Rust


Sinds ik mij bewust ben van mijn gedachtes, ben ik druk in mijn hoofd, ik kon wel 10 dingen tegelijk doen en denken.
Aandacht voor details had ik niet en een klus afmaken kon ik heel vaak niet.
Mijn huis is vaak een rommeltje , en jarenlang was dat mijn leven ook.

Ik heb van alles geprobeerd, alles en iedereen heeft de schuld gehad en u wilt niet weten hoe vaak ik geprobeerd heb bepaalde voedingsmiddelen te laten staan of juist wel te eten, hoe veel energie ik gestoken heb in “gewoon” doen.
En toen ik uiteindelijk uitgeput vorig jaar op de bank neer viel was ik op,moe alsof mijn leven aan het eindigen was, terwijl ik eigenlijk nog maar op de helft ben (ik ben positief, ik word 90).

Een weg van dokteren, een weg van allerlei soorten behandelingen, eten, leven en toch bleef het leven zo moe.
Toen de diagnose ADHD officieel om de hoek kwam kijken had ik een verklaring, maar geen oplossing.

Afgelopen week had ik een gesprek met de psychiater, en hij schreef medicijnen voor.
“lieve mevrouw, probeert u het eens, en als het niet wil laat u het gewoon staan” Geef het zes weken de tijd en dan zien we elkaar verder, maar geef het een kans.

Een dag om het doosje heen gedraaid en nagedacht en bedacht dat ik in ieder geval er van af zou vallen als bijkomend voordeel.
Ingenomen…gewacht…en…..ik heb elke dag gehuild, elke dag dat ik deze pillen slik huil ik, van opluchting, van geluk , van de rust in mijn hoofd, van het kunnen praten in een drukke omgeving met 1 iemand zonder afgeleid te zijn. Te kunnen kijken naar een programma met volle aandacht, te kunnen luisteren naar mijn kinderen zonder ineens op te springen om de was te doen, een educatief boek aan te reiken, een telefoongesprek te voeren.
Ik ben niet meer zo onstellend moe, al halverwege de ochtend.

Ik heb de afgelopen dagen dingen gedaan die ik al lang liet omdat ik het overzicht niet had en vaak in paniek raakte doordat ik zo werd afgeleid.
Maar ik heb het bijna niemand verteld, gisteren zei een collega tijdens een hele drukke afscheidslunch; “meid, wat ben je rustig, ik zie je zo relaxt praten met maar 1 of 2 mensen en het lijkt wel alsof je helemaal rustig bent”.
Ik bekende haar het medicijngebruik en ze was helemaal enthousiast.

Het is geen wondermiddel en echt als u googeld zult u mijn angst en beven begrijpen maar als u mij tegenkomt en ik ga voor het gesprek zitten en ik kan u volgen en u hebt het idee dat u een goed gesprek met mij heeft zonder ik dat ik 10 andere dingen denk of doe dan denkt u vast net als ik , ze is een geluksvogel, bij haar helpt het!

Advertenties

10 thoughts on “Rust

  1. Lieve mevrouw Williams 🙂

    Ik snap zeker je angst om met medicijnen te beginnen, maar wat ben ik blij dat het zo goed voor je uitpakt!!!

    Heel erg fijn voor je, geniet van het herontdekken van jezelf….

    Liefs,

    Mandy

    Like

  2. Gewoon helemaal fijn dat de medicatie aanslaat en dat jij er je zo goed onder voelt. Er is nog een groot taboe met betrekking tot dit soort medicijnen en mensen die het nodig hebben moeten over een grote drempel. Net als een vriendin van mij. Maar mensen met hoge bloeddruk slikken ook iets, waarom mensen met een druk hoofd dan niet?

    Like

  3. Ik kan me je angst heel goed voorstellen. Maar als je de voor en tegens tegen elkaar afweegt is er zoveel waar je het toch voor moet proberen. Jarenlang heb ik medicijnen voor onze jongste met PDD-NOS ook tegengehouden. Hij slikt nu een klein jaartje r.isperdon en ik heb een totaal ander kind. Ook hier op vakantie is er zo'n duidelijk verschil! Wat moet het voor hem dan geen opluchting zijn… Dus, ik zou zo zeggen ga ervoor en heel veel plezier met al die rust!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s