Bijzonder mannennieuws

Vanmorgen las Mevrouw Williams in de krant dat er in Zuid-Afrika 2 mannen waren veroordeeld voor het doden van 4 andere mannen. Ze zagen een eeuw gevangenisstraf tegemoet. De aanleiding was bijzonder, er was tijdens het plassen door een van de gedode mannen een opmerking gemaakt over het formaat van het mannelijke geslachtsdeel. Dit was uitgelopen tot moordpartij op vier mannen.
Ze wil niet generaliseren, Mevrouw Williams…maar kijk is dit nu net niet waar het altijd om draait bij mannen van een mug een olifant maken (of misschien wel net andersom in dit geval ;-).
Kunnen wij vrouwen ons voorstellen dat wij in de kleedruimte van de sportzaal staan en een andere vrouw zou zeggen ..nou nou dat zijn ook geen kleine (**) en dat er gelijk een slachtpartij ontstaat…
Mevrouw Williams denkt dat vrouwen het al nooit zo direct zouden zeggen en er dan ook geen slachtpartijen om laten ontstaan.
Bijzonder soort…mannen 😉
Advertenties

Slim

Dus jij bent thuis, ja ik ben nog een tijd thuis…wat doe jij dan thuis? Ik rust veel, maar ik doe ook leuke dingen dat moest namelijk van iedereen. Ik wil ook wel thuis blijven, ja maar jij moet naar school en jij bent niet ziek . Jij vindt mij toch leuk? Ja ik vind jou heel leuk, mooi dan blijf ik thuis want dan ga jij met mij wat doen , ik ben namelijk leuk en jij moest leuke dingen doen 😉

Nadenken

Mevrouw Williams had zich even van de wereld afgesloten. In makkelijke huiskledij schoof zij door het huis en overdacht alle dingen die er de afgelopen week op haar waren gekomen.
Na 2 antibioticakuren was zij redelijk weer opgeknapt maar wat kostte haar alles veel energie zoals eigenlijk alles haar veel energie kostte de afgelopen 2 jaar. Dat baarde haar en de familie veel zorgen, maar (gelukkig) ook de huisarts die het vermoeden van CVS (chronisch vermoeidheid syndroom) uitsprak. Nee riep Mevrouw Williams heel hard dat kan niet want CVS was voor andere mensen en niet voor haar. Zij had haar portie gehad. De bloeduitslagen gooide Mevrouw Williams heel hard op de grond qua realiteit want alle bloeduitslagen wezen op CVS. Nee riep Mevrouw Williams weer ik wil dit niet. De huisarts stelde Lelystad voor, het vermoeidheidscentrum en de vragenlijst kwam binnen. Wat afgrijselijk vaak ja moest Mevrouw Williams invullen, ze werd er helemaal verdrietig en naar van. Alhoewel de vraag met hoeveel kussens Mevrouw Williams sliep ze toch niet echt relevant vond 😉 Balorig riep ze tegen Meneer Williams dat ze ging invullen dat ze niet met kussens sliep maar met hem 😉

Haar werk is een en al begrip met lieve collega’s die bellen en vragen en willen weten waarom , net als alle vrienden die dat ook vragen en Mevrouw Williams weet het niet , want als ze het wist dan kon ze er een oplossing voor vinden en aan werken maar ze weet het gewoon niet. De een zegt het is je te veel geworden , de dokter zegt er is teveel op je lijfbord gekomen en de ander zegt ga een paar dagen naar het strand dan waait het eruit (dat laatste overdenkt Mevrouw Williams, zou ze dan haar kussens of haar man meenemen ;-).
Van het nadenken word Mevrouw Williams ook moe, dus ze probeert minder na te denken en leuke dingen te doen (die helaas energie kosten).
Nu denkt ze na over haar toekomst die er ineens eng uitziet, zou ze ooit weer beter worden…Maar daar is de enige optimist die Mevrouw Williams kent die van alle nadelen altijd het voordeel kent..haar huisarts!

Renate Dorresteijn was ook 5 jaar moe en ineens was het over dus het komt wel goed!
Maar zegt Mevrouw Williams hoe graag ze ook wel een schrijfster zou willen zijn ….geen 5 jaar moe!!!!

