Het werkstuk

Mijn werkstuk gaat over hazen en konijnen. Ik vind het eigenlijk niet zo leuk om dit werkstuk te maken want eigenlijk is dit werkstuk voor de jongste maar aangezien zijn leraar dit als huiswerk had meegegeven voor in de vakantie en ze verder nog nooit een werkstuk hadden gemaakt heb ik een werkstuk gemaakt met behulp van de jongste.

Eerst heb ik heb hem laten opschrijven hoe een werkstuk voor te bereiden, daarna is hij naar de bibliotheek gegaan en heeft 2 boeken opgehaald over konijnen want de hazen hadden al het hazenpad gekozen
Met zijn zus heeft hij een opzet gemaakt en daarna is hij zelf in word gaan typen. Dit had meneer ook gezegd, typ in word je werkstuk en het moet minimaal 5 a4 worden.

Inmiddels is mijn werkstuk bijna klaar, ik doe er een foto van mijn konijn in want dat vind ik wel leuk om over te schrijven.

einde.

Gistermiddag en hebben de buurvrouw (haar zoon zit bij de jongste in de klas) en ik al tegen elkaar geklaagd over dit werkstuk.
Ik heb nog nooit zoiets vreemds mee gemaakt, ze kregen een briefje mee met een aantal vragen en die moesten ze beantwoorden in lange volzinnen.

Ik heb kinderen begeleid bij het maken van werkstukken. Als docent, in de klas, stap voor stap leerde ik ze hoe je een werkstuk opzet. En als een ouder wilde helpen, dan mocht dat maar dan vooral, hoe verzamel je informatie en hoe verwerk je dat.
Dat is namelijk (meestal) de doelstelling achter een werkstuk.

Inmiddels is het werkstuk af, ik heb geprobeerd hem zoveel mogelijk het zelf te laten doen maar het is net alsof iemand tegen mij zegt , hier heb je een auto en ik zie je wel aan de andere kant van de stad. Uiteraard zou ik wel wat proberen maar of ik heelhuids overkom…is maar de vraag.
Of zoals ze hier zeggen red oe d”r met( red je er maar mee)!

En tot slot uiteraard, een foto van ons konijn 😉 Pip de Bouvier aangezien hij de laatste tijd zeer veel holen in onze tuin maakt!

Het nieuwe 45

Ik lees veel tijdschriften, verschillende soorten en maten, en gisteren las ik de Jan. In de Jan stond een artikel dat het nieuwe 40 , 30 was. Ingewikkelde titel , maar ik begreep dat als je tegenwoordig 40 bent dat het net zo aanvoelt als dat je 30 was.
Ik proestte mijn thee spontaan over de Jan heen en moest er vreselijk om lachen.

Het artikel beschreef het ook erg leuk dat het dat dus ook niet was.
En ik kan dat alleen maar beamen.Wat een onzin vind ik dat toch, ik heb het idee dat alleen maar de media ons dat idee willen geven dat bijvoorbeeld 45 zo’n hippe leeftijd is waar alles nog kan.
Samen met met een vriendin kwamen we tot een leuk “wat is 45 dan wel “rijtje 😉

– corrigerend ondergoed..now way riepen we toen we jong waren en afgelopen weekend heb ik voor het eerst zo”n grote bh aangeschaft met heerlijke comfortabele banden op de schouders en brede banden op de rug. De “dames”staan er weer als 35 bij 😉

– om 11 uur s avonds vallen de ogen dicht, geen lucifer er meer tussen te duwen, hup naar dat bed, anders is het de volgende dag mis.

-een dun zomerdekbedje, want wat kan het s nachts ineens warm zijn…

-een avondje doorzakken , goed voor minimaal drie dagen bijkomen, dat was vroeger toch anders dan had je er maar een dag pret van 😉

-krakende lichaamsdelen, nooit geweten dat als je uit bed stapte je eerst weer in vorm moest komen 😉

-de leesbril, want zoals ik vandaag aan een vriendin appte..tegenwoordig maken ze de ogen van naalden wel ontzettend klein 😉

-de pincet is een goede vriend geworden want er komen op vreemde plaatsen , vreemde haren naar boven.

