Dag 16

Hoe ziet je ideale dag eruit, wat doe je dan allemaal met wie?

Energiek word ik wakker en spring uit mijn bed, ik begin zoals vanouds met een flink eind te wandelen/lopen, als ik thuis kom ga ik ontbijten met Meneer Williams, bij de intratuin of ikea.
Heerlijk winkelen na het ontbijt en genieten van alle leuke dingen die er nieuw zijn.

Lunchen ga ik met mijn vriendin die altijd werkt en die ik best mis. We gaan naar een gezellig eetcafe in de stad.
Heerlijk relaxt lunchen en daarna winkelen. Uitgebreid flaneren, langs alle leuke en kleine winkeltjes.

Aan het eind van de middag pik ik een bioscoop met een goede vriend, die ontzettend houdt van films kijken, na de film gaan we naar een restaurant en kletsen bij.
In de avond ga ik met Meneer Williams eens lekker swingen in de discotheek waar we elkaar hebben ontmoet en dat is nu toevallig , al onze bekenden uit die tijd zijn er ook weer.
We hebben weer ouderwets lol en lachen ons de tranen over de wangen.

We duiken ons bed in en we slapen heerlijk, zonder gestoord te worden door wat of wie dan ook.

Zucht, ik word er zelf een beetje nostalgisch van , al deze leuke dingen. Toch maar gauw eens gaan afspreken met al deze mensen !

Advertenties

Dag 15

Beschrijf zo uitgebreid mogelijk je mooiste toekomstdroom?

Toen ik dit schrift bekeek de eerste keer, kwam ik deze vraag ook tegen. Ik dacht we zien wel tegen die tijd.
Ik las toen een stukje van iemand die nogal geïrriteerd deze vraag ging beantwoorden.
Poeh, he zei ze ik wil wel van alles maar ja, dat lukt toch niet. Ze was echt heel teleurgesteld. Ik bedacht mij toen dat het ging om een mooie droom, of het uitkomt?
Daarom heb ik een mooie droom van mezelf genomen 😉

Wat goed van mijzelf, ik heb de stap aangedurfd en ben in een leuke plaats aan de zee gaan wonen. Ik heb een heerlijk , klein huisje met een mooie tuin.
Elke ochtend sta ik energiek op en trek mijn oude spijkerbroek met trui en outdoor laarzen aan, ik ga een heerlijk eind wandelen met de honden in de duinen.

Als ik thuis kom is er een lekker sapje geperst door de man zonder ochtendhumeur. Vandaag ga ik op tijd naar mijn winkel in het dorp. Ik weet dat er nieuwe bestellingen binnen komen en ik wil ze weer leuk in mijn leuk drukbezochte winkel hebben staan.
Ik loop vrolijk naar de winkel toe , groet onderwijl de bekende van het dorp en maak een praatje. Totaal niet moe in het hoofd kom ik bij mijn leuke winkel.
Ach, kijk wat ontzettend leuk, de klanten staan al geduldig te wachten, ze komen binnen, en ik zet thee en koffie terwijl ze vrolijk pratend een rondje maken door mijn pittoreske boeken/wol/theezaak.

De dag kabbelt vrolijk voort met vele leuke momenten en aan het einde van de middag komen er drie vrolijke kinders de winkel in om met moeders de zaak af te sluiten.
We lopen terug naar ons leuke huis in de duinen. De gesprekken zijn gemoedelijk en voor iedereen is er ruimte en begrip.
Thuis is het gezellig en warm, en we lijken zelfs op de libelle kerstspecial!

Nu zult u denken, Mevrouw Williams, overal is wel wat, de honden verharen,er moet extra gezogen worden. Vervelende klanten zijn er altijd en het is maar hard werken in een zaak hoor!
En wat te denken van die kinders, die maken ook ruzie!
En dat weet Mevrouw Williams heel goed maar toch droomt ze over dit plaatje!

Sluit ik af met een liedje van mijn jeugdidolen die ook een droom hadden 😉

Dag 14

Wat heeft je het meest belemmerd om te worden wie je graag had willen zijn?

