Voorbeeld

Op de donderdagochtend fiets ik om 8.55 uur naar de fitness, ik schuif naast een mevrouw met copd en dan gaan we beppen ;-). We kletsen over alles en nog wat en vandaag vertelde ze dat haar stiefzoon ook cvs/me heeft.
En weet je, zei ze ik erger mij mateloos aan hem want hij klaagt alleen maar dat hij moe is. En dan zeg ik , nou bij mij op fitness zit een mevrouw en die heeft dat ook maar die is altijd vrolijk en heeft zoveel energie. Zie je wel, zeg ik tegen mijn zoon je moet gewoon naar fitness en flink gaan bewegen.

Ik schrok daar best van, want dat is natuurlijk niet de bedoeling. Cvs/me is er in heel veel gradaties. En komt en gaat ook in golven, althans bij mij zeer zeker.
Mijn vermoeidheid is altijd aanwezig alleen op sommige dagen veel beter te handelen dan andere dagen. De goede dagen noem ik die, en dan mag ik graag wat meer doen.
De pijn in mijn lijf is er ook nog steeds, ik heb ook de diagnose fybromyalgie en op sommige dagen is die combi gewoon mega zwaar.
Dan ziet de mevrouw mij ook niet op fitness of andere activiteiten.

Dat vind ik ook het moeilijke aan mijn ziek zijn. De mensen zien mij vaak in “gelukkige”omstandigheden.
Leuk zeg, je zit op zwemmen, erg goed van je..maar als ik om half 10 het bad in spring en om 10.45 er uit kom ben ik gebroken. Mijn lijf voelt aan alsof ik lood in mijn benen heb en dan ga ik eerst een kop thee drinken.
Ik douche mij en kleed mij aan, ik fiets in 5 minuten naar huis en thuis gekomen stort ik compleet in.
De middag na het zwemmen kunt u mij opdweilen, ik lig dan op de bank, kijk tv of handwerk een beetje, zelfs dat kan dan teveel zijn.
Aan het begin van de avond knap ik op en ik lig vroeg in bed en slaap als een roos.
Maar waarom doe je het dan? Kan je dan niet beter je energie sparen is de vraag als ik mensen vertel hoe ik het ervaar.

Wat ik geleerd heb is dat je energie niet kan sparen. Je kunt op tijd naar bed, je kunt gezond eten, veel vlierbloesemsiroop gebruiken 😉 een zonnegroet doen, maakt niet uit. Energie valt niet te sparen.
Wel weet ik inmiddels wat ik met MIJn energie kan, en daar leef ik naar. Maar mijn energie is niet uit te drukken, in ampere of watt of noem maar op.
Iemand anders met mijn aandoeningen kan heel anders met zijn energie omgaan, of hele andere energie hebben. Of de energie in hele andere dingen willen stoppen.

Jaren heb ik gewerkt met deze energie, en alle energie ging zitten in mijn werk, elke dag was er strijd om de energie tussen werk, thuis,sociaal leven en eigen ruimte.
Ik heb namelijk maar voor een van deze dingen energie, en dat is vaak wat mensen niet zien.
Mensen zien dat ik naar fitness ga, of op pad , of..en denken dan..kijk nu, wat kan zij al veel.

En dat vind ik het “gevaarlijke”van de uitspraak van de mevrouw naar haar stiefzoon, ik ben namelijk geen voorbeeld of graadmeter. Ik ben misschien wat meer in balans dan haar stiefzoon en dat is heel wat anders.

Advertenties

14 thoughts on “Voorbeeld

  1. Een diagnose kan wat woord betreft wel gelijk zijn, maar kan als inhoud een heel ander betekenis hebben. Jammer dat je dan vergeleken wordt met een ander. Mijn kinderen hebben dezelfde diagnose, maar zijn heel anders en voor heel veel mensen niet eens te zien. Jij kent je grenzen, jij weet wat je kan en niet kan, dat kan een ander niet voor iemand invullen.
    Geniet van de dingen wat je wel kan doen!

