Het beste van 2014

Wacht..voordat u denkt, nee he ze gaat alles opsommen uit 2014..want dat gaat ze dus niet doen

Want dit is namelijke het hoogtepunt uit 2014..ik ..en op deze foto..24 kilo minder..in een jurkje..alleen op op vakantie met een vriendin.
Dan zeg ik al zoveel in 1 zin over 2014!
Voor het contrast heb ik die andere foto erbij gezet πŸ˜‰ op een snikhete dag in een lang vest, grote broek en zo geen raad met mijzelf weten…

Wens ik u een hele fijne jaarwisseling en voor 2015 alle goeds, liefs en alles wat ik u wil wensen!

Advertenties

Onbeleefd

Vorige week hadden wij een stel vrienden uitgenodigd , voor een gezellig avondje. Deels voor mijn verjaardag nog en deels gewoon gezellig. Dit zijn mensen die wij al heel lang kennen en die dus ook weten dat een avondje mij heel veel energie kost.
Ingecalculeerd energieverlies om het maar op zijn “medisch”te zeggen πŸ˜‰

We zaten aan onze grote tafel en hij legde gelijk zijn mobiel voor hem neer. Bij de eerste kop koffie zat ie er op te kijken. Zoek je iets bijzonders vroeg Meneer Williams gelijk. Nee, hoor maar hij wilde weten wat voor weer het morgen werd.
Na de koffie en het taartje, opende Meneer Williams een mooie fles wijn om te proosten op een gezellige avond, wederom zat de man te kijken op zijn mobiel.

Op een gegeven moment midden in een gesprek, gaf de vrouw aan op haar telefoon te moeten kijken. Ik ging er van uit dat er iets belangrijks aan de hand is. Goh zegt zij tegen haar man die inmiddels ook zijn mobiel weer in zijn handen had, kijk nu eens kees heeft ook een relatie. De man keek heel geinteresseerd mee en wij hadden dacht dat wij inmiddels in een soort vage droom terecht waren gekomen.
Meneer Williams maakte een grapje dat het net leek alsof wij met onze kinderen aan tafel zaten die ook moeite hebben met de telefoon weg te leggen.
Beide legden braaf de telefoon weg maar voor mij was de avond over.

Ik vind het ronduit onbeleefd, als je bij mensen op visite komt, dan kom je toch voor die mensen? En als je het saai vindt, ga je toch naar huis? Later bedacht ik mij, hoe zouden zij het gevonden hebben als ik ineens midden in het gesprek had gezegd, zou nu ga ik even een heel moeilijk patroon breien, heb ik namelijk al mijn aandacht voor nodig dus jullie redden je wel?
Of iemand anders had uitgenodigd en daarmee was gaan kletsen, of 10 keer naar mijn brievenbus was gelopen?

Maar ik heb met deze mensen gewoon gedaan zoals dat op facebook ook gaat, ze zijn nog wel vrienden maar ik krijg geen meldingen meer van ze binnen πŸ˜‰ zal ze leren!

Operatie

Afgelopen zomer leek het oog van de oudste hond dikker. Omdat ze toch voor de keuring gingen lieten we de dierenarts er naar kijken. Niets aan de hand, ouderdom concludeerde ze op dat moment.
De maanden erna werd het oog steeds dikker en er leek een soort bobbel in zijn ooghoek te groeien. Het zag er grillig en onaangenaam uit.
Wederom een bezoek aan de dierenarts en nu keek ze wat zorgelijker. Het zag er niet mooi uit en ze twijfelde maar ze dacht aan een tumor.
Ze stuurde ons door naar een andere dierenarts die gespecialiseerd was in het opereren op dit soor delicate plekken.

Deze keek heel zorgelijk en sprak uit waar wij al bang voor waren, een ooglidtumor. Hij stelde ons gerust dat het hoogstwaarschijnlijk in zijn traanklier zat en dat dat helemaal te verwijderen was. Hij moest dan wel zijn traanklier missen, maar honden schijnen twee traanklieren te hebben.
Hij zou zonder deze traanklier ook oud kunnen worden.