Charisma

De jongeheer Williams heeft een charisma daar zou menigeen jaloers op zijn. Met zijn verwilderde blonde krullen en bruine ogen betovert hij menig hart zonder er moeite voor te doen.  In de supermarkt om de hoek houden ze een actie, bij elke 15 euro krijg je een bean. Niets bijzonders in mijn ogen maar de kinderen doen er een moord voor.
Sinds kort gaat de jongeheer Williams regelmatig een boodschap doen omdat hij dit zo leuk vindt. Elke keer komt hij terug met cadeautjes. Vorige week de bean verzameldoos. Ik stond gewoon in de rij en de meneer voor mij zei wil je deze doos hebben. De Williamsen vinden dit leuk maar zien uiteraard ook het gevaar, want de jongeheer Williams is zo vol van vertrouwen in deze wereld.
Afgelopen keer ging Mevrouw Williams mee boodschappen doen, de jongeheer had zijn lijstje en ze vonden elkaar weer bij de kassa. Druk pratend met elkaar werden ze iedere keer gestoord door mensen die beans aan de jongheer wilde geven. Mevrouw Williams was stomverbaasd want iedere keer als iemand een oog op de jongeheer liet vallen kwamen de beans hem tegemoet.

Charisma zegt Mevrouw Williams tegen Meneer Williams , nee zegt Meneer Williams magie , net als zijn naam 😉

Crafting

Mevrouw Williams handwerkt al jaren, kleding maken, antroposofische poppen maken, breien, kaarten knippen noem maar op. Sinds de jaren 90 deed ze het wat meer op haar achterkamer want iedereen deed nogal laatdunkend over het fröbelen. Een echte crea bea is onze Mevrouw Williams was meestal niet zo aardig bedoeld. Het leek wel eens of Mevrouw Williams een verstandelijke gehandicapte vrouw was met haar talenten…
Maar sinds een paar jaar werd het ineens weer populair om te breien. Er mocht weer gebreid worden in openbare ruimtes, er werd nog wel gekeken maar het werd weer wat geaccepteerder.
Veel mensen vertrouwden Mevrouw Williams vroeger heel veel te hebben gedaan maar tegenwoordig niets meer te doen. Waarom dan vroeg Mevrouw Williams? Meestal wisten de mensen het niet eens.
Mevrouw Williams heeft 2 hele goede handwerkvriendinnen. Daar wisselt ze alle handwerknieuwtjes mee uit alsof het om een geheim genootschap gaat ;-).
Vanmorgen kwam de nieuwe Flow en wat las Mevrouw Williams, het was weer helemaal in om te handwerken of te fröbelen maar …het heet nu Crafting.
Crafting kwam uit Amerika, en ineens is iedereen aan het handwerken , zo leuk zei de Flow.

Dat wist Mevrouw Williams al jaren voordat het Crafting heette! Maar nu kan ze overal rondvertellen dat ze aan Crafting doet, in het openbaar.!

adje

Mama vroeg de jongeheer Williams vanmorgen in alle vroegte toen Mevrouw Williams slaapdronken haar weg door de keuken zocht, zal ik een adje doen. Een adje doen….Mevrouw Williams draaide zich ineens klaarwakker om, wat is een adje? Trouwhartig keek de jongeheer naar Mevrouw Williams op. Dat doen we op school altijd, mijn beste vriend en ik met onze schoolmelk. Dan doe je alles van het pakje helemaal in je mond en doe je je mond zo (dikke wangen, getuite lippen). Mijn beste vriend wint altijd want ik slik vaak door en dat kan je zien.
Mevrouw Williams vroeg of dat een adje was, uiteraard was dat het adje en de jongeheer deed alsof Mevrouw Williams van een andere planeet kwam omdat zij niet begreep wat een adje was.
Uit haar studententijd kent Mevrouw Williams wel ad fundum maar dat was niet met schoolmelk 😉

Jarig

Vandaag is ze jarig, de “aangenomen “dochter van Mevrouw Williams. Toen de oudste jongedame nog heel klein was leerde ze dit meisje kennen. Het werden gauw dikke vriendinnen. De een draagt de naam van de bloem en de ander van een vogel. Een apart stel. De vogel is net als haar naam flieder de fladder overal naar toe . De bloem blijft op haar plek en wacht tot de vogel weer langs komt. De vogel komt ook altijd weer naar de bloem terug, soms voor even, soms voor lang. De bloem is Mevrouw Williams haar oudste , waar het trouwens een stuk beter mee gaat.
Toen ze klein waren kreeg Mevrouw Williams nog een kind en het vogelkind heeft een des-moeder die haar met ontzettend veel pijn en moeite gekregen had en er zou nooit meer een tweede kunnen komen.  Stapels foto’s heeft Mevrouw Williams van de bloem en de vogel die sjouwen met het kleine kind.
Toen Mevrouw Williams ,Meneer Williams leerde kennen en deze voorstelde aan de vogel was de vogel volgens de moeder dagen van slag, helemaal verliefd op Meneer Williams.

