Tegenvaller

Het begon met oorpijn, irritant maar waaide weer over. Toen ging de keel opspelen, alsof ik er bakken zout door heen had gegooid en geen water.
Irritant zou ook wel weer overwaaien, maar helaas waaide dat niet over en gingen de neus, de oren en de ogen ook meedoen.

In de volksmond ben je verkouden, de arts noemt het een luchtweginfectie en zekers met mijn geweldige gezondheid ben ik geen operatiemateriaal.
Geen operatie vrijdag, pas als ik weer helemaal gezond ben.
Ik moest er zeker een week voor rekenen voordat alles weer een beetje op orde was in het lijf.

Zucht…balen..maar aan de andere kant, zo belammerd en lamlendig als ik mij nu voel heb ik ook geen zin om op die tafel te gaan liggen.
Ik kruip op de bank met paracetamol, met bakken met zakdoeken en een goed boek, als ik dat volhoud want ik kan wel uren slapen!

Pinksteren

Pinksteren bracht ons :
– prachtig weer
– weinig slapen door de hitte
– een zoon die astma blijkt te hebben en nu vier keer per dag moet puffen
– een dochter met examenstress
– dezelfde dochter danste af met prachtige cijfers
– prachtig gehaakt kussen voor in mijn eigen tuinprieel
– veel uren zwemplezier voor het hele gezin in ons eigen zwembad
– vooral veel luieren en genieten van ons heerlijke huis
– de andere dochter kwam oppassen
– en ik moet nog drie nachten slapen tot de operatie

Afdansen

Na weer een jaar zwoegen op allerlei dansen ging de middelste afdansen. Het was weer een feest om te zien , met hoeveel plezier ze het deed en hoe goed ze het kan.
Toch overschaduwde iets deze leuke dag.

Vanaf volgend jaar stopt haar danspartner en dat betekent ook voor haar stoppen want mannelijke danspartners op haar niveau zijn heel zeldzaam.
We zagen het al een tijd geleden aankomen, want eerst wilde hij geen latin wedstrijden meer met haar dansen.
Toen gingen ook de kampioenschappen aan haar neus voorbij omdat hij te druk was.

Zoals ze is , hield ze haar hoofd omhoog en zei heel dapper dat het niet uitmaakte en dat ze het volgend jaar vast veel te druk had.
We vonden het dapper en droegen allemaal oplossingen aan , maar nee, als het niet met hem was, dan was het over.

Hij was afstandelijk vandaag en liet haar zelfs na het dansen zitten om met een andere dame de dag af te sluiten. Het huilen stond haar nader dan het lachen en ik had zo met haar te doen.
Gelukkig haalde ze mooie cijfers en heeft ze drie jaar met heel veel plezier gedanst.
En toch..zit er een beetje wrange nasmaak aan het geheel doordat ze er niet vrijwillig mee stopt.

Dom, dom…


Een ezel stoot zich meestal niet aan dezelfde steen, is het spreekwoord en nadat ik mij ooit eens gewaagd had om in een verbroken relatie een kant te kiezen en mee te huilen met de desbetreffende wolf in het bos, kreeg ik de kous op de kop toen de relatie weer goed was. Want ik had meegehuild met de ene wolf en mij net als de ene wolf uitgelaten over de andere wolf.
Ik was ineens de boosdoender en had het gedaan, ineens was ik twee vrienden kwijt.
Uiteraard dat kan je gebeuren , als je jong en onbevangen bent.

In de afgelopen jaren, gingen veel mensen uit elkaar, kwamen weer bij elkaar en weer uit elkaar. Ik hield mijn mond, afzijdig, en zeurde wel tegen Meneer Williams erover.
Totdat een paar maanden terug twee dierbare vrienden de relatie verbraken.
Dat vond ik heel jammer, met beide kon ik het heel goed vinden en samen vond ik ze een heel gezellig stel waar ik veel mee kon delen.

Was ik teleurgesteld over het feit dat het uit was? Of was ik misschien ergens in mijn hart meer partijdig dan ik dacht? Geen idee, maar ik heb helaas wel weer iets te veel meegehuild in het bos met de ene wolf.
En dat heb ik geweten! Want toen ik ineens las dat er samen iets was ondernomen en ik de ene wolf verbaasd vroeg of ik iets gemist had werd ik compleet genegeerd.
Ineens was ik persona non grata. En realiseerde ik mij..te veel meegehuild met de ene wolf in het bos dus weer!

