Geen medicijnen

De operatie datum komt nu heel dichtbij en ik had het advies gekregen de ritalin te laten staan.
Ach, dat zal wel niet zoveel verschil maken dacht ik nog heel optimistisch want in mijn hoofd vind ik het wel druk maar , verschil?
De eerste die vroeg of ik geen medicijnen meer gebruikte was Meneer Williams, die doodmoe werd van mijn enorme woordenstroom met zoveel zijstraatjes en aparte verbindingen.
De middelste vond mij chaotischer en vergeetachtiger..en zelf..ik ben sneller vermoeid van mensen en situaties en kan zomaar midden op de dag in slaap vallen.

Ook ben ik een stuk impulsiever en zoals wij dat hier noemen kort aan de kont. Of dat laatste nu komt omdat ik ook zenuwachtiger word naarmate de datum dichterbij komt…ik weet het niet.
Maar soms is mijn impulsiviteit ook leuk en zeer handig.

U herinnert zich onze vervelende buurman, daar ben ik nu al twee keer geweest omdat hij zoveel overlast veroorzaakte met zijn geweldige niet te stuiten hobby, hoe knap ik de auto van mezelf en 100 anderen op door zoveel mogelijk overlast te veroorzaken.
Vanavond zaten wij heerlijk buiten te eten, u kent dat wel, rust, lekkere sate, kinders erbij, en dan eens uitgebreid kletsen.
Ineens ging er een soort schuurmachine aan, want uiteraard zaterdagavond uurtje of 7 dan moet er natuurlijk een auto geschuurd worden. (over impulsief gesproken…)

We keken elkaar aan en ik bedacht mij geen minuut, zette de stoel tegen de schutting, gooide de bossage aan de kant en riep (waarin mijn Amsterdamse tongval altijd gelijk opduikt), of ie er nou heel snel mee wilde stoppen dat wij ook lekker rustig wilde eten. Ik sprong van de stoel en de andere Williamsen lagen in een deuk.
Zag jij mama ook, hikte Meneer Williams van het lachen, jaha zei de middelste ze duwde zo alles aan de kant.
De jongeman had nog wat teruggezegd maar dat had ik niet verstaan en had ik eerlijk gezegd ook geen boodschap aan.
De rest van de maaltijd hebben wij in rust kunnen opeten!

En vanavond slaapt hier een vriendje van de jongste want die belde vanmorgen vroeg op, of die mocht blijven slapen. Waarom niet dacht ik, gezellig toch. Het is een heel rustig ventje maar toch in de avond denk ik dan..waarom zei ik nu ook al weer ja?
Voor het zelfde geld kan iemand mij bellen en kan ik het niet overzien en dan zeg ik nee, omdat ik de dag niet overzie.
Ik zal blij zijn met 11 juli, alles weer achter de rug, en weer medicijnen slikken ­čśë want ze zijn toch wel heeeel erg handig!

Advertenties

Vervelen

Vervelen doe ik mij eigenlijk nooit, ondanks alle dagen helemaal vrij,zijn mijn dagen altijd gevuld. Ik hoef nooit te denken , wat zal ik eens vandaag doen?
Ik zie het wel eens om mij heen dat mensen verzuchtten dat ze het niet zouden weten met zoveel vrije tijd.
Ik zou gek worden hoor, wordt mij regelmatig toevertrouwd.

Uiteraard is dit geen vrije keuze, de vele vrije tijd die ik heb. Maar aan de andere kant is het nu wel zo gelopen en hebben wij er het beste van gemaakt en eigenlijk halen we nu er heel veel voordelen uit.
– ik ben het aanspreekpunt voor school, voor allerlei kolderdingen zoals de postbode, de leveranciers voor stroom e.d. Ik ben de beheerder van de voorraad thuis, ik ben een planner geworden en ik regel de sociale contacten.
– Ons huishouden loopt relaxter omdat er altijd een vast persoon is. Net als in het bedrijfsleven of de vaste juf voor de klas ;-).
-ik ben diegene die altijd op de vervelende tijdstippen voor de werkende mens de afspraken neemt. Neem nu vanmorgen, 10.15 uur pedicure..als ik had gezegd om 18.00 uur had een van u moeten zeggen , wat een vervelende tijd 10.15..dan werk ik.
-ik kan bedrijven stalken want ik heb alle tijd om ze lastig te vallen over garanties, slechte levering of wat dan ook.

