Zomervakantie

Bijna vakantie, nog een weekje en dan trekken wij ons terug voor 6 weken in ons vakantieverblijf!
Ik heb er heel veel zin in, en ik hoop op heel veel mooi weer, inspiratie en gezellige dagen!
De laatste tijden heb ik moeite met bloggen, ben met het heel veel druk en kom er niet zo aan toe.

Het huis is spic en span dank zij onze hulp! Het naaimachientje snort elke dag voor een leuk project, ik snail mail (langzame post) regelmatig en verder gaat het zijn gangetje!
Ik hoop dat u ook een heerlijke warme lange zomer hebt, met veel plezier!

Neem ik vrij tot aan de tijd dat alles weer in het gareel komt na de vakantie!

Fijne vakantie!!!

Zoef

Met een prachtig rapport gaat de jongste over naar groep 7. Ik moest toch even slikken, groep 7, het is al weer zo”n eind de ladder op. Samen met een vriendje heeft ie al bedacht naar welke middelbare school hij wil.
Het vriendje vindt het prachtig, wij twijfelen. Qua intelligentie mankeert er niets aan de jonge man, maar het lange stil zitten vind hij regelmatig erg moeilijk.

Een van zijn argumenten om naar de middelbare school van zijn eigen keuze te gaan is ook dat hij dan regelmatig buiten lessen heeft. En dat klopt, het is een groen vmbo, en de lessen zijn enorm gevarieerd. De school is geweldig en wij hebben er met de middelste hele goede ervaringen mee op allerlei gebieden.

Maar de jongste scoort goed, zo havo/vwo goed en schiet je er dan niet naast als je hem naar een vmbo laat gaan. Dan is het zo makkelijk dat de kans bestaat dat hij zich gaat vervelen.
Van vervelen komt kattenkwaad en mogelijk erger, dus wat is wijsheid?

Zijn leraar gaf aan dat het een laatbloeier is, en dat vermoeden wij zelf ook. Het is nu een heerlijk ventje dat graag met anderen speelt, het liefst de hele dag buiten is.
Lezen is leuk als je iets nodig hebt maar niet voor de lol, en knutselen doet ie alleen als de regen met bakken naar beneden komt.
Organiseren kan ie als de beste en sinds kort kan hij ook al een beetje koken, als ik alleen met hem ben, doet hij echt als de man in huis.

Gelukkig hebben we nog twee jaar om te bedenken wat het beste is en kan hij hopelijk nog 2 jaar genieten op de basisschool en ons bestoken met beroepen.
Van archeoloog tot dierenarts (maar dan wel het gedeelte zonder bloed). Bouwen lijkt hem ook super maar mijn naaimachine is ook heel interessant.
dj zoals Afro Jack, ook helemaal super..ach de tijd zal het leren!

Fijn!

In een vorig leven was ik getrouwd, met de vader van de dochters. Het was een grote stoere man om te zien en hij had principes. Althans..dat zei hij.
Een van de principes was dat hij er altijd zou zijn voor zijn dochters, wat er ook gebeurde. Ik vertrouwde deze grote stoere man, totdat onze principes botsten.

Een scheiding volgde en er werd over en weer geruzied, er was co-ouderschap maar de oudste bleef mij bellen als ze daar waren. Hij hipte van de ene naar de andere vriendin en de middelste werd enorm gestrest van dit hele gebeuren.
Ze gooide zichzelf van de trap, als een 3 jarige dit doet dan schrik je enorm , kan ik u wel vertellen.
Ik zette gelijk alle hulp erop en kreeg hulp van een hele aardige psycholoog, die en passant mij meenam in zijn sessies.

Duidelijkheid moest er komen, en zoals er nu werd aangerommeld was ontzettend slecht voor de kinderen gaf de goede man mee. Ik hakte de knoop door, zocht een advocaat en het co-ouderschap werd verbroken.
De kinderen woonden vanaf dat moment bij mij. Omdat ik minder verdiende had ik recht op alimentatie.

