10 minuten gesprek


De jongeheer Williams leest nog steeds ondanks 5 keer in de week ondersteuning , ondersteuning thuis op avi 2(inmiddels veranderd in m 3) niveau. De Williamsen zien wel dat er ondanks alle inspanning van school en thuis uit weinig vooruitgang in zit.
Dat is vooral vervelend voor de jongeheer Williams want alles gaat steeds sneller en als hij het dan niet goed kan bijbenen gooit hij zijn kop in de wind (wat Mevrouw Williams heel begrijpelijk vindt).
Eerder dit schooljaar had Mevrouw Williams al een indringend gesprek gehad met de leraren van de jongeheer Williams. Het is een duo een man en een vrouw en alhoewel vakbroeders vindt Mevrouw Williams dat deze twee (het duo Hork en Hork) beter een ander vak hadden kunnen kiezen. Of een cursus hoe om te gaan met ouders (waar Mevrouw Williams zich in heeft gespecialiseerd tijdens en na de opleiding).
Gisteravond was het 10 minuten gesprek met het duo. Als laatste geplaatst (dus een zorgleerling). De Williamsen keken naar het rapport en merkten dus op dat het lezen nog steeds dramatisch was. En zei Mevrouw Williams nu hadden ze hem genoeg ondersteund wat zo goed was van de school (prijs de mens voor de inspanning). Maar nu wilden ze onderzoek want nog een half jaar tot aan het einde van het schooljaar en als je van juni naar nu van avi 1 naar avi 2 gaat kom je echt aan het einde van het schooljaar niet op avi 5 uit wat toch een voorwaarde is voor de overgang naar groep 5.
De mannelijke kant van het duo begon te sputteren dat de jongeheer te jong was om op dyslexie te onderzoeken. Mevrouw Williams die al eerder een aanvaring met deze docent had gehad was hem meer dan zat en wilde een breed onderzoek. Want zei Mevrouw Williams alles leek erop dat hij een aandachtsstoornis had. Het andere deel van het duo vond het ook en bevestigde Mevrouw Williams.
Er werden voorbeelden aangedragen hoe de jongeheer in de klas was. Maar wat Mevrouw Williams in het hele gesprek miste was een positief woord over haar kind. Dat hij zorgzaam is, dat hij oog heeft voor kleine details. Dat hij graag met je wil praten over ingewikkelde aardse zaken.
Het onderzoek komt er maar Mevrouw Williams was bozig en teleurgesteld.
Al die bijscholingen over oudergesprekken en deze twee …die konden maar beter worsten gaan verkopen bij de Hema volgens Mevrouw Williams.

Advertenties

10 jaar geleden

 

Morgen is het alweer 10 jaar geleden dat Mevrouw en Meneer Williams officieel ja tegen elkaar zeiden. In een heuse trouwjurk met sluier (op verzoek van Meneer Williams)zeiden ze ja tegen elkaar.
Vandaag belde de getuige van Mevrouw Williams en haar beste vriendin haar op. We komen straks langs hoor want we willen dit niet zomaar voorbij laten gaan.
Alweer feest ;-).
En als Mevrouw Williams terugkijkt op 10 jaar..wat is nu 10 jaar, het is omgevlogen.

Posted by Picasa

Doe je voorzichtig?


De oudste jongedame Williams is vandaag naar Utrecht, naar een voorlichting op de universiteit. Pedagogische wetenschappen met psychologie naast elkaar. Voor een ‘normaal” mens toch wel even slikken twee zulke zware studies naast elkaar maar de oudste jongedame met haar hoge IQ vindt dit gemakkelijk en een uitdaging. Het lijkt haar geweldig dat er eens wat van haar gevraagd wordt, en ze haar hersenen mag gebruiken.
Mevrouw Williams is beretrots op haar kind, dat zomaar ineens in 6vwo zit en heel zelfstandig naar Utrecht is gegaan.
Net smsde ze Mevrouw Williams. ” ik ben in Utrecht, sta wel met 100 mensen op de bus te wachten” Mevrouw Williams smsde terug ” druk he Utrecht, doe je wel voorzichtig”
Zo groot, zo snel maar ook soms toch weer even zo klein.

All Four Seasons – Sting

Meneer Williams vindt dit liedje altijd zo typisch voor Mevrouw Williams. Hij herkent haar daar enorm in, terwijl Mevrouw Williams altijd een beetje mopperend zegt dat het wel meevalt.
De dokter bevestigde dinsdag Meneer Williams, Mevrouw Williams heeft ADHD , she can realy be four seasons in one day of zoals de dokter netjes zei ook wel in het uur.
Mevrouw Williams was niet verbaasd, eerder een beetje verdrietig het had zoveel gescheeld in alle achterliggende jaren als er hulp was geweest, begeleiding.
Maar aan de andere kant nu weet ze het, en ze is van plan zeker 90 te worden!

