Wandel tag

Bij de Gans las ik de wandel tag en ik dacht, ik ga deze ook eens invullen want ik wandel ook graag en ik was een beetje inspiratieloos (maar dit terzijde 😉20170917_191055

Waarom wandel je?

In de eerste plaats omdat ik twee harige vriendinnen heb die toch wel een paar keer per dag graag naar buiten willen. Maar voordat ik deze vriendinnen had, had ik een harige vriend die bij ons is komen wonen met in het achterhoofd dat hij een stok achter de deur was om meer te gaan wandelen. We hebben ook ontzettend veel met hem gewandeld en je kon hem overal mee naar toe nemen.  Ik vind wandelen heel erg leuk maar zonder honden erg ongezellig. Ik dwaal af, ook voor mijn gezondheid.

Wanneer wandel je?

Als de middelste niet thuis is wandel ik smorgens, s middags en aan het begin van de avond. Dan zijn de wandelingen allemaal wel wat korter omdat ik mijn energie moet spreiden. Is de middelste thuis dan doet zij de ochtendronde en kan ik s middags een lekkere lange wandeling maken. Als meneer Williams vrij heeft , dan rijden we ook wel eens ergens naar toe om te wandelen.

Waar wandel je het liefst?

Ik heb het geluk dat aan het einde mijn straat een park begint wat over gaat in een bos. het is een prachtig gebied, met enorm veel Twentse kenmerken. Er staat een zorgboerderij met een enorme moestuin. Er lopen waterbuffels, tegenwoordig hebben we een uil die elke dag in zijn boom zit en op ons neerkijkt..ik kan zo nog wel even doorgaan ;-). Maar dropt u mij bij zee ben ik net zo lyrisch!20170915_092538

Wandel je samen of alleen?

Ik wandel altijd met mijn harige vriendinnen en het liefst alleen. Ik hoef al die aanspraak onderweg niet. Genieten van de rust, van de prachtige natuur, soms een foto maken. Maar vooral veel inspiratie opdoen, voor bijvoorbeeld een blog of een ontwerp of een idee over iets wat ik wil maken. Daar heb ik niet een kwetterend persoon naast mij voor nodig. Meneer Williams of de kinderen vind ik heel gezellig. Maar niet elke keer. 20170922_095125

Wat is voor jou het perfecte wandelweer?

Het liefst een klein zonnetje, graadje of  20 en dan lekker zonder jas.

Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?

Mijn camera, zakjes voor de honden en als ik langer ga wat te drinken.

Wat is jouw wandeltempo?

Ik houd van lekker doorstappen, soms sta ik stil om dingen te bekijken maar verder mag ik graag doorlopen.

Op welke schoenen wandel je?

Dat is van het weer afhankelijk. Ik heb afgelopen zomer op wolky”s gelopen in het bos. Maar het liefst draag ik mijn Nike. Lekker met verende zool, goed voor ooit eens een hielspoor. En ik heb ook hele degelijke wandelschoenen voor als het slecht weer is.

Wandel je het liefst verhard of onverhard?

Ik heb niet echt een voorkeur. Voorheen met de knie moest ik wel wat voorzichtiger zijn maar tegenwoordig doet de knie het heel goed en kan ik makkelijk onverhard lopen.

Wanneer is voor jou een wandeling geslaagd?

Als ik niet te veel mensen ben tegen gekomen. Dus lekker rustig heb kunnen wandelen, dat ik de dingen heb kunnen overdenken die ik wilde overdenken. Als de honden met de tong op de grond slepen 😉 en als ik thuis kom en denk, ik heb genoten en heb nog energie over. En uiteraard mooie dingen heb gezien.20170915_091006

Heb ik u meegenomen door mijn wandelritueel. Wens ik u een heel fijn weekend met mooie momenten en wandelingen uiteraard!

Advertenties

De jongste

Afgelopen jaar heeft de jongste enorm gepubert. Echt volop erin! Voor ons gevoel van de ene op de andere dag maar als ik terug kijk begon het al een beetje te komen aan het eind van de 1e klas. Ineens ging de groeispurt erin, het is echt een lang end aan het worden en met zijn lijf groeide ook zijn geest mee.

Regelmatig moesten we op school komen, kregen we telefoontjes van de mentrix en haalden we allerlei opvoedtrucs van stal. Want we waren natuurlijk geen groentjes op dit gebied. Twee zussen waren hem voorgegaan en hadden ook hun puberteit uitbundig gevierd. Maar wat was het vermoeiend, en soms was ik ten einde raad. De jongste dacht vast ,ik ben de hekkensluiter, ik laat ze er nog extra van genieten.

Ik werd er ook nerveus van want elke dag vreesde ik weer een telefoontje, en regelmatig werd die angst helaas ook waarheid. En dan konden we weer komen opdraven. Ik heb Meneer Williams regelmatig enorm uit zijn dak zien gaan van onmacht omdat de jongste totaal niet luisterde, of ons zelfs negeerde.

