Verwachtingen

Volgende week dinsdag zijn meneer Williams en ik 12,5 jaar getrouwd. Eerst dachten we, we doen niets, etentje kinderen ,zoiets. Later dachten we, ach het is toch wel heel erg leuk en we hebben aardig wat stormen overleefd dus toch maar iets.
Omdat we het iets nog geen vorm hadden gegeven begon ik al wel mensen uit te nodigen voor de 28e.
Houd het maar vrij, ik stuur een kaartje , want wat precies weet ik nog niet.

Deze week viel bij iedereen het kaartje in de bus en ik kreeg leuke reacties. We hebben iedereen thuis uitgenodigd voor een gezellige avond met hapje en drankje.
Tot mijn grote verbazing belde een vriendin op en zei lichtelijke geïrriteerd, dat het wel leuk was dat ik dit deed maar het veel te laat had verteld.
Deze vriendin die mijn getuige was op het huwelijk, zat enkele weken geleden bij ons in de tuin toen we haar de uitnodiging gaven.
We haalden op dat moment herinneringen op aan de dag zelf en haar man zei nog, goh veel feesten in mei.

Toen ze het zei viel ik even stil, wat moest ik hierop zeggen? Ze gaf aan dat ze geen oppas had dus dan maar even alleen kwam als ze tijd had. Eigenlijk was ik er al klaar mee, als het zo moet dan hoeft het van mij niet.
Ik gaf aan dat ze het al weken wist en dat ze zelf een voorstel had gedaan om uit eten te gaan.
Als dat zo is, is het mij ontschoten, ik zal kijken of het lukt.

Ik werd letterlijk en figuurlijk gered door de bel maar ik merk dat het mij niet lekker zit. Regelmatig bel ik haar en verontschuldigd zij zich altijd dat ze het zo druk heeft maar ja, zij werkt ook zegt ze er altijd bij.
Het wordt op een dergelijke toon gezegd dat ik denk, wat is het probleem toch? Dat ik niet werk, of dat jij zoveel werkt, of…?

Zijn mijn verwachtingen te hoog? Als iemand mij uitnodigt en zegt, ik heb er nog geen vorm aan gegeven,dan houd ik die dag vrij.Lijkt mij vrij normaal, vooral als ik pretendeer iemands beste vriend te zijn.
Want dat stoort mij nog het meest, dat ze overal zegt dat ik haar zo na aan het hart lig en dat ze zoveel om mij geeft.
Dan was het toch wel het minste om een avondje vrij te houden…denk ik dan…

Advertenties

16 thoughts on “Verwachtingen

  1. Moeilijk hoor. Heeft ze geen zin, heeft ze al een ander feest of wat is er nu eigenlijk aan de hand? Kun je het haar niet gewoon vragen of wordt dat dan erg ongemakkelijk? Toen wij twee jaar geleden 25 jaar waren getrouwd en een diner gaven zegden ook best veel af. In heb begin was ik daar best heel verdrietig over, na de zoveelste dacht ik: als je het niet leuk vindt om te komen, nou dan maar niet, dan heb ik ook liever dat je wegblijft. Uiteindelijk werd het een leuk feest met enthousiaste mensen.

    Like

  2. Nou, poeh, niet zo leuk.

    Wel gefeliciteerd alvast en een leuk feest gewenst. Er zullen altijd mensen zijn die andere plannen hebben. Heb ik me maar bij neer gelegd. Die geef ik een herkansing op een ander moment.

    Like

  3. Oei. Houdt ze misschien niet van grotere evenementen? Voelt ze zich ongemakkelijk bij zoveel huwelijksgeluk? Denkt ze dat jij van háár verwacht dat ze met iets met toeters en bellen komt?

    Weet je.. ik zou een bakkie gaan doen. En het haar gewoon vrágen. Zonder de steek van de 'altijd als ik bel dan zeg jij'. Maar gewoon 'je reactie verbaasde me, wat is er aan de hand'. Face to face. Zonder nu meteen al in je hoofd er hele verhalen bij en omheen te bedenken (heeeeeeeeeeeeeeel lastig..)

    Sterkte ermee en alvast héél veel plezier de 28e, hopelijk met je vriendin erbij.

    Like

  4. Ik heb een keer aan die andere “kant” gestaan. Goede vriendin was in stilte getrouwd en nodigde aantal mensen daarna uit voor bbq half jaar later als viering. Ik heb gezegd te komen, maar ze zei dat het geen punt was als we niet konden. Enige maanden later moest ik kiezen: samen met een andere vriendin en gezin op vakantie wat al in de pen zat maar dus net die week zou zijn, of vakantie over laten gaan en naar haar bbq. Met haar woorden in het hoofd en heel veel gepieker hebben we besloten wél op vakantie te gaan. Zo ook verteld. Weet nog niet of die keuze goed was maar de consequentie bleek later dat ze onze 20 jarige vriendschap met een pinnig mailtje afsloot. Ook dát kan dus. Niet eens aangeven dat het daar door kwam maar gewoon zeggen dat ik niet goed was! Mensen, wees eerlijk ook al doet dat pijn. Zeg gewoon wat je probleem, je pijn is! Dus inderdaad Mevrouw W, ga op korte termijn naar die vriendin toe en hoe moeilijk het ook is, vertel wat je voelt en vraag wat haar punt is. Beter weten dan piekeren! Fijne dag volgende week. Ingrid (SE)

    Like

  5. Tja je mag nooit iets verwachten van andere mensen is mij altijd geleerd. Toch begrijp ik het wel, zeker als je zelf wel altijd geeft en het dus niet terugkrijgt. Dan hoop je het toch ooit terug te krijgen. Zij denkt daar in ieder geval anders over. De vraag is dan meer, kan jij het accepteren dat het zo is of is de vriendschap dan misschien niet meer wat het was? Ik herken je verhaal heel erg met een oude vriendin van mij, wat uiteindelijk ook met nare ondertonen en vervelende streekjes ging. Ik heb er een punt achter gezet, zo hoeft van mij vriendschap niet.

    Like

  6. Ik vind het een vreemde reactie, maar zoals Klivia al zegt, bespreek dit wel met haar. Want anders blijft dit tussen jullie hangen en dat is het toch ook niet waard. En aan haar reactie daarna weet je meteen waar je aan toe bent.

    Like

  7. Van harte! Wij hebben ons 13-jarig huwelijk gevierd 😉
    Vreemd verhaal van je vriendin. Ze wist het immers al langer? Ze was nota bene getuige op jullie huwelijk. Geen idee hoe je dit moet uitleggen… Klivia's optie vind ik de meest slimme!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s