Gewoon

Twee weken terug werd ons overbuurjongetje acuut opgenomen, met een waarde van 51 van zijn suiker. Is dat hoog vroeg ik nog onwetend maar dat bleek dus zeer hoog. Het manneke leidt acuut aan diabetes 1, vreselijk vinden wij dat.
Na een bezoek van de jongste aan zijn vriend kon hij ons alles vertellen over suikerziekte. En dat zijn vriend daar altijd rekening mee moest houden. Zo mocht hij wel slimpie drinken, nu vinden wij dat hier bocht, maar goed, de vriend komt hier regelmatig over de vloer dus wij hebben een fles slimpie aangeschaft in zijn favoriete smaak.
Totaal geen probleem voor ons, vinden wij gewoon.

Het befaamde kerstdiner komt er weer aan, en uiteraard had de jongste gevraagd om de hoogste culinaire inspanning ooit, de bladerdeeg hapjes met worstjes. Omdat ongeveer de helft van zijn klas geen varkensvlees mag , kopen wij altijd kipworstjes. Want rundvlees ligt ook niet altijd goed.
Voor ons geen probleem, vinden wij gewoon.

Vorige week was er een meisje jarig en trakteerde op chips. Ze gooide een pakje ham kaas chips op de jongste zijn tafel, de jongste gaf aan dat hij die smaak niet lekker vond, en net als de andere kinderen graag paprika wilde.
Wat een onzin zei het meisje , jij eet toch varkensvlees, dan kan jij deze chips gewoon op eten.
De jongste heeft het zakje terug gegeven en het aangegeven bij de leraar en de traktatie geweigerd. Dat vinden wij namelijk ook gewoon.
Als je iets niets lust, eet je het niet op en in dit geval accepteer je het niet.
De jongste was wel verbolgen, hij zei als ze het mij nu gewoon had gevraagd, had ik kunnen zeggen dat ik deze chips niet lekker vond.

Rekening houden met elkaar vinden wij heel gewoon, maar tegenwoordig lijkt dat wel eenrichtingsverkeer geworden. Nu ik daar zo over na denk, in de meeste steden is eenrichtingsverkeer ook heel gewoon 😉

Advertenties

12 thoughts on “Gewoon

  1. ik ben vegetarisch. Maar dat wil niet zeggen dat ik alle vegetarisch eten lekker vind. Of dat ik altijd zin heb in alles. Ik lijk wel een mens: de ene dag heb ik hier zin in, de andere dag daar in.
    Duurde nogal even bij ons in de kantine voordat de kok dat snapte: ik wilde niet altijd de vegetarische snack, soms had ik daar geen zin in.
    Rustig blijven, glimlachen, en beleefd uitleggen. Ghandi meldde al dat dat goed is, maar moeilijk. Maar de moeite waard.
    Goed gedaan dus, van je zoon. Knap!

    Like

  2. Ik hou hier rekening met de wensen van mijn gezin, familie, bezoek. Dat vind ik ook gewoon. Dat ik niet overal glutenvrij kan mee-eten, jammer. Niet iedereen houdt rekening met elkaar.

    Like

  3. Onze jongste volgde een vrij strikt dieet en wist maar al te goed welke tractaties hij op school niet mocht aanvaarden omdat hij ze toch niet mocht opeten.In het derde leerjaar had zij een nogal eigenwijze leerkracht en onze dochter moest elke tractatie aanvaarden zelfs als ze die niet mocht eten. Volgens de juf zou ze door niet te aanvaarden de jarige kwetsen en we moesten maar rekening houden met de gevoelens van de jarige. Met de gevoelens van ons kind, dat al zoveel moest ontberen omwille van dat dieet, hield die lieve juf totaal geen rekening.
    Het ergste was dan nog dat onze dochter verplicht werd om de gekregen tractatie die ze dus niet mocht eten omwille van het dieet maar wel moest aanvaarden omwille van de gevoelens van de jarige, door te geven aan een klasgenootje dat ze zelf 'mocht' kiezen. Die handelswijze leidde uiteraard tot ruzies omdat bepaalde kinderen zich benadeeld voelden dat zij de extra tractatie niet kregen….. Wij hebben dit meermaals aangekaart bij desbetreffende juf maar dat maakte totaal niets uit.
    Gelukkig waren er meerdere ouders die de verjaardagstractatie aanpasten aan wat onze dochter wel mocht en dan een stuk fruit meegaven voor haar. Daar kwam de juf dan weer tegenop want er mochten geen uitzonderingen gemaakt worden……
    Ik was heel blij dat de juf na de eerste trimester niet meer terugkwam omdat ze ziek werd. Eens genezen, zat onze dochter al een jaartje verder met een andere leerkracht liesbet

    Like

  4. Vreselijk zeg, mijn juffenhart doet helemaal pijn als ik dit lees. Ik had altijd in de klas een speciaal bakje waarin traktaties zaten voor het kindje met in dit geval glutenallergie. Soms vroegen ouders het ook aan de ouders van het kindje wat wel en niet mocht (zo leerde ik dus dat er glutenvrije potloden zijn) en als het niet mee was genomen had ik altijd iets voor het kind.

    Like

  5. Zo'n kind heeft de redenatie: jij eet varkensvlees dus kun je ook die chips eten, van thuis meegekregen. Dat noem ik nou asociaal gedrag. Ik vind wel dat je zoon er op een heel goede manier op gereageerd heeft. Dát heeft hij van thuis meegekregen. Daar kom je veel verder mee…
    Jammer dat je inspanningen om rekening te houden met iedereen niet wederkerig is.
    Liefs Kakel

    Like

  6. Stoer van je zoon om gewoon voor zichzelf op te komen en geen traktatie aan te nemen die hij niet lust!

    Mijn collega stond vanochtend bij de bakker voor gebak omdat hij jarig was geweest en belde speciaal nog of er dan iets was wat ik toch wel mocht hebben, vond ik zo bijzonder … jammer voor hem (en mij!) dat dat dan niet zo is, maar dat hij er naar vraagt … mijn dag was goed!

    Like

  7. Je doet het prima, zo te lezen! En wees gerust, er zijn echt nog wel mensen die ook rekening met de ander houden. We worden alleen wat dun gezaaid lijkt wel.
    Als je eenmaal bent ingesteld is met diabetes tegenwoordig goed te leven, hoe vervelend ook – maar zo'n vriendje als jouw zoon is wel heel fijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s