Mijn jeugd en dan mijn stiefvader. Het was een onaangename man die gefrustreerd was over de relatie met mijn moeder. Hij was negatief en riep altijd allerlei doemscenario”s op.
Als ik een appel wilde schillen , riep hij al, weg met dat mes je snijdt je in je rug, je bent altijd zo onhandig. Het is bekend gegeven dat als je dat maar lang genoeg hoort dat je het ook gaat geloven.
Op een slechte dag kan ik nog helemaal denken, ik kan het niet, ik moet het niet doen, het wordt een mislukking.

Het heeft mij altijd in de weg gestaan. Ik heb bepaalde keuzes niet gemaakt omdat ik dit stemmetje altijd hoorde.
Ik wilde dit dus ook nooit voor mijn kinderen, ik wilde altijd positief en bemoedigend zijn. Maar ja, dan sla je dus door naar de andere kant,ook niet slim 😉

Ik heb ontzettende faalangst, en denk ook als ik een andere jeugd had gehad, mij meer gewenst had gevoeld, en niet deze stiefvader ik toch meer bereikt had.
Meer had gedurfd,nu sta ik heel vaak een beetje weifelend langs de zijlijn en heel vaak als ik dan toch een keuze maak gebeurd er iets en denk ik, zie je wel, ik kan het toch niet of ik had het toch niet moeten doen.

Er is een kleine periode in mijn leven geweest dat ik echt s***t aan de wereld heb gehad, ik deed alles wat door god verboden was. Het was voor mij echt een soort schoppen tegen het verleden aan.
Inmiddels heb ik dat achter mij gelaten maar toch, soms verlang ik wel eens naar mijn lef wat ik toen had .

P.s vandaag is een feestdag, de middelste wordt 17 jaar!!!

Dag 13

Wat heeft je het meeste gemaakt tot wie je nu bent?

Simpel dacht ik, het leven zoals het voorbij kwam en ik instapte op de treintjes die mij leuk leken, maar ook wel dingen die ineens op mijn pad kwamen te liggen.
Het was ontzettend leuk om bijvoorbeeld een keuze te maken voor een partner, maar dat het andere gevolgen meebracht vond ik niet leuk.
Maar ik heb er heel veel van geleerd, en heeft mij ook gevormd.

De omgang met de mensen, de angsten, de liefdes, zoveel heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben.
Ben ik heel arrogant als ik zeg dat ik mezelf gemaakt heb tot wie ik ben?
Ik geloof echt wel als ik een andere jeugd had gehad of een andere partner, of een andere studie had gedaan dat het anders was gelopen.

Maar dat is het niet, het is gelopen zoals het is gelopen. Heb ik ontzettend veel van geleerd tot nu toe.
Ik heb geen mega inspirator, vroeger was ik ontzettende fan van ABBA en wilde ik worden zoals Frida, ik geloof dat ze nu dementerend is dus ik heb het maar bijgesteld ;-).

Ik ben nogal een eigenwijze flapdrol 😉 leef graag mijn eigen leven en pik uit het leven op wat ik denk dat ik nodig heb.
En soms luister ik wel hoor, naar anderen mensen maar toch..ik blijf erbij, ik heb mezelf het meeste gemaakt.

Dag 12

Waarvan denk je : blij dat het voorbij is?

Ik heb even na moeten denken hoe ik de vraag zou interpreteren. Zal ik iets nemen zoals, blij dat ik niet meer daar woon of blij dat een operatie achter de rug is of iets over een veel langere periode?

Ik heb iets gekozen wat misschien heel vreemd over kan komen maar ik ben blij dat mijn kinderen niet meer klein zijn.
Daar ben ik wel heel blij mee, en fijn dat het achter de rug is.
Begrijp mij niet verkeerd, ik heb volmondig voor alle drie gekozen, ik wist na nummer 1 echt waar ik aan begon maar als zo’n frommel dan weer in de wieg lag, moest ik toch even zuchten.

