Mevrouw de Minister mag ik U wat zeggen?


1991: je bent wel heel erg jong om kinderen te krijgen? Waarom blijf je bij haar thuis?
1996: werk je maar 8 uur in de week en vaak in de avonden met twee kleine kinderen?
2000: en school en werken met twee kleine kinderen goed hoor
2003: ga je minder werken omdat je zoon geboren is? Waarom niet fulltime?
2011: waarom werk je drie dagen? Je moet vaker aanwezig zijn op school voor je kind.

Weet u, mevrouw de minister al u nu eens gewoon op de werkvloer meedraait, ons als leraren minder belast met allerlei vage nieuwe maatregelen en cursussen zodat we niet overbelasten. Als u nu eens geld vrijmaakt voor goede doorgaande schooldag, professionele opvang tussen de middag. Dan hoeven wij geen beroep te doen op de werkende ouders en kunnen we ze vragen of ze komen als er iets leuks is.
Waarom geen gezamenlijk kerstdiner zonder dat iedere ouder hier weer iets leuks voor moet maken maar gewoon, lekker soep met brood, gemaakt door de plaatselijke middelbare praktijkschool voor wie dit weer een leermoment is.
Waarom geen kleinigheid met sinterklaas, ipv belachelijke grote surprises, laat de kinderen een gedicht maken, goed voor hun woordenschat en emotionele wereld.

Geen prestatiesalaris maar gewoon salaris naar werken en meer handen op de werkvloer,want er moeten toch meer mensen (lees vrouwen) aan het werk?.
Dan zouden wij de leraren zijn met meer oog en aandacht voor het kind, we zouden ze minder hoeven te belasten en onze tijd gebruiken waar we voor zijn opgeleid.
Namelijk de kinderen te leren lezen, schrijven, rekenen , zaakvakken en sociale emotionele begeleiding.
En weet u mevrouw de minister, dat willen wij leraren maar al te graag.

Want hoe zou u het vinden als u naast uw baan, waarin u dan een stuk minder verdient ,iedere week een zinloze cursus moet volgen. De inspecteur over uw schouder meekijkt, altijd kritiek heeft en als niet elk kind een a score heeft een foei te horen krijgt.
Uw werkvloer is vol met overbelaste mensen, en uw eigen tijd om even na te denken is tot het minimale beperkt.
Uiteraard heeft u met kritische ouders te maken die bij het minste of geringste aan de bel trekken. U heeft te maken met incest, kindermishandeling of depressieve kinderen en het enige wat u kan doen is melding maken en er zijn.

En U zeggen in de klas helpt niet, het is de opvoeding en de manier waarop men in deze maatschappij tegen leraren aankijkt, daar zou U eens wat aan moeten doen.
Want de maatschappij dat bent U.

Advertenties

11 thoughts on “Mevrouw de Minister mag ik U wat zeggen?

  1. Ik neem mijn petje af voor mensen die het onderwijs en de zorg werken. Mensen met liefde voor het vak en die gek worden van al die zinloze vergaderingen en die overvolle papierwinkel.

    Like

  2. Niet de beste bewindsvrouwe, als je het mij vraagt. Goeie brief! Dat u zeggen… Ik heb nog nooit u gezgd geloof ik, en voel me altijd naar als ze het tegen mij zeggen. Respect, dat is iets anders dan u.

    Like

  3. Mooi gezegd…stuur e dat ook op? dan wordt er misschien eens geluisterd..alhoewel, ze trekken zich waarschijnloijk niks aan van de 'mensen op de werkvloer' zouden ze meer moeten doen.
    Eigenlijk net als bij ons werk..voordat ze ergens minister van zijn eerst een paar jaar mee laten draaien…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s