Stil


Het is stil op mijn blog en ook naar andere blogs ben ik erg stil.
Alleen daar is het stil, in mijn hoofd is het druk, en ik ben heel druk met alles rond de revalidatie.

Een weekje meivakantie thuis en dan de laatste week van dit blok van 5 weken die mij zoveel hebben opgeleverd:
-meer energie
-meer inzicht
-meer moed
-veel lachbuien
-het woordenboekenspel
-meer aandacht voor mezelf
-minder beren op de weg
-….

Langzaam krijgt alles een plek!

Wens jullie een fijn weekend en voor wie meivakantie heeft geniet ervan!

Advertenties

Het is er weer….


Onrustig gedrag, irritatie, misselijk, niet echt in mijn vel passen..wat heb ik toch allemaal totdat ik Frederiques blog las…net als zij ben ik een herfst type.
Zodra de eerste bladeren vallen ben ik blij, maak ik veel wandelingen in het heerlijke gure herfstbos.
Ik geniet van de regen tegen de ramen en de kaarsen in de vensterbank.
Een kop winterthee erbij en ik ben zielsgelukkig.

En nu slaat deze hitte in als een bom, ik kan niet eens langzaam wennen, nee gelijk hoge temperaturen die mij naar binnen doen vluchten want ik kan lichamelijk ook niet tegen dit weer. Misselijk, veel hoofdpijn en zeer veel irritatie.

Dat geklepper van binnen naar buiten irriteert mij mateloos en al die insecten…zucht..een klaagzang eerste klas over dit warme weer. Maar helaas het is niet mijn ding.

Het enige voordeel ervan is dat ik de verwarming uit kan laten en dat scheelt op de energierekening ๐Ÿ˜‰
Dus laat ik dat maar voor ogen houden en een pot winterthee gaan zetten en in de schaduw gaan zitten….en voordat je het weet is het weer herfst!

Nog drie keer

Nog drie keer een week naar het revalidatiecentrum en dan zit het er al weer op.
Vorige week was een intensieve, vermoeiende maar ook hele verhelderende week.

Bijzonder was dat we met zes dames zijn begonnen en afgelopen week met 4 eindigden. Twee werden er ziek, wat ons allemaal niet verbaasde.
Het is geen makkelijke weg die we daar lopen al denken veel mensen dat wel.
Vaak krijg ik op de dag voordat ik weg ga vrolijke smsjes met veel plezier in het kuuroord. Maar bij een kuuroord stel ik mij toch iets anders voor.

Toch zet het zoden aan de dijk, wat ik nooit had verwacht na alle sombere berichten over het vermoeidheidssyndroom, is dit toch wel een gouden greep geweest.

En ben ik inmiddels alweer drie dagen thuis, een verjaardag met bbq verder. Een bezoek aan een vriendin die heel veel is afgevallen en al haar kleren aan mij gaf verder. Heerlijk een gevulde gratis kledingkast voor de zomer. Ze vroeg of ik gauw weer kwam want ze had nu al haar shirten opgeruimd ๐Ÿ˜‰

Een middag gewinkeld met de middelste, na een aantal jaren dit niet meer te hebben gedaan. We mochten gelijk niet meer van Meneer Williams want we hadden zoveel geld uitgegeven. Ik heb het argument gebruikt dat ik jaren niet heb gewinkeld ;-))).

Nu ga ik eens kijken hoe het in blogland is ๐Ÿ˜‰

Dolfje weerwolfje


Zoals ik al eens eerder verteld hebt wonen hier in huis toch wel een aantal grote fans van Dolfje Weerwolfje.
Een aantal maanden geleden zag ik dat de musical van Dolfje Weerwolfje hier in de stad kwam. Omdat ik toen nog heel erg moe en down was heb ik twee kaarten besteld met het oog op dat Meneer Williams dan maar moest gaan met de jongste aangezien nog veel te moe zou zijn.