Het verschillende ritme , elke dag en de drukte erbij vond ik veel. Achteraf kan ik het wel plaatsen maar op dat moment heb ik mijn tanden op elkaar gebeten en ben er voor gegaan. Het leek naar buiten alsof ik enorm flexibel was maar als iemand mijn voorzichtige dagritme verstoorde was ik in tranen.
Ik was blij als ze naar school gingen, er een opgelegd ritme kwam.
Hoewel ik totaal geen ochtendmens ben, vind ik het fijn dat de wekker om half 8 gaat.

Ze zijn nu 21, bijna 17 en bijna 10 en ik vind het heerlijk! Geen nachtelijke verstoringen, zalig.
Ik geniet enorm van ze maar merk dat ik het ook heerlijk vind als ze weg zijn.

Nu las ik van de week een heel stuk over de overgang en het blijkt dat in de overgang het zorgen voor hormoon een heel stuk afneemt. Ik was zo opgelucht want sinds de zomer kamp ik steeds met tegenstrijdige gevoelens. Ik wil wel zorgen maar ook weer niet, en gelukkig ik kan mij achter mijn “hormonen”verschuilen 😉

Het fijne is ook van grotere kinderen dat ze ook niet meer willen dat je enorm voor ze zorgt, dat een stuk vrijheid voor de kinderen ook heel fijn is. Eigen verantwoordelijkheid dragen, daar groeien ze van en mama heeft rust 😉

Dag 11

Naar wie of wat verlang je terug? Kun je ook beschrijven waarom?

Naar mijn opa en oma, waar ik bij in huis heb gewoond. Mijn opa was 20 jaar ouder dan mijn oma en gepensioneerd toen ik daar woonde.
Mijn oma ging uit werken , zoals mijn opa dat altijd zei en dan waren we met z’n tweeën.

Opa deed alles, van tranen drogen tot wijze levenslessen en ik denk vooral zorgen.
Ik ben van 1966 en heb daar gewoond tot 1970, dus het was best nog wel opmerkelijk dat een man thuis was en zorgde voor een kleinkind.

Mijn oma zal in die tijd rond de 40 zijn geweest,toen ik kwam, een leeftijd waarop menig moeder nu haar eerste kind krijgt. En mijn opa was rond de 60.
Het bijzondere was dat zij de ouders van mijn vader zijn. Mijn vader keek niet meer naar mij om en zij deden het dubbel en dwars.

Mijn oma vertelde mij later dat ze heel vaak geprobeerd heeft mij te adopteren, of gezag te krijgen maar dat wilde mijn moeder niet hebben.
Ik had met opa en oma een heel eigen ritme.
Ze woonde drie hoog in Amsterdam en als oma thuis kwam stond ik bovenaan in het trappenhuis te wachten.
Oma stormde dan naar boven met haar enorme energie en had altijd iets in haar tas voor mij. Een snoepje, een klein frutseltje, noem maar op.

Ik herinner mij de kachel in de douche die je aandeed met een touwtje (nu mag dat allemaal niet meer;-) en de houten douchevlonder.
Maar bovenal herinner ik mij de rust en liefde van het opa en oma gezin.

Als ik in de spiegel kijk heb ik nog altijd een herinnering, ik speelde met opa tikkertje in de eetkamer en trok aan het tafelkleed, er viel een vaas op mijn hoofd en ik kreeg een flinke snee in mijn hoofd, vlakbij mijn wenkbrauw.
Opa tilde mij op, ik was bijna vier, en ik zie ons nog voor de spiegel staan.
O, jee zei opa wat zal oma zeggen. Hij deed zijn hoed op en we zijn naar de dokter gegaan(dat laatste herinner ik mij niet meer ;-).

Geen beter eerbetoon aan mijn opa en oma 😉

Dag 10

Wat zijn de belangrijkste thema’s en onderwerpen in je leven?

Het belangrijkste is , hoe geef ik mijn leven een draai zonder werk,zonder een betaalde baan.
Ik heb vanaf mijn 15e gewerkt, eerst naast school en een studie, maar eigenlijk altijd gewerkt. Ik vond het wisselend leuk maar ook erg zwaar soms.
Toen de meisjes klein waren werkte ik maar een paar uur in de week, maar na mijn scheiding ben ik veel meer gaan werken.