Gek worden doe ik dus niet van die vele vrije tijd, wel geef ik toe dat ik regelmatiger een serie kijk, meer haak en brei. Ik vul mijn dagen wel, met het opdoen van nieuwe sociale contacten, of zoals gisteravond een avond vreselijk lachen met mijn beste vriendin.
Eigenlijk heb ik niet eens meer tijd om te gaan werken. Dat is nu vervelend!

Internetdaten


Gistermiddag was ik op bezoek bij mijn ex-schoonzusje.Ik heb er meerdere en zal u niet vervelen hoe deze dame een ex-schoonzusje is geworden, maar ze heeft mijn zwager leren kennen via internet.
Ik had haar nieuwe huis bewonderd,en haar nieuwe vriend. Ik maakte zo het grapje waar ze zo’n leuk exemplaar vandaan had gehaald en na wat geschuifel en onduidelijk gemompel kwam er relatieplanet uit.
Leuk hoor zei ik heel enthousiast .Ze haalde zichtbaar opgelucht adem en vertelde heel blij over hem en de relatie.
Weet je zei ze toen, ik heb je zwager ook leren kennen via die site.

Nu verbaast mij dat niets, er was een tijd dat mijn zwager de casanova was van de datingsites, dus ik geloofde het direct.
Mijn zwager is zo iemand die datingsites een slechte naam bezorgt.
Ik ben Henk, 35 jaar en zie er ontzettend leuk uit en als klap op de vuurpijl ik ben heel erg (on)betrouwbaar.Single ben ik ook, als ik de deur van mijn gezinswoning achter mij dicht heb gedaan.
En dan een foto met zijn dochter op zijn arm..eraf geknipt…

Ben altijd maar weer blij dat mijn ex-schoonzusje van hem af is. Het is een hele lieve meid die niet zo’n type verdient.
Toch vind ik dat er nog steeds een waas van geheimzinnigheid over het internetdaten heen hangt.Terwijl ik toch zoveel relaties zie,en niet alleen romantische relaties maar ook vriendschapsrelaties die via het internet zijn ontstaan.

Vanmiddag ga ik bijvoorbeeld naar een plaatsgenoot die ik via twitter heb leren kennen. Ze bleek ongeveer om de hoek te wonen, getwitterd , gemaild en vorige week liet ze een foto zien van een heerlijke lunch, toen ik reageerde met het grapje had dat nu eerder gezegd, vroeg ze of ik kwam lunchen en dat is vandaag.
Ik heb er heel veel zin in, ze staat ook voor de klas, en ze verwacht haar eerste baby.

Nam ik gisteren de dagplanning voor vandaag door, en vertelde het Meneer Williams voor de tigste keer (bij afspraken is Meneer Williams Oost-Indisch doof).
Hij keek mij verbaasd aan, hoe weet je nu dat het een dame is…?
Omdat ze ook foto’s twittert, en we facebooken en we mailen…
Ja, en wie weet is het wel een dikke oude man die zich al aan vele dames vergrepen heeft.
En dan ben ik een beelddenker, ik zie het gelijk voor mij. Zo’n enge man die in een witte onderbroek open doet…ieggggg, raakte gelijk even van slag.
Maar ben stoer hoor,en weet dat ze gewoon een vrouw is (en daarbij een goede vriend woont om de hoek, zijn nummer onder de sneltoets ­čśë en ik sprint naar hem toe ;-)))

Bloemen


Met deze prachtige bos pioenrozen kwam Meneer Williams gisteren thuis, zomaar omdat ik na 14 jaar blijkbaar nog steeds heel lief en aardig en..ben.
Ik word daar erg verlegen van want ik vind een cadeau krijgen erg moeilijk.
Geven kan ik als de beste maar ontvangen, daar ben ik slecht in.

