Jarig

Hieperdepiep hoera vandaag is mijn allerliefste hondenvriendinnetje jarig!

Mijn , lieve, ondeugende, hartveroverende, drukke, dolle,speelgrage, mooie hondenvriendin, die ik voor geen miljoen meer wil missen.
Een extra plakje worst, een snoepje, het wordt vast een hele leuke hondendag ๐Ÿ˜‰

Advertenties

Creatieve zondag

Naast mijn enorme garenverslaving ben ik ook dol op stofjes. Vroeger naaide ik van alles, kleding, spullen voor in huis, gordijnen, noem maar op.
Ik was bijna vergroeid met mijn naaimachine ๐Ÿ˜‰
In die tijd heb ik ook een cursus patchwork en quilten gevolgd en ik werd helemaal gegrepen door de achtergrond van het quilten.

De oude amish intrigeerde mij enorm, ik heb er veel over en van gelezen en 1 zin gebruik ik nu regelmatig als ik een foutje ontdek in een werkstuk. “Iedereen maakt fouten, anders zou je niet menselijk zijn , alleen god is foutloos”.

Deze quilt is gemaakt van allemaal gelijke vierkante lapjes.
Eerlijk is eerlijk, ik kon ergens veertig lapjes op maat kopen en bedacht mij dat ik er nog wel een paar bij kon knippen.
Ik heb hem gevoerd met een molton en aan de achterkant een effen roze stof gemaakt. Ik heb hem op de machine doorgestikt, ik ben niet zo geduldig om het met de hand door te stikken!

Ik doe het tegenwoordig niet meer zo vaak, terwijl ik het nog steeds erg leuk vind. Nu is mijn oudste dochter ook begonnen met patchwork, wat wel erg aanstekelijk werkt.
Kunnen we leuk samen werken ๐Ÿ˜‰

Wanhopig

Vanmorgen belde ik met de huisarts om een afspraak te maken voor de jongste. Sinds 3 weken heeft hij steeds buikpijn, oogpijn en hoofdpijn. In eerste instantie dacht ik het waait wel over maar hij klaagt er elke dag over , en ook in de weekenden.
Hij stond naast mij toen ik de afspraak maakte en keek zichtbaar opgelucht dat we morgenochtend een afspraak hebben.
Ik ga het gelijk aan juf zeggen, en ik zeg wel dat ik pas na de afspraak weer naar school kom.
Nu is de afspraak om 10 over 9 en vind ik het ook onzin om dan eerst naar school te gaan, maar de gretigheid waarmee hij het zei deed mijn alarmbellen rinkelen.

Groep 4 en 5 waren worsteljaren, juffen die er steeds niet waren. Invaljuffen die weinig ervaring hadden met een moeilijke groep en kinderen al snel moeilijk vonden doen. Wat een enorme verademing was groep 6 waar een een ouderwetse onderwijzer voor stond. De goede man had een half jaar nodig om iedereen op de rit te krijgen en toen merkte wij het verschil met de voorgaande jaren.
De sfeer in huis verbeterde gelijk want niets is zo erg als een mokkend, ik-wil-niet-naar-school gaan kind.

Groep 7 begon heel vloeiend met een ouderwetse onderwijzer voor de klas en de jongste ging zingend naar school.
Na een week kwam hij sip thuis, meneer was ziek geworden, iets met het evenwichtsorgaan en het kon wel lang duren.
De ervaring leert dat als een onderwijzer/es in het begin van het schooljaar uitvalt dat dit bijna wel een voorbode is voor een langdurig ziektebed.

Maar zei school heel optimistisch, we hebben nog een geroutineerde invaljuf. Deze invaljuf had de jongste ook in groep 5 gehad en zij liggen elkaar voor geen meter. Het is de juf van de fluor, en de juf die elke dinsdagmiddag iets bedenkt waarom de jongste langer moet blijven. Ondanks dat de jongste heeft verteld dat hij op dinsdag middag om 15.25 in het zwembad moet liggen.
Zij is de juf die zich met moeite staande houdt,tegenover een hele moeilijke klas.
Ik zie heel goed de andere kant, maar ik heb sinds kort weer een kind wat zich met moeite naar school sleept.

