Ice bucket challenge

Tot voor een paar weken geleden had ik er nog nooit over gehoord, een bak ijswater over je hoofd gooien om om onderzoek te steunen naar de ziekt ALS.
Ik zeg het gelijk, ik vind het bespottelijk, ik heb ook geen respect of iets dergelijks voor dit soort dingen.

Overal op fb zie ik mensen een bak ijswater over zich heen gooien en dan anderen nomineren. De een doet het nog ludieke dan de ander.
Gisteravond kwam de middelste thuis, nog al zwaar beledigd want ze was genomineerd.
Mijn eerste reactie was ..ja en? Maar dat bleek niet zo te werken volgens haar.

Ik vertelde haar dat ik een plaatje op mijn fb had gezet dat ik absoluut niet genomineerd wilde worden en wie dat wel deed betaalde een vakantie voor mij. Flauw, maar net zo flauw als een bak ijswater over je hoofd gooien.
De middelste liep wat te mopperen en vertrok naar boven.

Mijn mobiel pingde dat ze een berichtje op fb had geplaatst en dit is wat ze schreef :

ALSIceBucketChallenge alร  Katelijne.

Ik ben genomineerd door Manon, maar in plaats van een ijsbak over mijn hoofd te gooien heb ik dit boek gelezen.

Een van de hoofd personen heeft ALS en ik nomineer iedereen om het te lezen. Want ik weet zeker dat de helft van jullie niet eens wisten wat ALS was vรณรณr deze challenge.

Ik ben eerlijk, supertrots op mijn kind! Ik vind deze actie ook een stuk uitdagender, want hoeveel mensen gaan er een boek zitten lezen om echt te lezen wat ALS doet met iemand…
En uiteraard hoop ik wel dat mensen naast het lezen ook geldelijk steunen ๐Ÿ™‚

Advertenties

Priet praat

Dit weekend hadden wij twee verjaardagen, helemaal het summum..not . Ik heb een hekel aan verjaardagen, niet om de jarige , zeer zeker niet maar 9 van de 10 keer kom je in een kamer met mensen waarvan je de helft of bijna iedereen alleen op verjaardagen ziet.
Het is er druk, je verstaat elkaar amper en er spelen altijd andere dingen die ik dan weer haarfijn aanvoel.

Verjaardag nummer 1 begon gelijk goed want ik gaf de jarige haar cadeau waarop ze op luide toon vermeldde dat dit het eerste cadeau was wat ze kreeg vandaag. Ik had even daarvoor haar man begroet dus kreeg een raar gevoel erover maar dit bleek niet het geval. Haar horror schoonzus (haar woorden ๐Ÿ˜‰ zat in de kamer en die was gekomen omdat het moest zonder cadeau. Nu gaat het niet om het cadeau zei de vriendin maar in de ochtend was er een vriendin geweest ook zonder cadeau.
Ik zei gelijk dat een kleinigheid toch leuk is. In december word ik 48 en ik ben bezig met een verlanglijstje, dat vind ik nog steeds leuk!

De vriendin in de ochtend had haar onopgevoede kind meegenomen en de nieuwe bank van de jarige was geruรฏneerd door paprikaships en schoenen. Ook was het kind op tafel gaan zitten (dure tafels..) en zo uit de bakjes gaan eten.
De jarige was nogal verhit en toen het zoontje van de schoonzus boven een pot verf over de vloer (lees tapijt) gooide was de lol van het verjaardag vieren snel af.
Het was paniek en de schoonzus was zwaar gepikeerd dat haar zesjarige zoontje te horen kreeg dat hij iets had gedaan wat niet mocht. Uiteraard..u voelt hem al aankomen, had de jarige niet een pot verf op een tafeltje mogen zetten.
Nu heeft de jarige zelf een 8 jarige dochter die haar neefje al had gewaarschuwd maar het mocht niet baten. De schoonzus vertrok zwaar beledigd met een huilend kind..

