De vader


De vader van mijn meisjes is al lang uit beeld, een bewuste keuze van hem. Hij wilde niet meer met hen geconfronteerd worden, kon volgens zichzelf de pijn niet aan en liep weg van ze.
Letterlijk want ze hadden een gesprek met hem voorbereid samen met een psychologe, een afspraak gemaakt en hij kwam binnen en binnen 10 minuten was hij weer weg.
Dit was niet wat hij wilde, zo typisch voor de man.
Ik dacht vroeger altijd dat ik niet het niet goed hoorde, begreep, maar hij loog in een gesprek alles bij elkaar.
Heel verwarrend als je zo als ik nog wel eens chaotisch in het hoofd bent.

Jammer, hij mist heel veel, zulke leuke grieten en zo veel liefde nog steeds voor hun vader ook al zeggen ze dat niet.
De middelste ging gisteren naar haar tante en vertelde dat ze hem miste en de verjaardagen en haar opa en oma.
S’,middags stonden zowel haar vader als oma op de stoep.
Uiteraard was de middelste overdonderd. Haar vader vroeg naar school, en hoe ze het deed en wat ze verder wilde.
In de keuken maakte hij ruzie met de tante want de middelste uiteraard hoorde en hij gaf aan dat ze hem ook wel had kunnen mailen.

De middelste kwam lichtelijk overstuur weer thuis waar ik heel gezellig met de oudste zat thee te drinken.
Ze bleek wel voor zondag te zijn uitgenodigd om pannenkoeken te gaan eten met opa en oma en haar tante en oom.
Wat vond je van je vader vroeg ik nieuwschierig. Oud en dik mama, en hij deed raar.
Toen hij wegging gaf hij mij een handkus.

En ergens…hoe stom dit ook misschien lijkt had ik medelijden met deze man. Die nu alleen is, zijn baan verloren door eigen schuld, zijn kinderen vervreemd heeft van zichzelf. Die als hij heel wat minder zelfmedelijden had gehad, en zekerder was geweest van zichzelf twee prachtige dochters had zien kunnen opgroeien en een deel van zijn leven waren geweest.

Vandaag was ze weer haar eigen vrolijke ik ,de middelste, ik bewonder haar veerkracht, haar vermogen om te relativeren en om door te gaan.
Ik zie in haar iemand die dit ook heeft meegemaakt en ook door is gegaan.
Iemand die heeft geleerd dat een tegenslag **** is maar dat je diep adem haalt en doorgaat.
Je leukste jurk aan trekt, je lekkerste geurtje uit de kast haalt en kijkt naar wat je hebt.
Maar ik denk ook, wat had ik het je allemaal willen besparen!

Advertenties

6 thoughts on “De vader

  1. Lieve mevrouw Williams, het zou mijn verhaal kunnen zijn. Na jaren zonder contact kwam de vader van mijn dochters weer in beeld en eiste een vaderrol op. Dat werkte natuurlijk niet, maar dat was iets dat hij niet wilde begrijpen. Hij haalde zelfs de kinderen uit de klas en die kwamen overstuur thuis. We zijn vele jaren en vele teleurstellingen later en ze hebben beiden gebroken met hem. Ook ik heb medelijden met hem, maar moet de keuze van mijn dochters respecteren. Het lijkt erop dat ook jouw dochters zich ontwikkelen tot sterke vrouwen, net als die van mij.
    Liefs,
    Sanneke.

    Like

  2. Pf, wat een vent. Treurig voor de meiden, voor jou en ook voor hem. Als ik je zo hoor hebben de meiden er geen al te grote problemen aan over gehouden, gelukkig.

    En wat een mooie foto, die boom!

    Like

  3. Wat een verlies heeft de vader geleden. Maar inderdaad ook: wat een verlies voor z'n dochters. zo jammer als het zo loopt. Zeker voor de meiden, want zij hebben hier in ieder geval niet voor gekozen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s