Opvoeden

Opvoeden is iets persoonlijks. Uiteraard zijn sommige factoren van een opvoeding aan een cultuur verbonden maar over het algemeen vind ik met opvoeden ,er is een grote lijn en dan zijn er kleine familie dingetjes.
Mijn grote lijn zie ik heel vaak terug bij anderen mensen. Netjes eten, handen wassen na het plassen, en voor het eten. Tanden poetsen 2 keer per dag. Luisteren naar andere mensen, niet gillen en krijsen in het algemeen maar zekers niet bij anderen of in winkels.
Elkaar helpen en niet alleen maar omdat je dan wat gedaan krijgt van anderen.
Ik kan een enorme lijst maken maar 1 ding vind ik ook heel belangrijk, en dat is dat jezelf iemand bent. Dat je een eigen individu bent binnen het gezin.

Je hebt je eigen vrienden en daar ga je zelf mee om. En als je broertjes of zusjes hebt hoeven die niet mee te spelen. Dat mag als beide partijen of drie partijen als er een vriendje of vriendinnetje is het goed vindt.
Jezelf ontwikkelen, leren om vriendschappen te sluiten en ook leren dat binnen het gezin, je niet altijd mee speelt.
Dit heb ik altijd heel belangrijk gevonden.

De oudste was vier toen de middelste werd geboren en toen ze vijf was en de jongste een jaar bracht de oudste vriendinnetjes mee naar huis. De meiden wilden spelen, met de duplo , poppen e.d. Heel leuk en de middelste vond het prachtig. Wilde het liefst meedoen maar dat vond ik niet goed. Even mocht ze kijken en gedag zeggen, ze werd dan even geknuffeld en dan ging ze weer met mij of haar vader mee naar de woonkamer. Dat was niet altijd gezellig, de middelste heeft wel eens heel vervelend gedaan en ik heb wel eens gevraagd mag ze mee spelen en de oudste vond het soms ook gezellig.
Toen de middelste naar school ging kwamen haar vriendinnetjes mee en herhaalde de riedel zich met de jongste.

Inmiddels hebben ze allemaal een eigen vriendenkring en kunnen ze het uitstekend met elkaar vinden. Ze zoeken elkaar regelmatig op om leuke dingen te doen.
Ik ben blij en tevreden met hoe ik het heb gedaan.

Nu heeft de jongste een vriendje, van zijn leeftijd met een veel kleiner broertje. Dit broertje moet overal mee naar toe. Ik zie het al een tijdje met lede ogen aan maar heb heel goed geleerd mijn mond dicht te houden over andermans opvoeding. De jongste wordt er ook helemaal tureluurs van, vooral omdat het kleine jongetje wel 10 keer aan de deur staat om dat hij ook wil mee spelen.
In de herfstvakantie wilden de twee grote jongens hier logeren maar mocht het niet , het moest bij het vriendje want anders was het zielig voor het broertje. Ik heb daar echt heel veel moeite mee.
Maar het toppunt vond ik wel dat wij binnenkort naar de Efteling gaan, we nemen alle kinderen mee en iedereen mag een vriendje of vriendinnetje mee nemen.

De jongste had mega enthousiast zijn vriend uitgenodigd maar kreeg te horen dat het niet ging. Meneer Williams ging mee om te overleggen maar het mocht echt niet..want het was zielig voor het jongere broertje want die was dan de hele dag alleen.
Het vriendje was echt heel verdrietig en dat snap ik echt.
Ik begrijp niet dat je niet inziet dat je je hiermee je oudste kind erg veel verdriet aandoet en je jongste kind de kans ontneemt om zichzelf te vermaken en ontwikkelen.

Maar ik brand mij er niet aan om dit te zeggen. In overleg met de jongste hebben we nu wel besloten dat alleen het vriendje hier komt spelen. Toch zit het mij allemaal niet lekker..maar ik zal er niets over zeggen..beloofd!