We zijn op de terugweg even op een parkeerplaats gaan staan en onder het genot van een ijsje hebben wij dom naar de koeien gekeken die geen verjaardag vieren met kinderen en schoonzussen ๐Ÿ™‚

Verjaardag nummer 2 was druk…zoveel mensen, zoveel verhalen…Ik had het gelijk gehad toen ik binnen kwam. Het is een relatief klein huis en ze hebben een hele leuke tuin. Nu wil het geval dat het hele gezin in de zomer jarig is dus vaak zitten we buiten maar dat kon helaas niet.
Maar wat mij het meeste opviel aan de verjaardag was het priet praat gehalte. Niemand die iets interessants te vertellen had. Geen leuk boek gelezen? Alleen de dochter met haar kleintje vertelde over jip en janneke e.d waarop alle volwassen vrouwen inhaakten over hun favoriete voorleesboek…gaap..ik hoopte nu net die periode achter mij te hebben gelaten.
Toen de man van een van de vrouwen met een vette knipoog zei dat hij jip en janneke adult versie las moest ik van de zenuwen vreselijk lachen..en dat leverde mij bijna een vrouwenban op ๐Ÿ˜‰

U begrijpt mijn portie verjaardagen zit er even op!

De maandag

Vandaag is de tweede maandag , sinds mijn afkeuren, dat ik niet aan een nieuw schooljaar ga beginnen. Ik reed vorige week langs de school van mijn zoon en zag de docenten al weer druk in de weer. Ook van vriendinnen hoorde ik alweer van vergaderingen en inrichten van klaslokalen. Ze hadden er weer zin in , en dat is fijn.
Ik gun het iedereen dat hij of zij weer met frisse moed begint. Een nieuw schooljaar is iets spannends, een onbeschreven blad, hoe zal het gaan, hoe zal het lopen.

Ook ik was altijd zo aan het begin van het schooljaar, een frisse klas, een nieuwe lijst kinderen en allemaal leuke plannen. Want het is altijd mijn bedoeling geweest de kinderen op een hoger plan te brengen en ze een leuk schooljaar te bezorgen. Ik oefende mijn vak met veel liefde uit.

Dat deze liefde niet altijd door elke ouder werd gezien werd mij een aantal jaren geleden wel erg duidelijk toen ik een jongetje in de klas kreeg met een moeder die wel heel agressief was naar mijn collega en mij. Regelmatig huilden we bij elkaar uit want deze moeder haalde het bloed onder onze nagels weg.
We probeerden van alles bij het jongetje maar zijn moeder bekte ons af waar hij bij stond. Een enorm goed voorbeeld..not
Grip hebben we nooit op het kind gekregen want als je moeder zegt, niemand vertrouwen en vooral de juf niet..dan blijf je nergens.

Het was echt een hele vreselijke tijd en ik heb regelmatig aangegeven dat ik niet meer voor de klas wilde als dit kind erin zat. Ik vond de moeder zo”n bedreiging en ik wilde het niet meer.
De directeur was er een van pappen en nat houden en bleef maar zeggen dat het goed kwam. Ook de rest van het team gaf aan dat die moeder elk jaar iemand uit zocht om de pik op te hebben.
Achteraf gezien denk ik wel eens, wat een vreselijk zooitje!
Ik vond een andere baan en kon weer opgelucht voor de klas staan..zei ik stoer maar de angst is altijd gebleven.

Gistermiddag zat ik met de familie in de bioscoop te wachten totdat de voorstelling zou beginnen, wij zaten in het midden van de rij en aan het einde van de rij kwam een moeder met drie kinderen. Mijn dochter boog zich naar mij toe en zei mama hebben die kinderen niet bij mij op school gezeten. Ik keek ..en zag de agressieve moeder, mijn maagzuur kwam omhoog en de tranen sprongen in mijn ogen. Ik hoefde meneer Williams niets te vertellen, hij kende de vrouw en het verhaal.
Meneer Williams zei gelijk, nu is de situatie anders, er wordt niets tegen je gezegd, ook niet na al die jaren want nu zeg ik er wel wat van.

In de pauze ging ik naar het toilet en ik stapte uit het toilet en daar stond ze. Ze keek mij aan, en ik deed net of ik haar niet herkende, waste demonstratief mijn handen naast haar en verliet met opgeheven hoofd het toilet. De teleurstelling droop van haar gezicht.

