Nog meer goed nieuws

Soms zijn er van die dagen dat het goede nieuws niet op lijkt te zijn. Maandagavond hoorden de Williamsen dat de jongeheer met glans over is naar groep 4. De jongeheer die een half jaar terug nog zorgeloos in avi 0 ronddoolde kan nu goed lezen en nog veel beter rekenen. De juffen waren supertrots op het resultaat van de jongeheer. Op naar boven, waar groep 4 zit.
Vanmorgen kwam het verlossende smsje van de grote jongedame Williams die super dyslectisch is en een 8,9 voor haar Duits had gehaald en daarmee een onvoldoende weggewerkt  heeft en nu naar 6 VWO gaat! Nog een heugelijk feit.
En de middelste jongedame gaat met veel glans naar de derde toe. Nu gaat het met de middelste jongedame ontzettend goed op deze school en is ze zo blij dus hadden de Williamsen er alle vertrouwen in dat het met haar goed kwam.

Dan steekt er nu een koele wind op en waait de warme lucht uit huis, een heel heugelijk feit!

Nieuwe baan

Mevrouw Williams heeft een nieuwe baan! Na haar “gedwongen”overplaatsing en het gesprek op de desbetreffende school wist Mevrouw Williams het zeker, dit was niet haar werkplek.
Er volgde gesprekken over hoe en wat en toen kwamen de vacatures. Ineens was er extra geld vanuit het rijk en extra plekken beschikbaar.
Mevrouw Williams gaat nu naar een school voor kinderen die de Nederlandse taal totaal nog niet beheersen. Het is een enorme uitdaging, een klas met kinderen van 6 tot 12 jaar, die allemaal in een jaar tijd klaar worden gestoomd voor de reguliere basisschool.
Dit wordt Mevrouw Williams haar nieuwe werkplek http://www.iokdeglobe.nl/.

Mevrouw Willliams gaat haar lievelingslasagne maken om het te vieren!

Zwembad

In de vorige tuin stond een klein badje, want anders konden de Williamsen er niet meer langs. In deze tuin staat een groot zwembad met trapje ;-). Mevrouw Williams houdt enorm van zwemmen en vind het heerlijk een privezwembad te hebben!
Een nieuw badpak aan en zwemmen maar! Laat die zomer maar komen.

Posted by Picasa

Kleuranalyse

Zo aan het einde van het schooljaar staat het bol van de afscheidsactiviteiten. Gistermiddag was er een etentje met een demonstratie van een kleuranalyste. Noem je een dergelijk iemand zo? Geen idee , maar Mevrouw Williams was wel benieuwd. Deze mevrouw had al eens eerder goede tips aan Mevrouw Williams gegeven, dus ze was benieuwd naar haar totale kleuranalyse. Mevrouw Williams bleek een lentetype met een flow naar de herfst. Een flow naar de herfst klonk leuk , en de mevrouw legde allerlei gekleurde doekjes om Mevrouw Williams haar nek. De andere collega’s moesten dan aangeven wat de min en pluspunten waren. De hele tijd keek Mevrouw Williams mee in de spiegel en bedacht zich dat ze toch wel een onderkin kreeg als ze vreselijk hard lachte, en dat haar wenkbrauwen weer eens aan een plukbeurt moesten geloven.
De mevrouw gaf aan dat een analyse door anderen wel goed was want iedereen die in de spiegel kijkt, kijkt gelijk naar allerlei minpunten in plaats van goed te kijken. En te kijken naar de pluspunten.

Met een mooie kleurenpas op zak ging Mevrouw Williams tevreden naar huis, het eten was net als vorig jaar niet geweldig, twee garnalen en een stukje zalm met een broodje maar thuis wachtte Meneer Williams op haar met een overheerlijke pastasalade . De ervaring van de vorige jaren 😉