Tijdens de revalidatieperiode, en de adhd-coaching kwam dit ook naar voren dat ik een gulle geefster ben, zowel in gevoel als in aardse zaken en dat ik mezelf daardoor nog wel eens verlies.
Ik kreeg training in het ontvangen van complimenten en van cadeautjes en aandacht maar ik merk dat het soms weer verslapt.
En dan is het weer tijd om complimenten in ontvangst te nemen, dank jullie wel voor al jullie medeleven in elke vorm die jullie geven op mijn blog.
Ik ben er heel blij mee, net als met de bloemen van Meneer Williams die ik op een mooie vaas heb gezet en elke keer als ik er langs loop even aan moet zitten of aan moet ruiken.

De bloemen herinneren mij ook aan de periode dat we pas bij elkaar waren en Meneer Williams mij overlaadde met aandacht, complimenten en cadeautjes. Ik werd er helemaal verlegen van. Ik was gewend in de relatie ervoor dat mijn aanwezigheid leuk was, en handig voor de kinderen maar verder was er weinig ruimte voor andere aandacht.
Ik kreeg op mijn verjaardag vaak een cadeau wat ik zelf had uitgezocht ,en het cadeau van de kinderen kon ik ook zelf kopen.
Dat was volgens mijn ex-man praktisch want dan kon er ook geen verkeerd cadeau komen want dat zou zonde zijn van het geld. Een cadeau was ook altijd praktisch, en zeker niet zomaar een bos pioenrozen op een zaterdagmiddag.

Zelf vind ik dat een gebrek aan interesse, als ik iemand een cadeau geef, heb ik mij verdiept in diegene en ook geïnformeerd wat diegene wil hebben.
Een praktisch cadeau kan je altijd voor jezelf kopen, wat is nu leuker om iets te krijgen waar je gewoon naar kan kijken, van genieten of je dag kan opfleuren.
Ik geniet nu van een prachtige bos pioenrozen en vind het mooi dat iemand mij ermee verwend heeft.

Roetsj…

Daar ging alles weer in de achtbaan..veel pijn, veel kastjes en muren gezien totdat..of all people mijn huisarts met zijn vuist op tafel sloeg en de specialist toebeet(nog net niet in plat Haags) dat deze pati├źnte die nu huilend tegen over hem zat het wel eens zat was dat er geen duidelijke diagnose kwam.
En dat ze maar eens heel snel iets moesten doen.

Gistermiddag zat ik tegenover een hele aardige, uiterst behulpzame gynaecologe die mij uitlegde hoe moeilijk alles lag in mijn buik.
Maar dat ik naar voren was gehaald omdat het echt niet meer kon , want zelfs de huisarts zei dat het niet meer kon.
10 juli mag ik nu de operatiekamer gaan bekijken, en dan komt er hoog gezelschap, van gynaecoloog tot chirurg en ze gaan allemaal kijken, naar..alles wat er maar in die buik zit.

Bij problemen mag ik haar dag en nacht bellen en dan kijkt ze of ze mij kan helpen en of ik nog pijnstillers wilde en was er nog iets anders wat ze kon doen?
Ik schudde mijn hoofd want in mijn hoofd schoot het allemaal heen en weer, 10 juli…ehh 9 juli diploma-uitreiking middelste en ..dit en ..tuurlijk 10 juli!!

Thuis zitten

De examens zijn voorbij, er is geen school meer voor haar en ze heeft nog geen baantje, dus zit ze thuis.
Nu is de middelste een heel lief en behulpzaam kind maar als je iemand dag in dag uit 24 uur om je heen hebt wordt je er wel kriebelig van.
Ik merk dat ik amper tijd heb om na te denken over een leuk blogje, of andere zaken en ik probeer haar positief te stimuleren andere dingen te doen.

Ze heeft al menig sollicitatiegesprek gevoerd en doet erg haar best om een baantje te vinden maar het is tot nu toe nul op request.Het maakt haar onzeker, en wij vragen ons af hoe dit nu kan.
Leuke, vlotte griet 16 jaar, waarom kan die niet een baantje vinden voor de zomer?

Aan de andere kant..is ze heel behulpzaam in het huishouden en dat is voor mij ook heel fijn. Ze neemt veel werk uit handen en zorgt voor de nodige afwisseling in eten.
En door haar iga-defici├źntie is ze ook snel moe.Ik zie dat ze heel veel rust nodig heeft om goed te kunnen functioneren. Ze heeft net weer een hele zware verkoudheid overwonnen en dat is voor iemand met een iga-defici├źntie een hele prestatie om dat op eigen kracht te doen.

