Villa kakelbont

Mag ik bij c spelen vraagt de jongste? Hij kijkt helemaal blij en hoopvol en als ik toestemming geeft straalt hij aan alle kanten.
Op zijn fiets gaat hij er naar toe, oude kleren aan, rubberlaarzen en dan hup naar c.

Soms ben ik wel een beetje jaloers, bij c thuis is het net villa kakelbont.
C heeft vier broertjes en zusjes in de leeftijd van 14 tot en met 4 jaar, een hond, tig konijnen, en een grote tuin met speeltoestellen waar een speeltuin jaloers op kan zijn.
Het huis is vrijstaand maar erg verwaarloosd. De kozijnen roepen al van verre ,help..verf en schuren..wie redt ons.

Binnen in het huis is het een rommel…zo’n rommel heb ik nog nooit gezien, bergen wasgoed, overal lopen kinderen en binnen word er ook verbouwd. Eigenlijk vanaf dat ik de mensen ken.
Het is net villa kakelbont voor mijn zoon.

Straks worden er koekjes gebakken, glundert een van de grote zussen. Ik vraag mij verbijsterd af waar ze dat moeten doen, er is geen vrij plekje te vinden in de hele keuken.
Er is een kamer ter grootte van vier bij vier die helemaal vol staat met wasgoed, van boven naar beneden. Ik ben verbijsterd, het staat er elke keer nog als ik kom.
Wie wat nodig heeft pakt maar zegt de moeder vrolijk.

Als ik naar huis ga , als ik er ben geweest , moet ik altijd weer even bijkomen. Wat een drukte, want elk kind mag rustig iemand of 2 meenemen. In een goede tijd spelen daar 10 kinderen. En de ouders die laveren daar rustig door heen. Als ik ze vraag of het niet te veel is, lachen ze mijn bezwaren weg.
Gezellig toch, roepen ze dan.

Ergens ben ik een beetje jaloers, ik wilde dat ik zo kon leven. Zo gemakkelijk in mijn ogen, zoveel kinderen om mij heen en dat ik dacht komt het vandaag niet dan komt het morgen wel qua verbouwing.
Ooit in een ver verleden had ik ook een soort villa kakelbont, en het was er ook gezellig maar heel vaak gingen er ook veel dingen mis. Eten belandde in de prullenbak omdat het te gezellig was en ik geen aandacht aan het koken besteedde, ik helemaal hieperdepieper van alle rommel om mij heen.
Mensen die dachten dat alles maar kon bij ons thuis.

Maar voor de jongste is dit geweldig, zij vangen hem op als het niet goed met mij gaat. Zij staan dag en nacht klaar voor ons (en voor anderen) en ik vind dat moeilijk , wil er geen misbruik van maken maar wat is het heerlijk als hij daar een middag heeft gespeeld en geravot.
Als ik dan zeg, hoe was het ,dat de moeder zegt, geen last van gehad hoor, hele middag in de tuin gespeeld.
Inmiddels hebben we een deal gesloten, zij krijgt alle kleding van de jongste en de middelste waar ze hier uit zijn gegroeid.
Want ondanks haar geen punt en mag altijd argumenten voel ik mij wel bezwaard en ook wel een beetje schuldig, wilde dat ik de energie en rek had om mijn kind dit te geven.

Advertenties

18 thoughts on “Villa kakelbont

  1. zo is het altijd..de een is heel los en het kan en mag altijd, de ander vindt dat-ie te strak in zijn vel zit.
    Maar je bent zoals je bent. Ik was vroeger ook de moeder van pannenkoeken en knutselen en nu ben ik heel erg blij met de rust orde en opgeruimdheid van een bijna strak huis.
    Ik hield de logeerpartijen van nichtjes neefjes en vriendjes soms ook maar moeilijk vol.Maar dat liet ik niet merken. Ook dat is een soort van status die ik ophield. Nee hoor, bij ons kan het altijd!! Jaja..
    Goed dat je een deal hebt kunnen sluiten met die kleding. Het enige dat in de weg staat om dat succesvol te laten zijn, is je eigen stemmetje in je hoofd. Want als zij er zo gelukkig mee zijn, waarom zou jij het dan niet zijn..
    Mijn kinderen zijn nu groot en de deur uit. Maar als ze ooit met kleinkinderen aankomen zal ik toch ook weer moeten switchen. Want ik wil hoe dan ook een gezellige oma worden, wat niet inhoudt dat het hier een ongeregeld zooitje gaat worden overigens ;-)) (o nee!)en ook geen eindeloze oppass-sessies en logeerpartijen. Alles met mate.