De datum werd geprikt en twee dagen voor kerst ging mijn grote oude vriend onder het mes. De dierenarts en zijn assistentes, geweldige mensen, waren ontzettend lief voor de hond. We mochten er bij blijven tot de eerste rustgevers gingen werken. Hij werd netjes in een hok gelegd met warmhoudlamp en we gingen weer naar huis.
Strak zat ik naast de telefoon op het telefoontje van de dierenarts te wachten en wat was ik opgelucht toen ze belde.
Hij had het allemaal prima doorstaan.

Op de afgesproken tijd reden we naar de kliniek waar hij in hetzelfde hok zat met lamp. Toen hij ons zag begon hij te janken en wilde zo graag opstaan. In zijn hele leven bij ons hebben wij hem nog nooit horen janken maar dit was echt een blijdschapsjank. Zijn oog zag er prachtig uit en de tumor was helemaal verwijderd. De hechtingen zaten aan de binnenkant van zijn ooglid, dus geen kap op.
Met duidelijke instructies verlieten wij het pand weer.

Inmiddels zijn we 5 dagen verder, morgen gaan we voor nacontrole en we zijn heel tevreden. Zijn oog ziet er prima uit, hij laat zich de verwennerijen heerlijk aanleunen en zover wij kunnen zien is de operatie meer dan gelukt.
Wat hem niet zo aanstaat is dat hij aan de riem wordt uitgelaten maar dat stond duidelijk in de instructies aangezien zijn reactievermogen nog niet helemaal goed is.
Dat merken we ook duidelijk, hij is snel moe en slaapt veel, op de bank, zij aan zij met mij..;-)

Medicijnen

Sinds ik ben afgekeurd gebruik ik amper medicijnen. Af en toe als ik migraine heb maar verder eigenlijk niet. Ik heb voor de vreselijke onrust in mijn hoofd en lijf ritalin liggen. Ik ben er absoluut geen voorstander van maar ik weet dat het heel goed werkt.
Toen ik het pas had en de combi werken-gezin-ziek zijn had, was het een uitkomst. Maar uiteraard heeft het bijwerkingen.

Zo krijg ik bij lang gebruik hartkloppingen, dat is niet fijn want na een hartklopping krijg ik een opvlieger, en die heb ik heel erg weinig, dus daar zit ik niet op te wachten.
Maar ..het heeft ook hele goede kanten. Zo is mijn hoofd stil, ik hoor niet meer continu liedjes in mijn hoofd en de taakjes liggen gestructureerd in de laatjes in mijn hoofd.
Ik ben mij ook niet zo bewust van alle gesprekken om mij heen en kan ik gerichter dingen ondernemen.
En..ik ben veel minder moe.

Nu is december bij uitstek een onrustige maand, neem alle dingen die er verder in het leven spelen en een hele onrustige maatschappij ..voila de ingrediΓ«nten voor een zeer onrustig lijf en hoofd.
Ik merkte al tekenen, zo was ik erg druk in gezelschap, ging ver over mijn grenzen heen en kon onredelijk boos worden met een enorme pieken.
Mijn creatieve brein werkte op topsnelheid en ik hield eigenlijk allerlei balletjes in de lucht die ik beter kon laten vallen.

Gisteravond zat ik op de bank en werkte uit verveling een zak chocolaatjes naar binnen,niet ik mij verveelde..maar ik was zo onrustig dat ik niet wist waar ik er meer naar toe moest. Ik haakte als een gek, at tussendoor chocolaatjes en keek een vreselijke spannende serie. Maar nog was mijn brein en lijf verveeld..uren lag ik wakker met allerlei wilde ideeen in mijn hoofd om om 6 uur klaar wakker te zijn.

Afgelopen dacht ik! Ik ontbeet en slikte de ritalin. Ik ging op de bank zitten en na 3 kwartier had ik de oplossing voor een haakprobleem, moeiteloos rekende ik alles er om heen uit en was ik er zo klaar mee. Ik keek met de middelste een prachtige film waar ik alle rust voor had en nam aan het einde van de ochtend nummer 2.
De fitness was relaxt, behalve dat ik een prachtige rode kleur kreeg ;-). Ik ruimde een ergerniskastje op in 5 minuten en gooide een zak met rommel weg.
En ik typte dit blogje..en bedacht mij dat ondanks de slechte naam van het medicijn ik toch wel een heerlijke rustige dag had gehad en dat ik mijzelf dat toch vaker ga gunnen.

