Categorie

In de categorie “nooit aan gedacht ” de uitslag van Nijmegen.
De dame in kwestie kon eigenlijk niets vinden, behalve dan cvs, fibromyalgie en migraine en ADHD en vermoeidheid.
Maar zoals ik eerder zei, zei de mevrouw , uw gewicht.

Ik ga u verwijzen naar een obestitaskliniek. Helaas niet bij u in de buurt, die zitten namelijk veelal in het westen van het land of in Arnhem.
Dat het mij niet handig leek in eerste instantie qua afstand en dan in combinatie met de vermoeidheid werd overruled met het idee dat als ik afgevallen was ik veel minder moe zou kunnen zijn.
Ze gaf daarvoor geen garantie maar het zou zomaar kunnen.

Ik vroeg haar wat ik in de obestitaskliniek ging doen? Ze gaf aan dat ik dan met de psycholoog en diëtiste kon praten over wat ik at en dat ze dan mij daar mee konden helpen. Maar beste mevrouw de interniste dat heb ik al veel vaker gedaan en dan werd ik weer naar huis gestuurd omdat ze niets bijzonders aan mijn eetpatroon konden ontdekken en nee, ik ben geen koelkasteter of een nachtbraker, ik lepel de chocopasta niet uit de pot, zet geen pakken hagelslag aan mijn mond (dit hoorde ik ooit eens van een collega).

Ook zit ik nooit met een wijntje en een kaasje op de bank, want als ik dat zou doen zit ik het einde van de week met een te strakke boek.
Maar zei ik tegen de interniste kunt u mij vertellen waarom ik na vanochtend een eind te hebben gefietst, koffie gedronken te hebben bij een collega en weer terug te hebben gefietst nu koorts heb?
En ik inmiddels al weer twee dagen moet bijkomen.
De stilte was oorverdovend, ik denk toch dat de obestitaskliniek de beste optie is voor u ,mevrouw.

In de categorie “nooit aan gedacht” was dit de beste optie voor een gepromoveerde interniste.
Moet eerlijk zeggen ik had hem nog niet gehoord in mijn zoektocht naar de oplossing voor mijn gezondheidsprobleem.
Ben ik terug bij af? Welnee, ik ben bevestigd in mijn gevoel dat deze mevrouw mij zag en gelijk wist wat ik had, en daardoor alle andere signalen miste, want beste mevrouw de interniste , ik heb een tijdje psychologie gestudeerd en in een college gaf een professor aan dat dat een van de grootste valkuilen was.
Gelijk een diagnose stellen bij binnenkomst en dan naar alle tekenen zoeken die, die diagnose zal bevestigen.

En zeg nu zelf overgewicht is erg zichtbaar en kan je elke gezondheidsprobleem aan op hangen, dat ik daar zelf niet aan gedacht heb!

Advertenties

19 thoughts on “Categorie

  1. Als je er zelf niet achter staat, zeker niet doen. Ik ben ook geadviseerd om naar een diëtist te gaan, maar dat wil ik absoluut niet. Misschien zijn de tijden veranderd, maar toen mijn zus daar kwam werden lightfrisdranken en dieetmargarine geadviseerd. Ik zal die producten nooit meer gebruiken, ze zijn te bewerkt en bevatten volgens mij veel te veel rotzooi. Nee, doe mij maar natuurlijke producten, zolang je alles met mate eet kan je daarmee volgens mij ook best afvallen.

    Like

  2. wat een verdrietig verhaal, Zelf zou ik niet meer terug gaan naar deze internist. In juni heb ik heel radicaal mijn eetgewoontes omgegooid, ik was 15 kilo in een jaar tijd aangekomen, fysieke problemen te over.(nu nog trouwens , maar wel 15 kilo afgevallen) fruit, groenten , noten, geitenyoghurt, groene thee en probiotica.
    Ieder pond minder gaf mij moed door te gaan. Neurologisch klopt er nog steeds niets van mij en ben vaak meer dan moe. Bij de neuroloog heb ik vaak het gevoel dat ik een of ander examen aan het doen ben, zeg ik dan ook. Ik heb mijn beroep tegen mij, ben verpleegkundige, daar denken ze vaak van dat het beroepsdeformatie is. Ik wens je sterkte , Monique

    Like

  3. Dat vind ik ook Karin, dit is heel makkelijke en ze hoeft dan ook niet verder te zoeken.
    In het revalidatiecentrum zat ik in een groep met drie slanke dames..met allemaal dezelfde klachten , vandaar dat ik ook denk,mens…*****

    Like

  4. Och lieverd toch.. dit lijkt wel heel erg op mijn bezoek aan de reumatoloog, eind 2008 (toen liep ik al ruim 10 jaar met pijn en koorts en zo). 'we erkennen dat u ziek bent, maar we kunnen niets voor u doen'. Ik was op dat moment ruim 125 kilo, kwam aan van een glaasje water, had koorts na inspanning, you name it.
    Ik heb het boek van de reumastichting gehaald, over leren leven met chronische pijn. Echt, ik heb alles gedaan wat je als chronisch pijnpatient moest doen.

