Optimistisch

Gistermiddag ben ik naar school gegaan, in een opwelling. Ik was het thuis zitten zo zat en ik hoorde donderdag dat het misschien nog wel 2 maanden kon duren voor ik geopereerd werd en dan nog revalideren.
Ik kreeg er de gruwels van.

Op school waren ze in een vrijdagmiddag-stemming, kinderen naar het zwembad, collega’s met bakken chocolade voor zich en flauwe humor waren de ingrediënten voor de middag.
En dat was net wat ik nodig had.
Want al ik ben een optimistisch persoon van mezelf, heb ik het er moeilijk mee. Zie soms de toekomst somber in.
Blijf ik nu zo ziek, komt er wel een eind aan allerlei operaties, verwikkelingen, ontstekingen of ga ik zo door?

In gesprekken merk ik dat ik het onderwerp vermijdt. Ik wil over alles praten maar niet zo graag over mijn ziek-zijn. Ik vertel even kort de laatste stand van zaken en dan ga ik weer over tot de orde van de dag.
Een nieuw patroon, een leuke roddel, een aanbieding, ach wat kleurt het leven van de mens in de wachtstand 😉

De collega’s waren vriendelijk gezellig, we kletsten over de kinderen, over methode’s, over leuke dingen, de zwangerschap van de een en het vreemd gaan van de vriend van de ander.
Tot dat er een collega kwam thee drinken, die hetzelfde idee had als ik. Alleen is zij afgekeurd want zij wacht op haar einde. Kanker in een vergevorderd stadium, ik kijk van dag tot dag zei ze optimistisch en ik voel mij nu goed.
En dan is het stil aan tafel.

Optimistisch als ik ben fiets ik naar huis en zeg tegen mezelf dat het goed komt en let op alle mooie dingen van mijn stad onderweg.
Want optimistisch zal ik blijven!!

Advertenties

10 thoughts on “Optimistisch

  1. Goed zo! Fijn dat je voor jezelf even het patroon hebt doorbroken en gewoon bent gegaan… Lastig hè als je dan iemand treft die het helemaal moeilijk heeft. Zet je toch ook weer even met 2 benen op de grond. Ik had dat toen bleek dat bij een vriendinnetje van Mirte leukemie werd geconstateerd. Dan zijn alle lastige dingen in je eigen gezin ineens zó onbelangrijk…

    Like

  2. Optimisme is de sleutel idd. Zonder kun je net zo goed meteen er een einde aan maken, want in feite houdt je leven dan ook op.

    Uiteraard gaat die operatie ontzettend slagen en ga je daarna weer huppelend door het leven! 🙂

    Goed weekend! Een piekerloos weekend ook graag, ok?

    Liefs,
    S.

    Like

  3. Oef moeilijk soms he? Maar optimisme is wel een sleutelwoord als je (chronisch) ziek bent, daar wordt het leven net even gemakkelijker van. En ja, dag bij dag, soms uur bij uur, maar het helpt wel.

    Like

  4. Ik moest even terugbladeren hoor. Wat is er in zo'n korte tijd toch veel gebeurd. Ook nog héél erg gefeliciteerd met je zoon!! Leuk kiek hoor.

    Goed hoor, dat je vandaag je thuisritme hebt doorbroken door naar school te gaan. Even wat anders zien en horen. Optimisme is een belangrijk ingrediënt, de een heeft het meer dan een ander en de een heeft het ook meer nodig dan een ander…

    Ik heb ook altijd een grote voorraad optimisme en ik duim gewoon hard met je mee dat je snel aan de beurt bent, de operatie zonder toestanden gebeurt en je na je revalidatie snel weer het dametje bent!! Daar ga ik voor hoor! Een dikke knuf ter onderstreping/ondersteuning 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s