De film heb ik gezien, geprobeerd er van te genieten maar het was moeilijk. In mijn hoofd speelde de situaties zich iedere keer af en ik was boos, over het hoe en wat.
Ik zei tegen Meneer Williams, wat fijn dat ik maandag niet hoef te beginnen…

Grote schoonmaak

Ongeveer 5 jaar geleden trokken wij in dit huis, een prachtig groot huis met heel veel ruimte. Geweldig, ik weet nog dat ik door de ruimtes dwaalde en dacht , die houd ik helemaal mooi en rustig en…
Ik vind het namelijk heerlijk als een kamer rustig en overzichtelijk is, als mijn spullen netjes zijn opgeruimd en ik kan denken, laat ik vandaag gaan schrijven, en ik zo pen en papier kan pakken.

Ik deed mee aan een kastje per dag maar als ik het kastje netjes had en mij omdraaide was het alweer rommelig, met poppetje playmobil of met tig paren oorbellen of gereedschap of..of…
Er is een periode geweest dat ik dacht, het zal allemaal wel maar die periode is voorbij.

Sinds een jaar hebben wij Melika,een geweldige vrouw en een schoonmaakster. Zij rent door ons huis en trekt enorme puinzooien naar voren en roept de rommelmaker ter verantwoording. Heerlijk gewoonweg, maar ook Melika kan niet tegen de enorme hoeveelheid spullen op die wij in ons huis herbergen.
En of het hormonen zijn of gewoon , nu is het genoeg gevoel..Ik was er klaar mee..met al dat speelgoed, spullen, noem maar op.

Vandaag werd al het playmobil naar beneden gesleept, schoongemaakt en per onderdeel bij elkaar gezocht. Mocht u mij volgen op facebook , dan heeft u misschien wel een eindeloze reeks marktplaats advertenties voorbij zien komen.
Ik moet eerlijk zeggen, ik geneerde mij best wel..dit is alleen nog maar de playmobil, morgen volgen de knexx en ook de lego gaat er aan geloven.

En dat is het spul van de kinderen…ik vind het best beschamend. Maar ik beter mijn leven! Geen rommel meer in mijn huis! Ook mijn serviezen gaan op marktplaats..wel als laatste ..stel dat er genoeg ruimte over blijft ๐Ÿ™‚

Klaagvriendin

Een berichtje op mijn telefoon, ik kijk is het van iemand die ik al heel lang niet heb gesproken. Leuk denk ik en bekijk het bericht. Hij klaagt over zijn werk en hoe slecht het met hem gaat. Hij loopt al bij de psycholoog en bla bla..
Wat vervelend typ ik terug, blijkbaar is dat koren op de molen want de ellende put gaat steeds verder open.
Aan het einde van het gesprek is hij opgelucht en ik heb een zwaar gemoed…

Op facebook verschijnen de leukste foto”s van de desbetreffende persoon. Inmiddels is hij weer samen met een vriendin die hem al tig keer in de steek heeft gelaten voor een ander. Ik kijk erna en neem een besluit..ik ben dat klagen zo zat , daar ga ik niet meer naar luisteren.

Hij is maar een voorbeeld, ik merk dat veel mensen mijn deur en oor kunnen vinden als het slecht met hen gaat. Jij kan zo goed luisteren zei laatst een oud-collega toen ik haar tegen kwam in de stad en zij gelijk al haar ellende over mij uitstortte.
Ik denk niet eens dat goed kan luisteren , ik kan moeilijk een gesprek afkappen..ik denk te veel aan de ander.
Dan vind ik het vervelend, zielig, noem maar op en denk ik, ach laat maar praten dan is diegene dat ook kwijt.

Diegene is dat ook kwijt, helemaal gelijk in maar ik ben een steen op mijn maag zwaarder. Wie goed nee kan zeggen kan ook beter ja zeggen zei ooit eens een therapeut tegen mij en dat klopt ook.
Het is niet zo dat ik ineens een ongevoelig type ben geworden waar je alleen maar over leuke wolletjes en slecht weer kan praten maar ik vind het ook zo leuk om eens te horen, dat iemand zich goed voelt.
Of een goed boek heeft gelezen, of iets leuks heeft meegemaakt.

Want ik merk ook dat veel mensen mij ineens links laten liggen als het om leuke dingen gaat, dan ben ik ineens ziek, of heb ik toch zoveel last van vermoeidheid, en dan willen ze mij niet vermoeien.
Alsof leuke dingen vermoeien! Leuke dingen geven energie, zorgen ervoor dat ik kan lachen en dat ik met een opgelucht gemoed verder loop.
Ik train dit fenomeen nu elke dag, ik maak een soort balans op. Met wie heb ik een vriendschap die twee kanten opgaat, leuke dingen en niet leuke dingen en die mensen koester ik.

