Herinneringen

Na 2 dagen zware migraine was ik best depressief, de hele wereld was slecht, en de promotie van meneer William stom want ik wilde zelf werken. En niemand vond mij aardig. Zelfmedelijden ten top. Toen stuurde iemand mij een berichtje , iemand die ik online breiles geef, wat dan wel weer heel leuk is. En ik keek in mijn facebook brievenbus en zag een berichtje van iemand uit een ver verleden.

De mevrouw in kwestie schreef een opgewekt berichtje dat het al zolang geleden was maar dat ze mij onmiddellijk herkende. En of ik nog de vele middagen kon herinneren die we hadden door gebracht bij ons in de schuur met het uitvoeren van scheikundeproefjes en onderwijl bracht mijn moeder de lekkerste chocomelk ooit.

In eerste instantie dacht ik, huh..gaat mijn geheugen zo snel achteruit dat ik hier totaal geen herinnering meer aan heb? Hoe kan dit gebeuren? Maar toen ging ik nog eens goed nadenken. Ik vond de mevrouw in kwestie eigenlijk helemaal niet zo aardig op de middelbare school. Ze was namelijk stapel verliefd op de ex en hing altijd aan zijn lippen als hij maar boe zei. Verder kon ik mij alleen maar herinneren dat ze met aardrijkskunde achter mij zat met haar vriendin te mekkeren over hoe belangrijk alle schoolvakken waren.

Ik leerde vreselijk makkelijk en deed in die periode alleen maar mijn best voor school als er een proefwerk aan kwam en verder vierde ik feest. Niets geen scheikundeproefjes in de schuur. Die schuur van ons daar konden amper twee fietsen in staan en volgens mijn moeder stopte ik daar een kat van ons in als ie stout was geweest. Maar waar mijn moeder en ik blauw om hebben gelegen is om het chocomelk verhaal. In die tijd namelijk werkte mijn moeder fulltime in het onderwijs en vierde ze feest. Ze was net bij mijn stiefvader weg en ze vierde haar vrijheid. Daarnaast is mijn moeder iemand die best een glaasje chocomelk wil maken, uit een pak, in de magnetron maar verder niets bijzonders.

Mijn moeder riep gillend van de lach uit dat de enige proefjes die zij wist die ik deed waren biologie proefjes. Als vanouds moesten we vreselijk lachen, we waren er al over uit dat ik geen dementie had maar dat die mevrouw mij verwarde met iemand anders. Ik schreef een keurig berichtje terug waarin ik vermelde dat ik wel wist wie ze was maar totaal geen beeld had bij haar herinneringen aan vroeger.

Mijn donkere bui was verdwenen, het vele lachen had mij weer op de juiste plek gebracht en zingend begon ik vandaag mijn dag. Vanmiddag neem ik een lekker glas chocomelk, uit een pak , opgewarmd in de magnetron 😉 Dank je wel oude klasgenoot!

 

Advertenties

7 thoughts on “Herinneringen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s