Mislukte integratie


Overal lees ik “de integratie is mislukt”, de allochtone mensen zijn niet goed in onze samenleving opgegaan, ze hebben geen respect voor onze cultuur.
En ik lees over de joden in Amsterdam die belaagd worden als ze naar de synagoge gaan,maar ook als ze op straat lopen met een keppeltje op.

Ik word daar erg verdrietig van.Uiteraard werden mij ook vraagstukken voorgelegd over Israël maar daar laat en liet ik mij niet over uit.
Dat vind ik een andere kwestie. Ik weet dat voor veel mensen dat wel een reden is om anders naar de joden hier in ons land aan te kijken.

Omdat ik joods ben, zijn mijn kinderen ook joods. Het bijzondere van de joodse cultuur is dat als je moeder joods is, je kinderen ook joods zijn.
Apart vind ik dat altijd, alle drie mijn kinderen zijn joods, maar de kinderen van de jongste zullen (behalve als hij met een joodse vrouw) trouwt niet joods zijn.

De meisjes weten dat ze joods zijn, alleen de jongste weet het niet. We praten er niet met hem over. Uit ervaring weet ik dat ze erover gaan praten en met de helft moslim kinderen op school vind ik het geen goed idee.
De middelste vertelde het in de eerste klas op de middelbare school een keer in de klas.Zij zit op een witte school, maar we konden wel op school komen omdat ze werd uitgescholden voor alles wat maar los en vast zat wat betreft haar afkomst.

Ik weet dat ik als kind het eens vertelde op school en een jongen die mij niet leuk vond een onaardig opmerking erover plaatste, naast dat de jongen een flinke bloedneus op liep kwam mijn moeder op school en moesten er publieke excuses komen.

Gisteravond hadden de man en ik naar aanleiding van een mini familie reünie met mijn joodse familie het erover.We vertellen het hem pas als hij een jaar of 20 is.
We houden hem buiten rituelen, in deze maatschappij zijn we bang dat hij beschadigd wordt op een hele vervelende manier.

Maar het doet soms pijn als hij verteld dat moslims geen varkensvlees eten en dat we daarom speciaal kipworstjes eten als zijn beste vriend (die moslim is) er dus is.
En toch denk ik dat het wel kan, naast elkaar samenleven.
De jongste speelt altijd met zijn beste vriend, buurjongen die moslim is. Hij vraagt er veel over en houdt rekening met hem. Waarom zou dit niet andersom kunnen?

Toch sluit ik af met een mopje waar onze cultuur ook om bekend staat;-)

Een goede Joodse zoon

Drie Joodse moeders zitten op een bankje in winkelcentrum Brent Cross praten over (wat anders?) Hoeveel hun zonen van hen houden.
Sadie zegt: “Je kent het Chagall schilderij opknoping in mijn woonkamer?
Mijn zoon, Arnold, kocht dat voor mij voor mijn 75ste verjaardag. Wat een goede jongen is hij en hoeveel hij houdt van zijn moeder. “
Minnie zegt: “Noem je dat liefde? Je kent die Mercedes, die heb ik voor moederdag gekregen. Dat is van mijn zoon Bernie. Wat een pop.”
Shirley zegt: “Dat is niets. Je kent mijn zoon Stanley? Hij is in de analyse met een psychoanalyticus in Harley Street , Vijf sessies per week.
En waar praat hij over? Mij. “

Advertenties

7 thoughts on “Mislukte integratie

  1. Het is zeker triest. En jammer ook. Wat maakt je afkomst nou uit. Dat hebben wij onze kinderen altijd bijgebracht. Dat de persoon belangrijk is en niet de afkomst. En dat je respect voor elkaar en elkaars geloof moet hebben. Zij hebben ook allerlei vrienden. En zo hoort het ook!

    Liefs Frederique

    Liefs Frederique

    Like

  2. Weet je dat ik me dit soort dingen niet eens realiseer. Omdat het hier, waar ik woon, behoorlijk ver van mijn bed is allemaal. Natuurlijk weet ik wel dat er onenigheid is tussen groepen en vraag ik me heel erg af waar die dan op gebaseerd is? Zijn we niet allemaal mensen.
    Dat jullie een keuze maken om het de jongste pas op zijn twintigste te vertellen vind ik echt heel erg verdrietig. Dat het zo ver heeft kunnen komen in ons land.

    Like

  3. O dat is heftig zeg?! Ik denk er ook nooit zo ver na, net als Toaske. Ik ken geen joden, en als opeens iemand die ik ken toch joods blijkt te zijn (een tennismaatje ooit!) maakt ze dat voor mij niet opeens iemand anders. Maar wel heel schokkend wat je vertelt dat de kinderen er zo mee geconfronteerd worden op een nare manier, dat had ik eigenlijk ook niet verwacht. Ben ik weer te naief voor blijkbaar. Vreselijk.

    En jij? Voel jij jezelf Joods en spreek je je daar over uit?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s