Aan het begin van de zomervakantie waren we zo blij, hij was over en nu vakantie. De eerste weken leek hij nog wel pubert 2.0 maar gaandeweg de vakantie leek hij bij te draaien. Hij kreeg een baantje als folderbezorger en het feit dat hij dat dit jaar examen gaat doen maakte ineens het heel overzichtelijk voor hem. Hij lijkt verantwoordelijker voor zijn spullen en zijn huiswerk en hij krijgt complimenten van docenten dat zijn houding zo is veranderd en dat doet hem groeien.

Naar mij toe begint hij echt een man te worden, laat mij het maar tillen mam, dat is voor jou te zwaar. Of zal ik die pot groenten open maken, jij hebt daar nog wel moeite mee. Ook onze gesprekken zijn serieuzer, over zijn toekomst, over dingen die in de wereld gebeuren, over zijn relatie (inmiddels al een jaar) en over zijn vrienden. We kijken samen series en hij is een stuk gezelliger.

Gisteren vertelde hij dat hij het best vervelend had gevonden dat hij zich zo rot had gevoeld. Alsof er een storm door mijn lijf heen ging en dat mijn hoofd altijd zo druk was, nog drukker dan normaal. De puberteit is voor ieder kind heftig maar voor een adhder is het wel een ramp. En we zijn er nog niet maar we zien vooruitgang en dat is wel heel fijn.

20170828_165019

En ik post niet vaak meer foto”s van hem maar deze mocht wel. Dit is in de Efteling met zijn beste vriend en buurjongen. We hadden een topdag met deze twee knappe kerels! Deze puberteit overleven wij ook wel weer!

Cup of tea

3f5957c800df66f4383fe691457eb235

Gisteren was ik in Zwolle, ik had een hele leuke bijeenkomst in een handwerkwinkel en ik had afgesproken met een mevrouw die ik via instagram had leren kennen. Het was gezellig en de mevrouw was heel gezellig, het klikte enorm. Dat soort dingen vind ik altijd heel erg leuk.

Bij ons aan tafel zat nog een mevrouw en ik merkte aan haar dat er totaal geen klik met ons was. Geen punt hoor denk ik dan want je kan niet met iedereen vriendjes zijn. De mevrouw was een beetje geïrriteerd over het feit dat ze geen klik met ons had en maakte steeds vervelende opmerkingen. De leuke mevrouw en ik negeerde het, en gelukkig ging ze op een gegeven moment ergens anders zitten.

Nu wilde het geval dat de geïrriteerde mevrouw dezelfde trein zou nemen als ik, alleen reisde ze in de 2e klas. Ze gaf aan dat ze wel met mij samen terug wilde reizen en ik dacht even heel snel na. Ik gaf aan dat ik 1e klas reisde, ik dat deed voor mijn rust dus bedankt voor het aanbod maar nee.

Nu moet u weten dat ik bijna nooit nee zeg, in dit soort gevallen. Ik ben iemand die zijn grenzen niet goed bewaakt. Die heel vaak mensen erover heen laat komen en dan pas inziet dat ze er over heen zijn gegaan en dan niet weet hoe ze dat moet oplossen. Dat leidt tot vervelende confrontaties, en de laatste maanden heb ik niet alleen aan de buitenkant gewerkt maar ook aan de binnenkant.

Want nee zeggen tegen eten, nee zeggen in bepaalde sociale situaties vond ik altijd heel erg moeilijk. Mijn overgewicht kwam niet uit de lucht vallen 😉 Met behulp van de psychologe heb ik hier aan gewerkt. Ook om het vriendelijk te zeggen, en gelijk als ik het gevoel heb, dit voelt niet goed. En niet pas als men tig keer de grens is over gegaan.

Ik vind iemand afwijzen ontzettend moeilijk, ik wil het graag iemand naar de zin maken en ik wilde ook altijd heel graag lief worden gevonden. Als ik die moeite niet meer doe voor iemand, dan is de liefde over ;-). Uiteraard kan je dat heel makkelijk vertalen naar eten. Iemand biedt je iets aan, en uit beleefdheid weiger je niet. Of je weigert en de ander zegt, doe niet zo ongezellig of wat maakt dat ene stukje nu uit. En deze uitspraak is ook een toppertje..ik heb het speciaal voor jou in huis gehaald.

Maar de vertaalslag naar mijn dagelijkse leven zit er dus nu ook in. Want eigenlijk was de geïrriteerde mevrouw een stuk taart die ik aangeboden kreeg maar waar ik totaal geen trek in had. Ik had namelijk al een heel leuke middag en een leuk contact. Ik had dus al gegeten. Dus waarom zou ik iets gaan doen waar ik totaal geen zin in had.

