Mijn koninginnedag

Heerlijk genoten van de tuin, de rust en de stilte van vandaag.
Geen vrijmarkten, geen dronken gillende mensen, maar heerlijk rust!

Advertenties

Lurkdag

29 april is Lurkdag! Maar wat is nu een lurkdag zult u zich afvragen? U duikt het internet op en komt eigenlijk niets tegen in alle agenda’s en kalenders.
Die mevrouw Williams, ze heeft vast een schrijffout gemaakt!
Maar niets van dit al, lurkdag is in het leven geroepen door zuster Kliva

Maar wat is een lurker dan?

Een lurker is een persoon die op internetfora, chatrooms, blogs of Wiki’s alleen meeleest, maar zelf (bijna) niets bijdraagt.
De term is terug te voeren tot midden jaren ’80 toen de meeste mensen nog geen toegang hadden tot Internet, maar er al wel gebruik werd gemaakt van BBS-chatrooms en fora en nieuwsgroepen van Usenet. Veel van deze nieuwsgroepen, chatrooms en forums raden nieuwelingen zelfs aan eerst een tijdje mee te lurken, om zo een goede indruk te krijgen van de cultuur en netiquette van de gemeenschap om zo te voorkomen dat er β€œdomme” vragen worden gesteld.
Binnen het lurken kent men een aantal groepen; de eerste is geheelonthouder, dat wil zeggen dat deze helemaal nooit iets toevoegt. De tweede is iemand die zelden iets bijdraagt, slechts af en toe dus, de derde is een persoon die wel in bepaalde nieuwsgroepen, chatrooms of forums iets bijdraagt maar in andere alleen lurkt. Wanneer een lurker plots echt gaat bijdragen na een tijd lurken noemt men dat ontlurken. Dit kan echter ook van tijdelijke aard zijn. Men kan na actieve periode ook weer in de lurkmode gaan.

En zo ben ik ook heel benieuwd naar wie er allemaal bij mij langskomt. Ik zie het aantal lezers groeien, de statistieken rijzen de pan uit, maar wie bent u allemaal?
Zie ik u vandaag in mijn reactielijst?

Fijne lurkdag toegewenst!

Eindfeest

Ze had een foto van zichzelf op facebook gezet en het was een hele leuke foto, het eindfeest na vier jaar middelbare school.
Een school die haar heel veel heeft gebracht, waar ze heel veel heeft geleerd, over zichzelf, over anderen en uiteraard de schoolvakken πŸ˜‰
Nog even de examens en dan gaat ze verder met haar vervolgopleiding.

En als ik naar haar kijk, schiet ik toch een beetje vol. Het was zo’n klein droppie toen ze geboren werd en ik was zo bezorgd dat ze het niet zou redden.
Ze hing enorm aan haar vader en toen die wegviel, kwam ze in een heel diep dal.
Ze klom er weer bovenop en ze groeide steeds meer.

Nu is ze een hele mooie 16 jarige, met prachtig lang haar, vele talenten en als ik naar haar kijk zie ik heel vaak mezelf als 16 jarige.
Ze is een zelfbewuste dame die heel goed weet wat ze wil en ik benijd haar soms om haar onbezorgdheid. Haar vergevingsgezindheid en haar openheid.

Nog vier jaar thuis roept ze tegen iedereen en dan ga ik op kamers en ik moet er niet aan denken, die vier jaar zijn namelijk zo voorbij, dat heb ik aan deze afgelopen vier jaar gezien.
Ik ga er gewoon lekker van genieten, en wie weet ben ik wel heel blij als ze over vier jaar de deur uitgaat….

Het gedicht

Gisteren wees iemand mij op het gedicht van de 15 jarige Auke. Hij heeft een gedicht geschreven wat voorgedragen zou worden tijdens de herdenking.
Het is een gedicht over zijn oud-oom.
Ik vind het een heel mooi, indringend gedicht voor een 15 jarige.

Vind je het geen vreselijk gedicht dan, dat iemand dat zo maar opschrijft?vroeg iemand mij.Omdat ik joods ben ? of omdat ik het veroordeel dat iemand die een familielid heeft die een keuze heeft gemaakt waar diegene zelf ook niet achter staat?
Waarom is het een vreselijk gedicht?
Het gedicht veroordeelt de keuze, maar geeft tegelijkertijd aan dat er andere keuzes waren, en dat keuzes verdriet brachten in een moederhart. In een hele familie zelfs.

Van heel dichtbij ken ik ook een familie waar iemand die keuze heeft gemaakt. Waar een hele familie, generaties lang om veroordeeld worden. Die nu nog steeds zeggen, ik praat er niet over want ik wil er niet om veroordeeld worden.
Ik ken een liefde die ooit eens onmogelijk werd genoemd omdat de vader van het ene kind een foute keuze had gemaakt en de ander uit een joods gezin kwam.

Ik ken ook een familie waar de oorlog gaten in heeft geslagen, waar mensen zo getraumatiseerd werden dat het werd doorgegeven aan volgende generaties, die daar ook weer onder leden. Die ook weer worstelden met schuldgevoelens, waarom leven wij wel en zij niet meer.

