Dag lief hondenvriendje

In 2007 besloten wij dat wij een hond wilden. Eigenlijk wilde ik dat al veel eerder maar Meneer Williams hield de boot af. Een studie, een toen nog hele jonge jongste , werken, een huishouden, twee jongedames.
Het was soms ook best een toer en zo kregen wij regelmatig logeerhonden. En tijdens deze logeerpartijtjes merkte ik dat het best wel goed ging.
De ene logeerhond was de andere niet maar ach, dat liep wel los.

En in februari van 2007 werden wij gebeld dat ze een match hadden in het asiel. Want we hadden wel wat eisen aan een hond. Goed met kinderen overweg kunnen, niet te groot en niet te oud.
We gingen kijken en werden gelijk verliefd op onze zwabber. Want zo zag hij eruit op dat moment. Zijn haar tot op de grond en met zijn 28 kilo veel te zwaar voor een cockerspaniël.
Voor 14 dagen lang gingen we elke dag naar het asiel, om te wandelen, te knuffelen, te wennen aan onze nieuwe huisgenoot.

Hij paste direct in ons gezin, en wij waren zo blij met hem. De kinderen knuffelde hem en liepen veel met hem. Hij was nog jong en speels en dol op leuke dingen. Hij werd een echte globetrotter en ging overal met ons mee op vakantie.
Voorin de auto bij mijn voeten was zijn vaste plek, als iedereen zat, plofte hij neer en viel in slaap tot we een tussenstop maakte of er waren.
Zijn kussen werd neergelegd en hij was weer tevreden.

Toen ik ziek werd was hij mijn beste vriend. Hij zat naast mij, luisterde uren naar mijn huilbuien, hielp op mij opstaan en hielp revalideren en zag mij weer terugvallen. Als ik weer eens geopereerd was dan zat hij te wachten tot ik weer thuis kwam.
Ik was zijn mens en hij mijn vriend.

Vorig jaar werd hij geopereerd aan een tumor aan zijn oog en de dierenarts verzekerde ons dat hij nog jaren mee kon. Helaas zagen wij dit niet gebeuren. Hij werd een oude man. Hij werd langzaam blind, zijn gehoor ging achteruit en hij werd dement.
Iedere keer zeiden wij tegen elkaar, als hij dat niet meer kan..dan..en zo verlegde wij grenzen.
Tot vorige week en ik de dierenarts opbelde om een consult omdat ik hem toch wel heel veel klachten vond krijgen en hij zo ongelukkig oogde.

De dierenarts constateerde zoveel mankementen dat we moesten besluiten om van onze vriend afscheid te nemen. Vrijdagmiddag is onze lieve Noa ingeslapen, op zijn eigen kussen. Tussen de mensen waar hij zoveel om gaf en die zoveel om hem geven.
Het verdriet wat ik ervaar is onbeschrijfelijk. Ik ben echt compleet van mijn stuk en mis hem enorm.
De troost haal ik uit de gedachte dat hij een prachtig leven bij ons heeft gehad, wij altijd goed voor hem hebben gezorgd en dat hij zo ziek was dat doorleven geen optie was.
Maar als gevoelsmens voel ik op dit moment een gat in mijn hart, zoals Paul Simon ooit eens schreef “losing love is like a window in your heart”.

Dag lieve trouwe vriend, tot ooit!

Advertenties

27 thoughts on “Dag lief hondenvriendje

  1. Oh man hier nog een die het zo erg vind. Ik begrijp je zo goed dat t pijn doet. Je maatje, je steun, je allessie. Ik word iedere keer kwaad als ik het liedje hoor van Marco Borsato; afscheid nemen bestaat niet. Nou echt wel. Heel veel sterkte lieverd.

    Like

  2. Toen wij onze eerste hond moesten laten inslapen was ik zo vreselijk verdrietig en van slag dat ik een dag niet kon werken. Ik vertelde het, een beetje beschaamd, aan een collega en die sprak de legendarische woorden: toen mijn hond overleed was ik meer van slag dan bij menig mens. Daar moet ik nog vaak aan denken. Het verdriet en gemis van een huisdier hakt er behoorlijk in, weet ik alles van.
    Heel veel sterkte en wat later troost je je met de mooie dingen.

    Like

  3. Jeetje…dat is zeker verdrietig en doet ook gewoon heel veel pijn, ondanks dat je weet hoe goed hij het heeft gehad. Dapper dat jullie de belissing hebben genomen, want daar valt ook iets voor te zeggen lieve schat. Kan je alleen maar een hele dikke knuffel geven en een dikke zoen x

    Like

  4. Oh, dit is zo erg…een trouwe vriend missen die er altijd voor je was. En jij voor hem. Wat een verdriet meissie! Heel veel sterkte. Er komt een tijd dat je met een brede lach aan 'm terugdenkt maar nu is het afscheid té zwaar. Heel veel sterkte ♥

    Like

  5. Zo herkenbaar ondanks dat je weet dat je de juiste keuze voor Noa hebt gemaakt. Nog altijd als we langs een bepaalde boom komen, kijken we elkaar aan … hier zette hij nog net zijn poot omhoog voordat we voor de allerlaatste keer met hem bij de dierenarts naar binnen gingen.

    Like

  6. Als ik dit zo lees schieten de tranen al in mijn ogen. Ik moet er niet aan denken dat mijn grote vriend sterft. Het lijkt mij ontzettend pijnlijk om afscheid te nemen. Het geeft wel hoeveel je van hem houdt, hoe mooi is dat? Hij heeft toch heel wat jaren deel uit mogen maken van jullie leven, en jullie van de zijne…..dat is een waardevolle herinnering. Sterkte! xx

    Like

  7. Aaah wat erg voor jou (en iedereen in je gezin). Ik kan me je verdriet helemaal voorstellen. Heb hier twee bijna bejaarde poezenbeesten en ik moet er niet aan denken dat we ooit afscheid van ze moeten nemen. Heel veel sterkte!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s