Ben ik iemand zonder mijn werk vroeg vorige week de maatschappelijke werkster. Ik ben zeer zeker iemand zonder mijn werk. Ik heb verschillende dingen in mijn leven die ik doe en belangrijk vind.
Ze zullen niet de wereldvrede brengen of het medicijn waar we allemaal op wachten maar ik denk en weet ook zeker dat ik bijdraag aan de maatschappij.

De balans vinden tussen allerlei taken vind ik ook nog steeds moeilijk. Dat heb ik altijd moeilijk gevonden maar nu is het een thema wat speelt. Waar ik aan werk,om het goed rond te krijgen.

Het welzijn van mijn kinderen,die elke dag weer voor een verrassing zorgen, vind ik ook heel belangrijk. Ik vind het een taak om ze toch welgemanierd af te leveren aan de maatschappij.

Word ik beter? Of beter dan dit en hoe kan ik dit voor elkaar krijgen? Ik houd mij enorm bezig met onze huidige voeding, de do”s en dont”s en welk effect bepaalde voeding heeft en alle toegevoegde stoffen, wat doet dat met de mens?.
Ook medicijnen neem ik ontzettend onder de loep. En kijk altijd naar alternatieven.

Mijn overgewicht, ik heb er zelf niet al te veel last van, maar ik word er wel helemaal kregelig van dat bij alles wat ik voel of heb,de doktoren zeggen dat het door mijn overgewicht komt. En als ik mezelf dan braaf zie eten, zonder gluten, zonder e nummers, en suikervrij dan baal ik, dat het zo op mij drukt. En vooral dat het geen ene ***helpt!
Behalve dat ik mij beter voel, beter slaap en minder opvliegers heb.

En natuurlijk hoe krijg ik die vervelende buurman weg met zijn auto’s 😉
Maar daar lig ik niet wakker van, behalve als hij veel herrie maakt , dan weer wel!

Dag 9

Wat zijn de belangrijkste gebeurtenissen in je leven geweest?

Ik begin maar chronologisch, dat lijkt mij het handigst 😉

– de scheiding van mijn ouders
– het verhuizen naar de huidige woonplaats
– de stiefvader die ook weer van het toneel is verdwenen
– de scheiding van mijn moeder en stiefvader
– de verhuizing naar het hoge noorden om te gaan studeren
– het eerste huwelijk
– de geboorte van de oudste
– de verhuizing naar de huidige woonplaats
– de verhuizing naar het oude huis
– mijn eigen zaak opstarten
– de geboorte van de middelste
– het bijna dood gaan van de middelste en ik zelf tijdens de bevalling
– de relatietherapie …om het huwelijk te redden
– de scheiding
– de ontmoeting met Meneer Williams
– het huwelijk met Meneer Williams
– de pabo gedaan
– het onderwijs in gegaan
– de geboorte van de jongste
– de operatie die wederom een bijna dood ervaring opleverde en het begin van het eind was
– de operatie aan de schildklier
– de breuk met de schoonfamilie
– de periode in het revalidatiecentrum
– de operatie die tot gevolg had dat ik in de overgang kwam.
– de beslissing om te erkennen dat ik te ziek ben om mijn vak uit te oefenen
– start van LeSjaal 😉

Als ik er zo naar kijk zitten er heel veel leuke dingen tussen maar ook heel veel nare dingen. Heb ik alles vermeld, nee ik heb niet alles vermeld, iets blijft er nog wel privé ;-).
Toch is het wel interessant om dit lijstje zo eens voor ogen te zien en te kijken wat de rode draad is in mijn leven.
Ik ben eerlijk dat ik het niet precies weet, als u een suggestie heeft over een rode draad hoor ik het graag !

Dag 8

Waar kom je vandaan? Hier kun je over je familie en afkomst vertellen.

Ik ben geboren in Amsterdam, drie hoog achter woonde ik met mijn vader en moeder. Mijn ouders waren heel erg jong, 19 en 20 toen ze mij kregen.
Ik was niet gepland, en ze moesten trouwen. Dit allemaal tot grote tegenzin van mijn moeder.

