Iedereen een heel goed en gezond 2010 gewenst
Advertenties

K..T Kerst

Mevrouw Williams had er lang over nagedacht maar dit was toch haar gevoel, sinds tweede kerstdag toen haar schoonouders haar trakteerden op een dikke familieruzie, het was een K…T kerst. De Williamsen hadden een heerlijke eerste kerstdag gehad met eigen gezin en de moeder van Mevrouw Williams, met cadeautjes met vreselijk veel lol, met zoveel leuke dingen. De tweede dag werd gelijk bepaald door de schoonouders die ruzie kwamen schoppen, echt ordinair ruzie. Nee Mevrouw Williams moest een flinke tijd niets hebben van kerstgevoel of kerstgedachte of haar schoonouders.

Kerst overdenking

Zo rond kerst komen alle terugblikken van dat jaar in allerlei bladen, internet en kranten. Uiteraard is 2009 weer een bewogen jaar geweest. Met de nodige verliezers en winnaars. Toch zijn er een aantal dingen blijven hangen en wat Mevrouw Williams met veel interesse heeft gevolgd is Laura het zeilmeisje. Mevrouw Williams hoeft geen uitleg te geven wie Laura is. Iedereen heeft dit in de media gevolgd. Hier in huis hebben zijn er ook veel gesprekken over Laura geweest. En vandaag las Mevrouw Williams dat de moeder van Laura brak met haar ex en met Laura. Bijzonder dacht Mevrouw Williams, een bijzonder tijdverschijnsel vind Mevrouw Williams dit. Als iemand iets niet aan staat dan breekt deze er maar mee. Mevrouw Williams kent dit verschijnsel ook uit haar omgeving maar vind het nog altijd vreemd dat je als ouder zegt dat je breekt met je kind op zo’n jonge leeftijd.
Uiteraard vind Mevrouw Williams Laura niet de doorsnee puber maar toch, stel dat Laura een kind was van Mevrouw Williams….Mam ik wil de wereld rondzeilen, kind wat een avontuur zeg, ja mam alleen, alleen nog wel, vind je dat niet ongezellig, nee mam dat wil ik graag.Kind wat een leuk idee, als je straks je havo diploma hebt en je hebt geld verdiend zou ik zeggen doen tot die tijd houd ik je graag hier. Mam ik kan dat nu, tuurlijk dat snap ik maar ik(en dan zou Mevrouw Williams toch heel serieus, zelfs erg streng kijken en de nadruk op ik leggen) vind het niet goed, en dan mag Laura stampend naar haar kamer en de deuren dichtgooien en mokken , Mevrouw Williams heeft er al 1 puberdochter op zitten en zit volop in haar tweede puberdochter die weet dat deuren meer kunnen hebben !

Toen Mevrouw Williams 15 was , wilde ze ook de wereld veroveren in een oude auto en laten zien aan haar ouders dat ze het best wel alleen kon. De moeder van Mevrouw Williams vond dit geen goed idee, en tot op heden heeft Mevrouw Williams geen spijt van het behalen van haar diploma en het thuiswonen tot haar 19e.
Pubers denkt Mevrouw Williams willen altijd de grenzen enorm oprekken, die willen kijken tot hoe ver kan ik gaan, dat hoort bij puberen maar om er nu in mee te gaan, dat gaat Mevrouw Williams te ver. Als ouder heb je ook een taak en dat is zeker de grens te stellen. Niet de taak om bij tegenslag te zeggen, kind zoek het maar uit.
Mevrouw Williams hoopt dat met kerst misschien de gedachte bij de moeder terug komt dat ze toch wel graag moeder wil zijn van haar kind, en Mevrouw Williams hoopt dat er meer ouders zijn die dat voorbeeld volgen. Die kerstgedachte houd ze graag vast.

