Dieet donderdag- poging 1

Na het laatste zeer teleurstellende bezoek aan Nijmegen met ineens mijn gewicht in de hoofdrol kwam ik op het idee om mijn dieet verleden eens bloot te leggen.
Niet om mij te verdedigen maar meer om u een beeld te geven wat ik zoal in mijn leven heb gedaan .
Ik noem dit dieet donderdag 😉

Ik ben geboren als gezonde achtponder met een lengte van 52 cm en heb mij tot aan mijn puberteit gewoon ontwikkeld. Ik was een normaal meisje zonder overgewicht en deed alles tot dat ik naar de middelbare school ging. Op dat moment moest ik stoppen met sporten want ik moest leren.
Het viel blijkbaar eind jaren zeventig niet te combineren maar ik moest van judo en zwemmen af.
Ik fietste wel elke dag naar school en verder fietsten we ook alles want we hadden wel een auto maar die werd alleen gebruikt als Pasen en Pinksteren op 1 dag vielen en dan nog alleen als de koningin ook jarig was 😉

Inmiddels was ik 15 en woog 63 kilo met mijn lengte van 168 cm. Ik ontwikkelde heupen en mijn billen waren wat dikker. Laat ik zeggen het accent lag er meer op. Ik had geen buik, slank bovenlijf en verder was ik zo fit als een hoen.
Maar…ik werd geplaagd door een meisje met mijn dikke billen, dus ik moest op dieet.Ik moest minimaal 55 kilo wegen volgens mezelf want dan..zou ik ook heel populair zijn net als dit vervelende meisje.

Ik at elke ochtend een bord pap, brinta, klaargemaakt door mijn stiefvader met een paar flinke scheppen suiker erin. Brood en fruit mee en in mijn thee gooide ik suiker en verder at ik wat de pot schafte.
Er kwam een dieet ergens te voor schijn en alle suiker ging eruit. En die pap, heel slecht dus hup ook eruit. En ik mocht maar 10 gram van dit en van dat.
De eerste week ging ik bijna elke dag tegen de vlakte maar ik zou doorzetten en na een week was ik gewend aan dit hongerregime.

Ik kon het behang wel van de muur krabben of zoals mijn moeder zei , je kon de bank wel opeten.Na een aantal weken was ik dan die felbegeerde 55 kilo. Nog slanker op de buik, dunnere armen…en u raadt het al..niets van de billen af!
Zwaar teleurgesteld nam ik een stuk chocolade aan en kon ik mij er niet meer aanhouden…na enkele weken was ik weer die 63 kilo..met dezelfde dikke billen!

Poging nummer 1 resulteerde dat ik ineens moest opletten wat ik at want nu was ik blijkbaar in iets terecht gekomen waar ik als 15 jarige nog nooit van had gehoord.
Inmiddels 30 jaar later weet ik het wel…maar, in de jaren zeventig en tachtig was het motto , ieder pondje gaat door het mondje!

Advertenties

12 thoughts on “Dieet donderdag- poging 1

  1. Door zoiets ben ik op 14 jarige leeftijd ook begonnen met lijnen. En het is nooit meer goed gekomen. Terwijl ik toen dus niet eens dik was, nu wel. Ik heb de afgelopen 15 jaar verschillende diëten geprobeerd en niks hielp voor lang, het resulteerde alleen in eetbuien en nog meer overgewicht.
    Nu ben ik op de natuurlijke toer en dat werkt wel. Ik mag alles eten wat ik wil, als het maar zo onbewerkt mogelijk is. Het gekke is dat ik daardoor veel minder eet. Mijn lichaam vraagt niet meer…..ik heb de info van http://www.wegmetdeweegschaal.nl Ik heb de boeken gelezen, diverse workshops gevolgd en daarna nooit meer een dieet gevolgd. Misschien een tip voor als je toch weer wat kilootjes wil verliezen. Doe er mee wat je wilt.

    Like

  2. Wat erg dat je als 15-jarige al geconfronteerd wordt met diëten. Voor hetzelfde geld schiet je door en krijg je anorexia. Gelukkig is dat niet gebeurd. Balen als je door moeder natuur niet gezegend bent met een slank lijf. Ik weet er helaas alles van.

    Like

  3. Ik ben 1,76 m en weeg al 40 jaar lang gemiddeld 70 kilo. Behoudens zwangerschappen natuurlijk. Dit gewicht hoort gewoon bij mij. Dan maar ietsje teveel.
    Laat je niet gek maken, meisje.

    Like

  4. Maar dat is al super Marja, ik gaf laatst aan dat ik zoveel aankom en afval en dat ik dat niet begreep. Een eetstoornis was het volgens de interniste..maar en dan wil de goede mevrouw wel door elkaar rammelen…die heb ik niet..had ik die maar dan kon ik iets de schuld te geven.

    Like

  5. Het is toch eigenlijk vreselijk dat je door toedoen van een pesterige rotmeid zo aan je eigen lijf bent gaan twijfelen en daardoor dus in een situatie bent gekomen waar je tot op de dag van vandaag nog mee moet dealen! Maar ja, 15 jaar is een gevoelige leeftijd voor dat soort dingen, wist je toen maar wat je nu weet. Ik vond mijzelf vroeger op die leeftijd altijd te dik, niemand heeft dat ooit tegen me gezegd, maar ik heb mezelf daar tot mijn begin twintiger jaren behoorlijk mee dwars gezeten. Als ik nu foto's zie van mezelf uit die tijd dan denk ik, waaaaar heb ik me in godsnaam druk om gemaakt toen?? Ik weet dat het cliché klinkt, zelf word ik er ook wel eens iebel van, maar als je je goed voelt en je bent verder gelukkig met de mensen om je heen wat maken die paar kilo's dan uit! 🙂 Sterkte ermee, groetjes Josine

    Like

  6. Zonde hè, dat zoiets toen al is begonnen! Ik ben het andere uiterste. Ik was altijd heel lang en heel dun. In mijn pubertijd moest ik elke dag na school een bord volle yoghurt met cruesli naar binnen werken om aan te komen. Pas in mijn studententijd en door de zwangerschappen ben ik iets gevulder geworden. Maar ik mag met mijn 1,82m en 66 kilo niet klagen.
    Ga vooral aan de slag met je gewicht omdat je je dan lekkerder voelt, maar niet om wat anderen ervan vinden! Die kennen dan kennelijk je geweldige persoonlijkheid nog niet 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s