In de war

Een paar dagen geleden is de officiële diagnose gesteld, ik heb adhd. Bij een keurige psychologe van 25 jaar die soms heel verbaasd keek als het ging om sensatie zoeken. Dat schijnen adhders in een hoog tempo te doen en ik kon haar daar behoorlijk wat voorbeelden van geven.

Ze vertelde mij dat ik binnenkort naar de psychiater ga voor medicijnen, als ik dat wilde. En daar wringt eigenlijk een beetje de schoen want wil ik dat wel?
Googlefreak als ik ben ging ik gelijk zoeken op internet en vond de vreselijkste artikelen over de medicijnen.
Dat ze onder de Opiumwet vallen, dat sommige niet eens helpen, dat je er aan verslaafd kon raken. Dat je bepaalde delen van jezelf kon verliezen, dat je heel veel ervan af viel (was een pluspunt hoor ;-).

En toen dook ik in de boeken, en las een goed boek van een man die net als ik op deze leeftijd er achter kwam dat hij ADHD had en hoe hij van de nood een deugd had gemaakt. Zeer humorvol om te lezen en ook een hart onder de riem.
Ik las een boek van een mevrouw die er volgens mij geen kaas van had gegeten en zelfs de astrologie erbij haalde en aanhaalde dat als je maar consequent was en de drie R’s hanteerde dat het helemaal goed kwam.
Hier werd ik enorm verdrietig van.De mevrouw eens gegoogled en volgens mij moet de mevrouw zichzelf maar eens laten testen want als er toch 1 een sensatiezoeker was…

Eigenlijk raak ik door alle informatie behoorlijk in de war. En dat ben ik al zo snel ;-). Vandaag stond ik op met een hoofd vol watten en ieder gesprek ging langs mij heen omdat ik zo onzeker was geworden van alle tegenstrijdige informatie.
Geen medicijnen, wel medicijnen, gedragstherapie of neurofeedback, geen of wel het adhddieet volgen?

Meneer Williams die mij al geruime tijd kent gaf vanmorgen de beste tip tot nu toe, niets meer erover lezen. Lekker mij bezig houden met de dingen die ik leuk vind en het gesprek met de psychiater afwachten.
Dus heb ik vanmiddag een tafelkleed gemaakt, van zakdoeken van de zeeman, beetje nostalgisch ,oubollig en leuk en vrolijk en druk en..ach eigenlijk een beetje zoals ik zelf ben. En creatief want dat springt er overal uit, adhders zijn erg creatief en laat ik dat vooral in ere houden!

Advertenties

11 thoughts on “In de war

  1. Lastig besluit. Je aandacht proberen te richten op iets anders kan goed zijn. Juiste voorlichting is ook belangrijk. In hoeverre wil je dat bepaalde dingen verdwijnen/verminderen? Kun je er ook mee leven hoe het nu is en wellicht altijd is geweest? Of zijn er een aantal andere trucs te bedenken, waarmee je mogelijkerwijs medicatie kunt laten staan?

    Like

  2. Medicijnen…. die zou ik het liefst mijden, moet ik zeggen. Soms heb ik het gevoel dat ze daar wat al te gemakkelijk mee zijn.

    Ik vind je tafellaken echt prachtig. Ik ben dol op kitsch, en zou het zo kopen in de winkel!

    Wat willen ze overigens met die medicijnen bereiken bij jou?!

    Like

  3. Ik wil toch nog even reageren. In de regel beginnen ze over een proefbehandeling. Gewoon proberen wat Ritalin doet. Het werkt 4 uur en dan is het effect weg.
    Voor de een werken medicijnen heel goed en bij de ander heeft het meer na- dan voordelen.
    Mijn zoon van 20 was 18 toen hij de diagnose kreeg. Hij heeft een periode Ritalin geslikt en dit deed hem goed. Na verloop van tijd kon hij beter met de Adhd omgaan en is hij gestopt. Het gaat heel goed met hem nu.
    Je hebt niets te verliezen als je het probeert, voor sommige mensen werkt het echt heel goed. En het is zo weer uit je lijf.
    Heel veel succes.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s