Er werd een berekening gemaakt en er kwam een enorm bedrag uit. Mijn ex had op dat moment een hele goede baan, en eigen huis en deed heel zielig. Konden we samen niet tot een bedrag komen? Ik was nogal gevoelig voor zijn argumenten, en voelde mij (zeer onterecht) schuldig over de scheiding. Het bedrag viel ook zo veel lager uit dat mijn advocaat protesteerde. Ik ging hier spijt van krijgen.
Maar mijn hart zei het moest zo. Ik vervloek mijn hart nog wel eens want, de dag nadat alles ondertekend was, kocht meneer een huis van 3 ton (gulden tijdperk).

Ik was compleet verbijsterd, hoe kon iemand zo gemeen zijn. Door de jaren heen leerde ik die kant heel goed van hem kennen. Inmiddels vind ik het een manipulatieve gemene man die zijn dochters heeft laten zitten voor een vrouw of beter gezegd vrouwen. Die een discussie met zijn toen 16 jarige dochter aanging over het hebben van een relatie, dat die belangrijker was dan een goede vader zijn.
Die mailtjes aan haar stuurde en met rood arceerde waar hij het niet mee eens was.

En..iemand die altijd zeurt over het betalen van de alimentatie. We hebben aardig wat rechtszaken aan ons broek gehad omdat meneer niet wil betalen. Inmiddels is hij door eigen schuld zijn goede baan kwijt en heeft hij een andere baan. Wordt minder betaald, dus er werd mij een voorstel gedaan om de alimentatie dan ook maar te minderen.
Geen denken aan zei mijn advocate, en ik zei ook geen denken aan want ik was het “voorvalletje”nog niet vergeten!

Op dit moment betaalt hij alleen nog voor de middelste, en nu heeft hij het weer op zijn heupen. Er wordt weer eens niet betaald. Communicatie heb ik al sinds 2007 niet meer met hem, ik stuur alleen een mail als de indexering er aan komt en als hij niet betaalt.
Of hij ze leest, tot nu toe had ik er geen idee van. Ik schreef voor het weekend een mail dat hij inmiddels twee maanden achter ligt en dat ik het overdraag aan de landelijke stichting voor inning van alimentatie.
In 9 van de 10 gevallen stond dan het geld wel op mijn rekening de volgende dag.
Maar vandaag kreeg ik een mail terug, ik viel zowat van mijn stoel.
Ik opende de mail en dit was de inhoud van de mail ; Fijn.

Even twijfelde ik en belde toen lachend Meneer Williams op, hij schreef fijn…
Hadden we dat nu maar eerder geweten dat ie het fijn vond, dan hadden we het toch veel eerder gedaan!
Fijn zei meneer Williams dat je er om kan lachen want huilen heb je er al lang genoeg om gedaan.

Sip

De laatste tijd ben ik wat vaker sip. Ik ben van nature altijd opgewekt en positief maar de laatste weken ben ik heel vaak sip. Alsof ik van heel veel dingen de leuke kanten niet meer zie.
Ik doe keurig aan alles mee, houd mij aan van alles, slik netjes mijn vitamines en loop elke dag met de honden.

En toch betrap ik mijzelf erop dat ik sip ben. Als er iets ernstigs gebeurd, moet ik vreselijk huilen. Dit ernstigs verschilt van een drama op televisie tot een verdrietig kind thuis.
Logisch zegt de 1 , je bent je baan kwijt, je leven is compleet anders dan je had verwacht, en dat landt nu, dus je bent sip. De ander denkt aan een vitamine d tekort en weer een ander verzucht dat mijn leven niet gemakkelijk is.

Het liefst zat ik de hele dag in het huisje in het bos, heerlijk onbereikbaar, met een minimum aan dingen om mij heen.
Het bereik is er niet al te best voor de telefoon en dat vind ik heerlijk. Ook kan ik er zalig wandelen zonder een hond te zien (behalve die 2 van mijzelf ;-).

Moet ik weer proberen te gaan werken? Dit popte van de week op, tijdens het gesprek met de instantie? De meneer vond dat ik rust nodig had, heel veel rust. Ik werd helemaal kriebelig van al die voorgestelde rust.
Toen kwam hij met het idee om jobcoach te worden. Toen wilde ik wel weer graag rust ;-).
Ik zag mijzelf echt niet als jobcoach, hij zag het helemaal voor zich. De opleiding a 5000 euro, en de intensiviteit van de opleiding, daar ging de goede meneer aan voorbij.
Volgens de meneer had ik last van tunnelvisie want ik wilde graag het onderwijs terug in als ik weer ging werken.

