Horrorverhalen

mammogram joke

 

Al tijden voordat ik 50 werd maakte ik mij op voor het fenomeen de mammografie. Ik las er van alles over. Ik bekeek uitgebreid sites met voor en tegenstanders. Uiteraard besprak ik het met tig mensen waaronder ook de huisarts. En ik vroeg om een echo. Dat plat drukken, ik was als de dood voor kneuzingen en bloedingen. Kankercellen die gewoon in de borst zaten en verder niets deden maar dan ineens ..splets..uit elkaar werden gedrukt en ik zou aan de beurt zijn.

Vanmorgen mocht ik mij melden in het ziekenhuis ,niet ons grote stadse ziekenhuis maar een klein ziekenhuis in een klein plaatsje verderop. Een ziekenhuis waar qua sfeer de tijd heeft stil gestaan. Waar men nog heel vriendelijk is, aardig, lunchpauzes houdt en dit ook aangeeft en de entourage is er prachtig.  Ik werd binnen geroepen en de radiologe begon een gesprek met mij. Over de echo en dat ze toch wel heel graag een mammografie wilde maken.

Uiteraard ging ik compleet in de remmen, ik had er zo lang over nagedacht en besproken, een gewone echo dat zou het worden. Waarom wil je het niet vroeg ze heel vriendelijk en ik vertelde over de horrorverhalen, de pijn, de ellende en toen kwam ineens mijn grootste angst naar voren..stel dat ze wat vinden..wat dan? Ik moest echt even een heuse traan laten toen ik deze angst vertelde. Ze verzekerde mij dat zij en haar collega heel bekwaam waren en dat ze geen onnodige pijn of druk zouden laten voelen tijdens het onderzoek. En mochten ze wat vinden, dan was ik er op tijd bij en dan kwam het vast allemaal goed.

Ik stemde toe en werd naar een ander kleedhokje gebracht, daar keek ik in de spiegel en dacht aan mijn mantra “wie niet bang is , kan ook niet dapper zijn”. De radiologe en collega hielpen mij met het apparaat en verzekerde mij , mocht er een te hoge druk zijn moest ik dat melden en ik moest mee tellen tot 10 dan was het over. De eerste foto wachtte ik gespannen af en toen ze zei het is klaar..vroeg ik mij af wanneer de pijn of de druk nu kwam? De beide dames moesten ontzettend lachen en zeiden dat dit het was.

Het gaf uiteraard geen pas maar ik heb wel gezegd dat ik ze kon omhelzen, want ik had nergens last van. De foto van de zijkant was ietwat anders maar ik heb nu alleen een beetje spierpijn in mijn oksel omdat ik het apparaat erg inning moest omhelzen en het gaf niet mee.

Voordat ik naar het ziekenhuis ging had ik gewinkeld, een broek en een shirt in een maat kleiner. Omdat ik zo”n bikkel was trok ik gelijk mijn nieuwe shirt aan en trakteerde mijzelf op een aardbeien smoothie. En ging heerlijk relaxed zitten genieten en bijkomen in het restaurant.

Dus naast alle horrorverhalen die ik heb gehoord , kan ik nu mijn eigen verhaal neerzetten. Ik vond het 200% meevallen, tuurlijk ben ik wel bezorgd naar de uitslag, de voorlopige uitslag zag er prima uit maar het moet nog helemaal worden beoordeeld. De radiologe heeft gezegd dat ik over 2 jaar weer terug mag komen in dit ziekenhuis. Die uitnodiging sla ik niet af, want zo als deze dames mij er doorheen hebben geloodst, dat verdient een bloemetje!

Advertenties

13 thoughts on “Horrorverhalen

  1. Wat fijn dat het zo goed ging! Ik heb een keer een mammografie laten maken en dat was geen pretje. Het was heel erg pijnlijk. Ik denk dat jij het heel,erg getroffen hebt met de verpleegkundigen en dat het ook uitmaak wat voor soort borsten je hebt. Met heel ronde dames is het moeilijker pletten.

    Like

  2. Goed van je!
    Ik moet volgende maand voor de zevende keer. Na baarmoederhals en blaas mag ik toch alsjeblieft hopen dat ze hier niet óók iets fouts gaan ontdekken.

    Like

  3. Goed van je om het toch te laten doen. Fijn dat je geen pijn hebt gehad en zulke fijne mensen om je te begeleiden .Zelf heb ik wel altijd best veel pijn maar acht het duurt geen uren zeg ik altijd maar zo.Ik duim voor je op een goede uitslag .Ik mag ergens in Augustus weer .
    Elisabeth

    Liked by 1 persoon

  4. Ik heb drie keer een mammogram gehad. Twee keer geen centje pijn en een keer wel, maar toen moest ik ook bijna ongesteld worden, dat heeft natuurlijk invloed.
    Fijn dat je zo goed werd begeleid, wat een fijn ziekenhuis.

    Liked by 1 persoon

  5. Ach lieverd toch. Wat maken andere mensen ons toch angstig met hun vreselijke verhalen.
    Zelf 2 keer geopereerd aan 1 borst en ja die is heel gevoelig maar toch is het te doen en het duurt gewoon heel even. Het scheelt inderdaad per keer dat dan weer wel maar het is nooit erger dan de angst. Goed gedaan!

    Liked by 1 persoon

  6. Wat goed dat je het toch gedaan hebt!
    Ik vraag me altijd af waarom ze niet iets anders uit kunnen vinden, iets vrouwvriendelijker.
    Ik heb het ook al een paar keer gehad en vind het geen pretje ondanks dat het hele lieve dames zijn die je helpen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s