Kerstgala

In de rij van kerstdingen, hoort al een paar jaar het kerstgala, voor de oudste jongedame. Maar  sinds september danst de andere jongedame bij de plaatselijke dansschool. Ze leert daar allerlei dansen, zoals de wals, quick-step, mambo en noem maar op. Een aantal weken terug kwam ze stralend vertellen dat ze een kerstgala had. Dan moet je natuurlijk een mooie jurk aan riep Mevrouw Williams gelijk. Nu is de middelste jongedame altijd van het schikken en zei dat ze wel een jurk van haar zus aan deed. Uiteraard verwierp Mevrouw Williams dit gelijk. De dames verschillen zowel innerlijk als uiterlijk dag en nacht en Mevrouw Williams begreep gelijk dat de middelste jongedame een heel ander jurkje zou dragen als de oudste die robe’s naar het bal ging.
De hele dag had ze gisteren al zorgelijk naar buiten gekeken en meerdere malen met Meneer Williams gebeld of hij haar wel weg kon brengen. Maar Meneer Williams zat vast, gelukkig sprong de vader van Meneer Williams in en bracht het meisje (weet je nog dat ze zo’n klein ding was toen ze hier voor het eerst kwam?) naar haar bal. In een prachtige strapless jurk met ballonrokje, op hoge hakken heeft ze de hele avond gedanst. Toen de Williamsen haar kwamen ophalen was ze kapot en stralend.

Volgende maand wordt ze 14, dat kleine ding van 48 cm en amper 5 pond en veel te vroeg geboren. Nu straalt ze met haar ruim 172 en schoenmaat 42 op de dansvloer!

kerstgevoel

Sinds begin november zit de jongeheer Williams op een totaal ander soort school dan Mevrouw Williams ooit haar kinderen naar toe heeft gebracht. Eerst zat hij op een witte zeer verantwoorde school met zeer bewuste ouders die elke stap van het kind voorbereidde, uiteraard nooit straften of durfden te corrigeren. Mevrouw Williams had al jaren het idee er zelf niet meer tussen te passen maar de dames Williams vonden het er erg gezellig dus Mevrouw Williams liet het zo. Ze heeft heel veel bijzondere kinderen over de vloer gehad, onbeleefde, lieve, hartelijke, en de bijbehorende ouders.

De verhuizing was de aanleiding om te veranderen van school, Mevrouw Williams had een heel bevrijd gevoel toen ze de oude school achter zich liet en de jongeheer Williams vroeg de eerste week af en toe naar zijn oude school, maar had het eigenlijk veel te druk. Met de nieuwe vrienden, veelal van allochtone afkomst, met de nieuwe vriend, overbuurjongen en buurjongen in de klas. Mevrouw Williams moest wel eens lachen als ze de ouders hier hoort en bedacht zich dat waar zij vandaan kwam dit als zeer onwenselijk werd gezien. Vandaag was er de kerstmarkt, met de poffertjes, de chocomelk, de gluwhein, de turkse pizza’s en allerlei zelfgemaakte dingen. Het was er gezellig, de ouders waren leuk en de jongeheer Williams werd iedere keer heel enthousiast begroet door zijn klasgenoten.Het gaf een enorm warm kerstgevoel.
Mevrouw Williams kan zo genieten als de vader van de overbuurjongen (van afrikaanse afkomst) haar aanbied om de jongens naar school te brengen omdat zij net geopereerd is. Het gesprek met hem over de sneeuw en dat hij dat niet kende in Togo. De moeder die haar gemist had de afgelopen week, en in de zorg blijkt te werken en weet wat deze operatie inhield.
Mevrouw Williams geniet als haar zoon thuis komt en vertelt over alle leuke dingen van school, met ontzag vertelt over de directeur van de school dat hij altijd komt kijken of alle kinderen er wel zijn.
En elke keer als Mevrouw Williams met haar moeder dit gesprek heeft verzucht zij weer wat heerlijk zeg, dat het kind zo geniet en dat alles zo goed loopt.

Soms worden er keuzes gemaakt die zo goed zijn dat Mevrouw Williams zich wel eens afvraagt of zij zelf die keuze heeft gemaakt omdat de keuze zo enorm goed voelt.

