creatieve zondag

Had ik de laatste maanden voordat ik een pauze nam nog wel eens moeite de creatieve zondag te vullen, kan ik nu weken vooruit πŸ™‚
Ik ben erg creatief, ik moet zeggen het heeft ook een therapeutische waarde,als ik bezig ben, hebben mijn handen geen tijd om iets in mijn mond te stoppen en mijn hoofd is ook flink afgeleid. Nu is dit nu niet meer de issue maar in het begin van het omgooien van mijn levensstijl merkte ik hoe makkelijk ik van alles in mijn mond stopte.

Ik dwaal af.., afgelopen week kwam ik een geweldig patroon tegen! Ik was razend enthousiast en roofde de wibra en de ah leeg van wol en tassen.
En ik haakte de inmiddels beroemde (onder de haaksters) sastas!

Deze wordt gehaakt rondom een jute tas van de ah. Zo is de tas lekker stevig en decoratief. Uiteraard haakte ik er gelijk meerdere en ik heb nog vele ideeen in mijn hoofd.
Dit exemplaar heb ik voor mijn moeder gehaakt, die wilde graag een rood-roze versie.

Voor mezelf haakte ik een geel blauwe versie.

.

Ik nam hem mee naar de zwemclub en de fitness en de dames waren heel enthousiast erover, dat vind ik uiteraard erg leuk.
Nu ga ik er een voor de oudste maken met een prachtige steek, maar eerst mijn i promised you pineapels shawl afmaken!

Fijne zondag!

Advertenties

Trots

Kom, zeg ik tegen de oudste 20 jaar geleden, je kan zelf een ijsje halen. Ze kijkt mij weifelend aan, doe ik niet en ze gaat op haar billen zitten. Hier is een gulden en dat geef je aan de meneer en dan wijs je het ijsje aan.
Dikke tranen biggelen over haar prachtige wangetjes, nee mama eng…

Op het podium staat ze te zingen in groep 8, achteraan, een beetje verscholen want vooraan staan is toch wel heel eng. Dan kijken ze zo mama, en dan weet ik het helemaal niet meer.

In 5 havo doet ze eindexamen in de theaterstroom. Ze is een boom en doet 1 dansje, haar beste vriendin zingt en speelt de sterren van de hemel. Ik durf dat niet hoor mama.

Gistermiddag stond ze voor twee professoren en haar publiek haar bachelor thesis te verdedigen. Eerst aarzelend maar naarmate ze vertrouwd raakte met de stof ging het beter.
De discussie werd geopend door de professoren en ze maakten het haar niet makkelijk. Wat een kei stond daar, die liet zich niet het kaas van het brood eten.
De ene professor maakte het haar heel moeilijk maar met gemak pareerde ze alle vragen.

Ze trokken zich terug en ze kreeg een dikke 7! Wat ben ik trots op dit mooie meisje, wat altijd zo verlegen was, wat zoveel in haar mars heeft en waar ik soms zo bang voor ben dat het er niet uitkomt.
Gisteren zag ik een mooie jonge vrouw de ontzettend gegroeid is.

Ik dacht alleen maar , dat is mijn bikkel!

Van de regen in de drup

Misschien herinnert u zich ons buren die zo graag aan auto”s knutselden? Dat wij daar regelmatig een bezoekje aan brachten om ze te vragen om rekening met ons te houden. Dat hun hobby, zoals zij dat noemden nogal buitensporig veel werd beoefend en door vele mensen die daar over de vloer kwamen?

Een aantal maanden terug hebben wij de wethouder een brief gestuurd en alles, het hele dossier opgeschreven en hem om een reactie gevraagd. Nu had ik dit niet op zomaar een moment gedaan maar twee dagen voor de gemeenteraadsverkiezingen.
De goede meneer beloofde heel veel en wij waren het zo zat hier. Wij konden nooit meer in onze tuin zitten zonder in de herrie te zitten van autoknutsels of in de geur van verf, omdat er van allerlei onderdelen gespoten werden.