Lelystad

Mevrouw Williams is naar Lelystad geweest, naar het vermoeidheidscentrum. Naar volgens Mevrouw Williams de beste, liefste, meest attente, gewaardeerde , interessantste dokter die Mevrouw Williams ooit in haar leven heeft ontmoet.
Want de dokter heeft op al Mevrouw Williams haar vragen over haar gezondheid een antwoord kunnen geven en ook nog eens een oplossing. Niet een oplossing die binnen een dag werkt maar dat hoeft ook niet want Mevrouw Williams weet nu dat ze al die jaren dat ze oeverloos aan de bel heeft lopen trekken bij haar huisarts en af een toe een specialist gewoon dus gelijk had en niet een zeur was of iemand die zich altijd maar zorgen maakte.
Het was een geweldig team de dokter en zijn assistente. De dokter heeft ruim 1,5 uur met Mevrouw Williams gesproken over alles maar dan ook alles wat er uit de testen kwam, en uit de vragenlijsten en als hij het antwoord niet had ging hij gelijk zoeken.
Mevrouw Williams is helemaal geëmotioneerd in de auto gaan zitten, heeft daar een potje gebruld want als je na zoveel jaar een aantal diagnoses krijgt waarvan ze in de verste verte niet had gedacht dat het er ooit uit zou komen dan ben je overweldigd. En eigenlijk is ze het nog, de tranen stromen iedere keer over haar wangen als ze denkt aan de dokter met zijn diagnoses.
Pakken tissues onder de arm en lekker op de bank vandaag, echt bijkomen en landen op aarde.

Tijd schrijven

Een hele lange tijd was het niet gewoon in het onderwijs om tijd te schrijven. Je werkte gewoon de uren die je nodig had (na de lesgebonden uren) en daarmee was de kous af. De praktijk leerde dat de ene leraar om kwart over drie naar huis ging en de andere om zes uur s’avonds nog lang niet klaar was. Dit gaf scheve gezichten en er kwamen nieuwe systemen. Nu is het zo dat je je tijd schrijft, dat je beschrijft wat je doet. Uiteraard zitten er loze momenten in maar ook hele overvolle en soms kan het tijdschrijven tot hilarische beschrijvingen leiden. Want zegt de voortvarende directrice van Mevrouw Williams pak je momenten. Daar bedoelt ze eigenlijk mee dat als jij je kopje koffie om 10 uur drinkt dat je onderwijl voorleest en de kinderen hun woordenschat vergroot. Dat je om 12 uur tijdens de lunch even snel de bestellingen doet bij de leverancier. Sinds Mevrouw Williams thuis zit snapt ze nu ook wel waarom ze zo doodmoe is want als je ruim 8 uur per dag zo werkt raak je erg uitgeblust.
Nu ze thuis zit heeft ze ineens zomaar de scepter gekregen over het bedrijf dat huishouden heet. In eerst instantie was dit een tweemanszaak met wat hulpkrachten maar tegenwoordig worden er toch wel heel veel taken naar haar doorgeschoven.
Uiteraard als volwaardig directielid heeft ze gelijk het bestuur erbij geroepen en wil nu het tijdschrijven gaan invoeren in het bedrijf huishouden.
Uiteraard leidde dit gelijk tot veel protesten vooral van de kant van de hulpkrachten die toch eigenlijk zeer tevreden waren over hun taken en het belabberd uitvoeren hiervan (de leraar die om drie uur vertrekt).
Het andere directielid gaf aan dat hij het wel erg gemakkelijk vond dat Mevrouw Williams zoveel er was en zoveel taken op zich nam.
Maar zei Mevrouw Williams voor het huishouden staat maar twee uur per dag en voor de opvoeding een uur per dag .(deze urenomschrijving komt van Mevrouw E. Draayer). Dat betekent dat er nog 13 lege uren moeten zijn , en die zijn er niet.
Iets gaat er dus niet goed in het bedrijf huishouden iets slokt te veel uren op.
Maar Mevrouw Williams gaat haar momenten pakken. Tijdens het strijken gaat ze bellen met instanties, ze heeft al een headset aangeschaft. Boodschappen doen word gecombineerd met mantelzorg, koken kan samen met kastjes schoonmaken in de keuken.
Op dit moment is ze in bespreking met een fabrikant over een type stofzuiger wat ook tegelijkertijd dweilt.
En s’avonds leest ze een boek en kijkt tv tegelijkertijd.
Inspirerend zo’n bedrijf dat huishouden heet 😉
Pak je momenten!

Smakeloos

En ..je wilt natuurlijk nu wel graag weten of het dna van je vader overeen komt met dat van jou? In beeld komt een mooie jonge vrouw met een oudere man naast zich. Ze zijn allebei zichtbaar aangedaan. Ondertussen worden er beelden laten zien van een vader die voor zijn dochter zorgt, ermee speelt en haar een veilige haven biedt. Nee verzekert de dochter de band blijft ook als zal blijken dat hij niet mijn biologische vader is. En ..ga je dan op zoek naar je “echte” vader? Dat is erg moeilijk met ki maar misschien kijkt er ergens iemand en die denkt hè ik was 23 jaar geleden zaaddonor en ze lijkt op mij. De vader zit er begrijpend knikkend naast.
Zal ik dan nu maar de enveloppe open maken?..Nog even treuzelt de presentatrice en dan moet ze het toch vertellen. Nee hij is niet je biologische vader. Dikke tranen lopen over het gezicht van het meisje, maar hij blijft wel mijn vader hoor.

U denkt wat een smakeloos tv idee heeft Mevrouw Williams. Maar nee, gisteravond was er een programma DNA onbekend waarin dit dus helemaal werd uitgesmeerd.
De Williamsen hebben het niet uitgekeken want ze werden er helemaal geïrriteerd van. Waarom vroeg Meneer Williams moet dat toch allemaal op tv? Dat de vader en dochter het wilde weten was duidelijk want er lag wat twijfel bij de conceptie. Maar dat hoeft toch niet op tv? Dat is is een toch een privé aangelegenheid of wat je deelt met goede intimi.

Soms mist Mevrouw Williams wel eens “de schaamte” zoals Harry Jekkers het zo mooi verwoordt in zijn liedje.