Een kind wat in de vroege ochtend al komt vertellen hoe vervelend hij zich voelt en die vandaag voor het eerst zei, als ik er aan denk dat juf er is hoeft het niet voor mij.
Wat kan ik hier nu mee? Ik kan er mee naar de directeur, maar er verandert niets. De juf blijft en ik heb de jongste ook gezegd dat je soms pech of geluk hebt met een juf of meneer.
En dat je hier doorheen moet, en nog meer van die opbeurende teksten.

Maar ik baal…echt enorm want elke ochtend begint onze ochtend al met veel gezondheidsklachten, ik merk dat ik zelfs de jongste ontloop en dat ik een soort spanningsbal in mijn buik heb die ik ken van groep 4 en 5.
Ik ben eigenlijk enorm wanhopig , en weet niet wat ik moet doen!

Creatieve zondag

Dit is de eerste sjaal die ik voor het nieuwe seizoen van LeSjaal heb gemaakt. De sjaal is gemaakt van big delight van drops en is heerlijk zacht. Het is 100% merino wol.
Ik werd helemaal verliefd op de kleuren, tea rose ๐Ÿ˜‰ en had in eerste instantie geen speciaal model in gedachten.
Toch vond ik dat bij deze kleuren meer roezen en froezels moesten en dat is het ook geworden.

Hij is ruim 1,5 meter lang en gehaakt op pen 5. Zelf vind ik het kleurverloop erg mooi.
Ik denk dat de sjaal mooi past in de nieuwe winterkleuren, want ik heb veel roze en grijs zien hangen in de winkel.

Communiceren zo..uit de tijd!

Afgelopen maandagmorgen werden we om half 8 van onze eetkamerstoelen gerammeld door een soort graafmachine die buiten de hele weg en stoep open trok.
Vrolijke oranje gekleurde meneren bogen zich over de weg, trokken er allerlei slangen doorheen.
Hinkstap sprong gingen wij ons huis in en uit.

De dinsdag werd het nog erger en konden wij het huis niet verlaten via de voordeur zonder het gevaar te lopen drie meter onder de grond te belanden.
Na dat er een slang in de grond was gelegd werd met veel herrie en bombarie de weg weer dicht gegooid.
Nu staan er plannen om onze straat te gaan verbouwen, het moet een fietsstraat worden waar de auto te gast is…
Wij gingen er ook dan maar van uit dat dit voor de fietsstraat was.

Het was maar gissen wie of wat deze mensen waren en wat ze kwamen doen. Behalve een buis door de grond trekken ๐Ÿ˜‰
Vanmorgen werd ik om 9 uur mijn bed uit gerammeld door een achterbuurman die bedacht dat er een hele gammele schuur gesloopt moest worden. Nu was de schuur een doorn in mijn oog, dus helemaal geen punt. Maar golfplaten trekken en op de grond gooien…wat een ***herrie!

Beide evenementen zijn nodig, maar waarom kan er niet over gecommuniceerd worden. In het geval van maandag, stel dat ik nu iets gepland had, of dat er speciaals ging gebeuren en ik ineens een open stoep had.
Of ik zwaar allergisch ben voor geluid en ik nu niet kon vluchten omdat ik geen vluchtplan had gemaakt ;-).

Is het zoveel gevraagd om erover te communiceren? Gewoon kort briefje bij de betrokken mensen in de bus.
Scheelt zoveel, als je namelijk weet dat het gaat gebeuren en hoe lang het duurt is het vaak veel minder erg. Dan denk je , ach het is zo weer over en het is daar en daar voor.
Ben ik nu een oude zeur, dat ik graag wil weten waar ik aan toe ben in zo’n geval?

Communiceren lijkt tegenwoordig zo uit de tijd, alsof iedereen maar gedachten kan lezen!

Andermans boeken

Kent u dat gevoel dat u naar iets kijkt en denkt, dit plaatje klopt niet maar ik weet niet waar het klopt?
Vast wel, en dit gevoel heb ik sinds een driekwart jaar bij een vriendin van mij.
Het is een doodgoeie meid, met een parttime baan in de verzorging, hij werkt in een fabriek en ze hebben samen een kindje. Ze wonen in een leuk huis in een dorpje en werken allebei.

Afgelopen zomer vertelde ze mij dat ze de badkamer gingen verbouwen. Dat is toch een behoorlijke dure klus. Als hij bezig was met verbouwen dan ging zij een week all-inclusive met haar kind vliegen naar een ver vakantieland.
Toen zij dit vertelde , keek ik haar met stomme verbazing aan.
Persoonlijk denk ik dat een verbouwing toch veel kost en om dan ook nog eens op vakantie te gaan.
Ik moet zeggen,het ontschoot mij ook zo dat ik mij erover verbaasde dat dat รผberhaupt samen kon.