Ben ik daarom sip? Omdat ik graag mijn vak had willen uitoefenen en ik er achterkwam dat mijn vak zoveel zwaarder was dan ik aankon?
Misschien moet je hulp zoeken, opperde iemand. Ik gruwelde al bij de gedachten. Jaren van hulp lagen achter mij en ik had geen zin om weer op de bank te gaan liggen bij iemand en mijn levensverhaal uit de doeken te doen. Iets om sip van te worden 😉

Regent het vandaag ook nog eens, je zou er toch sip van worden!

Een brutaal mens heeft de halve wereld

Voor het vakantiehuisje hadden wij een slaapbank gekocht. In eerste instantie leek ons dat een goed idee maar na de verbouwing met een heuse slaapkamer en een andere bank in de woonkamer was de slaapbank over.
Het is een prachtige bank van ikea en nieuw tegen de 300 euro aan.

Er mankeert niets aan, maar zelf ook ook tweedehands gekocht, dus ging absoluut niet voor de hoofdprijs. Ik zette hem op marktplaats en ontving deze mail ;

Ik wil jouw slaapbank heel graag hebben!!!! Heb zelf dezelfde, alleen is het onderstuk kapot! Nu ben ik al een tijdje op marktplaats aan het speuren, alleen telkens wordt hij ergens anders in het land aangeboden! Super irritant, want ik studeer nog en heb dus geen auto of rijbewijs. Maar yes! Eindelijk een in E!

Mijn ouders komen toevallig zaterdag langs, die willen en kunnen hem wel komen ophalen. Voor €25,- wil ik hem wel meenemen, maar voor een mooie prijs alleen het onderstel vind ik ook goed. De hoes en eventueel de matras kun je dan nog los op marktplaats zetten. Maar als je van alles af wil, neem ik het gewoon mee!

Ik was best wel verbaasd, ten eerste vind ik 25 euro te laag, maar goed daar kunnen we over onderhandelen, maar de hele toon van de mail verbaasde mij.
Het is geschreven alsof wij beste vrienden zijn en zij mij tegen een kleine vergoeding helpt. En wat een toeval zeg, ouders in de buurt die hem op willen komen halen.

Nu heeft de jongedame in kwestie pech, ten eerste trap ik niet in het studentenverhaal. Ik geloof echt wel dat ze studeert maar daar verbind ik niet aan dat ze geen geld heeft. Ten tweede het gezever over het matras en de hoes..ehhh wie verkoopt wat???

Ik heb haar keurig een tegenbod gemaild..waar ik niets op terug gehoord heb. Het was een heel simpel mailtje van mijn kant, dat ik een ander bedrag wilde hebben. Ik ga niet mailen dat ik eigenlijk op vakantie naar Ibiza wilde maar dat dat er niet in zat en ik nu de slaapbank moet verkopen..blabla…
Het is voor mij een puur zakelijke overeenkomst. Ik heb product a en wil het verkopen…punt

Het schijnt het nieuwe zakendoen te heten. Het werkt ook nog eens bij heel veel mensen heb ik gehoord. Doen alsof je iemand zijn beste vriend bent en dan toeslaan. Want van vrienden kan je niet de hoofdprijs vragen.
Vermoeiend vind ik dat, en ik ben er ook te praktisch voor.

Meneer Williams moet er altijd om lachen, je hebt een prima marktgevoel, en een neus voor trends maar het aan de man brengen ..dat moet je toch echt aan een ander overlaten en dat klopt ook 😉

Sandalen

Heel lang hebben we gewacht met het kopen van echte sandalen voor de jongste. Ten eerste was het niet echt weer ervoor en zijn voeten groeien zo snel en twee keer in het seizoen sandalen kopen hopen we toch te vermijden.
Vanmiddag besloten we dat hij nu toch echte sandalen moest hebben want het werd ontzettend warm.