Ik reisde heerlijk 1e klas terug, samen met mijn e-reader waar ik Camilla Lackberg op had staan. Tijdens de reis bedacht ik mij dat de psychologe en ik goed werk hadden verricht. Je kan het niet iedereen naar de zin maken, maar wel proberen jezelf het naar de zin te maken zei de psychologe vaak tegen mij. En dat houd ik mijzelf dan maar voor!

Groene vingers

20170906_083426

De afgelopen jaren heb ik regelmatig een plant gekocht om hem na een paar maanden toch helaas via de groene kliko weer af te voeren. Ik heb nul groene vingers. Gelukkig heeft de middelste deze wel en hoe verder ze kwam met haar opleiding en werk hielp ze mij met verschillende planten in leven houden.

In de eetkamer staan twee orchideeën, deze planten staan er om bekend dat ze wel tegen verwaarlozing kunnen en die doen het ook heel goed. Voor de woonkamer kocht ik een citroenplant tegen de muggen. Die geeft duidelijk aan wanneer die water moet, dus dat is ook handig.

En ik kocht een Chinese geldplant, een pilea , die is op dit moment heel populair. Ik weet niet of u er eentje heeft maar bij ons helpt het nul komma nul qua geld maar wie weet komt dat nog ;-). En nog wat onduidelijke maar leuke planten om te zien.

Sinds een half jaar floreert onze binnentuin enorm. Ik stek als een gek, en overal groeien en bloeien mijn planten. Ik kreeg zelfs gisteren via de post van een lieve bloglezeres een doosje met stekjes. Die ik gelijk in een prachtige pot zette, die ik al voor deze gelegenheid had klaar staan.

Gisteren sprak ik mijn verbazing uit tegenover Meneer Williams dat onze binnentuin zo aan het bloeien en groeien was. Anders gaan ze dood omdat ik ze geen water geef maar tegenwoordig, echt het groeit geweldig. Meneer Williams bekende dat hij de planten ook regelmatig water geeft maar volgens mij heb ik het geheim ontdekt.

Ik drink heel graag thee, ik zet dan grote bekers thee en voorheen goot ik die zo weg. Maar tegenwoordig met de mini maag moet ik dat in fases doen en dan wordt zo”n beker thee koud..en dan giet ik die in de planten. Want ik denk dan..thee is ook water en het is koud dus waarom niet.Volgens mij is dat het geheim van bloeiende en groeiende planten, af en toe een bak koude thee. En geen rooibos thee ,hé! Gewoon een lekkere, sterke bak earl grey! Ik wens u veel succes mocht u deze tip uitvoeren. Ik ga het binnenkort ook eens met herfstthee proberen, maar ik ben bang dat ze dan hun blaadjes laten vallen 😉

Beste besluit ooit

Tijdens een wandeling zie ik een mevrouw aan komen lopen waar ik mee op fitness heb gezeten en regelmatig vreselijk mee heb gelachen. Ik begroet haar uitgebreid en vertel heel amicaal dat ik net een steentje in mijn schoen had en daarom zo raar sta. Ze kijkt mij wat onzeker aan en ineens zie ik een blik van herkenning. Nee maar zegt ze, nu zie ik pas wie je bent. Ik had je helemaal niet herkend , je bent zo slank geworden.

Aan de overkant van de weg rijdt een goede vriend, we hebben elkaar een tijd niet gezien maar wel steeds gesproken. Ik roep naar hem en ik zie hem zeer waarderend kijken dat een vrouw hem zo begroet. Ineens zie ik een blik van herkenning en racet hij naar mij toe. Jij bent het..nee dat ga je niet menen! Ik herkende je alleen aan je prachtige haar. Wat ben jij slank. Onherkenbaar zeg!

Uiteraard hadden mensen het mij verteld, mensen die ook heel veel waren afgevallen, die dit traject ook hadden door lopen. Maar in mijn hoofd ben ik nog steeds dezelfde vrouw. Terwijl ik het helemaal niet meer ben. Ik ben niet meer die onzekere, dikke , verdrietige vrouw. Ik trek smorgens zingend mijn spijkerbroek in maat 42 aan, gooi er een hip shirt op en gooi mijn haar naar achteren en doe fluitend mijn dingen.

Vanmorgen tijdens het wandelen kwam ik erachter dat zelfs mijn schoenen te breed aan het worden waren. Mijn voeten die eigenlijk altijd slank waren gebleven , net als mijn handen. Ik moet mijn trouwring af en toe vast houden anders glijdt hij van mijn vinger af. En ik geniet zo, echt waar ik geniet er elke dag van. Elke dag zelfs een beetje meer.

Mijn laatst gekochte badpak lubbert al weer een beetje bij mijn borsten maar ik laat het maar even zo want ik ben een vermogen kwijt aan kleding. Regelmatig zegt de middelste mama, dit kan je echt niet meer dragen hoor, dat is veel te groot. En dan mopper ik een beetje maar mijn hart zingt.

Ik denk elke dag, dit was het beste besluit wat ik ooit heb kunnen nemen voor mezelf.

pixlr_20170813234707833.jpg