Lipstick niveau

Een tijdje geleden vertelde iemand mij over allerlei klachten , dat deed ze niet voor de eerste keer en ik dacht goh, misschien heb je, ook gezien haar leeftijd (69 jaar) een vitamine d tekort. Ze komt namelijk weinig buiten, eet niet al te best en de wijn is haar beste vriend. Ik vertelde in het kort de symptomen van vitamine d tekort en dat die overeen kwamen met wat zij aangaf. Ook gaf ik de tip om dat eens te laten prikken.

Ik gaf een aantal voorbeelden van mensen in mijn omgeving die dit ook hadden gehad, en dat ze nu aan de vitamine d zaten en ervan opknapten. Ze keek mij heel hooghartig aan en sneerde dat ze niet zoals ik, dagelijks het medische journaal las en dat er niets met haar aan de hand was. Ik was helemaal verbaasd, ten eerste vind ik de kennis over vitamine d een soort algemene kennis maar ik wilde alleen maar helpen.

Gisteravond gingen wij uit eten met vrienden en bestelde een bepaald soort vlees. Dat soort rundvlees sterft langer af dan gewoon rundvlees. Ik vertelde dit aan mijn vriendin die zowat een rolberoerte kreeg van het idee dat vlees eerst moet afsterven. Uiteraard heb ik door de jaren heen veel van Meneer Williams geleerd op dat gebied. Maar hoe ging dat vroeger dan vroeg de man van de vriendin.  Meneer Williams vertelde heel uitgebreid van cowboys die vlees onder hun zadel meenamen en nog meer van dit soort feitjes. De man van de vriendin keek Meneer Williams hooghartig aan en gaf aan voor dit soort dingen geen tijd te hebben om zich daar in te verdiepen.

Wederom was ik heel verbaasd, want volgens mij is dit gewone algemene kennis. Ik heb dit namelijk geleerd op de middelbare school tijdens geschiedenis. Maar het meest verbaasde mij, en dit zijn maar twee voorbeelden, dat mensen zich zo “aangevallen”gedragen als je iets dieper op de materie ingaat. Ik vind deze kennis iets wat bij je algemene kennis hoort. Lijkt mij handig dat je als je op een werelddeel leeft waar tig mensen vitamine d tekort hebben dat je er kennis van hebt, of dat je in ieder geval bij twijfel een dokter raadpleegt.

Of komt het door het feit dat ik niet van oppervlakkige gesprekken houd, en mij dus graag verdiep in allerlei materie zodat ik beslagen te ijs kom. Is dit misschien mijn autistische trekje om alles goed te weten? Ik merk wel dat ik met bepaalde mensen het niveau van de gesprekken op lipstick niveau houd. Die term heb ik bedacht toen ik ooit eens een schoonzusje had die niet verder kwam in gesprekken dan de kleuren van haar lipsticks. Dit is trouwens geen grapje of cynisch bedoeld, als u mij echt vraagt wat mijn voormalig schoonzusje bezig hield kan ik u daar geen zinnig woord over zeggen behalve de kleuren van haar lipstick.

Gelukkig zijn er genoeg mensen die het lipstick niveau ontstijgen want als ik toch ergens moe van word, is het wel op dat niveau praten. Of om mijn kennis te verbergen omdat de ander zich daardoor niet prettig voelt. Ga ik nu lekker zwemmen, onder water praat er niemand 😉

Advertenties

17 thoughts on “Lipstick niveau

  1. Herkenbaar… Op lipstickniveau verdiep ik me in no time in de ingrediënten en voors en tegens daaromtrent, eventueel aangevuld met de geschiedenis van het betreffende merk. Verlies ik ook weer luisteraars in den conversatie 😂
    In de winter slik ik d met mijn kuiken mee. Werkt ook goed tegen depressieve gevoelens.
    En die vrienden van jou eten dan vast ook geen zuurkool… Of champignons 😜

    Liked by 1 persoon

  2. Ook toevallig introvert? Want ik herken zo veel aan je verhaal. Ik ben een sociale introvert en ik ga graag dieper op onderwerpen in. Ik leer graag, weet graag waar ik het over heb om op mijn bek gaan te voorkomen, en bespreek dit het liefste 1op1. Soms energieke gesprekken waar ik veel uit haal. In een groep houd ik het dan op lipstick niveau, want anders kost het mij te veel energie.
    En die vitamine D? Ik heb een best heel groot tekort op het moment en slik hoog geconcentreerde supplementen, het gaat steeds een stukje beter. De pijn is nu weg, maar ben nog wel erg moe en soms wat depri. Het gebeurt veel vaker dan mensen weten. Het is helaas geen algemene kennis (meer).

