Het feest en de voet

Vorige week hebben wij een masterlijk feest gevierd. Onze oudste heeft haar master gehaald. Trotser dan die dag konden wij niet zijn aangezien zij na haar verdediging ook nog eens een 8 op haar master kon zetten. Volgens mij heb ik nog nooit zoveel mensen zien stralen die dag en de dame zelf straalde het meest!

Nu stond dit feest al een tijdje vast en de uitnodigingen waren de deur uit , we gingen een tuinfeest houden.Voor ons een aanleiding om de tuin eens helemaal goed op te ruimen. Aangezien we een ruime tuin hebben nam dit karweitje nogal wat dagen in beslag en uiteraard een dag voor het feest moest er nog een laatste karweitje worden gedaan. Er stond nog een massieve tafel die aan het rotten was en die zou meneer Williams in stukjes gaan slaan. Een laatste poot deed moeilijk..en uiteraard was daar de beste stuurlui…zucht…ik moet dat toch eens afleren.

Eerst deed ik meneer Williams iets voor maar dat werkte niet, en toen ging ik iets naar achteren staan en door de actie vloog ineens de massieve tafelpoot door de lucht en landde…echt helemaal loodrecht op mijn voet. Kent u dat , dat u iets ziet gebeuren en dat u denkt..dit is gewoon niet waar , wat er nu gebeurt. Dat de pijn nog niet eens uw hersenen heeft bereikt?

Meneer Williams was compleet verbijsterd en ik zei alleen maar het gaat wel, ik strompelde naar binnen waar mijn kinders waren. Die gelijk met ijsblokjes aan kwamen rennen en toen keek ik naar de voet. Hij was amper beschadigd aan de buitenkant maar de pijn …. Hoe moet dat nu morgen, jammerde ik gelijk. Ik had voor het feest een nieuwe jurk gekocht en hoe leuk was dat om daar een hakje onder aan te trekken.

De dag van het feest was mijn voet een ballon, mijn ruimste ballerina trok ik uit de kast om mijn voet in te wurmen. Naast de dikste voet was het ook nog eens de warmste dag dus mijn voet hield heel veel vocht vast. Het andere voetje was gewoonweg een schim er bij vergeleken. Tijdens de verdediging zat ik keurig met het voetje omhoog, en de rest van het feest heb ik veel zittend doorgebracht met de voet omhoog.

Inmiddels is de voet iets geslonken, de tenen zijn blauw, ik kan prima lopen maar loop ik te lang of zit ik te lang met de voet naar beneden dan zwelt de voet op. Dan lijkt het net alsof er een kussen in mijn voet komt. Bovenop mijn voet heb ik nog veel pijn en inmiddels ben ik ook wel mijn huis een beetje zat, want ik kan vrij weinig. Een stukje lopen lukt amper, fietsen durf ik niet omdat ik dan mijn voet op de grond moet gaan zetten en dat lukt nog niet in onverwachte bewegingen.

Voor mijzelf is morgen de deadline , als de voet dan nog zo is ga ik eens de dokter bezoeken want u begrijpt, de horrorverhalen over gebroken middenvoetsbeentjes zijn mij natuurlijk al in den treure verteld 😉

Advertenties

16 thoughts on “Het feest en de voet

  1. was je maar meteen naar een dokter geweest ! Ik was ook zo “flink”, maar na 3 weken bleek dat ik aan mijn bovenarm een fraktuur en een peesscheur had!
    Gefeliciteerd met de dochter en beterschap!

    Like

  2. Geweldig voor jullie Dochter en terecht heel trots en fijn dat het zo’n leuk feest was .Maar het lijkt me heel verstandig om naar de huisarts te gaan .En geen groot horror verhaal over het gebroken middenvoetsbeentje maar ik ben ook eigenwijs geweest en dan duurt het gewoon veel langer eer het geneest .Beterschap met je voet .
    Lieve groetjes Elisabeth

    Like

  3. Gefeliciteerd met je dochter…geweldig knap van haar, het is niet niks…
    Sorry, heel vervelend van je voet, maar hoe je het beschreef, ik schoot er toch wel een beetje van in de lach, zo bedoel ik het niet natuurlijk, maar jou schrijfstijl is zo ‘apart’ je zou een boek moeten schrijven… Maar ik leef wel met je mee, al denk ik dat de dokter weinig anders zal gaan zeggen dan dat je met je voet omhoog moet gaan zitten…net je al deed dus..

    Like

  4. Nogmaals gefeliciteerd! Heel terecht dat je trots bent. Maar moest je nou weer zo nodig de aandacht met je dochter delen? (Grapje, hoor. Echt!) Dat je nog zo lang gewacht hebt en niet eerder naar de dokter gegaan bent. Een foto en voila..je weet waar je aan toe bent. Maar ja, “even aankijken” zou ook het eerste zijn wat er in mij opkomt, dus ik begrijp je wel (-:
    Liefs en beterschap

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s