Lurkdag

29 april is Lurkdag! Maar wat is nu een lurkdag zult u zich afvragen? U duikt het internet op en komt eigenlijk niets tegen in alle agenda’s en kalenders.
Die mevrouw Williams, ze heeft vast een schrijffout gemaakt!
Maar niets van dit al, lurkdag is in het leven geroepen door zuster Kliva

Maar wat is een lurker dan?

Een lurker is een persoon die op internetfora, chatrooms, blogs of Wiki’s alleen meeleest, maar zelf (bijna) niets bijdraagt.
De term is terug te voeren tot midden jaren ’80 toen de meeste mensen nog geen toegang hadden tot Internet, maar er al wel gebruik werd gemaakt van BBS-chatrooms en fora en nieuwsgroepen van Usenet. Veel van deze nieuwsgroepen, chatrooms en forums raden nieuwelingen zelfs aan eerst een tijdje mee te lurken, om zo een goede indruk te krijgen van de cultuur en netiquette van de gemeenschap om zo te voorkomen dat er “domme” vragen worden gesteld.
Binnen het lurken kent men een aantal groepen; de eerste is geheelonthouder, dat wil zeggen dat deze helemaal nooit iets toevoegt. De tweede is iemand die zelden iets bijdraagt, slechts af en toe dus, de derde is een persoon die wel in bepaalde nieuwsgroepen, chatrooms of forums iets bijdraagt maar in andere alleen lurkt. Wanneer een lurker plots echt gaat bijdragen na een tijd lurken noemt men dat ontlurken. Dit kan echter ook van tijdelijke aard zijn. Men kan na actieve periode ook weer in de lurkmode gaan.

En zo ben ik ook heel benieuwd naar wie er allemaal bij mij langskomt. Ik zie het aantal lezers groeien, de statistieken rijzen de pan uit, maar wie bent u allemaal?
Zie ik u vandaag in mijn reactielijst?

Fijne lurkdag toegewenst!

Eindfeest

Ze had een foto van zichzelf op facebook gezet en het was een hele leuke foto, het eindfeest na vier jaar middelbare school.
Een school die haar heel veel heeft gebracht, waar ze heel veel heeft geleerd, over zichzelf, over anderen en uiteraard de schoolvakken 😉
Nog even de examens en dan gaat ze verder met haar vervolgopleiding.

En als ik naar haar kijk, schiet ik toch een beetje vol. Het was zo’n klein droppie toen ze geboren werd en ik was zo bezorgd dat ze het niet zou redden.
Ze hing enorm aan haar vader en toen die wegviel, kwam ze in een heel diep dal.
Ze klom er weer bovenop en ze groeide steeds meer.

Nu is ze een hele mooie 16 jarige, met prachtig lang haar, vele talenten en als ik naar haar kijk zie ik heel vaak mezelf als 16 jarige.
Ze is een zelfbewuste dame die heel goed weet wat ze wil en ik benijd haar soms om haar onbezorgdheid. Haar vergevingsgezindheid en haar openheid.

Nog vier jaar thuis roept ze tegen iedereen en dan ga ik op kamers en ik moet er niet aan denken, die vier jaar zijn namelijk zo voorbij, dat heb ik aan deze afgelopen vier jaar gezien.
Ik ga er gewoon lekker van genieten, en wie weet ben ik wel heel blij als ze over vier jaar de deur uitgaat….

Het gedicht

Gisteren wees iemand mij op het gedicht van de 15 jarige Auke. Hij heeft een gedicht geschreven wat voorgedragen zou worden tijdens de herdenking.
Het is een gedicht over zijn oud-oom.
Ik vind het een heel mooi, indringend gedicht voor een 15 jarige.

Vind je het geen vreselijk gedicht dan, dat iemand dat zo maar opschrijft?vroeg iemand mij.Omdat ik joods ben ? of omdat ik het veroordeel dat iemand die een familielid heeft die een keuze heeft gemaakt waar diegene zelf ook niet achter staat?
Waarom is het een vreselijk gedicht?
Het gedicht veroordeelt de keuze, maar geeft tegelijkertijd aan dat er andere keuzes waren, en dat keuzes verdriet brachten in een moederhart. In een hele familie zelfs.

Van heel dichtbij ken ik ook een familie waar iemand die keuze heeft gemaakt. Waar een hele familie, generaties lang om veroordeeld worden. Die nu nog steeds zeggen, ik praat er niet over want ik wil er niet om veroordeeld worden.
Ik ken een liefde die ooit eens onmogelijk werd genoemd omdat de vader van het ene kind een foute keuze had gemaakt en de ander uit een joods gezin kwam.

Ik ken ook een familie waar de oorlog gaten in heeft geslagen, waar mensen zo getraumatiseerd werden dat het werd doorgegeven aan volgende generaties, die daar ook weer onder leden. Die ook weer worstelden met schuldgevoelens, waarom leven wij wel en zij niet meer.

En heel soms komen jaren later mensen uit die beide families elkaar tegen, en krijgen relaties, krijgen kinderen en leven allebei met een geheim. Want wat zal de wereld oordelen als ze horen dat juist, deze mensen voor elkaar gekozen hebben.
En daarom op mijn blog het gedicht van de 15 jarige Auke

Foute Keuze

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt
Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven
Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan
Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief
Dirk Siebe kwam nooit meer thuis
Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.

Auke (15)

Op je moeder lijken

Uiteindelijk ga je allemaal op je moeder lijken , las ik vandaag op de site van de margriet.
Ik moest er hartelijk om lachen, want ook ik heb altijd gezegd, nee ik ga nooit op mijn moeder lijken.
Uiteraard lijk ik in bepaalde opzichten totaal niet op mijn moeder. Ik ben een hele andere moeder, maar in bepaalde opzichten toch wel.

Toen deze foto werd gemaakt op oNS feest, moesten we allebei gieren van de lach.
We gingen een schilderworkshop doen en in een opwelling zei ik tegen de dame , wilt u ons op de foto zetten.

He mam, nee zei de middelste eerst, maar was gauw om. En toen ik de foto zag, moest ik zo denken aan mijn moeder en ik. We kunnen ook zo op een foto staan.
Ook in van die jut jul situaties zoals wij ze noemen.
Laatst nog , zagen mijn moeder en ik een foto van ons samen.
Zie ze zitten , jul en jul zei mijn moeder gelijk 😉


En daar zitten jut en jul dus ;-))

Weekend

Het weekend bracht mij :

-een meisje van 16 wat toe is gelaten op haar vervolgopleiding
-een meisje wat heel het weekend naar de Elf Fantasy Fair ging en helemaal moe en koud terug kwam
-een zoon die bij zijn grote zus ging logeren
-een man met kiespijn (voor de tigste keer)en het is maar goed dat we zo’n goede verzekering voor de tandarts hebben.
-een zoon die de kidsrun liep, een kilometer rennen en met een medaille werd beloond!
-het boek,De Hongerspelen, wat totaal niet mijn genre is maar ik heb het verslonden
-de film sherlock Holmes,shadows of games, die erg leuk was, als was het maar omdat ik een superfan ben van Robert Doweny jr.

-chinees eten met de hele familie bij mijn moeder
-schoonzoon die grappig dacht te zijn en toen flinke deuk in onze auto reed(erg pissig hierover)
-een vreselijk feestje wat ondanks de kou en regen in de tuin moest worden gevierd met bbq….gelukkig konden we na een uurtje vluchten.
-veel rust zo zonder kinderen
-nog meer rust toen gisteravond iedereen weer in zijn bed lag 😉