-we vonden het niet erg dat ze u tegen ons zeiden, behalve die hele leuke jongeman van de post, die mocht wel jij zeggen…-)

En verder laten we 45 gewoon voor wat het is, een leuke leeftijd, zo ergens in het midden van het leven. Leuke dingen om op terug te kijken en nog leuke om naar uit te kijken. Zo hoorde we vandaag onder het eten dat Meneer Williams over 4 jaar opa werd…gelukkig had ik niets in mijn mond anders had ik mij vast verslikt.
Uiteraard gaf de jongste aan dat ik dan oma werd en van de oudste.
Niemand is verder nog op de hoogte, ik denk de moeder in spe al helemaal niet 😉

Dieet donderdag- poging 1

Na het laatste zeer teleurstellende bezoek aan Nijmegen met ineens mijn gewicht in de hoofdrol kwam ik op het idee om mijn dieet verleden eens bloot te leggen.
Niet om mij te verdedigen maar meer om u een beeld te geven wat ik zoal in mijn leven heb gedaan .
Ik noem dit dieet donderdag 😉

Ik ben geboren als gezonde achtponder met een lengte van 52 cm en heb mij tot aan mijn puberteit gewoon ontwikkeld. Ik was een normaal meisje zonder overgewicht en deed alles tot dat ik naar de middelbare school ging. Op dat moment moest ik stoppen met sporten want ik moest leren.
Het viel blijkbaar eind jaren zeventig niet te combineren maar ik moest van judo en zwemmen af.
Ik fietste wel elke dag naar school en verder fietsten we ook alles want we hadden wel een auto maar die werd alleen gebruikt als Pasen en Pinksteren op 1 dag vielen en dan nog alleen als de koningin ook jarig was 😉

Inmiddels was ik 15 en woog 63 kilo met mijn lengte van 168 cm. Ik ontwikkelde heupen en mijn billen waren wat dikker. Laat ik zeggen het accent lag er meer op. Ik had geen buik, slank bovenlijf en verder was ik zo fit als een hoen.
Maar…ik werd geplaagd door een meisje met mijn dikke billen, dus ik moest op dieet.Ik moest minimaal 55 kilo wegen volgens mezelf want dan..zou ik ook heel populair zijn net als dit vervelende meisje.

Ik at elke ochtend een bord pap, brinta, klaargemaakt door mijn stiefvader met een paar flinke scheppen suiker erin. Brood en fruit mee en in mijn thee gooide ik suiker en verder at ik wat de pot schafte.
Er kwam een dieet ergens te voor schijn en alle suiker ging eruit. En die pap, heel slecht dus hup ook eruit. En ik mocht maar 10 gram van dit en van dat.
De eerste week ging ik bijna elke dag tegen de vlakte maar ik zou doorzetten en na een week was ik gewend aan dit hongerregime.

Ik kon het behang wel van de muur krabben of zoals mijn moeder zei , je kon de bank wel opeten.Na een aantal weken was ik dan die felbegeerde 55 kilo. Nog slanker op de buik, dunnere armen…en u raadt het al..niets van de billen af!
Zwaar teleurgesteld nam ik een stuk chocolade aan en kon ik mij er niet meer aanhouden…na enkele weken was ik weer die 63 kilo..met dezelfde dikke billen!

Poging nummer 1 resulteerde dat ik ineens moest opletten wat ik at want nu was ik blijkbaar in iets terecht gekomen waar ik als 15 jarige nog nooit van had gehoord.
Inmiddels 30 jaar later weet ik het wel…maar, in de jaren zeventig en tachtig was het motto , ieder pondje gaat door het mondje!