Advertenties

12 thoughts on “Opvoeden

  1. En waarom zou je hier niets van zeggen? Je kunt toch uitleggen dat jongste en vriendje vriendjes zijn en niet jongste en broertje? Dan blijf je ver van het oordeel maar geef je gewoon aan dat je deze twee kinderen de kans wilt geven hun vriendschap op te bouwen. Ik zou het proberen.

    Hier een jongste die ook altijd mee wil spelen met grote zus en intens verdrietig is als dat niet mag. Zielig maar ook noodzakelijk. En soms hebben we hier ineens 3 grote broers/zussen met de jongsten erbij en gaat het zo leuk samen dat ze daar allemaal dagen op teren.

    Handen wassen is trouwens iets dat hier vaak vergeten wordt. Door mij. Erg hè..

    Like

  2. Ik ben het helemaal met je eens, en ook over dat je je niet moet bemoeien met andermans opvoeding. Het enige wat je nog eens zou kunnen doen als het zo uitkomt is vragen of er een reden voor is dat het kleine broertje altijd en overal mee moet.

    Like

  3. Ik vind het raar! Heel raar. Omdat ze broertjes zijn, hoeven ze toch geen symbiotische verhouding te hebben. Ik snap niet dat die ouders niet zien dat ze zo alleen maar meer afstand creëren, op de lange duur.

    Like

  4. Hier volgde mijn zoontje ook geregeld zijn zus van 1,5 jaar ouder in haar kielzog. Ook als ze binnen gingen spelen. Dan ging ie ook vragen of ie mocht spelen. Ja, vragen mag altijd, deden de buurkinderen bij mij ook. Vaak werd er dan een houten treinbaan voor hem gehaald, of een filmpje voor hem opgezet. Vond ie geweldig. Maar ja, niet tot in het oneindige hoor. Als DL wel op een feestje werd uitgenodigd en ZL niet, heeft ie zich daar echt maar naar te schikken!

    Like

  5. Dit is apart en niet goed. En dat heeft niets te maken met je bemoeien met andermans opvoeding. Vervelend zeg. Zowel voor het grote broertje als voor je jongste. Ik zou er trouwens wel wat van zeggen, het kan toch niet zo zijn dat je altijd voor alle kinderen iets leuks moet doen? Hoe doen ze het dan als de oudste op kinderfeestje mag?

    Like

  6. Ik ken dat ook van een vriendje van mijn zoon. Als ze samen willen zwemmen moet het jongere broertje mee omdat het anders zielig is. Vreselijk vind ik dat. Hier gaat het net als bij jou ieder eigen vriendjes vriendinnetjes en niet alles samen.

    Like

  7. Oei, dit lijkt mij ook niet handig. Zo krijgt het oudere broertje toch ook de schurft aan zijn kleine broertje?! Ik denk dat wat meer ruimte beter zou zijn. Maar ja, het ligt inderdaad gevoelig dit soort dingen.

    Like

  8. Ik probeer ze het zoveel mogelijk zelf te laten regelen, of brusjes mee mogen doen of niet, soms gaat dat heel goed, soms ook niet. En dan verlos ik het kind dat een vriendje heeft van de broer/zus. En als een kind naar een vriendje gaat dan gaat broer/zus natuurlijk niet mee!

    Like

  9. Heel vervelend en ook helemaal niet goed voor een kind. Ik vind het nogal dom van die ouders dat ze dat zo doen maar ik zou er ook nooit wat van zeggen, ik bemoei me nergens mee…ik kijk wel uit, haha.

    Zo had zoon vorige zomer een leuk vriendje van zijn leeftijd, woonde een paar straten verderop, daar speelde hij leuk mee buiten. Na een paar keer kwam het 2 jaar oudere broertje erbij, een klierig etterbakje, die vakkundig de vriendschap tussen zoon en het ventje om zeep heeft gebracht door altijd en overal bij te zijn, zich overal tegen aan te bemoeien en lekker te stoken. Wat we ook zeiden hij bleef irritant doen, (praten met ouders had geen zin, sorry het is een bepaald “slag” mensen waar moeilijk mee te communiceren valt) en zoals zoon zelf altijd zei “ik ben vrienden met D. en ik krijg J. er gratis bij en die wil ik er helemaal niet gratis bij”.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s