Opruimen

Soms denkt Mevrouw Williams als ze de kinderen vraagt om op te ruimen dat ze het beter zelf kan doen. De jongedame zet gelijk haar puberende hoge hakken in het zand en de jongeheer begint gelijk aan zijn babyact. Ze hebben alletwee enorm veel argumenten waarom niet, geen zin, niet gedaan, is toch niet van mij. Als Mevrouw Williams dan daar overheendondert dat het speelgoed cq jongedamesspul dan maar in de ton verdwijnt willen de kinderen nog wel gaan lopen. Uiteraard gaan ze dan onder het opruimen elkaar in de haren zitten. De een vindt dat de ander niet helpt, of in de weg loopt. Mevrouw Williams zegt dan 10 keer haar mantra dat kinderen dit doen om er onderuit te komen maar op een gegeven moment is haar geduld op en stuurt ze de kinderen naar de kamers om er over na te denken. Rust…
De jongeheer komt snel terug belooft beterschap en gaat opruimen maar de jongedame zit mokkend en puberend op haar kamer. Die is eigenlijk veel slimmer die wacht namelijk tot de bui over is en mama zelf het gaat doen!

Maar deze keer niet….Mevrouw Williams gaat een afsprakenlijstje maken, kunnen er ook geen misverstanden ontstaan. Een beetje klassenmanagement thuis 😉

Advertenties

6 thoughts on “Opruimen

  1. ik zucht al bij het idee 😉 Ik moet ineens denken aan een gesprek door de telefoon met de oudste toen ze een jaar of 17 was. Ze zei iets wat ik niet meer wilde horen van haar. Waarop ik zei je kan kiezen of je zegt het nu niet meer of ik leg neer. Je raadt het al ze herhaalde het paar keer. Ik heb diep ademgehaald en rustig gezegd: dag dame en neergelegd..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s