Ik stuurde de brief via de mail en een uur later had ik bericht terug. Hij vond het allemaal vreselijk voor ons en ging het uitzoeken. Hij zou een stadsdeelmanager sturen. De stadsdeelmanager stuurde een alleraardigste man die ons persoonlijk kwam opzoeken en het uit ging zoeken.
Dat was op een vrijdag, sinds deze vrijdag hoorde wij niets meer bij ons naast.

Na drie weken van enorme rust en voorzichtig weer in de tuin te hebben gezetten belde de meneer van de gemeente ons jubelend op. De buurman bleek ruim 20 auto”s op zijn naam te hebben staan. Drie garage”s te hebben en zoveel professionele apparatuur dat het een bedrijf was. En een bedrijf mocht niet in een woonwijk dus de meneer kreeg een vervangend pand aangeboden (ver weg πŸ˜‰ en mocht niets van dit al meer in de garage of tuin doen.
U begreep euforie en feest in huize Williams!

Meneer Williams bouwde van enthousiasme de veranda af en ik beitste in twee dagen tijd alles. We zette er meubels in en we konden weer genieten van het buitenleven. Dit was genieten!
Tot nu toe hebben de buren twee keer een feestje gegeven, en schijnen ze in de tuin een moestuin te hebben aangelegd , geen punt toch ?

Toen verdwenen er hortensia’s uit onze voortuin.In eerste instantie waren wij wat verbolgen en baalden enorm . Maar toen werd een rozenstruik helemaal los geknipt en meegenomen. Wat een flauwe acties dachten wij, maar hadden niet het gevoel dat onze buurman hier iets mee te maken had. De buurman is niet gelukkig met onze actie maar dit soort dingen?

Nu wil het geval dat wij schuin tegenover ons een oudere meneer hebben wonen die drie jaar geleden weduwnaar is geworden. Heel onverwachts overleed zijn vrouw, net nadat hij met pensioen ging. Vreselijk zeg, ik maakte af en toe een praatje en dat was het. Maar de meneer stortte zich helemaal op onze buren met de auto”s. Dat werden zijn vrienden, het was een zeer eenzijdige vriendschap begreep ik al snel want onze buren staken enorm de draak met hem.
Twee weken geleden liep de meneer in kwestie op Meneer Williams af, ik ga een geluidsstudio beginnen riep hij van verre. Meneer Williams dacht dat de meneer misschien nu echt oud werd.

Inmiddels heeft hij al overal verteld dat de geluidstudio er is om ons dwars te zitten, want wanneer hij de muziek voluit zet kunnen wij elkaar in de tuin niet verstaan. De wijze oudste dochter zei al sussend, laat maar de meneer wil aandacht en als je die niet geeft waait het over. Maar als je de hele middag lets twist again hoort op niveautje disco..dan heb je het gauw gehad.
Vanmiddag deed hij het weer, hij liep ook over straat rond en op gegeven moment hoorden wij hem praten met onze overbuurvrouw. Haar man was jarig en zij hadden feest. Veel bezoek wat in de tuin zat en last had van de muziek…Zij praatte heel rustig met hem en hij zette de muziek uit.

Toch voelt het als van de regen in de drup komen..alhoewel..ik heb een stem waar een kraai nog van weg zou vliegen en van de week zette hij het nummer stand by me op. Dit nummer heb ik toch vaak meegezongen in mijn jeugd. Dus ik hing de was op en zong mee op luide toon. De muziek ging eerst zachter maar ik zong op luid volume mee, de muziek ging uit en de deuren gingen dicht.
Ik overweeg toch een karaoke set aan te schaffen, blaas ik hem zo weg πŸ˜‰

Geschokt

De afgelopen twee dagen circuleerde er twee filmpjes op internet over kinderen die andere kinderen in elkaar sloegen. Echt met zoveel geweld dat mij de tranen in de ogen sprongen toen ik de filmpjes zag.
Ik ben compleet verbijsterd en ook enorm van slag , maar er rijzen gelijk vele vragen bij mij op.

