De dood


Sinds kort hebben wij met de jongste een nieuw ritueel, een beker warme melk drinken en dan praat hij met ons over wat hem bezighoudt. Dit gebeurt voor het slapen gaan omdat we merkten dat het slapen gaan zo moeilijk ging.
Hij heeft vele angsten die hem wakker houden en door erover te praten geeft hem dit lucht en ons meer inzicht in zijn angsten en drijfveren overdag.

Gisteravond waren ze naar de fancy fair op school geweest en daarna zaten we aan tafel.
We hadden het over kinderen, eigenlijk in het algemeen totdat hij de vraag stelde hoeveel kinderen ik nu had. Meneer Williams keek hem aan en vroeg of hij de vraag niet zelf kon beantwoorden maar hij twijfelde.
Ik stak mijn vingers op en hij telde er vier.

Waar is dat vierde kindje? Dat vierde kindje zat tussen je twee zussen in, en is al heel snel weggegaan omdat het niet goed zat in de buik.
Hij keek mij nadenkend aan, net zoals de gym juf, die had een baby in de buik en die is dood gegaan. Dat klopt, alleen de baby van de gym juf was al groter.
Hij gaf onmiddellijk een behoorlijke dikke buik aan en vertelde dat hem dat zo eng leek dat je zomaar dood kon gaan.
De uitleg dat het ook wel eens niet goed was, wat er met een kindje was en dat het daarom fout ging vond hij maar mager.
Kan ik ook zomaar dood gaan?
Zomaar gaan we niet dood zei ik heel dapper, dan ben je of heel ziek of heel oud of…
Hij keek mij aan, of je bent een baby in de buik?

Hoe zou het kindje heten van jou? Marije of Mathijs, ik wist niet wat het was.
Ik denk dat het Mathijs was,ook een jongetje.Met zijn prachtige bruine ogen keek hij mij aan, ik weet het wel bijna zeker.

Dit bijzondere kind van mij, raakte een snaar, want we hebben altijd gedacht dat het een jongetje was. Ooit zei een paragnost tegen mij dat er een klein jongetje bij mij was. Mijn moeder nam ooit een foto van mij mee naar iemand die foto’s kan lezen en die vertelde haar ook dat ik vier kinderen had waarvan 1 jongetje wat niet meer in deze wereld woont.
Het geeft mij soms kippenvel hoe mijn zoon bepaalde dingen ziet of merkt aan mensen.
Het brengt hem soms ook wel eens in de problemen omdat hij heel snel de vinger op de zere plek legt.Vooral kinderen hebben hier moeite mee.

Maar mama zegt hij dan , ik zag het toch heel duidelijk en ik wist dat hij/zij dat ging doen en zo voelde.
Vanaf dat hij er is doet hij dit al en soms denk ik wel eens wat moet ik hier toch mee?
Soms denk ik wel eens, het komt vast door zijn naam, toen hij geboren werd maakte ik een grapje en zei tovenaars worden geboren bij het ochtendgloren, in zijn geval om 7 voor 7 in de ochtend.

Advertenties

10 thoughts on “De dood

  1. Een bijzonder kind dus! Wat kan dat aankomen he, als je eigen kind zo reageert op je eigen gevoelens van (bijv) verdriet. Een gevoelige jongen die nadenkt over de wereld om hem heen. Mijn favoriete soort. En ja, het zit vast in de naam (-; (hoewel de mijne dan weer niet zo'n helderziener is hoor, maar wel slim en gevoelig!)

    Like

  2. heel bijzonder….mijn dochter is ook erg gevoelig en soms denk ik ook wel eens dat ze meer ziet/voelt dan dat er is…ben zelf erg nuchter (een noord/oosterling) maar toch krijg je dan af en toe je twijfels..
    Er is vast meer tussen hemel en aarde..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s