Zandbakpedagoge

Nu het mooie weer (lees droge weer) is begonnen en het schooljaar ten einde loopt, lossen de collega’s en Mevrouw Williams elkaar regelmatig af bij het buiten zitten. Omdat Mevrouw Williams het meeste tijd heeft maken haar collega’s dankbaar gebruik van haar kwaliteiten als zandbakpedagoge.
Vandaag combineerde Mevrouw Williams haar voorleestalent met haar uitstekende ogen en oren voor ruzies en voorstellingen van allerlei K3 achtig activiteiten terwijl haar collega’s de laatste verzoeken indienden en met ouders de gesprekken aangingen.
Sommige ouders en collega’s laten zich regelmatig laatdunkend uit over het buitenspelen. Vooral de collega’s uit de hogere groepen die het maar met een kwartier buiten zitten kunnen doen, willen zich nog wel eens minachtend uitlaten over het buitenspelen van de onderbouw.
Maar Mevrouw Williams pareert dit altijd om te zeggen dat niet iedereen in de wieg is gelegd voor zandbakpedagogie. Er zijn natuurlijk een aantal voorwaardes waaraan je moet voldoen:
– ogen en oren overal hebben
– goed kunnen onderhandelen over het gebruik van “de rode fiets”(heel belangrijk!!!)
– applaudisseren voor alle gegeven voorstellingen van K3 tot het naspelen van de WK (wel op het juiste moment applaudisseren anders val je door de mand!)
– weten hoe je ruzies moet beslechten
– je schoot moet zeker kindproof zijn want de vaste crew komt altijd uitrusten
– de dode beesten kunnen begraven
– de kinderen positief aanmoedigen in het spel.
Zo makkelijk is het dus allemaal nog niet ! En dan heeft Mevrouw Williams het nog niet eens over de voorwaardes waar je omgeving aan moet voldoen om dit goed te kunnen uitoefenen :
– een goede stoel
– een plek in de zon en uit de wind

– de zonnenbril bij de hand
– een verse kop thee

– een andere collega om uiteraard de observaties door te nemen

En last but not least zonnebrandcrème in deze tijd van het jaar! Gelukkig heeft Mevrouw Williams straks zes weken om bij te komen van deze zware maar o zo dankbare taak!

Vaderdag

Mevrouw Williams heeft niets met vaderdag. Het zal wel te maken hebben met het feit dat Mevrouw Williams geen vader heeft.
Maar gelukkig hebben de kinderen Williams heel veel met hun (stief) vader. Vandaag werd hij uitgebreid verwend, een geverfde kei voor een kei van een vader met een heel mooi gedichtje, een donald duck kampeeruitgave omdat hij een weekend met de jongeheer Williams en andere mannen gaat kamperen. Het hier in huis geroemde “mannenuitje”;-). En van de jongedame en de schoonzoon koffie voor de dolce gusto, een fles van zijn favoriete drank en een pakje sigaretten 😉 wat een feest!
Een uitgebreid ontbijt op bed werd helaas verstoord door de hond die blijkbaar bedacht dat de zondagochtend een uitgelezen ochtend was om ziek te worden ;-( . Waarop de verwende vader gelijk riep dat het vaderdag was….
Eigenlijk was het een superrelaxte dag met een wandeling, veel lachen en heerlijk eten.
Dit  ter voorbereiding op een hele drukke week met veel spannende en ook moeilijke momenten. Zo aan het einde van het schooljaar staan de dagen vol van afscheid nemen. Mevrouw Williams zal blij zijn als ze vrijdag weer aan haar eigen tafel kan aanschuiven, zoveel afscheidsetentjes en lunches heeft ze deze week.
Over 2 weken neemt ze ook afscheid van haar klas en haar school en Mevrouw Williams heeft zo’n hekel aan afscheid nemen. Het liefst gaat ze weg en zwaait nog een keer achterom, maar zo werkt het niet heeft ze al wel door.

Mevrouw Williams gaat zich vast voorbereiden op de dozen chocolade en doucheschuim , die ze standaard ter afscheid krijgt.

Fijn nieuws

‘Doodnerveus’ is ze er van. Wies van Loon (64) van het Stuivesantplein in Tilburg is vrijwilligster bij servicecomplex Het laar. Ze draait daar vanaf 1986 de handwerkclub, namens het Rode Kruis. Iedere woensdag is ze present. Daar houdt het niet mee op, want de dingen die de ouderen bij haar maken moeten ook nog worden afgewerkt. Dat doet Wies zelf, met een aantal andere vrijwilligers. Ook werkt ze mee in het restaurant van het Laar.

In haar vrije tijd bezocht ze de afgelopen jaar ook eenzame ouderen thuis. „Gewoon voor een praatje of een boodschap.” Van die contacten is er nu nog één over, die van haar huisbezoek krijgt. „Zo’n nominatie is niks voor mij. Ik blijf liever op de achtergrond. Ik heb er al dagen maagpijn van”, zegt Wies.

Van dit soort berichten word Mevrouw Williams altijd blij!