Ze schoot enorm in de verdediging , wat van mij echt niet hoefde maar ik vind het gewoon bijzonder dat als je een dure verbouwing hebt dat je dan ook nog op vakantie kan. Persoonlijk zou ik het niet eens willen maar dat doet niet terzake.
De verbouwing viel enorm tegen en er kwam een behoorlijk bedrag bij de hele verbouwing op.
Regelmatig klaagde ze dat ze beter niet op vakantie had kunnen gaan want dan had het geld bij de verbouwing gekund.
Mijn idee ook maar ik bemoeide mij er niet mee.

Aan het einde van de zomer was de verbouwing klaar en zei ze dat ze het zo jammer vond dat ze niet samen op vakantie waren geweest. Ik zei dat ze nu een prachtige badkamer had en daar toch ook heel blij mee was.
Dat het fijn was dat ze quitte hadden gespeeld.

Twee weken terug belde ze op, ze gingen in de herfstvakantie naar een ander ver vakantieland. Nu met z’n drieรซn , heerlijk all-inclusive, dat hadden ze wel verdiend na zo”n vervelende verbouwing.
Ik moet heel eerlijk zeggen mijn mond viel open. Ik wist niets te zeggen.

Afgelopen week belde ze , ze begon over ditjes en datjes en toen kwam de crisis aan bod. Vreselijk he zegt ze tegen mij en toen merkte ik dat het hele gebeuren mij hoog en dwars zat. Ik kapte het gesprek netjes af en hing op.
Ik zei tegen Meneer Williams als zo”n iemand klaagt over de crisis irriteert mij dat, als je dit allemaal kan doen in een tijdsbestek van drie maanden vind ik dat je totaal geen recht hebt om te klagen over de crisis.
Mijn moeder zeg altijd kind, andermans boeken zijn duister om te lezen, en dat geloof ik graag!

Creatieve therapie

Al langere tijd dans ik om de opleiding creatieve therapie heen. Wel, niet, wel niet en iedere keer had ik een goed verhaal om het niet te doen. Ik kwam er achter dat ik het vooral deed om redenen die eigenlijk niet binnen mij lagen maar dat ik mij min of meer verschool achter mijn gezin, of problemen.

Creatieve therapie gaan volgen als opleiding betekent ook met je billen bloot, wie ben ik en wat brengt mij tot dit pad. Het is niet zweverig, of misschien toch wel een beetje maar dat mag ook wel ๐Ÿ˜‰
En vorige week na een intensieve gupta versie, dacht ik, doen..gewoon doen!
Ik drukte de knop in van de thuisopleiding en zaterdag viel er een doos lesmateriaal op de stoep.

De eerste opdracht heb ik al verzonden en vandaag kreeg ik hem terug. Ik was een beetje huiverig maar ik wil toch het commentaar delen met u ;

Nu mijn reactie op je eerste les: Wat een verhaal, wat heb je veel meegemaakt en ook wat ben je een doorzetter. Je kracht ligt bij je creativiteit, je liefde en leergierigheid. En je weet het, mooi. Je gaat stap voor stap verder door je leven, dapper. Zorgen is goed, geeft zin en betekenis aan het leven en volgens mij ben je niet iemand die zichzelf daarbij uit het oog verliest.
Ik hoop dat je plezier en verdieping zal ervaren bij deze cursus en dat het je weer een stap verder brengt.

De opdracht was om jezelf te beschrijven en hoe je er toe gekomen was om deze opleiding te gaan volgen.
Zaterdagavond toen alles en iedereen in bed lag en de stilte er was , heb ik het in 1 keer opgeschreven. Ik heb het op spelfouten gecontroleerd en toen gelijk weggestuurd.

Van een medecursist begreep ik dat de tweede opdracht toch iets zwaarder was, een aquarel maken…Gelukkig houd ik van schilderen en vind ik kleuren mengen heerlijk ;-)Dus ik ben heel benieuwd!
En mocht u in de toekomst meditatief willen tekenen, ik heb een buitenverblijf, in de bossen..
Ik ontvang u met thee en potloden en u zult zien , u komt enorm tot rust!