In het ene filmpje wordt er gefilmd in een woonwijk, het is in mijn eigen stad. Is er niemand thuis op dat moment? Niemand die dit arme meisje hoort? Het is overdag, mooi weer en deze meiden kunnen gewoon hun gang gaan?
Al zou je er niet naar toe durven, dan bel je toch de politie? Een 112 melding lijkt mij in dit geval zeer terecht.
Welke lugubere geest heerst er in je dat je dit gewoon filmt en er bij staat? Maar waarom verschijnt een dergelijk filmpje wel op de sociale media? Zijn ze er trots op?

Maar ook wat zou ik tegen mijn kind zeggen als die thuis kwam, helemaal in elkaar geslagen? Hoe kan ik mijn kind ooit weer het gevoel van veiligheid geven? Dat is vooral altijd weg..en waarom?
Was ik de moeder van de dader…dan was mijn kind nog niet jarig…Geen idee wat ik zou doen maar er komen wel enkele dingen in mijn hoofd op.

Ik vind het een zorgelijke ontwikkeling, het toenemende geweld, het verschijnen van dit soort filmpjes, waar is het einde van dit soort dingen? Moeten wel elkaar eerst uitmoorden voordat we beseffen wat we aan het doen zijn?

Waterratten

Hier in huize Williams zijn wij dol op het water, en houden we ook van het sporten in het water. In navolging van zijn moeder is de jongste nu druk bezig met zijn eigen “waterwall of fame ;-).
Gistermiddag haalde hij zijn eerste diploma op het onderdeel waterpolo.

Hij heeft twee mega toffe juffen, alhoewel de ene juf net iets meer met hem heeft. Ach zegt ze altijd het is zo”n heerlijk joch, hart van goud , vreselijk ongeduldig en een echte waterrat ;-).
Ik vind het heerlijk dat hij een sport heeft gevonden waar hij zijn ei in kwijt kan. Na de zomervakantie komt zwemvaardigheid 1 in zicht en zo kan hij zich nog wel een aantal jaren vermaken!

Zwembad

Het zwembad, bezoek ik elke dinsdagochtend trouw. Ik ben heel voorzichtig met de oudste begonnen. Al behoorlijk wat afgevallen maar toch nog het idee de dikste vrouw van het zwembad te zijn ging ik met de oudste kijken bij aquajoggen.
Het zwembad ligt op 5 minuten fietsen, verscholen in de bossen en het is een heel simpel zwembad.
Ze hebben geen toeters en bellen maar het is er wel heel knus en prachtig…als je in het water ligt kijk je alleen maar tegen de bossen aan.

Allerhartelijkst werd ik ontvangen op die bewuste morgen en de juffen zijn dezelfde juffen als de jongste heeft voor zijn zwemlessen, voor zwem- en balvaardigheid.
De dames variΓ«ren in leeftijd van iets jonger tot veel ouder. Uiteraard was ik niet de dikste vrouw van het zwembad, sterker nog, ik leek gewoon op de doorsnee bezoeker daar πŸ˜‰

Inmiddels ben ik al weer een aantal maanden verder, de dinsdagochtend is heilig. Ik maak geen afspraken voor die ochtend want ik …die totaal niet van clupjes hield ben helemaal dol op mijn zwemcluppie!
We beginnen met aquajoggen en daarna mag je kiezen , nog een half uur trimzwemmen of een half uur nog meer zwoegen.
Ik laat het van mijn stemming en gevoel afhangen..en van de dames die meegaan. Want bij het trimzwemmen, zwemmen twee dames waar ik heerlijk mee kan beppen.

Na het zwemmen volgt een ronde thee en koffie drinken, met heel veel gezellige gesprekken, douchen en dan naar huis.
Soms gaat een van mijn meiden mee, voor de gezelligheid. Wat beide dochters wel vinden , dat het pittig is en dat ze dat niet hadden verwacht !
Inmiddels ben ik al aan mijn tweede badpak bezig, niet omdat ze zo hard slijten maar omdat ze niet niet meer passen πŸ˜‰

Spring ik nu op mijn fiets en wens u een fijne ochtend!