    Like

  2. Ik zie een uitdaging voor je..

    Ik sport niet meer – met twee intensieve kinderen kan ik me de after – dip niet meer veroorloven – maar beweeg zo'n beetje de hele dag door. Ik ben groot, kom sterk over en je ziet aan mij niet dat ik altijd moe ben en altijd pijn heb. Ik doe de dingen die ik moet doen. Soms lukt dat niet meer, maar dan zien anderen het aan me. Is ook niet te missen, die holle ogen en die kruk. Ben ik in balans? Nee, dan heb ik meer energie. Doe ik het 'goed'? Volgens de een wel, volgens de ander niet, volgens mijzelf kan er wel wat anders maar ik bekijk mezelf met enige compassie want ik weet ook waarom ik het niet doe. Ook die strijd is niet zichtbaar voor een ander. Ik zal me nooit wagen aan een oordeel over een ander, ik bekijk de mensen met deze zelfde diagnoses met compassie. Ik doe ook niet meer aan adviezen 😉
    Het zou mevrouw sieren met wat meer compassie naar de ander te kijken. Maar ik heb ook geleerd dat dat pas kan als je het ook bij jezelf kan.

    Doe jij maar lekker je ding.

    Like

  3. Oei, altijd gevaarlijk als “leken” gaan vergelijken!

    Ik werk nog steeds waarbij collega's laaiend enthousiast zijn over wat ik doe, maar het voor mijn gevoel al een hele tijd op halve kracht (en soms minder is). Zij zien niet de momenten dat mijn lijf niet wil, dat ik in slaap val op de bank, dat ik soms zo moe ben dat ik 's nachts niet kan slapen, zij voelen de pijn niet, zien niet als ik uitvalsverschijnselen heb (magisch in dat te verbloemen haha), dat ik in de weekenden vaak knock-out lig … en ik zou ook niet willen dat zij dat zouden zien.

    Het is mijn keuze om (voorzover dat gaat) te blijven werken omdat dat voor mij de hoe-overleef-ik-modus is (lang verhaal) maar daarvoor moet ik wel héél veel andere dingen inleveren. Dus voor de buitenwereld lijk ik een actief bijtje, maar dat is schijn, absolute schijn als je me 24/7 mee zou maken 🙂

    Like

  4. Ja moeilijk he als mensen dat soort dingen doen. Ik herken je verhaal heel erg. Bij mij is me beter voelen vooral ook dat ik beter voel waar ik energie in wil of kan stoppen en dat ik me gedraag naar de grenzen die er zijn.
    Ik ben wel benieuwd wat je tegen die vrouw hebt gezegd. Of je iets hebt gezegd. Ik doe dat tegenwoordig nauwelijks meer, dat kost ook weer energie en mensen begrijpen het meestal toch niet.

    Like

  5. Ik heb extreem veel gesport. Fietste rustig 150 km en liep 's middags nog een rondje hard. Van sporten kreeg ik alleen nog maar meer energie. Sinds ik cvs heb, ben ik niet langer de baas over mijn lijf. Het is andersom.
    En dat je geen energie kunt sparen, daar was ik al achter gekomen 😉
    Het is altijd makkelijk praten over een ander. Maar wij doen daar op onze manier ook aan mee. We hebben een mening over abortus, ik noem maar iets. Terwijl je er pas echt een mening over kan hebben, als je er zelf voor komt te staan. De mevrouw op fitness moet nog veel leren. Ik ben blij dat ze niet mijn schoonmoeder is.

    Like

  6. Mooi verwoord! .. ook heb me ooit voorgenomen te stoppen met uitleggen, luister (of niet) zonder te veroordelen naar anderen (die soms beter denken te weten) ga mijn grenzen over waar ik dat wil en soms ook niet, dan gebeurt dat gewoon :-).

    Like

  7. Oei, da's inderdaad een gevaarlijke opmerking van haar naar haar stiefzoon. Ik vraag me dan altijd af of ze dat andersom ook gezegd zou hebben? ('Weet u, u klaagt de hele tijd, maar dan kent u mijn stiefzoon nog niet. Dat is pas een kanjer! Een doorzetter…') Hahaha. Misschien kan ze iets aan haar allergie voor haar stiefzoon doen? 😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s