De keuzes die je maakt zullen altijd blijven staan
soms zijn ze doordacht en soms moet je er blindelings voor gaan.
Soms kies je de langste weg en je vindt ’t naast de deur,
soms heb je te ver gezocht maar het antwoord schijnt in al zijn kleur.
Het is voor altijd blijven of voor altijd er vandoor
als kracht wint van twijfel dan volgen we het juiste spoor.
Het is niet altijd raak soms zit je er goed naast
soms heb je zo goed gekozen dat het je nog steeds verbaast.
Het is okee als je soms de fout ingaat
Vergeet niet dat de keuzes die je maakt
de juiste zijn want je hebt ze zelf gemaakt.
En de deuren die je sluit zullen nooit meer opengaan
smijt ze maar dicht om vast besloten door te gaan.
Want het is voor altijd zwijgen of voor altijd aan het woord
wees niet bang om te verliezen, het leven wacht en dat gaat voor
(van dik hout)

Het m-syndroom

In huize Williams gebruiken ze de term het m-syndroom voor personen die iedere keer een nieuwe ziekte aandragen bij zich zelf, daar maanden mee thuis zitten en er enorm over klagen,uiteraard elk medisch advies in de wind slaan en de heil zoek in de alternatieve sfeer.
De term is ontstaan omdat Mevrouw Williams in een ver verleden een vriendin had die dit had ,wiens naam met een M begon . In den beginne zaten zij samen op kantoor en hadden vreselijk veel lol maar al gauw sloop het M-syndroom er in en begon Mevrouw Williams zich dood te ergeren. Mevrouw Williams ging ergens anders werken en zag de vriendin steeds minder. Maar iedere keer als ze haar sprak dan was er weer een nieuw element aan het m-syndroom toegevoegd. Een schaduw op een scan was een tumor, een tumor in de lever die er al jaren zat en onbehandeld werd gelaten, alle gynacelogische problemen passeerde de revue en Mevrouw Williams werd er doodmoe van. De vriendin vond veel heil bij de paragnost want die bevestigde de slechte invloeden van melk, ze vond veel heil bij de magnetiseur want die vond veel kwade invloeden van het dragen van rode broeken en zo ging het maar door. Als er iemand ziek ,zwak of misselijk was dan was ze er als de kippen bij om haar “medeleven”te betuigen en uiteraard haar ervaringen met de ziekte kwijt te kunnen. De dood was helemaal iets bijzonders voor deze vrouw want als er iemand ging sterven dan was zij het die elke dag op de stoep stond.
Op een gegeven moment heeft Mevrouw Williams een punt er achter gezet omdat ze het gezeur niet meer kon aanhoren. Ze heeft het nooit rechtstreeks tegen de vriendin gezegd maar de vriendschap gewoon laten doodbloeden. Laf dat weet Mevrouw Williams maar het was niet anders.
Gisteravond zei Meneer Williams over een vriendin van hun, ik vind haar toch wel veel van het m-syndroom vertonen en Mevrouw Williams bekende dat zij dat al heel lang vond. De vriendin vermeed en afspraken vaak met een smoes afzegde. Ze kreeg er een kleur van.
Maar Mevrouw Williams weet de oplossing niet, wat zeg je tegen iemand met het m-syndroom?

Santa Buddies

Puppy Paws, het zoontje van Santa Paws, is de Noordpool nogal zat en gaat op zoek naar andere hondjes, zodat hij kan leren om normaal te zijn en hij ontmoet Budderball. Maar dan begint de magische kerst ijspegel te smelten en mensen vergeten langzaam maar zeker de echte gedachte rondom deze feestdagen. Het is nu aan Puppy Paws en zijn nieuwe vriendjes om kerst te redden.

Een mierzoete kinderfilm met pratende hondjes in kleertjes, Mevrouw Willimas liet zich verleiden door de jongedame en jongeheer om mee te kijken. Heel amerikaans vond ze maar de kinderen waren er helemaal weg van.
Het bracht ze ook op enge ideeen, mama zullen we onze hond ook wit schilderen en een kerstmuts op doen, dan kan hij ook mee doen met kerstmis….!

Four christmases

Gisteravond hebben de Williamsen hun eerste kerstfilm gekeken.

Kate (Reese Witherspoon) en Brad (Vince Vaughn) zijn een gelukkig stel samen. Met de kerst in aantocht schijnen ze alles voor elkaar te hebben totdat hun ouders vragen dat ze kerst bij hun komen vieren. Omdat al hun ouders gescheiden leven zorgt dit voor problemen.
Het was geen ijzersterke film maar er zitten enorme herkenbare momenten in. Voor een avondje kijkplezier en lol is dit een leuke film.
De recensies waren niet al te goed voor deze film, en voor een deel kon Mevrouw Williams daar wel in meegaan.