Terug

Lieve mensen, wat ik de afgelopen maanden allemaal heb gedaan…en heel vaak heb ik gedacht, ik ga het jullie vertellen maar bedacht mij dan, ik blog niet meer.
Een tijd geleden een nieuw blog gestart maar na twee blogjes lag het weer stil, het was nog niet de tijd.
En enkele dagen geleden zag ik een bekend blog weer herstarten en ik dacht, mijn blog ligt hier nog, gewoon maar voor oud vuil te liggen…dat kan toch niet de bedoeling zijn πŸ˜‰

Maar vandaag dacht ik, ik trek de stoute schoenen aan, blog weer!

Ik ben benieuwd naar jullie verhalen, ik zal weer eens actief rondtrekken langs jullie blogs, maar zal jullie eerst updaten.
Er zit een bijna 25 kilo lichtere mevrouw Williams achter de laptop te typen. Nee, geen wonderdieet of groene blaadjes dagen..het gezonde verstand eten heeft echt de overhand gekregen. En Eliza…Eliza is mijn fysiotherapeute, die mij vanaf eind november begeleidt.

Ik zat in het traject voor een maagverkleining c.q gastric bypass. In augustus 2013 had ik deze stap gezet en hobbelde mee in dit traject. Na allerlei onderzoeken was ik goed bevonden voor de operatie en begon het traject met de groep mensen waarmee je het samen doet. Want zeggen onderzoekers samen werkt het beste. In mijn geval absoluut niet, ik zat naast een hele dikke mevrouw die mij ging overtuigen dat ze heel veel kon afvallen maar ja op gewicht blijven. Ik zat tegenover een mevrouw die geopereerd wilde worden op haar datum want anders…
En tegenover ons stond een boze zeer slanke verpleegkundige die ons de les las over afvallen. Die vertelde hoe gezond 8 boterhammen waren, en dat je uiteraard gewoon moest eten. Met zeer veel unilever producten graag!
Dat dit ons laatste redmiddel was en zij ging helpen want ergens waren wij heel ongezond geworden.

De boodschap kwam anders over, ik werd er strijdlustiger van en besloot uit het traject te stappen en ging naar een psychosomatische fysiotherapeute. Een hele vlotte dame, eind 20 , die luisterde en een aantal tips gaf en mij ging begeleiden. Ik kwam in een groepje met een meneer die een gastric bypass had gehad, een mevrouw met suiker en een meneer met copd. In het begin zag ik heel erg op tegen de fitness lessen maar gaande weg kreeg ik er plezier in en merkte ik vooruitgang. Geen hijgend postpaard boven aan de trap, wat vaker dingen ondernemen. Ik was/ben nog steeds moe, daar helpt het echt niet voor maar mijn lijf is minder krakerig.

Eliza was heel realistisch en zei, in maart ga je op de weegschaal en kijken wij verder hoe en wat. Ik ben blij als er drie a vier kilo af is. In maart ging ik op de weegschaal en was er 15 kilo af!
Eliza en ik waren door het dolle heen.

Inmiddels is er weer bijna 10 kilo af en naast mijn fitnesslessen zwem ik op dinsdagochtend , heerlijk aquajoggen en trimzwemmen. Ik voel mij zoveel beter en op sommige dagen denk ik wel eens, ik kan weer werken. Helaas..de middag erna of de volgende dag is het gevoel alweer weg. Ik moet ook uitkijken dat ik niet te veel doe want dan moet ik daarvoor weer boeten.

Koken doe ik inmiddels als de beste, ik heb heel veel geleerd over koken, over het belang van echt goed en gezond eten en ik merk dat dat zoden aan de dijk zet. Ik eet nog wel eens een lekker patatje , of smeer nutella op mijn knackebrod ;-), maar over het algemeen is het gezond eten wat de pot schaft in huize Williams!
Meneer Williams heeft daar ook profijt van en is ook geslonken.

Het buitenverblijf hebben wij verkocht want helaas, er is bij Meneer Williams reuma geconstateerd wat veel gevolgen heeft voor ons allemaal. Het buitenverblijf was te koud, te vochtig voor Meneer Williams en om het nu alleen aan te houden voor hele warme dagen ging ons te ver.

De kinders gaan ook allemaal goed, we zijn nog in dezelfde samenstelling. Honden en konijn zijn ook goed in orde, eigenlijk loopt verder alles zo zijn gangetje.
En hoe is het bij u vergaan?