Downton Abbey

Vorige week zag ik een stukje op tv van Downton Abbey en ik vroeg mij af waarom ik daar niet naar keek. Het was helemaal mijn ding. Ik ben dol op Britse series en de onderliggende humor kan ik goed waarderen.

Ik downloadde seizoen 1 en kreeg seizoen 2 met kerstspecial mee geleverd. De middelste porde ik tot kijkmaatje en we waren na 1 aflevering verkocht.
Toen we de 2e aflevering wilde kijken schoof Meneer Williams aan en wilde ook wel even meekijken.
Inmiddels zitten er drie grote fans in huis.

We leven intens mee met de arme Meneer Bates die door zijn ex-vrouw werd getiranniseerd (dat was dus toen ook al zo 😉 en de valse streken van O’Brien en Thomas.
Uiteraard snapten wij het enorme schandaal van Lady Mary, damaged good zoals zij zichzelf noemt ;-).
Maar het geweldigste vinden wij toch wel Lady Violet, de gravin douaniere.
Haar uitspraken , prachtig!
Ik ken haar uiteraard uit harry potter maar deze rol siert haar toch wel enorm!

Op you tube vond ik haar top 10 uitspraken en ik heb mij kostelijk vermaakt!
Ik kan nog veel leren van Lady Violet zag ik .
Inmiddels ligt seizoen 3 hier klaar. Ik kan mij er ontzettend op verheugen

I wish you all a good day 😉

Bijna 2013

Had ik het nog zo voorgenomen om niet terug te blikken, kan ik het toch niet laten 😉
Het was namelijk een heel bijzonder jaar, met veel afscheid momenten en veel tranen, niet alleen van emotionele pijnen maar ook van lichamelijke pijnen.

Want wat heb ik een pijn gehad dit jaar. Ik heb mijn buik regelmatig vervloekt en gesmeekt dat ik er iets voor kreeg. Ik moest afwachten, ik werd onderschat, ik moest afvallen, ik moest vooral niet te veel er over zeuren.
Tot dat ik geopereerd was en de gynaecoloog bijna eerbiedig zei, wat zult u een pijn hebben gehad.
Ik wilde het wel uitschreeuwen, stomme dokters dat heb ik jullie toch verteld!

En de vele migraine aanvallen, van spanning , van verkeerde medicatie, van zoveel!
Uiteraard mocht ik wederom niet zeuren, moest ik afvallen, werd ik onderschat en wachten.
Ik gaf aan te kunnen wachten totdat ik ons woog, en dat dat dan wel weer goed uitkwam, maar toch..

Zomaar ineens in de overgang, wat wederom veel pijn opleverde, heel veel hoofdpijn, andere pijnen in mijn lijf en kreeg ik te horen dat elke vrouw dit doormaakte en dat ik niet moest zeuren, afwachten en vooral wederom afvallen.
Wat ook veel verwardheid in mijn hoofd opleverde en uiteraard zou afvallen helpen, en ook wachten en niet te veel zeuren.

Afscheid genomen van mijn baan als onderwijzeres. De knoop door gehakt, geen energie genoeg. Uiteraard kreeg ik goede tips,afvallen, niet te veel zeuren en afwachten.
Inmiddels krijg ik vrede met deze beslissing en krijg ik mijn draai in mijn leven.

Een andere invulling aan mijn leven gegeven,anders over dingen gaan denken.
Toch meer accepteren, en hebben alle geweldige adviezen over afvallen, niet zeuren en wachten niets geholpen.
Wat wel heeft geholpen zijn de vitamines, het glutenvrije eten, accepteren en soms maar eens heel brutaal zijn.

Was er nu niets positiefs aan 2012? Jawel, ik heb een hele leuke nieuwe vriendschappen erbij gekregen. Waardevolle mensen waar ik bij terecht kan,een lach en een traan zoals ik vaak zeg.

Mijn middelste dochter is geslaagd en doet nu een hele leuke opleiding, en de oudste tuft lekker door op de universiteit.
De jongste leert heel veel bij over zichzelf en wij over hem.
We kochten een leuk vakantieverblijf aan het water en ik begon met LeSjaal 😉

Voor 2013 heb ik dan ook goede verwachtingen, ik ga met een blij gemoed het nieuwe jaar in. Ik voel het aan mijn water, dit wordt een goed jaar.
En laten we eerlijk wezen…erger dan dit jaar kan het ook bijna niet 😉

Serious request

Eerst viel meneer Williams om vorige week zondag, met een dubbele longontsteking. Helemaal zielig en ziek lag hij op de bank en ik maakte het grapje dat hij nu het glazen huis kon volgen en alle bekenden kon zien, want het glazen huis staat in onze stad.
Mopperend keek hij naar de televisie maar vond het ondertussen wel vermakelijke tv en kon hij tussen de hoestbuien door heerlijk uitrusten op de bank.

Na drie dagen volgde ik zelf met een lichte griepvariant. Het hakte er gelijk zo ontzettend in dat ik naast hem neer plofte op de bank en eigenlijk alles te veel vond.
Inmiddels loop ik weer redelijk rond met de zakdoek in de hand en val ik zo maar in slaap.
Meneer Williams heeft een inhalator erbij gekregen en zijn wij zo blij dat de vakantie is begonnen zodat er geen verplichtingen meer zijn.

Maar we keken/kijken serious request, we hadden nog nooit eerder gekeken en we verbazen ons en zijn ook wel stiekem trots op onze stad, die leu oet Twente, want wat een acties! En wat een geld!!!
En het is er zo gezellig, heel relaxt staat de stad de hele dag bomvol en is er een groot feest.
Ik verbaas mij uiteraard wel over bepaalde dingen, ik zou Mevrouw Williams niet zijn als ik dat niet deed.

