wat haar meevoerde naar Egypte en Frankrijk en weer terug naar Alkmaar. Wat een heerlijk boek, een fijne schrijfstijl en zeer bijzondere plot.
Morgen gaat Mevrouw Willams naar de bibliotheek om te kijken of deze schrijfster nog meer heeft geschreven.

Nieuw huis

De Williams zijn enorm blij, ze hebben namelijk vanmiddag de papieren getekend voor het nieuwe huis. Nu wachten zij op een uitnodiging van de notaris voor de sleutels en dan kunnen zij in hun nieuwe huis trekken.
De Williams hadden erg lang gezocht en Meneer Williams had Mevrouw Williams meerder malen erg boos gemaakt door zo lang over dingen te willen nadenken. Uiteindelijk was Mevrouw Williams hem erg dankbaar want anders was dit huis niet op hun pad gekomen.

De Williams zijn ook erg blij dat ze weg kunnen want de laatste vier jaar waren de Williams die toch zelf ook drie Williams groot brengen bijna wanhopig allergisch geworden voor kindergeluiden. Soms twijfelden zij aan hun opvoedkundig inzicht als zij het voortdurende geschreeuw hoorden van de buurkinderen of het buurkind daarnaast. Zij hadden het idee dat hun eigen Williams toen zij nog Williammetjes waren niet zo krijsten of schreeuwden en zeker niet de dienst uitmaakten in hun huis. Uiteindelijk zaten de Williams meer binnen dan buiten, konden de tuindeur niet open laten en waanden zich soms op de camping.

Ook dacht Mevrouw Williams geregeld terug aan een programma uit haar jeugd J. J de Bom , voor heen de kindervriend , waar mensen in speelden die niets van kinderen begrepen en dan een deskundige gingen inschakelen.
Mevrouw Williams die toch ook niet een onverdienstelijke staat heeft als het gaat om het opvoeden van kinderen zowel persoonlijk als proffessioneel begreep dat hier maar 1 oplossing was en dat was verhuizen.
De Williams zijn nu druk bezig aan het inpakken van allerlei dozen die Meneer Williams in allerleil heeft gehaald. De vraag rijst wel even bij Mevrouw Williams waar ze alle dozen kan laten aangezien Meneer Williams allerlei nieuwe aankopen doet voor het nieuwe onderkomen.
Nu heeft Mevrouw Williams een leuk spel gevonden voor in huis..hink stap sprong 🙂