Tijd

Enkele weken geleden scheurde Meneer Williams zijn enkelbanden. Volgens hem ging het na een weekend rusten wel weer goed maar uiteraard bleek dit niet zo te zijn. Hij hinkepinkte naar de wc , klom naar boven aan het einde van de dag en had de hele dag het gevoel de Mount Everest beklommen te hebben.

De eerste week ziek zijn viel samen met de jongste zijn vakantie en er werden heel wat films verslagen. De week erop waren we samen thuis en begon hij zich met van alles te bemoeien. Waarom kook je zo? Waarom doe je dat op dat tijdstip? Heb je geen zin om met mij een film te kijken ? Noem maar op. Nu sta ik niet bekend om mijn engelengeduld dus ik werd er heel kriebelig van.

Ik ging ontzettend veel wandelen met de honden, ik bezocht veel mensen, ik bedacht van alles om maar niet de hele dag thuis te zijn maar dat was ook niet handig want ik werd steeds vermoeider. In de weken die volgde ging hij steeds meer lopen en deed af en toe een vergadering op het werk. De tweedaagse cursus in Amersfoort heb ik met heel veel gejuich ontvangen. Van blijdschap hebben de kinderen en ik op de bank Mexicaans gegeten en heb ik ze extra vroeg naar boven gestuurd…rust 😉

Want Meneer Williams is een bovenste beste man, een hart van goud, staat altijd voor je klaar…maar 24/7 is niet mijn ding. Ik heb enorme bewondering gekregen voor de mensen die de hele dag samen werken en ook nog een relatie met elkaar hebben. Of mensen die gepensioneerd zijn. De hele dag samen..het is echt niet mijn ding. Een tijdje is leuk, maar er moet wel een eindtijd aan zitten.

Je went ook aan een bepaald ritme en ik ben eerlijk, ik heb veel rust nodig. Als iemand de hele dag om mij heen hangt word ik nerveus. Dan ga ik denken, ik moet die ander vermaken, kan ik wel gewoon mijn ding doen zonder dat die ander denkt “wat doet ze nu weer”. En dat zijn mijn hersenspinsels hoor, maar ik heb er wel veel last van.

Inmiddels zit het plafond in de keuken er helemaal strak in, het kozijn in de keuken is opnieuw gemaakt. Boven hebben we een nieuwe wasbak, heb ik de meest exclusieve gerecht gegeten en loopt Meneer Williams weer als een manke kievit. Het wordt tijd om al zijn energie weer op het werk kwijt te raken!

 

Advertenties

15 thoughts on “Tijd

  1. Ook wij zijn al een paar jaar samen thuis en nooit geen problemen .We gaan gewoon ieder ons eigen gang ,hij heeft gelukkig zijn eigen plek boven met tv pc e d en soms we wat gezelligs samen .Ik moet er niet aan denken de hele dag in een ruimte te zitten samen of een man die zich overal mee bemoeit .De man hier doet een deel van het huishouden en daar bemoei ik me niet mee .Hopelijk kan je man zich snel weer op zijn werk ‘storten’
    Gr Elisabeth

    Like

  2. Wat grappig! Ik kan me er niets bij voorstellen. Wij hebben vanaf 1989 een atelier aan huis en werken sindsdien samen. We delen ook de rest van het huis, zelfs het bed! Ieder heeft eigen bezigheden, we delen veel maar niet alle interesses en hebben, sinds de kinderen de deur uit zijn, zelden meningsverschillen (partner is minder “streng”)
    We gaan regelmatig samen met vakantie maar ook vaak met vriend/vriendin en soms alleen!
    Nog minstens 25 jaar op deze manier, ik zou er direct voor tekenen (ben 66)

    Like

  3. Ik heb ook zo af en toe mijn momentje rust nodig. Of toch iets dat ik alleen kan doen. Onder de middag ga ik altijd thuis eten (werk maar 2 minuutjes bij mijn werk vandaan). Normaal gezien ben ik dan alleen thuis en kan ik rustig even mijn ding doen. Nu is het vakantie, mijn vader geeft les, dus is thuis. Ik word er GEK van.
    En binnenkort is het zomervakantie, en is hij 2 maand altijd thuis. Ik mag er niet aan denken!