Terug

Terug van..urenlang genieten , urenlang kletsen, blauw liggen van het lachen, ontdekken dat onder het laagje “vader”er nog een hele lieve aantrekkelijke meneer Williams zat, en vice versa.
Terug van samen in de jaccuzi liggen, kijken naar de sterren en genieten van het pikkedonker en immense stilte, die we uiteraard verbroken met vreselijk veel lachen en gezellig kletsen.

Terug van uren over het Groningse platteland rijden om dan aan te schuiven in een pittoresk dorp met twee lieve mensen waarvan je dan denkt, waarom wonen ze niet om de hoek?
En dan ook nog eens een heel leuk verjaarscadeau nog te krijgen πŸ˜‰

We hebben het ontzettend heerlijk gehad en zijn overeen gekomen, dit doen we volgend jaar weer. Weer zo”n enorm lekker lang weekend met z”n tweeen om bij te komen. In plaats van bloemen op de trouwdag of een etentje, of een drukke verjaardag..nee we sparen dit geld uit en gaan heerlijk samen weg.

Opgeladen en toch ook doodmoe hebben we vanacht weer heerlijk in ons eigen bed geslapen, in de stad met al zijn stadse geluiden wat ook weer zalig was!!

Zeer bijzonder

“Goedemorgen slager, mag ik van u twee halfjes volkoren? Wat zegt u die verkoopt u niet? Waarom niet als ik vragen mag? Omdat u slager bent..en daarom verkoopt u geen brood. Weet u hoe u brood moet bakken? Dat weet u ook niet, zeker ook geen verstand van meel, of hoe lang he…en daar kom ik voor naar de slager..mooi prut hoor!”

Uiteraard weten we allemaal (alhoewel ik twijfel soms..) dat we bij de slager geen brood kunnen halen, dat is zo klaar als een klontje bij mijn weten.
Maar tegenwoordig krijg ik steeds meer het idee dat dat niet zo logisch is.

Ik mag graag een spelletje spelen op mijn telefoon, nummi heet het. Het is eigenlijk gewoon ouderwets rummicub maar dan online. Velen spelen wordfeud maar ik , de dyscalculist ten top speel nummi.
Ik speel met mensen uit de hele wereld en met bekenden. Nu krijg ik regelmatig een uitnodiging en ik kijk nooit naar profielfoto”s en dergelijke want dat interesseert mij niet.
Ik speel namelijk nummi om de nummi en nergens anders om.

Maar..dat zie ik blijkbaar helemaal fout. Nummi speel je om te gaan chatten (er zit een chatprogramma bij), om van een 23 jarige te lezen dat ie graag met je uit gaat. Al woon je aan de andere kant van Nederland.
Wat ik dan gelijk afkap, nummi is voor nummi.
Noem mij een autist of een star persoon of wat dan ook, ik vind nummi is voor nummi.
Gisteravond sprak mij iemand ook weer aan, een trotse 45 jarige vader die het zo spannend vond dat zijn dochters op hakken liepen (ik heb altijd gelijk de “goeie”te pakken hoor).
Ik heb deze meneer gelijk duidelijk gemaakt nummi is voor nummi en dat ik soort dingen daar niet thuis vind horen, en dat ik soort dingen al helemaal niet wil horen.

Laatst werd ik ook al lastig gevallen op facebook door iemand van een spelletje, dat ie in scheiding lag en dat zijn vrouw weg was gelopen met een andere vrouw omdat ze meer geld had en dat ie depressief was.
Hup geblockt, ik zit daar helemaal niet op te wachten.
Ik vind het ook zo vreemd want als ik deze behoeftes had om met andere mensen te chatten over uitgaan, hoge hakken of depressiviteit dan zoek ik wel een dergelijk chatprogramma op.
Lijkt mij heel logisch..toch?

Zo nu maar eens naar de bakker, pond gehakt scoren πŸ˜‰

Verheugen

Aankomend weekend gaan wij samen weg. Dat is voor ons een unicum, ik denk dat ik de weekenden alleen weg op 1 hand kan tellen.
In het begin waren de meisjes klein en al gauw hadden we ze altijd. Ook als ze een weekend naar hun vader waren durfden wij het niet aan om weg te gaan. De keren dat Meneer Williams de meisjes op moest halen omdat er problemen waren zijn helaas niet op een of twee handen te tellen.
De jongste kwam en als je zonder drie kinderen weg wil en ze allemaal wil onderbrengen is dat best een toer.
De jaren van ziek zijn volgden maar nu …is het showtime!