Dat is mooi

Oudejaarsconference”s vind ik altijd erg leuk om naar te kijken.Zelf ben ik een enorme fan van Guido Weijers. Ik vind het vreselijk leuk om hem in actie te zien.
Ooit toen ik 8,5 maand zwanger was van de jongste en hij up coming star was zat ik op de eerste rij met de dikke buik. Het was geweldig en hij vertelde toen al dat heel veel dingen in het dagelijkse leven zo makkelijk bruikbaar waren in conference”s.

Hij vertelde ooit in een conference over een stukje uit boer zoekt vrouw dat twee vrouwen en een boer aan tafel zaten en dat er een pijnlijke stilte viel en dat de ene vrouw zei dus en de andere zodoende.
Uiteraard als u het hem hoort vertellen dan is het heel grappig maar heel lang bleven deze woorden hangen en kwamen hier in huis te pas en te onpas naar voren.

Vanmiddag keken de middelste en ik, Boer zoekt vrouw, terug en zagen de vreselijke worsteling aan gevoelens bij boerin Henrieke als ze aan Bert bekent hem heel leuk te vinden. De dame heeft hoogrode konen en is zichtbaar erg verlegen en als ze het hem vertelt , hij knikt en zegt “dat is mooi.”

De middelste en ik keken elkaar in stomme verbazing aan. “Dat is mooi”…zegt de middelste..je bekent je diepste gevoelens en een ander zegt dat is mooi.
Nu ben ik wel een betere mensenkenner dan dat ik soms voordoe en ik denk dat Bert heeel wat heeft moeten overwinnen om mee te doen aan het programma.
Stiekem heeft hij mijn hart wel een beetje gestolen, met zijn enorme liefde voor het vak en zijn toch wel wat onbedoeld onbehouwen gedrag.
En als je weet dat als je vent zegt dat is mooi, dat ie eigenlijk bedoelt dat ie stapelgek op je is, ach wat maakt het dan uit.

Maar het eerste wat de middelste riep was, ooo let maar op dit komt terug in de oudejaarsconference! En dat geloof ik graag.
Zelf zou ik er wat moeite mee hebben als Meneer Williams tegen mij zou zeggen dat is mooi als ik hem mijn liefde verklaarde.
De middelste riep het al , daar hoef je nooit bang voor te zijn want Meneer Williams is heel uitbundig in het tonen van zijn liefde voor jou.
En ik dacht dat is mooi 😉

Bijna vakantie

Nog een dagje school voor de kinderen en we hebben herfstvakantie en eerlijk gezegd heb ik daar wel heel veel zin in.
Heerlijk een week geen verplichtingen, geen verplichte wekker en lekker niets doen.

Ik ben de afgelopen weken erg druk geweest met regelen. Regelen dat de middelste naar een andere school gaat. Dat is nog steeds niet helemaal rond en zal hoogstwaarschijnlijk na de herfstvakantie gaan plaats vinden.
Regelen dat de jongste de therapieën volgt, wat inhoudt dat wij ze ook moeten volgen. Nu vind ik het geen bezwaar als het zinvol is. Zelf heb ik een zeer goede adhd training gehad waar ik nu nog elke dag vruchten van pluk.

De medicijnen die hij in eerste instantie kreeg werkte heel goed. Jongste tevreden, wij blij, school blij. Hij schoot naar alle goede groepjes en had zijn werk voortdurend af.
Tot hij van de week vertelde dat zijn hart door zijn ribben wilde duwen en dat hem dat pijn deed.
Acuut zijn we gestopt met de medicijnen, en dat is jammer vooral voor hem zelf maar een goede gezondheid gaat boven alles.
Na de vakantie gaan we in overleg met de arts over op een ander soort medicijnen.

Na de vakantie ga ik 2 keer 2 uur werken omdat het zo goed gaat. Het is wel heel bijzonder, sinds ik de gedachte heb los gelaten dat ik weer terug moet in het werk helemaal volledig, lijkt het veel soepeler te lopen.
Dit zegt natuurlijk niets, ik heb de afgelopen maanden, jaren eerder een vooruitgang gezien maar ik blijf goede hoop houden.