Uiteraard wederom een harde les , maar goed, op de vorige les heb ik ruim 20 jaar geteerd , dus misschien kan ik op deze les weer 20 jaar teren.
Het bos met de huilende wolven laat ik nu maar links liggen!

Moederhart

Er zijn een boel dingen die mijn moederhart raken. Het kan uiteenlopend zijn van verdriet tot heel veel vreugde.
De dag dat mijn oudste dochter de deur uitging, daar was een jaar van verdriet aan vooraf gegaan. Ik wist soms niet waar ik het zoeken moest, het idee alleen al dat ze niet meer elke dag er zou zijn.

Inmiddels woont ze drie jaar samen en vind ik het goed zo. Ik weet dat het zo hoort, en ze is groot genoeg ;-). Moest er ook niet aan denken dat ze tot haar 30e thuis zou wonen.
De andere twee zijn nog te jong, die blijven nog heel wat jaren op het nest en dat stemt mij gelukkig.

Gistermiddag vertelde Meneer Williams dat een vriendje van de jongste niet meer bij zijn moeder thuis woont.Ik wist wel dat de moeder heel veel problemen met haar kind had en dat haar omstandigheden niet al te best waren maar dat het zo erg was geworden.
Het raakte mijn moederhart gelijk. Het jongetje is absoluut niet een van de makkelijkste en zijn broer heeft een enorme stoornis , en die is 2 jaar geleden bij zijn vader gaan wonen omdat het met beide jongens samen niet ging.

Zoiets doet mijn moederhart plaatsvervangend zeer. Ik ken de moeder, regelmatig met elkaar gepraat, samen gegeten, en ze heeft mij ook verteld dat ze graag kinderen wilde. Haar eerste man verliet haar en toen ze haar tweede man tegenkwam was ze al wat ouder. Vanaf het eerste moment dat het eerste kind er was wist ze dat het niet goed zat met hem.
Maar dit werd terzijde geschoven, het tweede kind was heel anders maar toch dezelfde onrustgevoelens.
Toen verliet haar tweede man haar, ik zal nooit vergeten dat ze met een hele lege blik vertelde dat het wel aan haar zou liggen want twee keer verlaten worden dat kan alleen maar jezelf liggen.

Ze ging door een hel met 2 hele moeilijke kinderen en nu begrijp ik, heeft ze het toch niet gered. Ik had het zo voor haar gehoopt, ze had inmiddels een hele aardige vriend maar ik had het idee dat het net zo’n beschadigd iemand is als zij zelf qua vertrouwen in de mensheid.

Gisteravond bracht ik de hele middag in de tuin door, terwijl de jongste zwom met een vriendje. De middelste zwom af en toe mee of hield mij gezelschap, en ineens stond de oudste voor de deur. Die had zo’n dorst en ons huis ligt precies tussen de universiteit en haar huis in. We zaten te kwebbelen met z’n allen als vanouds en ik bedacht mij op dat moment wat een enorme zegen het toch is om drie hele gezonde kinderen te hebben.

We hebben onze problemen ook, maar zulke problemen als deze mevrouw tegen komt…mijn moederhart doet pijn. Vooral als ik naar mijn jongetje kijk wat ’s avonds uitgeteld in zijn bed ligt, tussen zijn knuffels en zou er niet aan moeten denken dat hij altijd ergens anders zou wonen.

Vrijgezellenfeest

Mijn vriendin vertelde mij zaterdag dat ze binnenkort een vrijgezellenfeest heeft. Een goede vriendin van haar gaat trouwen en een van haar toekomstige schoonzussen organiseert deze happening.
Zelf ben ik geen fan van dit soort geweldige feesten en deze mening deelt mijn vriendin ook.

Ik vind het vreselijk om iemand op te tuigen als een soort attractie en daarmee stad en land af te reizen. Bordje om de nek , wie zoent de bruid. En zoals vaak ,zoveel vrouwen bij elkaar is over het algemeen geen feest.
Ook vind ik het heel bijzonder dat tegenwoordig dit soort vrijgezellenfeesten hele dagen moeten duren, en avonden en het idee hebben van een tienerfeestje.

