Kek mama


Vandaag tijdens de het bezoek aan de bedrijfarts moest ik even wachten. En daar lag het tijdschrift Kek mama.
Ik had het al vaker zien liggen maar dacht dat het vooral gericht was op hele jonge moeders.

Toch ingekeken want ik ben erg nieuwschierig van huis uit en het bleek een heel leuk tijdschrift. Er stonden erg leuke artikelen in.
Een kort interview met Isa Hoes, wat ik ontroerend vond.

Maar het leukste artikel vond ik het artikel over de vraag “wat had jij je voorgenomen toen je nog geen moeder was en doe je toch’?
Er werd als voorbeeld gegeven bij de Macdonalds eten (pfff hoe vaak ik wel niet overstag ben gegaan voor die vreselijke zaak ), tv laten kijken omdat je even wat moest doen (ehhh hier ga ik maar even niet op in ahum 😉 bloos).

En ik bedacht mij wat heb ik mij toendertijd voorgenomen en daar is niets van terecht gekomen of ben ik overstag gegaan?

-Mijn dochters mochten nooit met barbies spelen, want die vond ik het toonbeeld van nepspeelgoed…u begrijpt het wel, we hadden hier een enorme barbieverzameling.
-ik zou altijd vers koken voor de kinderen, ik heb een periode wel aandelen in de olvarit kunnen nemen.
-ik zou nooit schreeuwen ook niet als ik heeel boos was, toen wist ik nog niet dat kinderen soms wel eens het bloed onder je nagels konden trekken , tergend langzaam…

Ik ben eigenlijk wel benieuwd , wat nam u voor toen er kinderen kwamen en is heel anders uitgepakt?

Advertenties

8 thoughts on “Kek mama

  1. Ik was sowieso voornemens nooit moeder te worden, dus dat is al de eerste ' overtreding' 😉

    Ik ging NOOIT op de bank eten. Mijn kind zou meer heel beperkt achter de pc mogen zitten. Ik zou nooit teveel gaan drinken waar ze bij was.

    Mijn dochter houd net als ik niet van fastfood dus die discussie hebben we niet. Mijn stem verheffen hoef ik -gelukkig- ook nooit.

    Valt best mee hier, gelukkig!

    Like

  2. Wij wilden heel graag kinderen en waren het in de verkeringstijd al eens geworden over het aantal. We kwamen elkaar in het midden tegen en kozen voor 4 stuks. Ook werden we het eens over de rolverdeling: hij bleef de centjes verdienen en ik werd thuismoeder. Verder heb ik alles over me heen laten komen en zijn we samen meegegroeid met ons gezin. We hadden niet zoveel voornemens en konden dus ook niet vreselijk de mist ingaan. Ik was nog piepjong en ging het wiel opnieuw uitvinden. Hoe blond waren we?

    Like

  3. Toen ik 17 was en mijn zus aan kind begon dacht ik dat je consequent en duidelijk aan je peuter moest uitleggen dat hij NIET aan de kristallen vazen moest zitten ipv de vazen hoog op de kast zetten. Iets te weinig inzicht in de mogelijkheden om je kleintje te dresseren (en de wil om dat te proberen) begrijp ik nu. Prioriteiten.

    Vlak voor we echt kinderen kregen waren de meeste principes al gesneuveld. Misschien wat jij zegt nooit schreeuwen en altijd aardig en begripvol blijven. Dat “altijd” is wel heel veel gevraagd (-;

    Like

  4. Eigenlijk niets. Ik nam mij voor om niet zoals mijn moeder te worden en dat is heel goed gelukt. Verder had ik geen voornemens. Ik wilde ze een goede jeugd geven. Dat is alles.

    Liefs Frederique

    Like

  5. Haha ik heb me zoveel voorgenomen. maar een ding zou ik nooi doen(dacht ik) Slaan!!!!!!!!!!!
    Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik mijn zoon wel eens een best pak op zijn …… gegeven heb. Hij zat boven aan de trap te janken en ik onder. Dit is nu # 20 jaar gelden. En ik kan er nu om lachen. Maar toen vond ik het verschrikkelijk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s