Niets is minder waar, dat heeft u al gemerkt ๐Ÿ˜‰ Dus vanmiddag zijn de jongste en ik lekker op de fiets naar de schouwburg gereden. We hadden een prachtige plek, de eerste loge waar we met z’n tweeรซn zaten.

Het was een geweldige voorstelling gebaseerd op het boek de boze drieling uit de serie Dolfje Weerwolfje. De effecten waren prachtig en de dubbelrollen werden niet eens opgemerkt door de jongste maar waren erg leuk.
En wie zat er in de zaal, de jongste zijn beste vriend. Dat maakte voor hem de voorstelling dubbel leuk.

We zijn na de voorstelling op ons gemak naar huis gefietst en hebben iedereen bijgepraat.
Een witte port op het terras in de zon maakte mijn dag tot een dag met prachtige gouden rand.

gratis op te halen


Na een paar vruchteloze pogingen om een bureaustoel van enorm formaat kwijt te raken op marktplaats had ik er genoeg van en plaatste de stoel op gratis op te halen.nl.

Een mevrouw reageerde enthousiast en stond woensdagochtend om 8 uur voor mijn deur met een ouderwetse kinderwagen (zonder inhoud). De mevrouw vertelde dat ze zo de stoel ging vervoeren. U moet hierbij denken aan een soort directiestoel,zeker geen kleintje.

Eerst wilde ze nog gebruik maken van mijn toilet want in de sprinter zat geen toilet. Mijn nog slaperige brein registreerde dus een vrouw met een kinderwagen zonder kinderen in een sprinter. U begrijpt dat de mondhoeken ietwat gingen kriebelen.
De jongste zat hier en hoest op dit moment nogal erg en de mevrouw begon zich daar mee te bemoeien. “Nare hoest jongeman heb je die al lang”.
Tijd om de nieuw geleerde dingen in praktijk te brengen dacht ik gelijk en dirigeerde haar naar de stoel.

Ze was helemaal blij en bekeek de stoel aan alle kanten. Of ik even wilde helpen de stoel op de kinderwagen te tillen. Ze had een aantal zakken bij zich en daar toverde ze zakken en een slaapzak uit. De stoel op de kinderwagen en daar overheen de slaapzakken en de plastic zakken en toen de spanbanden.

Ondertussen ging de jongste naar school en riep ze hem vrolijk achterna dat hij veel plezier moest hebben op school en voorzichtig moest zijn ;-).
Ik wenste haar veel plezier , maar het beeld van de vrouw met de kinderwagen en de stoel erop bleef mij wel de hele dag bij ;-).

s’Avonds werd ook via dezelfde site een lamp opgehaald , een ikea maanlamp waar onze kinderen niet meer naar omkeken en ik fantaseerde er met Meneer Williams al aardig op los. Deze mevrouw komt op een skateboard of ze vouwt de maan dubbel.
Maar deze mevrouw haalde hem gewoon op niets aan de hand.

Gisteravond kreeg ik een mailtje , lieve mevrouw w, dank u wel voor de lamp onze kleine man is er zo blij mee , hij heeft het de hele dag erover. Wat fijn dat het zo kon!
En dan heb ik er weer het volste vertrouwen in “what comes around, goes around”

Energie


Als ik op vrijdag thuis kom van een week in het revalidatiecentrum barst ik van de energie en goeie ideeรซn.

Zo heb ik deze week het regionaal dyslexie centrum gebeld en mijn jongste aangemeld aangezien ik de strijd zo zat was op school over zijn lezen en spellen en ik toch (potverdorie ๐Ÿ˜‰ een excellente leerkracht ben die echt wel weet waar ze over spreekt.
Ik kreeg de papieren in huis en dinsdag lagen ze al op het bureau van de zeer verblufte intern begeleidster. Dit zit dus in de molen.

