Kruis

Sinds kort ga ik naar de fitness bij de fysiotherapeute, onder haar deskundige leiding probeer ik de spieren wat soepeler te krijgen en de conditie wat op te vijzelen.
Ik vind het ontzettend fijn om dat daar te doen want ik ben dan in mijn eentje. Heerlijk , ik doe het in mijn eigen tempo, geen schreeuwende muziek of instructeurs.
De fysiotherapeute komt af en toe poolshoogte nemen en een beker water aanbieden maar dat is het.

Vorige week stapte ik de zaal binnen en stond er een hele energieke dame op de hardloopband. Het was een kordate dame waar de energie vanaf spatte. Ze deed haar mond open en ratelde aan 1 stuk door, onderwijl zette ze haar muziek aan op haar telefoon en probeerde daar bovenuit te komen.
Getverderrie, daar had ik geen zin in, ze vroeg heel uitbundig of ik haar telefoon te hard vond staan en ik zei heel voorzichtig dat ik dat vond.
Geen punt schetterde de dame. Ik was blij dat ze weg ging.

Vanmorgen liep ik de zaal binnen en zat ze er weer, ze maakte een terneergeslagen indruk en de fysiotherapeute vroeg naar haar leeftijd. Ze was een stuk jonger en ik maakte haar daarover een compliment.
Van het een kwam het ander en voordat ik het wist zaten we in een gesprek.
Over gezondheid, werk, leven, hoe te leven met…ongewilde kinderloosheid.
Ze vertelde over haar ivf behandelingen, alle kunstmatige inseminaties en de strijd om haar huwelijk te behouden.

Ik verontschuldigde mij, eigenlijk een beetje dat ik drie kinderen had, zomaar gekregen zonder moeite, en toen zei ze heel opgewekt dat we allemaal een kruis dragen.
Zij van haar ongewenste kinderloosheid, ik met mijn gezondheid.
En daar heb ik de hele dag over nagedacht, over een “kruis dragen”.

Ervaar ik het als een kruis, of zie ik het als iets wat op mijn weg is gekomen.
Vanavond schoof de nieuwe schoonzoon aan, we aten met z’n allen en het was gezellig. We hadden lol en het was leuk, en ik moest toch wel denken aan de mevrouw, die dit miste en die dat ook heel moeilijk vond.
Het knuffelen met de jongste had een andere dimensie, een soort gevoel van immens geluk, overweldigend eigenlijk.
Ook dacht ik aan haar woorden, nou helaas voor het werken, dan ben je toch alleen maar lekker moeder, wat uiteraard een dubbele lading had.

Ik vond het een bijzondere ontmoeting met bijzondere inzichten,en eigenlijk hoop ik haar vaker te treffen ;-).

Advertenties

15 thoughts on “Kruis

  1. ja, dat is wel een heel bijzondere ontmoeting, die een mens aan het denken zetten over zichzelf én over de anderen.
    zoals je weet had ik gezegd dat ik wat minder ging bloggen (en dat doe ik dus ook) maar ik maak toch graag een ochtendrondje bij mijn favo blogs, met een heerlijk kopje koffie is dat fijn wakker worden ;-)! zo, nu doe ik weer verder met mijn programma, fijne dag en groeten, Hilde

    Like

  2. Ah, die mevrouw had ik kunnen zijn.. ik zal de volgende keer minder lawaai maken 😉
    Maar een mooie ontmoeting, zo te lezen. Ik geloof niet in kracht naar kruis. Wel in kruis naar kracht. Ja, dat maakt uit. Neemt niet weg dat ik niet vrolijk wordt als ik tot het eind van mijn kracht wordt belast.

    Like

  3. Ja, sommige mensen geven je – zelfs zonder dat dat altijd de bedoeling is – stof tot nadenken. Ik heb ook een tijdje fysioefitness gedaan, bij een bejaardenclubje, maar dat vond ik juist heerlijk rustig. Dus ik begrijp heel goed dat je niet altijd zit te wachten op getetter van iemand anders hoewel het deze keer uiteindelijk positief uitpakte.

    Like

  4. Ook ik had daar kunnen staan als ik vandaag3 weken geleden niet was getroffen door een acute artritis aanval waar ik zelfs voor ben opgenomen.. En nog gaat het niet goed. Ik ben dus ook ongewild kinderloos waar ik normaal gesproken goed mee kan dealen maar tijdens mijn zh opname kwam het zo aan omdat ik was teruggeworpen op 1 bed en de meest alerte was vd 4 persoo nskamer. ik hield de familie dus de kinderen op de hoogte van het wel en wee van hun vader/moeder. In het gewone dagelijkse leven is het geen issue meer, dat is gewoon, maar 8 dagen zh heeft de word weer opgehaald. Fijn voor die vrouw dat ze jou tegenkwam…ze is meer dan de vrouw zonder kinderen net zoals jij meer bent dan de vrouw zonder werk…

    Like

  5. ik vind dat kinderen wel of niet hebben allebei zijn voor en nadelen hebben. Ik zie heel veel verdriet en eenzaamheid ook bij mensen die kinderen hebben. Ook in het Zorgcentrum.
    En tja van dat kruis; ik vind dat sommige mensen wel een heel groot kruis moeten dragen hoor dus het is echt niet gelijk verdeelt.
    Maar wat heerlijk dat t bij jullie zo gezellig is en dat schoonzoon zo goed bevalt. Trouwens jij hebt je geluk ook niet zomaar gekregen he. dikke knuffel.

    Like

  6. Zo zie je waar “een beetje” contact toe kan leiden… Ik zie het ook wel als een kruis. Ieder krijgt het zijne/hare mee te slepen; geen huis wordt overgeslagen. Volgens mij is daar de bedoeling van dat we er geestelijk van groeien. Waar leer je meer van? Een levenslang geluk of met vallen en opstaan ouder worden? Ik vrees het laatste…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s