De oudste komt hier logeren, en ik heb al hele leuke plannen gehoord. Zelf gaan wij naar de kop van Groningen in een heerlijk luxe huisje met ontbijtservice en een zwembad/sauna op loopafstand.
Ik heb ouderwets voorpret, we hebben ook hele leuke plannen.

Zo gaan wij naar midwinterwol, dat is een wol festival (en voor wie zich zorgen maakt..ook Meneer Williams vindt dat heel leuk;-).
We ontmoeten onze favoriete Groningse en Drentse vrienden, we gaan naar de Zweedse kerstmarkt in Slochteren en ik zag ook nog en ook nog..(hier riep Meneer Williams halt). Maar deze twee dingen staan zeker op de agenda, en lekker genieten van even ,geen druk gezin zijn met kinderen, honden, konijn en vele verantwoordelijkheden.

Nog twee drukke dagen voor de boeg met proeflessen voor de jongste op zijn tot nu toe favoriete middelbare school, een demonstratie zwemles omdat hij weer een diploma (hiep hiep hoera) heeft gehaald.

Als u vrijdag een witte Up , zeer redelijk nieuw, met twee stralende gezichten ziet rijden..dan weet u wie dat zijn!

Trakteren

Aankomende zaterdag ben ik jarig, nu vier ik dit niet omdat ik..niet van uitgebreid vieren houd. Ik heb al mijn vriendinnen apart uitgenodigd voor een heerlijke bak verjaarsthee/koffie en op zaterdag lunchen de kinderen en mijn moeder hier in huis samen.
Mijn moeder wil graag haar favoriete pompoensoep in plaats van taart , en wie ben ik om dat te weigeren πŸ˜‰

Nu zwem ik elke dinsdag en zit bij een aardig cluppie. Sinds kort gaat er een mevrouw mee van mijn fitness en we kwamen er achter dat we drie dagen na elkaar jarig zijn.
Ze gaf een week of drie geleden aan dat we misschien wel konden trakteren op de zwemclub omdat we jarig waren geweest volgende week dinsdag. Ik vind dat prima, regelmatig nemen dames een pak koekjes mee en ik doe dat eigenlijk nooit.
Nu een leuke reden om ook eens te trakteren.

De mevrouw vroeg of ik appelflappen goed vond, ik humde een beetje en gaf aan er nog over na te denken. Zonder al te veel los te laten, het rommelt enorm tussen de dochter en schoonzoon en dat houd mij regelmatig erg bezig. En in combinatie dat ik trakteren vaak bedenk op de avond voor het festijn had ik er eigenlijk niet meer aan gedacht.
Afgelopen dinsdag lagen we in het water en werd er over alles gebept maar de traktatie kwam niet te sprake.

Toen we koffie dronken zat de mevrouw aan de andere kant van de tafel en was ik in gesprek. Ineens hoor ik haar met luide stem aankondigen dat wij volgende week gingen trakteren. En dat het appelflappen werden..nu zit er bij ons cluppie een mevrouw van een luxe banketbakkerij die gelijk aanbood om de bestelling op te nemen en de mevrouw riep gelijk dat het goed was.
Compleet overdonderd dronk ik mijn thee op en ging douchen.
De beide dames waren al voor mij uit gelopen en in het omkleedhok , bedacht ik mij twee dingen (eigenlijk wel 100..:-) maar deze twee voerden de boventoon.

De appelflappen van een luxe banketbankerij zijn a.schreeuwend duur en b.het is maar een zwemcluppie waar de anderen af en toe eens een koekje meenemen in de trand van een chocoladebiskwietje. Ik vond de traktatie totaal niet in verhouding staan.
Wat ging ik nu zeggen?

