Puberdochter

Gisterochtend was het weer hommels met de middelste, het dak ging er bijna vanaf en ik was zo boos, dat ik haar om half 8 s”morgens weg heb gestuurd.
Ik was bang dat ik uit mijn vel zou knappen van boosheid.
Uiteraard voelde ik mij enorm schuldig en heb de hele ochtend gehuild, wat uiteraard weer veel energie kostte.

Vanmiddag streken we allemaal bij de tandarts neer, ik was al ondersteuning mee en zag de dochter als een verloren vogeltje binnen komen.
Maar de wachtkamer was uiteraard geen goede plek om tot een gesprek te komen.

Thuis gekomen ging ik er voor zitten en vroeg haar wat er toch was. Meneer Williams schoof ook aan en toen gingen de sluizen open.
Dat ze heel verdrietig was, haar vriendinnen misten van de vorige school en dat ze niet wist hoe ze het allemaal voor elkaar moest krijgen met school.

Maar het gaat toch heel goed, dinsdagavond waren wij op een ouderavond en waren de leraren lovend. En toen snikte ze nog veel harder, ik vind er niets aan, ik vind de stof niet leuk, ik vind het alleen maar boeren (klopt ook wel) en ik wil niet verder in de voeding.
Stomverbaasd keken wij haar aan, twee pakjes zakdoeken vlogen er door heen en al snuitend en snotterend vertelde ze dat ze zich volgens zichzelf niet goed georiënteerd had en dat ze nu deze keuze had gemaakt en dat ze het vast af moest maken.

Ze had het ook niet durven vertellen omdat wij zo blij voor haar waren dat het zo goed ging. En dan zal ik u een geheimpje verklappen, in de laatste week voor het schooljaar begon hadden wij als ouders een gesprekje met elkaar, over het puberkind en wij twijfelden of deze opleiding, het wel was.
Zou ze zich hier wel thuis voelen, had ze niet beter iets creatiefs kunnen gaan doen of iets met kinderen en verzorging wat ze ook erg leuk vond. Wij wisten het eigenlijk niet zo. Maar van haar kregen we de indruk , dit was het.

Vanavond was ze 10 kilo lichter en het slaapprobleem was gevonden, gelukkig voor haar!We gaan praten op haar school, zij gaat zich oriënteren op wat ze wil, en dan kijken we of er een overstap mogelijk is.
Want tuurlijk moet je niet gelijk afhaken als het niet bevalt maar je moet ook niet tot het einde toe doorgaan en het bevalt niet.
Kunnen we hopelijk allemaal weer rustig slapen in huize Williams 😉

Advertenties

20 thoughts on “Puberdochter

  1. Wat fijn dat het hoge woord eruit is! Wat zal ze ermee hebben gezeten zeg. Ik herken het nog wel van toen; doorgaan met iets omdat je denkt dat het van je wordt verwacht. Het is toch ook best moeilijk om op die leeftijd zulke belangrijke beslissingen te nemen. Hopelijk komt ze erachter wat haar echt aanspreekt. En ach, heel veel mensen komen daar pas tientallen jaren later achter. Ze komt er wel. En is het niet nu, dan is het wel later.

    Like

  2. Wat ontzettend vervelend voor haar (en daarmee ook voor jullie). Gelukkig is het hoge woord er nu uit en niet pas over een half jaar. Hoop dat er een goede oplossing komt. Sterkte ermee.

    Like

  3. Natuurlijk krijgen jullie het voor elkaar… zo doorgaan is zeker geen optie. En dat ze zich niet goed geörienteerd heeft, tsja, ze zijn ook nog zó jong, neem ze dat maar eens kwalijk. Onze oudste is vorig jaar, op haar 20ste overgestapt met haar studie. Het is het écht waard! Ik lees dat jouw dochter creatief is en met kinderen wil werken, mooi! Daar is zeker plaats voor in deze maatschappij. Heel veel succes met het zoeken naar de juiste weg en hopelijk is er voor jullie voorlopig rust in huis. En die boeren… ach da´s de buitenkant. Er zitten vaak hele leuke mensen in!!

    Like

  4. We wonen tussen de boeren 😉 we weten het,maar het was meer dat ze het idee had niet aan te sluiten, de een zijn ouders had een manege, de ander een veehouderij, noem maar op.
    Ze had het idee er buiten te vallen, ze praat ook als enige niet plat, en ze voelt zich een buitenbeentje.
    Komt allemaal goed,!

    Like

  5. Ooooh, dát was het… Fijn dat de sluisen open zijn gegaan en ze heeft verteld wat er allemaal in haar hoofd om gaat…

    Nu kan je er wat mee en kan madammeke (en jullie natuurlijk ook) gaan slapen… en school… dat komt vast wel goed. Ze is vast niet de enige die voelt dat ze niet op de goede plek zit…

    Like

  6. Wat fijn voor haar én jullie. En wat geweldig dat jullie in gesprek zijn gegaan en dat nu duidelijk is waarom het niet goed ging. Ik weet zeker dat er iets op haar pad komt wat heel goed zal passen en waar ze zich thuis voelt.

    Like

  7. Fijn dat het hoge woord eruit is.
    Dochter hier gaat in Enschede naar het ROC. Grafische vormgeving. Heel creatieve opleiding en erg veelzijdig.
    Misschien iets voor middelste?
    Fijn weekend.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s