Hij is bijna op een leeftijd dat sandalen stom zijn , en hij het liefst op sportschoenen rond banjert. Nu heb je tegenwoordig prachtige sportschoenen met leer en ademend en nog veel meer toeters en bellen maar bij zit er toch wel heel diep bij mij in, sandalen horen erbij in de zomer.

Ik had al gelezen dat de zomercollectie in de aanbieding ging aangezien de winkels geld nodig hadden om de wintercollectie aan te schaffen en uiteraard vrek als ik ben hoopte ik op een koopje.
Blijkbaar was ik niet de enige want in de eerste winkel waren er in zijn maat alleen nog een paar roze sandalen in zijn maat en dat ging toch echt niet 😉

De tweede winkel had iets meer keus..namelijk nog 2 paar in zijn maat.
Nu is de jongste een enorme miep als het gaat om schoenen, in de een zit de naad niet goed,de tweede heeft een te strakke band, de derde een losse knoop, enfin u kunt het zo gek niet bedenken of de jongste verzint het.
Ik gaf hem de keus, groen of blauw.

Er werd heel even getwijfeld en zonder morren werden de groene aangetrokken die…eh toch nog moesten wennen volgens hem.
Het was makkelijk nu, kiezen uit deze twee paar.
Ik kocht nog snel even twee driekwart broeken en we stonden met een kwartiertje weer buiten!

Ergens wel handig zo zei ik tegen Meneer Williams, deze planeconomie 😉 Net als vroeger achter het ijzeren gordijn, dan kwamen er bijvoorbeeld schoenen binnen en dan maar 1 soort. Moest je er gauw bij zijn en anders pech gehad 😉
Onzin hoor, ik vind een behoorlijke keuze bij schoenen toch wel leuk, maar het was in dit geval wel ontzettend makkelijk!

Vaderdag ja/nee

Gisteren was ie er weer ,Vaderdag. Al sinds ik een kind ben, vind ik het een vreselijke dag. Op dat moment word ik zeer pijnlijk geconfronteerd met het hebben van geen vader.
Mijn vader nam de kuierlatten toen ik nog een baby was en sindsdien heb ik nooit meer wat van hem vernomen.

Ik heb een stiefvader gehad maar dat was toch heel anders. Nu had ik toevallig ook nog eens pech met de stiefvader die ik had want Meneer Williams is voor mij het levende bewijs dat je ook een hele leuke stiefvader kan hebben.
Al ben ik nu 46 jaar, ik blijf het moeilijk vinden.

Na een heel weekend heerlijk in het bos te hebben gezeten opende ik gisteren facebook, het ik mis je papa of hoezee voor mijn vader vloog mij om de oren.
Nu staat iedereen het vrij om te doen maar ik had er geen zin in.
Want het is namelijk niet leuk om geen vader te hebben. Echt helemaal niet, dat vertekend je beeld naar mannen, neemt u dat maar van mij aan.

En toen las ik het berichtje van mijn nichtje, moeder van een bijna 2 jarig meisje. “Wat nu vaderdag, ik ben vader en moeder in een als alleenstaande moeder”.
Het deed mij denken aan de tijd voor de klas, dat ik van te voren uitzocht wie geen vader of moeder in beeld had. Overleden , weggelopen of wat dan ook. Ik nam iedereen door.
Ik ging dan ruim voor de dagen begonnen kleine gesprekjes aan, en vroeg zo tussen neus en lippen door of ze iets wilde maken voor de ander.

De een wilde iets maken voor de opa, of oma, de ander voor de tante maar sommige wilden niets maken. Die keken met strakke witte gezichtjes naar de andere kinderen.
Ik voelde hun verdriet tot in mijn botten en eerlijk is eerlijk in mijn klassen werd heel weinig aandacht besteed aan moeder of vaderdag. Ik maakte cadeautjes , haalde een gedichtje van internet en dat was het.

In die tijd is ook het idee gegroeid van ouderdag. Waarom in deze tijd met zoveel gebroken gezinnen, samengestelde gezinnen, maar toch veel leed op deze wereld qua ouders, geen ouderdag.
Dan kan je als kind kiezen wie je in het zonnetje wil zetten, en of je ze beide in het zonnetje wil zetten. Of diegene die voor je zorgt.
Uiteraard niet goed voor de commercie maar ik denk voor de kinderharten des te meer!