En te veel klagen en zeuren en mij nooit eens iets leuks vertellen of iets gezelligs doen, die gooi ik gewoon van mijn lijst ๐Ÿ˜‰ . Werkt een stuk beter , voel mij er gelijk een stuk lichter door.

Voor jou, Meneer Williams

Het was een zomer om nooit te vergeten, de zomer van 1998, ik had een vreselijke relatiecrisis en toch was het elke dag feest. We hadden een soort Ibiza thuis gemaakt, de ex en ik. We vochten elkaar zowat de tent uit om dan in de avond toch weer te gaan feestvieren.
In dit enorme feestgewoel dook Meneer Williams op. Relaxt, jong en zeer aantrekkelijk, en vooral heel ongecompliceerd. Ik kon mijn ei bij hem kwijt en we hadden heel veel lol. Zomaar iemand in de zee van mensen die dagelijks in het feestvieren langs kwam.

Meneer Williams ging op vakantie en verdween voor een aantal maanden uit beeld, maar bleef wel hangen in mijn hoofd, de rest is…geschiedenis.
Inmiddels zijn we al bijna 14 jaar getrouwd en eind van dit jaar ook al weer 16 jaar samen.

Ook Meneer Williams en ik hebben elkaar bijna de tent uitgevochten, daar ben ik heel eerlijk in. De afgelopen jaren zijn zwaar geweest. Ik heb nooit geweten dat opgroeiende kinderen, een ex-man met rechtszaken , en vooral het vele ziek zijn zoveel pijn en ellende konden veroorzaken.
Even leek het ook wel alsof alles over was, alsof we alleen nog maar konden zorgen thuis.
Doe jij de afwas, doe ik het afval. Laat jij de honden uit, breng ik het kind naar zwemles…en zo gleed het leven door..inmiddels dacht ik al , als ik zo oud moet worden …dan laat maar zitten.

Dan kan je twee kanten op, of alleen of samen maar op een andere manier. De andere manier hebben we inmiddels gevonden, we doen veel samen zonder kinderen of anderen. Niet meer verschuilen maar gewoon samen. Zoals …nee, niet zoals want wij hebben dat nooit gehad. We hadden gelijk 2 kinderen en later 3.
We hebben weer veel lol en vooral veel contact, gezellig, leuk en spannend contact.

En daarom voor Meneer Williams, dit mooie nummer wat we gisteravond in de auto luisterden toen we met de kinderen van de sterrenwacht terug reden. We genoten van de mooie volle maan, en hadden een heerlijke avond gehad bij de sterrenwacht.

Lijkt mij gewoon een goede formule die we nu gevonden hebben, meneer Williams en ik, gaan we gewoon zo door!

Creatieve zondag

Wat duurt deze zomer lang…komt vast omdat ie zo vroeg begonnen is, zo rond vorig jaar zeker. Geen goede winter, een warm voorjaar en nu ook al weer zoveel warm weer. En helaas dat komt mij niet ten goede.
Ik vecht al weken tegen een vreselijke neerslachtigheid en somberheid. Inmiddels heb ik maar mijn medicijnen genomen om deze zomer een beetje te kunnen doorstaan.

Daarom ben ik erg blij met Berta, zij schijnt een vroegtijdige herfst in te laten zetten. Maar gelukkig helpt mijn creativiteit mij een beetje om vrolijk te blijven ๐Ÿ™‚

Ik haakt voor de oudste een zogenaamde sastas. Nu heeft u die de laatste weken al vaker zien langskomen maar deze is in groovygahn steek. Ik was zo weg van de steek dat ik dacht, daar wil ik een tas van maken.
De oudste leende zich daar gelijk voor, die wilde wel een tas in deze steek en kleuren.

Ze is ontzetten blij met het resultaat en ik ook :-). Maar ik laat nu even de sastassen voor wat ze zijn, want anders vind ik er niets meer aan en ik heb nog wel veel leuke inspiratie voor de tassen ๐Ÿ™‚

Wens ik u een goede zondag !