    Liked by 1 persoon

  3. Zoals mijn moeder zei over dit soort gesprekken: lange dagen, mooi weer. Of te wel, gaat nergens over. Met heel wat mensen blijf ik op dat niveau. Als ik me daarvan bewust ben is dat Ok. Met anderen ga ik de diepte wel in!

    G

    Liked by 1 persoon

  4. Ik ben bang dat het ook wel aan ons ligt hoor mevr. W. Wij denken over van alles na en denken dat anderen dat ook doen.
    Omdat stoppen met suiker zoveel voor mij gedaan heeft en ik dan iemand hoor die zoveel klachten heeft met van alles dan vertel ik mijn verhaal maar het eerst wat ze zeggen is; ik gebruik niet veel suiker of daar ben ik niet overgevoelig voor of wat een onzin.
    Verder praten mensen vaak liever over anderen dan dat ze de diepte in gaan over een of ander onderwerp.
    Niet allemaal natuurlijk
    liefs

    Liked by 1 persoon

  5. Mooie blogpost, en ik doe met jullie mee…voer ook zo de gesprekken, verdiep me overal in…
    Maar ik haat het lipstickniveau, dus ook verplichte verjaardagen, ..daar wordt je zo moe van…
    En ‘eten ‘doet veel, ik weet nog dat ik 3 jaar geleden bij de dokter zat met een ‘algeheel gevoel van malaise” zoals hij het noemde… is helemaal weg …..door geen suiker meer te eten, en gewoon gezond….

    Like

  6. Nadenken is leuk en verdiepen ook, maar niet altijd en zéker niet met iedereen. Ik hou daarom wel van een gesprek op lipstickniveau (hoezo is het niet interessant om te weten of je roze of rode lipstick moet gebruiken, haha) en op zijn tijd poep-en-pieshumor (ooit die term in de zorg geleerd ; )). Altijd maar de diepte in moeten, daar kan ik dan weer moe van worden. Zo zie je maar weer, iedereen is anders ; )

    Liked by 1 persoon

  7. Lipstickniveau noemen we hier kruidvatfolder-niveau; in de tijd dat ik kids nog naar school bracht, was daar een groepje moeders die echt elke week een terugkerend onderwerp hadden … de aanbiedingen uit de folder en zich druk maakten om wie voor wie dit mee kon brengen.

    Ik ben meer van een “goed gesprek” maar heb ook wel geleerd dat dit niet met iedereen kan en ik dat ook niet met iedereen wil 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Ik vind het juist fijn als tijdens een gesprek iemand mij meer kan vertellen dan basis kennis van betreffend onderwerp. Nooit te oud om iets te leren. Lipstickniveau heet hier trouwens schoolpleingezwets.

    Liked by 1 persoon

  9. Ik denk dat het met mijn algemene kennis nog steeds goed is gesteld. Toch moet ik bekennen dat details over vitamine D en het afsterven van vlees mij ‘tamelijk’ onbekend zijn. Daartegenover weet ik wel dat ik geïnteresseerd zou luisteren als mijn vrienden of tafelgenoten er zouden over vertellen.

    Liked by 1 persoon

  10. Als iemand mij iets vertelt waar ik niet veel van weet ben ik daar juist blij mee!
    Misschien willen ze liever dom blijven haha.
    Van besterven van vlees, dat wist ik al, mij opa slachtte vroeger zelf dus er hing regelmatig e.e.a. in de schuur voor een paar dagen 😉
    Koetjes en kalfjes gesprek is soms ook leuk op z’n tijd.

    Liked by 1 persoon

  11. Dergelijke personen heb ik uit mijn leven gewist. Ik kan niet tegen die gesprekken die nergens over gaan. Meestal willen de mensen een klankbord om te vertellen hoe geweldig ze zijn.
    Ik begrijp niet wat er verkeerd is om iets nieuws te horen/leren. Dan leer je toch nooit meer iets bij??

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s