Dag 12

Waarvan denk je : blij dat het voorbij is?

Ik heb even na moeten denken hoe ik de vraag zou interpreteren. Zal ik iets nemen zoals, blij dat ik niet meer daar woon of blij dat een operatie achter de rug is of iets over een veel langere periode?

Ik heb iets gekozen wat misschien heel vreemd over kan komen maar ik ben blij dat mijn kinderen niet meer klein zijn.
Daar ben ik wel heel blij mee, en fijn dat het achter de rug is.
Begrijp mij niet verkeerd, ik heb volmondig voor alle drie gekozen, ik wist na nummer 1 echt waar ik aan begon maar als zo’n frommel dan weer in de wieg lag, moest ik toch even zuchten.

Het verschillende ritme , elke dag en de drukte erbij vond ik veel. Achteraf kan ik het wel plaatsen maar op dat moment heb ik mijn tanden op elkaar gebeten en ben er voor gegaan. Het leek naar buiten alsof ik enorm flexibel was maar als iemand mijn voorzichtige dagritme verstoorde was ik in tranen.
Ik was blij als ze naar school gingen, er een opgelegd ritme kwam.
Hoewel ik totaal geen ochtendmens ben, vind ik het fijn dat de wekker om half 8 gaat.

Ze zijn nu 21, bijna 17 en bijna 10 en ik vind het heerlijk! Geen nachtelijke verstoringen, zalig.
Ik geniet enorm van ze maar merk dat ik het ook heerlijk vind als ze weg zijn.

Nu las ik van de week een heel stuk over de overgang en het blijkt dat in de overgang het zorgen voor hormoon een heel stuk afneemt. Ik was zo opgelucht want sinds de zomer kamp ik steeds met tegenstrijdige gevoelens. Ik wil wel zorgen maar ook weer niet, en gelukkig ik kan mij achter mijn “hormonen”verschuilen ๐Ÿ˜‰

Het fijne is ook van grotere kinderen dat ze ook niet meer willen dat je enorm voor ze zorgt, dat een stuk vrijheid voor de kinderen ook heel fijn is. Eigen verantwoordelijkheid dragen, daar groeien ze van en mama heeft rust ๐Ÿ˜‰

Advertenties

19 thoughts on “Dag 12

  1. Nou ik kan het daar best mee eens zijn, ik ben ook blij, dat die tropenjaren voorbij zijn hoor.

    Dat van dat zorgen voor hormoon is nieuw voor mij, goed dat ik dat even weet ๐Ÿ˜‰ hoef ik me niet schuldig te voelen als ik niet meer wil zorgen zoals toen ze nog klein waren.
    Maar ja de overgang???? uhuh daar ben ik ook nog niet aan toe hoor ๐Ÿ˜ฆ

    Like

  2. Ha, ha, best een bijzonder antwoord op deze vraag. Had gedacht dat er iets heel anders zou komen te staan. Maar zelf ben ik nogal van het type moederkloek en heb het liefst al mijn kuikens onder mijn vleugels. En een baby zou ik ook nog best willen (niet dat dat nog gaat gebeuren gezien de leeftijd), maar dan wel eentje die 's nachts doorslaapt.

    Like

  3. Ik begrijp precies wat je bedoelt. Husband en ik hadden het er vanmorgen nog over. Blij dat de kinderen groot en zelfstandig zijn. Wij zijn weer een stapje verder. Onze kinderen zijn het huis uit en, hoeveel wij ook van ze houden, wij vinden het ergens wel heerlijk rustig. Zelf bepalen wat je doet, wat je eet, kortom, niet meer geleefd worden.

    Wij hebben onze taak als opvoeder volbracht(ouder blijf je altijd) en nu genieten wij met z'n tweetjes.

    Liefs Frederique

    Like

  4. Jij bent tenminste eerlijk…hier ook hetzelfde.
    Ik ben ook blij dat ze groot zijn, zal idd…wel met de overgang te maken hebben…en van dat niet meer willen zorgen hormoon had ik nog nooit gehoord…dan ligt het toch niet aan mij…dat ik niet zo graag zorg ๐Ÿ™‚ ( zegt er eentje die de overgang al met haar 44 achter de rug had)

    Like

  5. Gisteravond had Meneer Williams het erover dat als we ouder zijn dat hij graag een appartement wilde, waarop de jongste zei, ik wil dat niet, waarop wij zeiden dan woon jij op jezelf, hij was ervan overtuigd altijd bij ons te blijven wonen ;-))) wij niet;-)

    Like

  6. Dat is heel normaal. Een natuurlijk proces waar je langzaam in meegroeit.
    Mijn antwoord op die vraag zou heel makkelijk zijn: zooooo blij dat december voorbij is. Echt iedere dag van deze maand denk ik dat.Heerlijk.

    Like

  7. Ik begrijp het, en aan de ene kant voel ik een beetje zoals jij, die rust is ook fijn. Aan de andere kant… was net weer op een plek waar veel baby's waren, naast ons een hele kleine, en dan gaat het enorm kriebelen… had ik ook ngo maar zo'n heel kleintje!

    Like

  8. Al heb ik “maar” een kind dat allereerste jaar zou ik NOOIT meer over willen doen. En een dochter van 16 is wel zo gezellig om samen leuke dingen mee te doen. Ik kan niet anders dan het met je eens zijn ๐Ÿ™‚

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s