Hoei

Soms betrap ik mijzelf erop dat ik hele vreemde dingen zeg, eigenlijk wil ik ze niet zo zeggen maar dan floept het eruit en voordat ik het weet heb ik het gezegd.
Een tijdje terug stond ik bij een winkel waar ze allerlei prullaria uitdelen aan de kassa in de rij en vroeg de mevrouw voor mij of ik het spaarde.
Waarop ik naar de middelste kijk en heel enthousiast zeg, ja voor ons kleine broertje.
De mevrouw geeft het en loopt weg en ik zeg tegen de middelste …voor ons kleine broertje???. De middelste lag inmiddels al in een deuk want die had het gelijk al gehoord.

De middelste heeft een baantje, super hoor, in de kledingzaak bij ons om de hoek! In een gesprek praat ze met haar leidinggevende en is merkbaar zenuwachtig, waarop de leidinggevende zegt, tot volgende week en ik de middelste hoor zeggen, jij ook fijne vakantie.
Waarop we (ruim uit zicht) helemaal dubbel liggen van het lachen.

Ik vraag mij af waar komt vandaan? Inmiddels weet ik dat vele mensen zulke dingen doen maar ik ben dan altijd benieuwd wat gebeurd er toch in ons hoofd op zo’n moment. Klikken we een verkeerd vakje aan, geen idee. Maar het lijkt wel alsof er dan een onduidelijke communicatie is tussen de mond en het hoofd.

Een vriend van mij kreeg jaren geleden een nieuw huis, in een gesprek over de tuin liet hij zich ontvallen dat hij ook een nieuwe tutting wilde. U begrijpt jarenlang heetten schuttingen bij ons nu tuttingen ;-).
Het lijkt alsof we te snel schakelen en min of meer struikelen over onze woorden 😉
Het leuke is altijd wel dat er totaal nieuwe woorden ontstaan die ook weer gaan inburgeren 😉

Voor dit weekend een fijne hoei!

Advertenties

11 thoughts on “Hoei

  1. Middelste toch een baantje? Wat leuk! Persoonlijk ben ik hier thuis de allerbeste in versprekingen wat soms tot hilarische toestanden leidt. Fijn weekend en voor als je ik niet meer 'spreek', heel veel sterkte en een knuffel voor volgende week dinsdag. Zal een kaarsje voor je branden.

    Like

  2. Yep, herkenbaar. Komt denk ik omdat ik heel erg snel denk en schakel en soms ook denk dat de ander het allemaal wel snapt ofzo. Zo uit ik ook halve zinnen, stop na een paar woorden en ben er dan van overtuigd dat iedereen wel begrijpt wat ik bedoel. Nee dus 😉

    Like

  3. Hahaha heel herkenbaar, ik zeg soms werkelijk de vreemdste dingen. Hilarisch! Al vind ik het wel eens verontrustend en gek als ik dat zelf niet door heb en mensen mij met opgetrokken wenkbrauwen aankijken. Dan denk ik: oeps…..:-)
    Fijne paasdagen met veel sneeuw 🙂 🙂

    Like

  4. Hihi, die malle flap-uit-dingen herken ik wel. Maar jij hebt toch ad(h)d? Ik heb zelf add en mijn hoofd is mijn mond inderdaad vaak mijlenver vooruit. Mijn mond kan een heleboel bijhouden (= dus enorm snel ratelen bij tijd en wijle), maar soms gaat het in mijn hoofd echt te snel. En tja, dan krijg je soms hele rare woordkeuzes 🙂

    Groetjes,
    Inge

    Like

  5. Oh ja, heel herkenbaar. En dan hoor je jezelf en denk je 'huh?'. Ik snap kliefje wel, dat snelle denken heb ik ook wel. Het is soms lastig om jezelf bij te benen, laat staan hoe het voor een ander is! In mijn familie gooiden ze vaak expres spreekwoorden door elkaar met als gevolg dat ik op school dus alles verkeerd zei.
    Maar heb je ook wel dat je ineens op de simpelste woorden niet kunt komen? Ik had het een keer over ontnatten omdat ik alsmaar niet op het juiste woord kwam, drogen dus. Niet bepaald het moeilijkste woord 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s