Na 1,5 jaar is mijn vader vertrokken, het liep niet, en hij vond een nieuwe vrouw. Mijn moeder was net 20 en wist zich geen raad. Ik ging naar mijn opa en oma en heb daar gewoond tot mijn vierde. In de weekenden ging ik regelmatig naar mijn moeder maar het meeste woonde ik bij opa en oma.
Op mijn vierde ben ik naar mijn huidige woonplaats verhuist.
Het was een enorme schok voor mij en mijn moeder. Zij kwam thuis te zitten in een compleet andere omgeving en ik ging weer in een gezinssituatie met een stiefvader erbij.
Deze charade heeft ongeveer tot aan mijn 16e geduurd en daarna heb ik nog drie jaar alleen met mijn moeder gewoond.

Ik heb een oppervlakkig relatie met mijn moeder, dit is niet een keuze maar meer lijfsbehoud. Soms had ik het idee dat ik stikte in de relatie met mijn moeder, ze praatte altijd in meervoud en het leek wel alsof ik geen eigen mening had.
Ik heb een periode mij enorm verzet en tegen haar houding aangeschopt.
Inmiddels is het rustig, en houden we afstand. Dat werkt voor ons het beste.

Mijn familie bestaat eigenlijk alleen uit mijn moederskant. Daar ben ik de jongste van de nichten en neven. Als ik daar op bezoek ben, word ik ook zo behandeld wat ik helemaal niet gewend ben omdat ik vaak de oudste ben.
Ze zijn heel aardig maar mijlenver qua leefwereld bij mij vandaan. Het is geen arrogantie ,maar het is zo.
Ze leven in een klein dorp in west-Friesland en daar zijn ze allemaal gebleven. Heel veilig en behoudend. Ook al konden ze meer qua leren, omdat het in het dorp niet mogelijk was deden ze het niet.
Een van de achternichtjes is vernoemd naar mij en of het aan de naam ligt ;-)..maar deze is vertrokken naar Amsterdam om daar te studeren.

Toch vind ik heel erg leuk om heel af en toe naar ze toe te gaan. Mijn tante is de liefste tante, en ze zijn altijd heel erg geïnteresseerd in wat ik allemaal doe.
Ik vind daar een paar dagen zijn , een warm bad gevoel geven. Heel dubbel eigenlijk.

Dit nummer van Raccoon verwoordt eigenlijk mijn familiegevoel wel erg goed 😉

Dag 7

Waar zit je momenteel het meeste mee?

Over deze vraag heb ik lang nagedacht, er zijn wel een aantal dingen waar ik mee zit , en ik heb er eentje uitgepikt.

Ik vind het ontzettend vervelend dat ik zo onzeker ben over mijn kunnen. Soms word ik helemaal kriebelig van het feit dat ik altijd twijfel aan mezelf.
Dat ik altijd 10 keer iets navraag, opvallend of onopvallend, en dat als ik een beslissing heb genomen, ik deze nog wel 10 keer kan overdenken.

Vroeger woonde Meneer Williams en ik dicht bij een blok huizen waar mensen in zaten met een psychische achtergrond. Deze mensen kwamen uit een traject, en gingen weer terug in de maatschappij.
Ze liepen altijd voor ons huis langs naar de stad. Er was een mevrouw die blijkbaar bij ons voor de deur bedacht, hee vergeten gas uit te doen en liep dan terug.
Als ze weer bij ons voor de deur liep, zag je haar denken, achterdeur dicht gedaan?
Zo kon ze een hele middag zoet zijn, ik zag er wel de humor van in.
Maar ze beeldde wel goed uit hoe ik mij soms voel.
Doe ik hier goed aan, is dit een wijs besluit , moet ik dit wel doen?

En dat is wat mij het meeste dwars zit, ik heb heel lang gedacht dat het met mijn opvoeding te maken had. Ik moest soms zo op mijn tenen lopen om het goed te doen.
Nu zie ik het ook bij de jongste terug, die kan dit ook hebben, dus ik vermoed dat er ook een stuk karakter bij komt kijken.

Uiteraard heb ik verschillende therapieën geprobeerd om dit probleem dragelijker te maken maar het is mij tot nu toe nog niet gelukt.
Wie weet als ik een oude bes ben, denkt u niet..of denkt u het wel 😉