Want waarom kost een vaccinatie 1,50 in Afrika en hier …tig keer meer?? En is het niet handiger om goede voorlichting te geven? Ik denk aan de uitspraak geef de man een vis en hij eet een dag , leer de man vissen en hij kan elke dag eten.
En Meneer Williams merkte ook nog op dat sinds hij een kind was er acties werden gevoerd voor Afrika en hij vroeg zich af of dat over 20 jaar anders was.

Wat niet wegneemt dat het enorm evenement is waar de horeca in onze stad enorm blij mee is, waar veel mensen wel bij varen.
En dat die (lekkere) aardige presentator Eric Corton, onze stad bezoekt.
Waar ik ook geleerd heb schoenmaker blijf bij je leest, toen Carice van Houten ging zingen…vreselijk..wat klonk dat slecht.
Nu ben ik totaal geen Carice fan maar zingen..echt vreselijk.

Uiteindelijk bedacht ik mij dat ik toch dankzij onze hele goede zorg hier in Nederland mijn drie kinderen gezond ter wereld kon zetten.
En vroeg ik ook een plaatje aan, voor de middelste omdat ik 100% zeker weet dat als daar geen goede zorg voor was geweest wij beide het niet gered hadden.

Ik koos een plaat die ik echt grijs heb gedraaid vlak na de bevalling en elke keer als ik hem hoor krijg ik weer kippenvel en ben ik weer even terug in die tijd.
Sluit ik vandaag daar mee af 😉

Cadeautjes

Houd u ook zo van cadeautjes? Ik ben er dol op, vooral wanneer ze uit onverwachte hoek komen, en welgemeend zijn. Dan verwelkom ik ze met open armen.

Waar ik niet van houd zijn cadeau’s die mij worden aangeboden onder de noemer cadeau maar die eigenlijk niet meer zijn dan een sigaar uit eigen doos.
En daar word ik de laatste dagen mee dood gegooid.

Beste familie Williams, kom bij onze zorgverzekering, de laagste premie, en als u nu overstapt mag u een dag raften of climbing voor het hele gezin. Gratis!!
Is dat niet een geweldige aanbieding?

Nee, beste zorgverzekeraar dat is totaal geen geweldige aanbieding. Laat ik eerst voor op stellen dat ik beide sporten niet kan en mag beoefenen. En mijn volgende opmerking is, wat kost dit grapje wel niet?
En wie betaalt dit? Want als er 1 ding is wat ik geleerd heb is dat dit soort dingen altijd in de premie terug zijn te vinden.
Maar nog veel belangrijker, in deze tijd waarin we allemaal de euro wel vier keer omdraaien waarom moet ik een cadeautje? Ik wil een lagere premie , blijvend en goede zorg.

Als ik een dag wil raften betaal ik dat zelf wel, en hoef ik dat niet als lokkertje voor een zorgverzekering! Stel je voor dat ik op die dag een blessure oploop..hoeveel fysiotherapie vergoed uw verzekering? En hoeveel eigen bijdrage heb ik bij u?
Onzin vind ik dit soort dingen allemaal.

Net zoals de energiemaatschappij die mij een koffie-automaat wil aanbieden als ik over ga op het systeem om mijn verbruik via internet te registreren.
Ik lust ten eerste geen koffie en ten tweede als iemand een koffie-automaat wil, dan koopt diegene dat toch lekker zelf.
Ik wil graag een eerlijke energieprijs voor iedereen.

Het zal wel modern zijn om iedereen om te kopen, en daar diegene zelf voor te laten betalen.
Ik vind het oplichterij van de bovenste plank en werk er ook niet aan mee.
Ga ik nu eens lekker douchen, met een 10 liter water,gekregen van de watermaatschappij…(maar dat soort cadeau’s zijn er niet!)

Bijgekomen

Na het bloggen over mijn sjalenwinkel en de facebook promotie liep het storm. Ik wist niet wat mij overkwam.
Inmiddels raak ik aardig wat sjaals kwijt en worden er bestellingen geplaatst.
Ik ben helemaal blij!

En dat in deze sombere tijd, want ik moet zeggen, dat ik er iets meer last van heb dan andere jaren. Meer hoofdpijn, meer verlangen naar rust en dat niet kunnen vinden.
Veel dingen die mij raken,het meisje wat zo gepest werd en die nu niet meer thuis komt.
Meerdere keren lees ik van jonge mensen in de krant dat ze er toch uitstappen, om allerlei verschillende redenen en vraag ik mij hoe dit toch komt.

Ook om mij heen zie ik mensen worstelen en vraag mij af hoe het nu toch komt. Is het de crisis die op ons drukt, de maatschappij die ons zorgen baart, de eisen die er aan ons gesteld worden.
Ik heb geen idee, maar het drukt wel op mij.

En nu denkt u, ach die arme mevrouw Williams zo somber maar dat valt mee hoor.
Gisteravond voor het eerst sinds jaren met mijn beste vriendin weer alleen op pad geweest, heerlijk gegeten, vreselijk gelachen en gezegd dit gaan we vaker doen.
Het kostte mij heel veel energie maar wat was het gezellig.

Vanmorgen een leuke workshop van fietsbanden, met een heel gezellig stel dames. Ik merk dat het mij veel brengt.
December is niet mijn maand zeg ik altijd maar, na mijn verjaardag mag er doorgezapt worden naar 2 januari.
Want zodra alle feestelijkheden achter de rug zijn knap ik heel snel weer op!
Nog even doorzetten, gelukkig heb ik vele bestellingen en kan ik mij daar prima mee vermaken!

Wens ik u allen een heel fijn weekend!