En heel soms komen jaren later mensen uit die beide families elkaar tegen, en krijgen relaties, krijgen kinderen en leven allebei met een geheim. Want wat zal de wereld oordelen als ze horen dat juist, deze mensen voor elkaar gekozen hebben.
En daarom op mijn blog het gedicht van de 15 jarige Auke

Foute Keuze

Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar mijn oudoom Dirk Siebe
Een jongen die een verkeerde keuze heeft gemaakt
Koos voor een verkeerd leger
Met verkeerde idealen
Vluchtte voor de armoede
Hoopte op een beter leven
Geen weg meer terug
Als een keuze is gemaakt
Alleen een weg vooruit
Die hij niet ontlopen kan
Vechtend tegen Russen
Angst om zelf dood te gaan
Denkend aan thuis
Waar Dirk z’n toekomst nog beginnen moet
Zijn moeder is verscheurd door de oorlog
Mama van elf kinderen, waarvan vier in het verzet zitten
En een vechtend aan het oostfront
Alle elf had ze even lief
Dirk Siebe kwam nooit meer thuis
Mijn naam is Auke Siebe Dirk
Ik ben vernoemd naar Dirk Siebe
Omdat ook Dirk Siebe niet vergeten mag worden.

Auke (15)

Op je moeder lijken

Uiteindelijk ga je allemaal op je moeder lijken , las ik vandaag op de site van de margriet.
Ik moest er hartelijk om lachen, want ook ik heb altijd gezegd, nee ik ga nooit op mijn moeder lijken.
Uiteraard lijk ik in bepaalde opzichten totaal niet op mijn moeder. Ik ben een hele andere moeder, maar in bepaalde opzichten toch wel.

Toen deze foto werd gemaakt op oNS feest, moesten we allebei gieren van de lach.
We gingen een schilderworkshop doen en in een opwelling zei ik tegen de dame , wilt u ons op de foto zetten.

He mam, nee zei de middelste eerst, maar was gauw om. En toen ik de foto zag, moest ik zo denken aan mijn moeder en ik. We kunnen ook zo op een foto staan.
Ook in van die jut jul situaties zoals wij ze noemen.
Laatst nog , zagen mijn moeder en ik een foto van ons samen.
Zie ze zitten , jul en jul zei mijn moeder gelijk πŸ˜‰


En daar zitten jut en jul dus ;-))

Weekend

Het weekend bracht mij :

-een meisje van 16 wat toe is gelaten op haar vervolgopleiding
-een meisje wat heel het weekend naar de Elf Fantasy Fair ging en helemaal moe en koud terug kwam
-een zoon die bij zijn grote zus ging logeren
-een man met kiespijn (voor de tigste keer)en het is maar goed dat we zo’n goede verzekering voor de tandarts hebben.
-een zoon die de kidsrun liep, een kilometer rennen en met een medaille werd beloond!
-het boek,De Hongerspelen, wat totaal niet mijn genre is maar ik heb het verslonden
-de film sherlock Holmes,shadows of games, die erg leuk was, als was het maar omdat ik een superfan ben van Robert Doweny jr.

-chinees eten met de hele familie bij mijn moeder
-schoonzoon die grappig dacht te zijn en toen flinke deuk in onze auto reed(erg pissig hierover)
-een vreselijk feestje wat ondanks de kou en regen in de tuin moest worden gevierd met bbq….gelukkig konden we na een uurtje vluchten.
-veel rust zo zonder kinderen
-nog meer rust toen gisteravond iedereen weer in zijn bed lag πŸ˜‰

Poep

Wat is etiquette op het internet? Ik denk dat dat op zich niet verschilt van de gewone wereld maar er kunnen verschillen in zitten.
Als u over iets blij bent kunt u heel uitbundig op bijvoorbeeld facebook zetten ;SUPERDAG!
Gegarandeerd dat er veel mensen met u mee blij zijn of vragen waarom u een dergelijke dag heeft.

In de gewone wereld zie ik mij niet tegen iedereen die ik maar tegen kom zeggen, SUPERDAG, en verder niets. Het komt toch een beetje vreemd over.
Maar toch, wat meer vrolijkheid tonen is niet verkeerd.

In de wereld van alledag, zegt u misschien heel trots dat uw kind zindelijk is geworden. U vertelt trots hoe het nu eindelijk de weg naar de pot of wc heeft gevonden.
Prima toch, iedereen weet wel wat zindelijk is, u hoeft daar geen foto van te laten zien.

Op het internet blijkt dit nu net anders te werken.
Nietsvermoedend opende ik gisteren mijn facebook, scrollend door de berichten stuitte ik ineens op een foto van pot vol poep.
Mijn lunch zat ineens erg hoog, en ik werd er onpasselijk van.
Wie was de dader van deze onpasselijke foto? Het bleek niets minder dan een directe collega te zijn die de eerste boodschap op de pot van haar dochter had gefotografeerd.

Ik was oprecht geschokt, wie doet nu zoiets!De reacties eronder verbaasde mij nog veel meer ! Van wat een drolletje, tot goed gedaan …en dat waren ook nog eens reacties van mijn collega’s.
Nu moet ik zeggen een aantal maanden terug zette een collega een foto van zichzelf in een schuimbad erop. Vond ik ook al op het randje.