Dinsdag ben ik gaan zwemmen met mijn moeder. Keurig een half uur zoals mij dat was aangeleerd. Het mes sneed aan twee kanten, mijn moeder en ik hadden een half uur ouderwetse badmutsenpret en het was voor ons beide een goede oefening om weer wat fitter te worden.Na een half uur gingen we uit bad met het idee niet doodlam te zijn maar toch wat gedaan te hebben aan onze conditie.

Ik heb mijn werkkamer verplaatst van een soort hok bij de garage naar onze slaapkamer die heel groot is en uitkijkt op een prachtig terras van 70 vierkante meter en heel veel zon en licht vangt. Gelijk opgeruimd veel ballast weggegooid en barriรจres doorbroken ;-).

En gistermiddag viel ik zomaar na de avondwandeling in slaap op datzelfde terras in de vroege avondzon. Even helemaal knock out. Iets wat ik voor mijn gevoel mijn hele leven nog niet heb gekund. Er zat altijd een soort moeten in mijn hoofd.

Vandaag kwam een koerier mij een prachtige bos bloemen brengen van mijn werk. Omdat het onderwijsdag is, omdat ik toch in een traject zit , omdat ik …een goede leerkracht ben…vul het maar in!

Zo werpt het toch zijn vruchten af, ben benieuwd wat ik na volgende week weer ga doen ๐Ÿ˜‰

Weer op de thuisbasis

Weer thuis, na wederom een intensieve week in het revalidatiecentrum. Het was een zeer leerzame en ontspannende week.

Merk je al vooruitgang mailde een collega mij? Merk ik al vooruitgang…Laat ik het zo omschrijven ik kan overal beter mee omgaan. Draaf niet meer zo door, luister beter naar mijn lichaam en accepteer langzaam dat ik beperkingen heb.
Beperkingen in de zin van dat een dag maar 24 uur heeft en dat ik keuzes moet maken wat ik die dag doe, hoe die dag eruit ziet en hoe ik daar mee om ga.

Maar ben ook duidelijker wat ik wel en niet wil. Dit levert uiteraard soms weerstand op bij mensen als ik ze (vriendelijk hoor ๐Ÿ˜‰ vertel wat ik wel en zeker niet meer wil.

We moesten vorige week onze naam met links schrijven tijdens een les en we moesten het gevoel analyseren. Het is een leuk iets, probeert u het zelf maar eens uit en sta dan goed stil bij wat u voelt.
Zo is het ook met nieuwe patronen inslijpen is ons verteld, het voelt aan als met links schrijven en we zijn zo geneigd om gauw weer de rechterhand te gebruiken want dat voelt zo vertrouwd. Maar is dat ook wel zo?

Maar natuurlijk heb ik ook hele leuke dingen gedaan ๐Ÿ˜‰ Ben naar de sauna geweest, lekker gezwommen, heerlijk geroeid, ik geniet wel van de dingen die ik daar doe en als moeder kan ik het ook meer los laten.
Vijf dagen zonder kinderen geeft ook rust en kan heel verruimend werken.
Al was het alleen maar zonder het gekibbel aan de ontbijttafel over grapjes die niet goed worden begrepen ๐Ÿ˜‰

Zo en nu ga ik iets actiefs doen, Meneer Williams uit bed halen want die is sinds afgelopen donderdag heel erg ziek (niet het mannenziek, maar echt heel ziek).
Het is begonnen met een soort ontsteking in zijn mond wat zich door zijn hele lichaam heeft uitgebreid. Vrijdag wilde de dokter hem laten opnemen omdat zijn leverwaardes torenhoog waren en nog meer waardes niet kloppen.
Toen ze vertelde dat ze hem aan een infuus zouden leggen en verder niets zouden doen is Meneer Williams thuis gebleven.
Maar nu gaat hij weer de dokter bellen over verdere onderzoeken.
Vrienden van ons hebben ons aangeraden de lappenmand waarin we zitten toch maar eens weg te gooien ๐Ÿ˜‰