Ga ik nu eens bedenken wat ik ga antwoorden op de mail van de voetbaltrainer van de jongste. We hebben de stap gezet en hij mag voetballen. En hij vindt het super, hij heeft al een wedstrijd gespeeld. Ik ben over de streep gegaan sinds ik begreep dat de teams waarin hij en waar tegen hij speelt niet zo heel vroeg hoeven te spelen.
Ik heb uitgelegd dat we niet altijd kunnen rijden, was helemaal geen punt. De club maakt veel gebruik van een stichting die mensen terug begeleid in hun werk.
Dit houdt in dat je als ouder bijvoorbeeld wel bardiensten mag draaien maar niet hoeft(en dat was iets waarvan ik dacht…..)
De trainer mailde dat het hem allemaal te veel werd in zijn eentje, en dat hij hulp zocht.
Ik ben nog niet helemaal op de hoogte van de ins en outs van de mensen maar begreep dat de man op instorten stond en hij wilde hulp rondom de wedstrijden.
Kijk en als ik iets goed kan is het regelneven ;-)))
Was bij elkaar graaien kan ik als de beste!!

Wens ik u allemaal een fijne vakantie toe!

Proporties

Gistermiddag liet ik samen met een vriendin de hond uit. Ik woon in een vrij lange straat met af en toe een bosje. Mijn hond heb ik geleerd om op het hondenveldje te poepen maar mocht het onverhoopt mis gaan, geen nood zakje bij de hand.
We liepen langs een huis met een bosje en de hond doet er een plasje tegen aan.
De bewoner van het huis die met zijn vrouw de auto aan het uit pakken was, keek mij heel giftig aan.

“Hee, vind jij dat normaal, of zo”..Ik keek de man niet begrijpend aan, “eehh hoe bedoelt u? Je hond zeikt tegen mijn huis , ga ***tegen je eigen huis aan zeiken, en wat is nu voor gang van zaken, zo je hond laten plassen.
Er volgde nog wat krachttermen en de vriendin en ik keken elkaar verbijsterd aan, de meneer straalde 1 en al nijd en boosheid uit.
Maar ..begon ik , ik kreeg niet eens de kans om wat te zeggen want ik werd voor alles en nog wat uitgemaakt.
Ik dacht het is goed geweest met die kerel en zei heel beleefd, sorry hoor, wat nog veel meer olie op het vuur gooide.

Wat nu sorry, wat koop ik ***daarvoor, nou bedankt wij zitten ermee.
Alsof ik zijn huis vol had gespoten met graffiti, alsof ik de hond lekker had laten poepen voor zijn deur, en gezegd had stap er maar lekker in hoor!!
De vriendin haalde haar schouders op en zei trek het je niet te veel aan hoor, vast ruzie gehad met zijn vrouw.

Maar het laat mij niet los, ik probeer altijd zoveel mogelijk dat de hond nergens overlast veroorzaakt. Ik betaal netjes mijn hondenbelasting, ik ruim alles van hem op mocht dit onverhoopt gebeuren en een plas tegen een bosje..ja, dat kan ik niet altijd voorkomen.
Er zullen genoeg honden zijn die tegen mijn huis of bosje aan plassen. Ik denk altijd maar 1 regenbui en het is weg.

Afgezien van het feit vind ik wel dat de man volkomen buiten proportie reageerde. Normaliter ben ik niet op mijn mondje gevallen maar deze man was zo agressief en boos dat ik helemaal overdonderd was.
Meneer Williams is des duivels, die moet ik tegen houden om er heen te gaan, want die wilde gelijk verhaal halen.

Het valt mij op dat mensen tegenwoordig wel buiten vaak buiten proporties reageren en ik denk altijd ,je schiet er niets mee op. Je jaagt de ander tegen je in het harnas en 9 van de 10 keer krijg je precies het tegenovergestelde van wat je zou willen bereiken.
DUS….een reactie mag maar o wee..als het ongepast is..dan kom ik met mijn hond en laat hem voor uw deur…..plassen!!!!