Ik ben niet preuts, een grapje vind ik leuk, maar ik vind dit niet kunnen.
Het is voor het kind ook niet leuk, dat je poep op internet wordt gezet. Ik vind het zelfs respectloos.
Uiteraard heb ik voor mezelf de enige goede oplossing gekozen en de collega uit de lijst gegooid.
Stel je voor dat haar dochter voor het eerst ongesteld wordt…ik moet er niet aan denken!

De handige man


Bent u in het bezit van een handige man? Die bergen gereedschap en materialen bezit? U waant zich bijna in uw eigen praxis als je bij deze man in de gereedschapskasten kijkt.
Diegene die als er iemand in uw omgeving met een probleem zit gelijk aan komt snellen, gereedschap en materialen klaar.
Die na de klus geklaard te hebben , enorm trots is op zichzelf en de ander heel blij?

Ik heb zo’n man, mijn garage is bijna een filiaal van de gamma, praxis of welke andere bouwmarkt dan ook. Welk schroefje zei u? Wacht even ik pak hem even, u wilt er 10, kan makkelijk. Pluggen erbij? Geen probleem…
Van verfspuit tot driekoppige boor, alles is aanwezig!

Naast dit filiaal zijn wij ook de trotse bezitters van een prachtig oud huis, met vele mogelijkheden tot verbouwen.
Uiteraard zegt de handige man, ik doe dat zelf. Ik heb alles in huis en ik doe dat.
….had ik dat beloofd, zei je..klopt maar ja, andere klus he, bij je moeder, bij vrienden, bij…weet je volgende week dan doe ik het echt hoor.
Zet jij alles maar klaar….

Inmiddels heb ik na ruim 2,5 jaar het heft in eigen hand genomen. Ik heb gebalanst in mijn filiaal. Een inventarisatie lijst opgemaakt en ben begonnen met opruimen.
Al die dingen die oo zo handig zijn en echt nog wel van pas komen..weg ermee.
Een mens kan niet zonder..vijf hamers?10 rolmaten..ik zeg altijd maar zo better be safe then sorry!

Kasten verplaatst, en de garage ga ik ombouwen tot atelier. Uiteraard heeft mijn handige man alweer heel veel plannen en ik laat hem, ik trek mijn eigen plan.
1 juni hoef ik pas onder het mes, ik houd u op de hoogte.

Tranen met tuiten

Overal ben ik emotioneel onder, gebeurd er iets naars, hup tranen in de ogen, wint er iemand een prijs , hup tranen in de ogen.
Het leed van de wereld, onverwacht talent, een emotioneel moment in een film.

Eigenlijk baal ik er wel een beetje van, ik was nooit zo emotioneel. Maar ik kan mij herinneren dat ik een jaar of 20 was en oudere dames hier over hoorden vertellen.
Stom vond ik dat, film was nep, en erge dingen gebeuren.
Ik zou nooit zo worden!

Ik zou ook altijd strak in mijn vel blijven, zou ik alle moeite voor doen, ik zou altijd blijven werken en altijd drie/ vier keer in week blijven sporten.
Uiteraard lette ik ook altijd op mijn eten en ik ….

Wat wist ik van opvliegers, die je ineens overvallen? Koorts, ineens kreeg ik koorts zei ik tegen Meneer Williams, de eerste paar keren. Zo raar, en voordat ik de thermometer kon vinden was het over.
Vaak staat de verwarming hier een paar graden lager en draag ik uiteraard laagjes want het moet snel uit en wederom aan kunnen.
Alle nepmaterialen zijn in de ban, en ik ben regelmatig krakkemikkig en emotioneel.

Ineens verlang ik naar een wereldreis, vanmorgen dacht ik, zullen we ons grote huis verruilen voor een leuk appartement in de stad. Ik zag mij al leuk flaneren met Meneer Williams elke avond….ik…die zo van rust houd en flaneren in de stad…

Gisteravond was ik bij de pedicure, die net zo oud is als ik en we hadden het over andere vrouwen. De pedicure vertelde over een andere vrouw, jonge vrouw nog hoor zei ze tegen mij nog net geen 50 πŸ˜‰
Ik ben niet bejaard maar iemand van 50 noem ik geen jonge vrouw meer, misschien als je dik in de 80 bent en het dan over iemand van 50 hebt.

Ook zij herkende vele dingen, heb je nu ook zo’n zin een heerlijk vrij leven, genieten van de dag, en alles achter je laten.
We keken beiden met romantische blik haar tuin in, het huis met haar drie kinderen, tranen sprongen ons in de ogen, heerlijk leek ons het.
Ze maakte mijn voeten weer netjes en ik vertrok naar huis, om de jongste in bed te stoppen, de oudste te bellen, de middelste haar verhaal aan te horen en de afwasmachine uit te pakken.

Om uiteindelijk heerlijk op de bank te vallen, met een kop yoghurt voor de extra calcium , die schijn je nodig te hebben op deze leeftijd πŸ˜‰