    Niet dat het hielp. Nou ja, mentaal. Ik grijp er soms nog wel eens naar terug, als ik mezelf weer eens vast draai.

    Maar dáár reageerde ik niet voor. Ik ben glutenvrij gaan eten. Dat bleek stap 1 op weg naar minder pijn. En minder gewicht. 93 nu en stabiel. Yiechaa!
    En… voor mijn ándere buikklachten – want we mochten eens denken dat de zaken samenhangen, hoe kómen we erbij.. – kreeg ik Yasmin voorgeschreven. Ja, de anticonceptiepil.
    Na een week had ik geen pijn meer.

    Slik ik 'm niet: pijn, koorts en van alles en nog wat.
    Slik ik 'm wel: geen pijn, geen koorts, wel wat duf maar ach.
    Mijn huisarts snapt er niks van maar ziet dat er een directe relatie is: verhoogde ontstekingswaarden zonder pil; met pil vrij snel weer normaal. Go figure. En in de symptoombestrijdingsgeneeskunde in NL ga je dan niet naar een oorzaak op zoek, neee… dan zeg je tegen je patient 'nou, als je met pil geen klachten hebt, dan blijf je 'm toch gewoon slikken' – en dan snap je niet dat je patient zich toch niet geheel gezien voelt, want hormoon-ónderzoek.. dat doen we niet. Da's te lastig.

    Tsk, ga ik weer. Sorry.
    Meis, blijf zoeken naar wat er voor jou werkt. En probeer de pil eens 😉
    Sterkte!

    Like

  5. zo herkenbaar…je komt idd binnen en het eerste wat ze zien is dat je ietwat overgewicht hebt. Hier hetzelfde….misschien als u wat afvalt bent u wat minder moe, slaapt u beter etc.etc. Ik zit al jaaaaaren op hetzelfde gewicht rond de 98 kilo en had nooit ergens last van. Tot vorig jaar dat ik steeds zo moe was…en nog ben. Ik ga niet meer naar de huisarts voor dat soort dingen. Ik doe net als anders en als ik iets niet op kan brengen dan doe ik het niet(als de situatie dat toelaat). Leeft al een stuk makkelijker moet ik zeggen….alhoewel dat voor mijn omgeving niet altijd het geval is….
    ik wens je veel succes en zou denk ik die obesitaskliniek maar overslaan….sterkte…

    Like

  6. Inmiddels eet ik ook glutenvrij en dat heeft al vier kilo winst opgeleverd!of verlies beter gezegd.
    Maar de pil blijf ik ver vanuit de buurt hoor want ik kan helemaal niet tegen de pil en nu mag ik ook niets meer met toegevoegde oestrogenen.

    Like

  7. Aargh, ook zonder zelf zo'n ervaring te hebben gehad kan ik me boos maken om zo'n verhaal. Het had mw de internist gesierd als ze had kunnen toegeven dat ze he misschien ook niet weet.
    Blijf zelf zoeken. Je weet het volgens mij beter dan de bewuste dokter.

    Like

  8. Wat moet je ermee hè, hulp/advies van dit soort professionals?! Doe gewoon waar jij je goed bij voelt en volgens mij werkt dat het beste. Je zegt zelf dat je heel langzaam aan het afvallen bent, maar als dat nou de methode is die voor jou werkt, dan zou ik daar vooral mee doorgaan. Maar hoe sterk je ook in je schoenen zou staan, ik kan me voorstellen dat zo'n mens je toch weer even aan het wankelen brengt… Wij zetten je wel weer stevig recht hoor 😉

    Like

  9. Het is om treurig van te worden. Mijn huisarts is precies hetzelfde. Eerst zegt hij: 'Goh, u komt hier nooit.' Dat is blijkbaar niet het sein om me meteen serieus te nemen. Ben je gek, hij begint al meteen op zijn toetsenbord te rammelen.
    Maar goed dat je een ruggengraat hebt!
    Evengoed moet je je er wel weer doorheen…
    Sterfte en liefs,
    Kakel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s