    Like

  2. Super, zo'n vriendje en zo'n familie die altijd klaarstaat. Ik snap je gevoel wel, hoewel niet altijd voor-wat-hoort-wat is het toch geen goed gevoel als de verhoudingen scheef trekken, voor beide kanten. Wel goed opgelost zo, denk ik?!

    Like

  3. Ik herken je gevoel. Graag was ik ook zo'n moeder geweest met een Villa Kakelbonthuis. Ik kon daar echt wel een beetje jaloers op zijn. Helaas ben ik nogal het tegenovergestelde, ik hou van netjes en opgeruimd en meer dan een stuk of twee, drie vriendjes of vriendinnetjes tegelijk liever niet. Maar goed ieder zijn ding. Gelukkig heb jullie een goede deal kunnen sluiten. Leuk stukje overigens en een fijne zondag!

    Like

  4. ik had vroeger een vriendinnetje , waar thuis niet veel mocht het huis was net een showroom en bij haar oma die naast ons woonde was het net zo, bij ons was het niet zo erg als jij beschrijft ,maar we hadden het niet breed en alles was 2ehands en mijn moeder vond al gauw iets goed wat spelen betreft, ook stond onze deur altijd open, dat kon nog in die tijd ,mijn vriendinnetje had ook een zusje wat erg verlegen was, en op een dag waren ze allebei bij oma,maar ze verveelden zich een beetje en ineens was zusje nergens meer te vinden ,iedereen in paniek ,tot mijn moeder thuis kwam van het boodschappen doen en zusje vond die heerlijk in onze woonkamer aan het spelen was en aan mijn moeder vroeg mag ik hier blijven ,want bij oma mogen we niet spelen als we rommel maken.

    Like

  5. Geweldig om te lezen .Vroeger bij mijn vriendinnetje was het ook zo.Een bende in huis en verre van schoon maar iedereen was welkom .We mochten altijd mee eten er werden spelletjes gedaan,veel gekaart noem maar op .En haar moeder maakte altijd arretjes cake voor ons .Soms gingen we met de buutkinderen gewoon het huis schoonmaken ,gewoon met zijn allen ,en dan werden we weer beloond met lekkere zelfgebakken koekjes of cake.Zo leuk je blog ,het brengt voor mij opeens weer zulke fijne herinneringen boven ,dank je wel had ik even nodig!
    Elisabeth

    Like

  6. Ik ken ook zo'n gezin. Ik word altijd ontzettend onrustig als ik er ben. Niet mijn kopje thee. Voor de kinderen zal het idd wel een soort walhalla zijn. Maar ook mijn strakke, goed geoliede huishouden is een warm nestje hoor 😉

    Like

  7. hier mocht de hele klas komen spelen, maar dan wel buiten. Binnen gold een maximum van 1 vriendje per zoon, dus dan waren er toch vaak 6 (drukke) jongens binnen aan het spelen. Hier mocht veel, maar echt niet alles.

    Like

  8. Ik denk dat ieder gezin zijn stijl heeft en de een is bont à la villa kakelbont en de ander is rustig à la… eh… heb even geen voorbeeld. Maar gewoon gezellig en rustig (geen heksenketel dus)… en dat is allebei prima. Je zoon en zijn vriendje kunnen net waar ze zin in hebben gaan spelen. Heerlijk toch en dat het wat vaker bij het vriendje is, moet je je niet aan storen, daar staan de kids absoluut niet bij stil en de moeder waarschijnlijk ook niet.

    Wel lief dat je de kleding geeft, ik denk dat dat inderdaad niet van haar zou hoeven, maar ik kan me voorstellen dat je dat zelf wel fijn vind om toch ook iets terug te doen.

    Geniet er van… want je zoon en dat vriendje doen dat ieder geval 🙂

    Like

  9. Ksssst stemmetje…wegwezen. Je bent helemaal niet nodig. En als je dan toch zo graag iets wilt zeggen, dan dit: Wat fijn dat het (t)huis van zoonlief zo heerlijk rustig en stabiel is. En wat fijn dat hij daar zichzelf kan zijn binnen grenzen en structuur. Heerlijk om daar op adem te komen. Ook voor de vriendjes die dit juist thuis weer niet hebben!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s