Ik haalde diep adem en stapte naar buiten waar de mevrouw al stond. Zeg zei ze ik heb even bij haar van de banketbakkerij 20 appelflappen besteld. Ik hoorde het zei ik , maar daar ben ik het niet mee eens. Volkomen verbaasd keek zij mij aan. Die appelflappen zijn veel te duur en dat budget heb ik niet. Daarbij komt had ik het budget wel, dan had ik het er niet voor uitgegeven.
Ze verschoot van kleur en zei maar jij wilde toch ook appelflappen. Ik zei als ik al appelflappen wilde, dan van een goedkope supermarkt maar ik had ook een cake kunnen bakken, dan waren jij en ik veel minder geld kwijt.
Moet ik het dan afzeggen zei ze. Ja, zei ik , zeg het maar af want dit ga in niet betalen.

Wederom verschoot ze van kleur en gaf aan dan het zelf te gaan betalen. Ik zei dat het daar niet om ging maar dat het te duur was en dat communiceren hierover erg belangrijk was geweest omdat het een behoorlijk bedrag was. Nou zei ze ik houd niet van zelf bakken en het is makkelijk ,ze neemt ze mee en dan zijn ze vers.
Ik hield voet bij stuk en ze gaf aan dat ze dan wel in haar eentje ging trakteren. Ik vond het een vreselijke situatie.
Uiteindelijk kwam ze met de oplossing dat ik haar de kosten van een zelfgebakken cake zou geven.

Vandaag ging Meneer Williams brood halen bij de banketbakkerij en kwam adem happend thuis. Weet jij wel hoeveel 1 appelflap kost?
1,50..x 20…rekent u maar uit en dat voor een traktatie bij een zwemcluppie.
Ik sta nog steeds achter mijn beslissing maar ik vind het een nare situatie.
Assertief en duidelijk zei mijn vriendin, volkomen over de top traktaties zei de psychologe in spe, en mijn moeder bood aan om het te betalen maar dat wil ik niet.
Ondanks dat ik weet dat het goede beslissing is vind ik het vervelend en voel ik mij er naar onder terwijl dat niet hoeft.
Toch vind ik het goed van mezelf want in plaats van tanden knarssend om de lieve vrede te bewaren het te betalen heb ik duidelijk aan gegeven het niet te doen.

Gewoon

Twee weken terug werd ons overbuurjongetje acuut opgenomen, met een waarde van 51 van zijn suiker. Is dat hoog vroeg ik nog onwetend maar dat bleek dus zeer hoog. Het manneke leidt acuut aan diabetes 1, vreselijk vinden wij dat.
Na een bezoek van de jongste aan zijn vriend kon hij ons alles vertellen over suikerziekte. En dat zijn vriend daar altijd rekening mee moest houden. Zo mocht hij wel slimpie drinken, nu vinden wij dat hier bocht, maar goed, de vriend komt hier regelmatig over de vloer dus wij hebben een fles slimpie aangeschaft in zijn favoriete smaak.
Totaal geen probleem voor ons, vinden wij gewoon.

Het befaamde kerstdiner komt er weer aan, en uiteraard had de jongste gevraagd om de hoogste culinaire inspanning ooit, de bladerdeeg hapjes met worstjes. Omdat ongeveer de helft van zijn klas geen varkensvlees mag , kopen wij altijd kipworstjes. Want rundvlees ligt ook niet altijd goed.
Voor ons geen probleem, vinden wij gewoon.

Vorige week was er een meisje jarig en trakteerde op chips. Ze gooide een pakje ham kaas chips op de jongste zijn tafel, de jongste gaf aan dat hij die smaak niet lekker vond, en net als de andere kinderen graag paprika wilde.
Wat een onzin zei het meisje , jij eet toch varkensvlees, dan kan jij deze chips gewoon op eten.
De jongste heeft het zakje terug gegeven en het aangegeven bij de leraar en de traktatie geweigerd. Dat vinden wij namelijk ook gewoon.
Als je iets niets lust, eet je het niet op en in dit geval accepteer je het niet.
De jongste was wel verbolgen, hij zei als ze het mij nu gewoon had gevraagd, had ik kunnen zeggen dat ik deze chips niet lekker vond.

Rekening houden met elkaar vinden wij heel gewoon, maar tegenwoordig lijkt dat wel eenrichtingsverkeer geworden. Nu ik daar zo over na denk, in de meeste steden is eenrichtingsverkeer ook heel gewoon πŸ˜‰