Verdrietig


Twee weken geleden belde er een collega van de vorige school. Ze vertelde dat een andere collega van ons erg ziek was.
Het was per ongeluk ontdekt, darmkanker en ook nog eens een tumor in zijn lever.
Tijdens de operatie maakte ze de buik open en zagen dat alles van binnen al aangetast was.
Ze sloten de boel en hij mocht naar huis om te sterven.

Vandaag belde zij mij op , gisteravond is hij overleden.
Het was zo’n verschrikkelijke leuke man, 10 jaar ouder dan ik en vol met humor.
Een grote man met een hart van goud voor het onderwijs en voor zijn gezin.
Zijn zoon is net zo oud als onze oudste jongedame en we hadden veel raakvlakken.
Door onze functies hadden we vaak tijd om met elkaar te praten en we konden het heel goed vinden. Vele pauzes brachten we met tranen van het lachen door en hij kon prachtig vertellen van zijn beginjaren in het onderwijs.

Een prachtig mens, en nu is hij er zomaar niet meer.
Het lijkt even niet zulk mooi weer en alles is even anders.

Dag lieve grote man, wat zal je gezin, de school en iedereen die je gekend heeft je missen!

Advertenties

9 thoughts on “Verdrietig

  1. Het is zo onrechtvaardig. Er zijn heel oude mensen die levensmoe zijn en door moeten ploeteren en dan krijgen levensgenieters als deze man zomaar kanker en gaan dood.
    Sterkte!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s