Maar het meest verbazingwekkende vond ik wel het feit dat het feest 75 euro ging kosten. Ik weet niet hoe het met uw beurs zit, maar 75 euro voor een dag op stap met onbekenden en de toekomstige bruid vind ik heel veel geld.
Ook wist mijn vriendin niet wat ze gingen doen , maar wel dat ze er 75 euro per persoon voor moest betalen. Er gaan 13 mensen mee, maal 75 euro..dat moet toch een knap vrijgezellenfeest worden.

Mijn vriendin had er ook helemaal geen zin in en dat voor 75 euro..en dan was ze er nog niet want, ze moesten kleren hebben voor het feest en het bruidspaar krijgt ook nog een cadeau. Al met al werd het wel een hele dure bruiloft.
En iedere keer zei mijn vriendin verontschuldigend dat het toch haar vriendin was.

Al was het mijn allerliefste beste vriendin,dan vind ik 75 euro voor een vrijgezellenfeest te veel. Ik kom graag naar haar bruiloft waar ik een leuk cadeau of geld voor wil neertellen. Ik kleed mij netjes en leuk en kom gezellig met het bruidspaar de dag vieren, maar ik ga geen 75 euro voor een vrijgezellenfeest neertellen.

Ik vertelde dit verhaal enigszins verontwaardigd aan een collega en die vertelde mij dat zij en haar man een tijd terug allebei een vrijgezellenfeest hadden gehad a 100 euro de man. Toen kwam nog de bruiloft waar de dresscode gala was (tel uit je winst) en er moest nog een cadeau komen.
Ben ik nu heel ouderwets of gaat dit buiten proportie? Het is toch de bedoeling dat het gezellig en leuk is? Daar hoeft toch geen enorm prijskaartje aan te hangen?

Zelf ben ik 2 keer getrouwd, de eerste keer wilde een vriendin ook zoiets organiseren maar “helaas”ik was al bijna 7 maanden zwanger en het bleef bij een gezellig etentje in een restaurant met de mensen die ik leuk vond, want ze had mijn ex ingeschakeld om te vragen wie er moesten komen en mijn ex kon nooit iets voor zich houden ­čśë Dus ik heb de gastenlijst zelf samengesteld, was trouwens wel gezellig, met de vriendinnen die het onderling ook goed konden vinden;-)
En bij mijn weten kostte het geen 150 gulden per persoon ­čśë

Barbecue

Ik ben dol op eten, op allerlei soorten eten , kan er ook heerlijk van genieten.
Maar er is 1 ding wat ik niet leuk vind om te doen, en om te eten.
Ik houd niet van de barbecue. Het eten vind ik niet lekker, ik houd niet van dat wachten op dat ene stukje vlees.

Vaak word de tafel volgestouwd met allerlei salades en brood en dan het moment …de barbecue aan. Sissend word er vlees opgelegd wat voor mijn gevoel uren duurt en 9 van de 10 keer vind ik het niet lekker.
Inmiddels heb ik al 5 stokbroodjes weggekauwd en word er voor de zoveelste keer gerend tussen de barbecue en de tafel.
Mijn humeur daalt tot het nulpunt want wat ik zo vreselijk ongezellig vind is als je lekker zit te kletsen er steeds iemand wegloopt om het vlees te draaien e.d.

Inmiddels verschijnt er een klein stukje vlees op mijn bord wat niet alleen ik lekker vind maar ook heel veel vliegende wezens.
Geïrriteerd duw ik iedere voorbijganger weg, en prop het stukje vlees in mijn mond.
Wat wil je nu, word er opgewekt gevraagd.
En het hele proces herhaalt zich.

Opgelucht haal ik adem als dit festijn weer ten einde is.
Uiteraard weet Meneer Williams dit, en we beperken barbecue├źn tot een enkel maal per jaar als er een feestje is of iets bijzonders.
Ik vind buiten eten heerlijk maar gewoon als alles klaar is en je gewoon lekker aan tafel kan zitten, lekker eten en genieten, kletsen en alles klaar is gemaakt in de keuken.
Zalig hoor, maar de barbecue kan mij gestolen worden, het enige lekkere eraan vind ik de houtskoollucht!