Dilemma de kerstkaart

Vandaag lag er een enorme kerstkaart in de bus, zo’n dikke , waar hoogstwaarschijnlijk muziek uit komt.
En aan het handschrift zag ik het al..van mijn schoonmoeder.
Diegene die al 2 jaar geen contact meer willen.
Op alle verjaardagen een kaart sturen, o nee mijn laatste verjaardag niet.

De kerstkaart is gericht aan onze zoon. Onze zoon die zijn opa en oma mist maar gewoonweg pech heeft gehad in hun ogen. Jammer dan, zijn ouders hebben de moed gehad om tegen zijn opa en oma in te gaan. Dus dan word je daarvoor gestraft.

En dan ligt de kerstkaart daar, te wachten op onze zoon, of gooi ik hem in de prullenbak, stuur ik hem terug, wat doe ik er mee?

Advertenties

15 thoughts on “Dilemma de kerstkaart

  1. Bewaren is denk ik het beste.

    Als jullie zoon groot genoeg is kan je er altijd nog over praten. Ik denk dat hij te gevoelig is om die kaart te geven.

    Sterkte, want je windt je er misschien toch over op.

    Like

  2. Pff, wie ben ik om daar een antwoord op te geven? Ik ken je zoon niet, ik ken je schoonouders niet, de band niet….

    Maar als ik toch iets moet zeggen dan zeg ik: geven die kaart, met uitleg. Misschien praktisch slecht uitvoerbaar maar hij mag wél een relatie met ze hebben toch, als zij en hij dat willen?

    Like

  3. Ligt eraan hoe oud je zoon is. Misschien een goeie kans om hem iets te leren: over fouten maken, eerlijk zijn en teleurstellingen in het leven van ouders en kinderen.

    Heb je daar geen zin in: gewoon wegleggen voor een ander tijdstip.

    Like

  4. Ik krijg ze ook, van mijn vader. Die er zelf voor gekozen heeft ons niet meer te zien. Ik gooi ze weg. Ik vraag mijn dochter nog regelmatig of ze haar opa wil zien en dat wil ze niet. Dan ga ik er gevoegelijk van uit dat ze ook geen kerstwensen van hem wil…

    Like

  5. Moeilijk hoor .Jij kent als beste je zoon .Is het haalbaar dat hij wel contact zal hebben met je schoonouders op wat voor manier dan ook .Ik zou eigenlijk vanuit mijn eigen situatie zeggen dat zowel kleinkinderen en grootouders de kans zouden moeten hebben om een band te hebben met elkaar.Maar nogmaals ik ken jullie situatie niet

    Like

  6. Misschien is je zoon heel blij dat ze aan hem denken? misschien is dit hun manier te laten merken dat ze contact met hem willen?
    Het zijn misschien slechte (schoon)ouders maar wel leuke grootouders?
    Ik vind het heel erg moeilijk omdat ik jou, hen en je zoon niet ken.
    Sterkte. Hélène

    Like

  7. Mijn man wil zijn vader ook niet meer zien door een heleboel toestanden (waar ik overigens ook bij was). Zijn vader wil dolgraag weer contact, maar ik ga daar niet tussen zitten, ik respecteer manlief zijn keuze. Maar alles wat door de brievenbus op de mat valt laat ik aan hem zien en ook aan de kinderen.

    Mijn man is er niet in geïnteresseerd, maar ik merk aan de kinderen dat ze het wel fijn vinden, ook al zien ze hun opa niet, hij is er dan wel een beetje…

    Like

  8. Misschien een late reactie.
    Hier ook een situatie van kleinkinderen die hun grootouders niet meer zin en die nu ze volwassen zijn, dat ook niet meer willen.
    Zolang ze nog thuis woonden kregen ze ieder jaar met de verjaardag en de kerst een kaart.
    De ene gooide de kaart ongelezen weer weg, de ander heeft ze altijd opgehangen en bewaard.
    Maar ik heb nooit post gericht aan hen voor ze achter gehouden.
    ben je er inmiddels wel uit gekomen?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s