    Like

  4. O, ik volg je compleet! 100%.Totaal! Ik ben gek op mijn lief, kan ook heel lang samen met hem op een paar vierkante meter vertoeven, maar als hij maar een béétje verkouden is…. dan is het allemaal gewoon nét iets teveel… 😉

    Like

  5. Heel herkenbaar. Ik vind het fijn om af en toe alleen te zijn. Maar Hubbie denkt daar anders over. Inmiddels ruim drie jaar verder ben ik nog steeds niet helemaal gewend.Hij willt alles samen doen en vindt veel niet nodig. Ik mis een beetje ruimte voor mijzelf. Ik hoop dat het straks bij jullie weer op rolletjes loopt.

    Liefs Frederique

    Like

  6. Om te beginnen beterschap met de enkelbanden van manlief. Je schrijven komt me heel bekend voor ik moet er meteen bij zeggen niet bij mij zelf. Ik zie en zag dit veel om me heen gebeuren. vrouwen die het niet gewent zijn dat manlief de hele dag thuis is of om hen heen hangt of nog liever met dingetjes gaat bemoeien. Ik ken er zelfs die echt balen als manlief spontaan vrij neemt als verrassing en de vrouw overvalt met die verrassing. Je ziet dan toch dat ze een beetje uit hun doen zijn noem ik het maar. Ik zelf woon nu bijna 2 jaar samen met Ellis en we zijn eigenlijk dag en nacht samen maar dan ook echt samen . We doen echt heel veel samen. Nu moet ik eerlijk zijn in mijn vorige relatie werkten ik ook nog samen en op dezelfde afdeling! ! Of het nu komt dat je als twee vrouwen samenleeft dat dat dan toch anders ligt makkelijker is of mee dezelfde interesses hebt geen idee. Maar ik hoor dit heel erg vaak. Mijn tante zag er al jaren tegenop dat haar man met pensioen zou gaan. Hij had nl totaal geen hobby’s, en ze zag de bui al hangen. Ze heeft toch haar eigen dingen die ze al zoveel jaar doet. De een heeft nou eenmaal meer behoefte aan eigen tijd dan de ander. Maar ik kan me heel goed voorstellen als je het niet gewent bent dat het dan lastig kan zijn.

    Like

  7. Dit is een héél herkenbaar verhaal! Nu ben ik wel getrouwd maar we wonen niet op één adres, en als hij bij mij is bemoeit-ie zich ook overal mee. Vroeger bijvoorbeeld kookte ik heel graag (en goed), maar nu na zo’n 12 jaar ‘bemoeienis’ is de lol er voor mij grotendeels af. Ik ben heel onzeker geworden met mijn kookkunsten en hoewel hij zegt dat hij het allemaal niet zo meent, laat ik hem koken en probeer ik te helpen. Maar ook het helpen wordt gezien als bemoeien. En mijn man heeft een hart van goud en is de beste vent die je je maar kunt wensen, maar soms denk ik wel eens: is het alweer zondagavond…? Slecht hè? Ik heb echt hetzelfde als jij: dat je denkt dat je hem moet vermaken.
    Doordat ik ruim tien jaar alleen ben geweest, heb je zo je eigen rituelen en dingetjes. Die heb ik doordeweeks nog steeds, maar als hij er is moet ik me altijd bijstellen. Hij denk ik net zo goed als ik. Met soms als resultaat dat onze weekenden niet altijd gezellig zijn.
    Ik schrijf er nooit zo openlijk over op mijn blog, zoals jij wel doet, omdat ik denk dat ik hem ermee kwets, maar nu ik zie dat jij er wel over schrijft lucht dat zelfs op bij mij. Maar het is wel le ton qui fait la musique, en ik denk dat ik het niet zo verfijnd kan neerpennen als jij!
    Hartelijke groet,
    Conny (papillon60.blogspot.nl)

    Like

    1. Dank je wel voor je leuke reactie, Meneer Williams leest mijn blog ook en kent mij ook wel 😉 na 18 jaar. Hij heeft het soms ook wel hoor, vorige week boekte ik de jaarlijkse vakantie met mijn vriendin en dan vind hij dat ook heerlijk dat ik een weekje weg ben 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s