Wij zagen het in het de stageweken al, ze begon heel enthousiast ,om om 5 uur met een heel wit snoetje en doodlam binnen te komen. Ze deed heel erg haar best maar had na een week minstens drie dagen nodig om bij te komen qua energie.
Dat is voor een 16 jarige niet goed, maar ik weet inmiddels dat haar iga-defici├źntie hier een hele grote rol in speelt.
Ik maak wel eens het grapje dat ze een beetje adhd bloed erbij zou moeten hebben voor de energie ­čśë

En diep in mijn hart vind ik het ook erg gezellig, we kijken samen een serie, ze breit ook graag, we doen leuke creatieve dingen samen en soms laten we samen de hond uit, het is ook wel heel knussig.
Daar geniet ik ook van,over een paar maanden gaat ze een heel ander leven leiden meteen andere studie en dan denkt ze misschien wel “daar heb je haar weer “.
Alhoewel…je weet het maar nooit!

Contactgestoord

Soms lijk ik contactgestoord, ik ben mij daar heel erg bewust van. Het is niet dat ik het graag wil zijn maar omdat ik soms niet anders kan.
Als ik boodschappen doe, en u ziet mij, zal ik u of niet zien, of ik kan u een korte groet geven en roepen dat alles goed gaat.
Niet omdat ik niet geïnteresseerd ben maar omdat in een volle winkel met zoveel producten, met zoveel klanken,kleuren,geuren en geluiden ik compleet gestoord raak.
Ik focus mij op een boodschappenbriefje en hoop dat ik snel alles vind.
U ziet mij dan met gepaste spoed het pand verlaten.

Toen ik nog dagelijks kinderen moest brengen en halen van school, was ik kapot als ik op mijn werk aankwam, of thuis. De vele vragen, de indrukken, de onverwachte dingen maakte dat ik de mensen maar negeerde want er is zoveel wat mij afleid dat ik gewoon geen ruimte in mijn hoofd heb om contact te maken.
Meneer Williams heeft vaak te horen gekregen, dat zijn vrouw toch wel een tikkeltje arrogant was. Het tegendeel is waar, ik zou er graag bij horen. Bij de gezellig kletsende moeders, om heerlijk mee te kunnen beppen maar helaas dat lukt gewoonweg niet.

Ik kan er heel verdrietig van zijn dat ik niet gewoonweg aanschuif en vrolijk meeklets en eigenlijk alleen maar mijn gesprekspartner kan horen.
In een gesprek attendeert mijn gesprekspartner mij vaak op veel dingen, in de trant van, heb jij die leuke blouse al gezien in die winkel, heb je ook last van muggen in je kamer en ik zie dat jij een leuke jas hebt ,waar heb je die vandaan?
De snelheid waarmee deze informatie op mij word afgevuurd maakt dat ik vaak dicht sla en vriendelijk, maar heel snel mij uit de voeten maak.

Uren kon ik mij daarover zorgen maken, maar inmiddels door de adhd training heb ik er mee leren leven.
Ik maak duidelijke afspraken, ik geef aan wanneer iets te veel is en ik groet vriendelijk maar maak beslist eerst mijn taak af. Dat laatste kan wat star overkomen en misschien contactgestoord maar het is mijn houvast voor dat moment want in mijn hoofd zat ik allang met u op een leuk terras in Amsterdam alle leuke modesnuffen te bespreken en welk drankje er nu hot is en tegen welk probleem u in uw leven aankijkt.
En ik neem veel rust voor mezelf, ik neem vaak de telefoon niet op als het teveel is en soms ben ik dagen onder de radar.

Een ding is zeker, ik denk vaak aan u en draag u een warm hart toe maar graag in rust en vrede want dat komt mijn chaotische hoofd zeer ten goede ­čśë

Spannend!

Nachten lang slaapt ze al slecht, en ze is vandaag op van de zenuwen en zelfs ik word er helemaal kriebelig van!
Zou ze geslaagd zijn??

Morgen wil ik graag de slingers uithangen en de tas uit het raam, en ..weer goed kunnen slapen zonder een onrustig spookje wat op de zolder loopt te ijsberen en het idee heeft niet verder te kunnen zonder dit nieuws!

Jullie duimen toch wel mee he!!