Stil


Het is stil op mijn blog en ook naar andere blogs ben ik erg stil.
Alleen daar is het stil, in mijn hoofd is het druk, en ik ben heel druk met alles rond de revalidatie.

Een weekje meivakantie thuis en dan de laatste week van dit blok van 5 weken die mij zoveel hebben opgeleverd:
-meer energie
-meer inzicht
-meer moed
-veel lachbuien
-het woordenboekenspel
-meer aandacht voor mezelf
-minder beren op de weg
-….

Langzaam krijgt alles een plek!

Wens jullie een fijn weekend en voor wie meivakantie heeft geniet ervan!

Het is er weer….


Onrustig gedrag, irritatie, misselijk, niet echt in mijn vel passen..wat heb ik toch allemaal totdat ik Frederiques blog las…net als zij ben ik een herfst type.
Zodra de eerste bladeren vallen ben ik blij, maak ik veel wandelingen in het heerlijke gure herfstbos.
Ik geniet van de regen tegen de ramen en de kaarsen in de vensterbank.
Een kop winterthee erbij en ik ben zielsgelukkig.

En nu slaat deze hitte in als een bom, ik kan niet eens langzaam wennen, nee gelijk hoge temperaturen die mij naar binnen doen vluchten want ik kan lichamelijk ook niet tegen dit weer. Misselijk, veel hoofdpijn en zeer veel irritatie.

Dat geklepper van binnen naar buiten irriteert mij mateloos en al die insecten…zucht..een klaagzang eerste klas over dit warme weer. Maar helaas het is niet mijn ding.

Het enige voordeel ervan is dat ik de verwarming uit kan laten en dat scheelt op de energierekening 😉
Dus laat ik dat maar voor ogen houden en een pot winterthee gaan zetten en in de schaduw gaan zitten….en voordat je het weet is het weer herfst!

Nog drie keer

Nog drie keer een week naar het revalidatiecentrum en dan zit het er al weer op.
Vorige week was een intensieve, vermoeiende maar ook hele verhelderende week.

Bijzonder was dat we met zes dames zijn begonnen en afgelopen week met 4 eindigden. Twee werden er ziek, wat ons allemaal niet verbaasde.
Het is geen makkelijke weg die we daar lopen al denken veel mensen dat wel.
Vaak krijg ik op de dag voordat ik weg ga vrolijke smsjes met veel plezier in het kuuroord. Maar bij een kuuroord stel ik mij toch iets anders voor.

Toch zet het zoden aan de dijk, wat ik nooit had verwacht na alle sombere berichten over het vermoeidheidssyndroom, is dit toch wel een gouden greep geweest.

En ben ik inmiddels alweer drie dagen thuis, een verjaardag met bbq verder. Een bezoek aan een vriendin die heel veel is afgevallen en al haar kleren aan mij gaf verder. Heerlijk een gevulde gratis kledingkast voor de zomer. Ze vroeg of ik gauw weer kwam want ze had nu al haar shirten opgeruimd 😉

Een middag gewinkeld met de middelste, na een aantal jaren dit niet meer te hebben gedaan. We mochten gelijk niet meer van Meneer Williams want we hadden zoveel geld uitgegeven. Ik heb het argument gebruikt dat ik jaren niet heb gewinkeld ;-))).

Nu ga ik eens kijken hoe het in blogland is 😉

Dolfje weerwolfje


Zoals ik al eens eerder verteld hebt wonen hier in huis toch wel een aantal grote fans van Dolfje Weerwolfje.
Een aantal maanden geleden zag ik dat de musical van Dolfje Weerwolfje hier in de stad kwam. Omdat ik toen nog heel erg moe en down was heb ik twee kaarten besteld met het oog op dat Meneer Williams dan maar moest gaan met de jongste aangezien nog veel te moe zou zijn.

Niets is minder waar, dat heeft u al gemerkt 😉 Dus vanmiddag zijn de jongste en ik lekker op de fiets naar de schouwburg gereden. We hadden een prachtige plek, de eerste loge waar we met z’n tweeën zaten.

Het was een geweldige voorstelling gebaseerd op het boek de boze drieling uit de serie Dolfje Weerwolfje. De effecten waren prachtig en de dubbelrollen werden niet eens opgemerkt door de jongste maar waren erg leuk.
En wie zat er in de zaal, de jongste zijn beste vriend. Dat maakte voor hem de voorstelling dubbel leuk.

We zijn na de voorstelling op ons gemak naar huis gefietst en hebben iedereen bijgepraat.
Een witte port op het terras in de zon maakte mijn dag tot een dag met prachtige gouden rand.

gratis op te halen


Na een paar vruchteloze pogingen om een bureaustoel van enorm formaat kwijt te raken op marktplaats had ik er genoeg van en plaatste de stoel op gratis op te halen.nl.

Een mevrouw reageerde enthousiast en stond woensdagochtend om 8 uur voor mijn deur met een ouderwetse kinderwagen (zonder inhoud). De mevrouw vertelde dat ze zo de stoel ging vervoeren. U moet hierbij denken aan een soort directiestoel,zeker geen kleintje.

Eerst wilde ze nog gebruik maken van mijn toilet want in de sprinter zat geen toilet. Mijn nog slaperige brein registreerde dus een vrouw met een kinderwagen zonder kinderen in een sprinter. U begrijpt dat de mondhoeken ietwat gingen kriebelen.
De jongste zat hier en hoest op dit moment nogal erg en de mevrouw begon zich daar mee te bemoeien. “Nare hoest jongeman heb je die al lang”.
Tijd om de nieuw geleerde dingen in praktijk te brengen dacht ik gelijk en dirigeerde haar naar de stoel.

Ze was helemaal blij en bekeek de stoel aan alle kanten. Of ik even wilde helpen de stoel op de kinderwagen te tillen. Ze had een aantal zakken bij zich en daar toverde ze zakken en een slaapzak uit. De stoel op de kinderwagen en daar overheen de slaapzakken en de plastic zakken en toen de spanbanden.

Ondertussen ging de jongste naar school en riep ze hem vrolijk achterna dat hij veel plezier moest hebben op school en voorzichtig moest zijn ;-).
Ik wenste haar veel plezier , maar het beeld van de vrouw met de kinderwagen en de stoel erop bleef mij wel de hele dag bij ;-).

s’Avonds werd ook via dezelfde site een lamp opgehaald , een ikea maanlamp waar onze kinderen niet meer naar omkeken en ik fantaseerde er met Meneer Williams al aardig op los. Deze mevrouw komt op een skateboard of ze vouwt de maan dubbel.
Maar deze mevrouw haalde hem gewoon op niets aan de hand.

Gisteravond kreeg ik een mailtje , lieve mevrouw w, dank u wel voor de lamp onze kleine man is er zo blij mee , hij heeft het de hele dag erover. Wat fijn dat het zo kon!
En dan heb ik er weer het volste vertrouwen in “what comes around, goes around”