De vogel hoorde altijd bij het gezin. De vogel is al lang uitgevlogen maar vandaag viert ze haar verjaardag en de bloem moet naar Zwolle om de vogel te feliciteren. Dat kost moeite want de bloem hecht veel waarde aan haar thuis, maar voor de vogel gaat de bloem door het vuur!

Kickboxen

De jongeheer Williams is klein van stuk, kleiner dan zijn leeftijdgenoten, ook is hij behoorlijk slank van stuk ook meer dan zijn leeftijdsgenoten. Als benjamin in een gezin met twee grote zussen is het leven toch wel erg makkelijk. Grootste zus gaat voor hem door het vuur als het niet twee of drie vuren zijn, middelste zus bekvecht vaak maar als het erop aan komt is haar broertje heilig.  Mevrouw Williams moet uitkijken dat ze hem niet te veel in de watten legt als enige jongen en nakomertje thuis.  En Meneer Williams smelt al voor de bruine ogen van zijn zoon voordat hij wat vraagt.

In de echte wereld merkt de jongeheer dat het toch wel een stuk ruiger toegaat en dealt hij daar op zijn eigen manier mee. Alleen als hij echt boos wordt dan gaat hij door het lint, een stukje anger management komt dan wel van pas.
De schoonzoon van de Williamsen is ook klein en heel gespierd. Dat vind de jongeheer geweldig en droomt ook van spieren zoals de schoonzoon.
De schoonzoon gaat daarvoor elke dag naar de sportschool en kwam met de folder over kickboxen voor kinderen thuis. De jongeheer was heel enthousiast (mama een heel stuk minder) en vanmiddag heeft hij zijn eerste les gehad. Hij is door het dolle heen, volgende week weer hoeveel nachten zijn dat nog en mag ik nu van zwemles af ;-).
Mevrouw Williams dacht dat kickboxen vooral op het vechtgebied lag, dat doet het ook maar het leert de kinderen ook beheersen. Er zit een stuk zelfcontrole bij, dat is dan wel weer handig.

Meneer Williams vertelde dat de jongeheer genoten had van de les en zo blij was. Mevrouw Williams moet zich er maar over heen zetten, loslaten heet dat …had ze ergens gelezen…in een boek over…opvoedkunde.

De ingezonden brief

In de regionale krant die Mevrouw Williams elke dag leest staat een brievenrubriek. Lezers reageren hierop artikelen of andere ingezonden brieven. Nu had er afgelopen week een stuk over overgewicht en coaching gestaan in de krant. Een mevrouw van een dure afslankkliniek had gereageerd dat haar kliniek (die overigens al voor 80 % wordt vergoed) vergoed moest worden. Daarop reageerde een mevrouw dat ze wel snapte dat de mevrouw van de kliniek dit wilde en de mevrouw had een voorstel , het werd 1 keer vergoed en als je dan weer dikker werd dan moest je de medische kosten zelf betalen.
Nu is dit uiteraard Mevrouw Williams haar “zwakke”plek dat begrijpt ze zelf ook maar ze heeft een brief geschreven aan de mevrouw.

Beste Mevrouw,

Dik zijn , overgewicht hebben is voor vele mensen geen keuze. Ze worstelen hier al vaak sinds ze een kind zijn mee. Ontelbare afvalpogingen totdat ze overgaan tot vaak twee drastische keuze’s opereren of er aan toe geven. De hulp die word voorgesteld is gericht op het psychische vlak want te veel aan voedsel nemen is net als roken, drinken, gokken, drugs e.d een verslaving. Het is een patroon geworden waar de mens in is gekomen en vaak in pure wanhoop niet weet hoe hij verder moet.
Het enige nadeel van eten als verslaving is is dat je het altijd zal moeten blijven doen. Een roker kan stoppen, een alcholist kan stoppen noem maar op, maar eten kan nooit gestopt worden.
En als we het dan hebben over medische kosten zelf betalen dan kan ik er nog veel opnoemen waar ik vind dat mensen zelf moeten betalen voor hun kosten. Hoeveel mensen nemen geen onnodige risco’s dagelijks in het verkeer. Op sportvelden, in hun werk. Nu ik zelf geen kinderen meer kan krijgen wil ik eigenlijk ook niet meer voor kraamzorg en ivf behandelingen betalen. Beste mevrouw zo werkt het dus niet!
Ik ga er van uit dat we samen de maatschappij zijn en samen de lusten en de lasten dragen. Misschien als we meer samen een maatschappij waren , waren er ook minder verslavingen.

Vriendelijke groet Mevrouw Williams