In dubio


Al lange tijd ben ik in dubio over het sporten van onze zoon. Ik gun hem van alles en het is ook geen financiële kwestie maar meer dat ik het niet zie zitten om op zaterdagochtend om 8 uur aan de lijn te staan.
En dan is de voetbalclub hier om de hoek , dus bij een thuiswedstrijd denk ik dan nog…okay…maar bij een uit wedstrijd ,spelen er meerdere dingen mee.
Ik kan niet autorijden, dus we moeten ontiegelijk vroeg op de fiets (denk aan de winter…)en anders als Meneer Williams vrij is in het weekend dan gaat hij en dat is maar 1 keer per maand.
En Meneer Williams die altijd rond een uurtje of 4 in de morgen begint met werken vindt uitslapen in het weekend ook wel eens lekker.

Dan komen de bijkomende toernooien en kantinediensten noem maar op. Ik vind dat enerzijds heel egoïstisch van mezelf , aan de andere kant mag ik ook hier voor mezelf opkomen.
Andere sport…welke sport dan,dat vraag ik hem ook maar hij weet het eigenlijk niet, wil graag voetballen maar weet ook onze bezwaren.
We hebben zwemmen,judo, kickboksen uitgeprobeerd, allemaal met wisselend succes.
Het leukste vind hij een soort mix van sporten, en het liefst gewoon door de week, na schooltijd dat bevalt hem en eerlijk is eerlijk, ons het beste.

Het probleem is ook dat hij de jongste is, we hebben met zijn zussen heel wat afgesport en we zijn eigenlijk er een beetje klaar mee.
Ik vind dat best moeilijk om toe te geven.
Ooit had ik een collega, net als ik twee grote meiden en die kreeg een nakomertje en die vertelde dat ze het zo moeilijk vond, weer die speeltuin, kinderboerderij , sporten noem maar op. Ik had de meiden nog klein en was nog helemaal enthousiast, kon het mij niet voorstellen.
Nu snap ik haar heel goed en zij vertelde ook dat ze zich regelmatig erg schuldig voelde.

Mijn mannetje komt niets tekort, vriendjes mogen altijd spelen, mee eten, we doen leuke dingen. Maar toch dit sporten knaagt,en wat denk ik ook meespeelt, wij zijn hier thuis niet zo sportief.
Een goede wandeling op zijn tijd, ik fiets overal heen, middelste danst en verder is er geen druk verenigingsleven , ook nooit gehad, ook niet als kind en Meneer Williams ook niet.En…ook geen behoefte aan.

Dus ik blijf nog in dubio…en overdenken wat we nu eens voor oplossing gaan bedenken.
Iemand suggesties?

Advertenties

10 thoughts on “In dubio

  1. Tja, welke sport je ook kiest, de wedstrijden voor de kleintjes van een vereniging zijn meestal 's morgens (erg) vroeg. Of dat nu zwemmen is, of volleybal of honkbal. En ik spreek uit ervaring 😉 't Is natuurlijk belangrijk dat hij gaat sporten … Teveel kinderen bewegen te weinig.

    Like

  2. Moeilijk. Ik zat in dezelfde situatie, 2 grotere dochters en een voetballende zoon. Jarenlang op zaterdag vroeg met een stel van die mannen naar de voetbalvelden.

    Maar als hij het graag wil? Teamsport is wel belangrijk.

    Sterkte met het afwegen van de mogelijkheden.

    Like

  3. Ik kan je geen raad geven,ben er al heel lang uit.Maar kan me het voetballen van zoonlief nog wel herinneren .Soms idd zo vroeg ,ook wij hadden geen auto maar manlief ging dan met onze zoon op pad.Ik hoop dat jullie een goede oplossing zullen vinden
    Groetjes Elisabeth

    Like

  4. Onze kinderen wilden niet op voetbal, dus dat probleem heb ik nooit gekend. Zij beoefenden een andere sport. Gevechtssport en dat was op vijf minuten van ons huis. Op een middag. Een ideale situatie.

    Bij onze twee oudste zonen hadden wij alle dierentuinen en pretparken van binnen en van buiten gezien. Wij waren er wel klaar mee.Bij de derde hadden wij niet zoveel zin meer. Dus ik begrijp wel hoe je je voelt.

    Liefs Frederique

    Like

  5. Het blijft lastig ook ik heb met tegenzin vele zaterdagen aan het veld gestaan. Wat was ik blij dat hij overstapte naar vechtsport. Is atletiek niet iets voor je zoon?

    Like

  6. alvast iedereen bedankt voor de tips, gisteravond tijdens het eten kwam de middelste met heel goed idee, zelf had ze op de scouting gezeten, dit wil hij nu op de zaterdagmiddag gaan doen en hij judo proberen bij zijn beste vriend!!!

    Like

  7. Best herkenbaar, bij de derde ben je zelf nét weer iets minder enthousiast, alweer wat “verwend” met wat meer vrijheid/zelfstandigheid, en het “nieuwe” is er af… Doe dus iets wat de dames nog nooit gedaan hebben zou ik zeggen (-; Ik ben altijd juist fan van sporten in het weekend, ipv na schooltijd. Maar misschein ook omdat het bij ons om de oudste gaat en jongste dan lekker thuis kan blijven.

    Korfbal? Handbal? Atletiek? Ik heb geen flauw idee…. Tennis! Heel leuk, en de competitie is maar kort (7 weken voorjaar, 7 weken najaar)

    Like

  8. Ik kan alleen maar zeggen dat ik het superleuk vind om leider te zijn van een voetbalteam. En ja, om 07.30 uur je bed uit omdat ze vroeg moeten spelen is niet leuk. Maar er zijn ook zaterdagen dat ze pas aan het eind van de ochtend spelen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s